เข้าสู่ระบบแชร์
EP 4/6 ผู้ชายของพริ้ม
วันที่เผยแพร่:
2026-05-16 09:47:40“เออๆ ฉันขอโทษ ดูนังพริ้มสิ ได้ผู้ชายแล้วลืมเพื่อน เอาไงดียะ” กมลศักดิ์ถามรัวๆ กุ้งนางไม่รู้จะทำไงดีเหมือนกัน
ไม่ใช่แค่กุ้งนางกับกมลศักดิ์ที่กำลังกังวลเรื่องพริ้มเพรา แต่กับอีกคนที่จอดรถอยู่ห่างออกไปก็เป็นห่วงพริ้มเพราไม่แพ้กัน มาร์คินพยายามต่อสายหาหล่อน แต่หล่อนไม่รับสายเลย
..........
ครืดๆ ครืดๆ
เสียงโทรศัพท์ในมือยังสั่นครืดๆ ไม่หาย พริ้มเพราอยากรับสายสักนิด แต่ติดที่ผู้ชายกำลังรุกอยู่ ตอนนี้เธอนอนแผ่อยู่บนเตียง มีคชาคร่อมร่างอยู่ข้างบน เขาซุกไซ้ปลายจมูกกับซอกคอของเธอ ทั้งสูดดมและดูดดึงผิวเนื้อข้างลำคอไม่หยุด เขารุกอย่างรวดเร็วและมีชั้นเชิง ราวกับว่าไม่ได้พบพานมนุษย์ผู้หญิงมาสักชาติหนึ่ง ให้ตายเถอะ! เธอควรสยิวกิ้วหรืออะไรเทือกนั้นแต่ทำไมรู้สึกประหลาดๆ นี่เธอปอดแหกใช่ไหม ใช่! เธอไม่อยากทำแล้ว ไม่นะ! อีกิ๊บอีกุ้งช่วยเพื่อนด้วย!
ครืดๆ ครืดๆ
โทรศัพท์สั่นไม่หยุดเลย ทว่าคราวนี้ไม่ใช่เบอร์ของเพื่อนๆ เธอพยายามดิ้นหนีแต่คนบนร่างก็แข็งแรงเหลือเกิน
“คชาคะ คชา! ฉันต้องรับสายนี้ค่ะ แป๊บหนึ่งได้ไหม!”
“ฮื่อ...รับสายเลย พูดเลยที่รัก แต่ผม...จะไม่หยุด!”
พริ้มเพราหน้าตื่น รีบหาจังหวะปาดหน้าจอโทรศัพท์เพื่อรับสาย
“ฮัล...ฮัลโหล บอสหรือคะ!”
“คงจะเป็นอย่างนั้นล่ะ คุณอยู่ไหน มาหาผมเดี๋ยวนี้”
พอได้ยินคำสั่ง พริ้มเพราก็หน้าตึงขึ้นมาทันใด นี่มันไม่ใช่เวลางานนะ
“ฉันไม่ว่างค่ะ!”
“ไม่ได้! คุณต้องมา เอ่อ...รถน่ะ รถผมเสีย” มาร์คินหาข้ออ้าง อยากเข้าไปลากหล่อนออกมาแต่ไม่อยากมีเรื่อง หล่อนไม่ได้ถูกล่อลวง นั่นคือความจริง หากบุกเข้าไปตอนนี้ เรื่องคงไปจบที่โรงพักแน่ๆ
“โทรเรียกช่างสิคะ ฉันซ่อมไม่เป็น อ๊ะ! คชา อย่านะ...จักจี้...” เผลอส่งเสียงไปตามสายเพราะอดไม่ไหวจริงๆ คชาจูบแรงๆ ที่ซอกคอของเธอในขณะที่มือลูบไล้ที่ขาอ่อน
มาร์คินตาแทบถลนเมื่อได้ยินอย่างนั้น พอนั่งไม่ติดก็ลงมาจากรถ ก้าวไปที่หน้าม่านรูด สองขาเริ่มเดินวกไปวนมาในระยะทางไม่กี่ก้าว พนักงานของโรงแรมสองสามคนจ้องมองมาราวกับกลัวว่าเขาจะก่อเรื่อง
ในจังหวะนั้น กุ้งนางเห็นมาร์คินเข้าพอดี
“อีกี๊บๆ ดูผู้ชายคนนั้นสิ แม่งอย่างหล่อ สงสัยมาตามเมียว่ะ ฮ่าๆๆ”
“เออๆ อีเมียนี่กินหญ้าหรือไงวะ ผัวหล่อขนาดนี้ยังจะมีกิ๊กอีก”
“นั่นสิ! แรดเนาะ”
กะเทยกับชะนีคุยเล่นกันสนุกปาก ไม่ได้รู้เลยว่ามาร์คินรู้สึกเช่นไร เขาทั้งกังวลและห่วงพริ้มเพราสารพัด หากตัดสินใจบุกเข้าไปตอนนี้แล้วเจอหล่อนเปลือยกายล่อนจ้อนอยู่กับผู้ชาย เขาจะทนได้หรือ!?
“พริ้มๆๆ พริ้มอยู่ในสายหรือเปล่า ออกมาเดี๋ยวนี้ผมขอร้อง”
พริ้มเพราอยากตอบใจจะขาด แต่ปากไม่ว่าง คุณพระ! เธอกำลังถูกจูบ!
“ออกมาเดี๋ยวนี้นะพริ้มเพรา ไม่อย่างนั้นสัญญาจ้างงานเป็นอันสิ้นสุด!”
พริ้มเพราที่กำลังเคลิ้มเพราะริมฝีปากของคชา สติมาในทันใด พยายามลุกขึ้นแต่ลุกไม่ได้ สุดท้ายก็เลย...
ผลัวะ!
“อ๊ากกก!!!”
เพราะไม่ทันตั้งตัว บุรุษผู้กระหายราคะจึงถูกถีบตกเตียง คชานิ่วหน้าด้วยความเจ็บเพราะเอาบั้นท้ายลงเต็มแรง
“เฮ้ย! ขอโทษๆๆ ขอโทษนะ แป๊บหนึ่งนะคะ แป๊บหนึ่ง!” เธอบอกบุรุษโชคร้ายที่นั่งสิ้นท่าอยู่หน้าเตียง โดนถีบตกลงไปขนาดนั้นคงเจ็บไม่น้อย แต่นั่นไม่สำคัญแล้วล่ะ
“บะ...บอสคะ! หมายความว่าไง ช่วยพูดอีกทีได้ไหม!”
“ถ้าไม่ออกมาในห้านาที ผมไล่คุณออก!”
“นี่!? คุณจะสั่งฉันอย่างนี้ไม่ได้ นี่มันนอกเวลางานนะ!”
“นอกเวลางานที่ไหน ไม่ได้อ่านสัญญาจ้างงานหรือไงฮะ!”
พริ้มเพราตาเบิกโต อะไรยังไง ก็เธอไม่ได้อ่านจริงๆ
“ออกมาตอนนี้ ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก ออกมาก่อนที่ผมจะบุกเข้าไป!”
ตู๊ด...
ปลายสายตัดไปแล้ว พริ้มเพราลนลานลงจากเตียง มาร์คินอยู่ที่นี่ เขามาได้ยังไง บอสบ้านั่นมาที่นี่ได้ยังไง!
“คุณพริ้ง!?”
“เอ่อ...ขอโทษนะคะคชา แต่ว่าฉันคงอยู่ต่อไม่ได้ พอดี...เอ่อ...หมาค่ะ! หมาที่บ้านตาย ต้องรีบไปจัดงานศพ ฉันไปนะคะ ขอโทษจริงๆ ขอโทษนะคะขอโทษ!”
พริ้มเพราละล่ำละลักเอ่ยคำขอโทษแล้วรีบวิ่งออกมา ในขณะที่คชายังมึนๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น สรุปว่าคืนนี้โดนถีบตกเตียงไม่พอ ยังเสียค่าโรงแรมฟรีอีก สวรรค์ช่างโหดร้ายเหลือเกิน...
พริ้มเพราวิ่งออกมาขาแทบขวิด ใจบางๆ หล่นไปอยู่ตาตุ่ม ใจจะหล่นทำไม ทำไมต้องหล่นด้วย เขาเป็นเจ้านายนะยะ ไม่ใช่ผัว!
กะเทยกับชะนีที่นั่งอยู่ในรถ จ้องมองคนที่ยืนอยู่หน้าม่านรูดตาไม่กะพริบ ทั้งแสงจากไฟวิบวับ ทั้งด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ถูกเติมเข้าสู่เส้นเลือดทำให้คนทั้งสองตาลายหน่อยๆ
“เฮ้ยๆ อีเมียออกมาแล้วนังกิ๊บ” กุ้งนางบอกเพื่อน หรี่ตามองคนที่วิ่งออกมา
“เออๆ ชะนีแม่งหุ่นดีว่ะ ดูแต่งตัวสิแรดฉิบหาย” กมลศักดิ์จีบปากจีบคอนินทาชาวบ้าน ไม่ได้รู้เลยว่าชะนีนางนั้นคือเพื่อนของตัวเอง
พริ้มเพราหอบแฮ่กๆ มาร์คินอยู่นี่จริงๆ เขามองมาตาขวางเชียวล่ะ
“หมายความว่า...ยังไง แฮ่กๆๆ” เปิดปากถามในทันทีที่เจอหน้า แต่ว่าอีกฝ่ายไม่พูดไม่จา คว้าแขนเธอได้ก็ลากไปขึ้นรถ อีบอสบ้า! เจ็บนะโว้ย!
กมลศักดิ์เปิดกระจกรถลงมาเมื่อเห็นสองผัวเมียฉุดกระชากกันออกไป
“นังกุ้ง? ฉันว่าอีคนเมียนั่นคุ้นๆว่ะ”
“เออ ฉันก็ว่าอย่างนั้น ดูชุดดูกระเป๋าแล้วก็ทรงผม นั่นมัน...”
“อีพริ้ม!!” กมลศักดิ์ร้องออกมาดังๆ มองตามรถคันหรูที่กำลังแล่นผ่านรถพวกเธอไปอย่างตื่นตระหนก “เอาไงดีนังกุ้ง”
“โทรสิ! โทรก่อน โทรไปเลย”
กุ้งนางบอกแล้วเริ่มออกรถ บังคับพวงมาลัยให้พารถแล่นตามหลังรถคันนั้นไป หวังว่าพริ้มเพราจะไม่เป็นอะไร หวังว่าเพื่อนของพวกเธอจะปลอดภัยก็แล้วกัน
..........
บทล่าสุด
บ่วงราคะ EP 24/7 ส่งท้ายหัวใจรัก
พัชญะมุ่นคิ้ว “อ่า...บอสให้คุณพริ้มกลับมาทำงานเลขาอีกแล้วหรือครับ ดีจัง ผมจะได้เจอเพื่อนเก่าบ้าง” ไม่เอ่ยเปล่าๆ แต่เอื้อมมือไปแตะศอกพริ้มเพราราวกับคนคุ้นเคยมาร์คินเลิกคิ้วสูง มองมือของพัชญะอย่างเคืองใจ“ใครบอกว่าเธอจะมาทำงาน” พูดจบก็ดึงร่างเมียรักเข้ามาใกล้ “พริ้มเพราเป็นเมียผม และเป็นแม่ของลูกผมด้วย”“หา!?” พัชญะช็อกไปเกือบครึ่งนาที“ที่สำคัญคือเธอกำลังท้องอยู่ แฝดสามน่ะ ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าแตะต้องเธอล่ะ เพราะผม...หวงมาก”“อ่า...ครับๆ”“ถ้าจะให้ดี ช่วยปฏิบัติต่อเธออย่างมีมารยาท เจอเธอคราวหน้า ก้มหัวให้เธอซะ เพราะเธอเป็นเจ้านาย เข้าใจนะ”“ครับ...บอส!”พริ้มเพรานึกสมเพชอดีตแฟน เธอไม่เคยเห็นเขาหงอได้มากเท่านี้ตั้งแต่เกิดมา“ไปกันเถอะ”“ขอเวลาแป๊บนะคะ” เธอร้องขอ มาร์คินเลยเข้าลิฟต์ไปก่อน เธออยากพูดอะไรกับพัชญะสักนิด เขาจะได้เข้าใจสักที “ขอบคุณนะพอร์ช”“หือ? อ้อ...ครับ...คุณพริ้ม”“ขอบคุณนะที่ทิ้งกันไป ไม่อย่างนั้นพริ้มคงไม่ได้เจอมาร์คิน เรามาจบเรื่องในอดีตกันตรงนี้เถอะนะ ขอบคุณอีกครั้ง...สำหรับทุกอย่าง”“อ่า...ครับ...ยินดีด้วยครับ คุณพริ้ม...”พริ้มเพรายิ้มให้อดีตแฟน สิ่งเดียวที่นับว่าเป็
บ่วงราคะ EP 24/6 ส่งท้ายหัวใจรัก
“ไปๆ หิวแล้ว ไปหาอะไรกินกัน ได้ยินว่ามื้อเช้ามีข้าวห่อใบบัว โอ๊ย...อยาก”“เออๆๆ ไปๆๆ” กุ้งนางเร่งเร้า จะซอยเท้าตามเพื่อนไปแต่ชายเสื้อถูกดึงยิกๆ “เร็วเข้านังกุ้ง พาผู้ชายแกมาด้วยสิยะ” กมลศักดิ์เร่งเร้ากุ้งนางนึกเคือง ผู้ชายของเธอเหรอ หึ! นังกิ๊บ! ฉันอยากจะฆ่าแกเพราะเรื่องนี่ล่ะ“น้องคะ ไปเร็วค่ะ ไปหาข้าวกินกัน”นะโมทำหน้ายู่ ดึงชายเสื้อพี่กุ้งเอาไว้“พี่กุ้ง...นะโมเหนื่อย เนี่ย...ปวดขา” เด็กน้อยบอก ก้มลงทุบขาสองสามทีกุ้งนางทำหน้าแหย คุกเข่าลงตรงหน้าหนูน้อย “คงจะไม่ได้ให้พี่...”“ฮึบ!”สิ้นเสียงฮึบ ความหนักก็ถาโถมเข้ามาที่แผ่นหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอะไรอยู่บนนั้น ร่างกลมป้อมของเด็กชายนะโมนั่นเองกุ้งนางเม้มปากแน่นๆ แบกเจ้าหนูขึ้นหลัง แล้วเดินไปตามสะพานไม้ ทั้งหนักทั้งเหนื่อย แต่เธอก็ต้องทน ฉันจะฆ่าแก นังกิ๊บ! นังเพื่อนทรยศ!...........บริษัทมนวรรธน์กลิ่นกาแฟหอมฉุยลอยข้ามฝั่งมา พริ้มเพรายุติสองขาที่กำลังก้าวจะเข้าบริษัท เธอมองข้ามไป นึกถึงวันที่ต้องเร่งฝีเท้าไปซื้อกาแฟให้เจ้านายแล้วยิ้มหัวออกมา ราวกับว่าเรื่องเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้“เป็นอะไรฮึ” สามีคนดีถามไถ่ มือข้างหนึ่งยังประคอ
บ่วงราคะ EP 24/5 ส่งท้ายหัวใจรัก
เฌอริณมองสามีแล้วนึกขำ พอมองย้อนกลับไปในตอนนั้นเธอก็ช่างโง่งมที่คิดว่าตัวเองรักมาร์คิน บางทีนั่นอาจมิใช่ความรัก อาจเป็นเพียงความลุ่มหลง การห่วงหวงเช่นเด็กน้อยที่หวงของเล่น ทว่าเมื่อมาร์คินมีคนอื่น เธอกลับมิได้เจ็บมากมาย หัวใจกลับยอมรับในสิ่งที่เขาเลือก แต่พอคนอีกคนที่อยู่ข้างกายมาตลอด มาหายไป นั่นต่างหาก หัวใจถึงได้รู้ว่ารักเขามากกว่าที่ตัวเองจะคาดเดาเสียอีก“งอนเลย เดี๋ยวง้อเอง”“อา...รู้ทันอีกละ”“มีสามีเด็กกว่าก็ต้องฟิตทั้งร่างกายและสมอง ไม่งั้นตามนายไม่ทันหรอกน่า”“ตามอะไรกัน ผมนี่เป็นคนดีแล้วนะ เหล้ายาไม่แตะ งานเสี่ยงอันตรายก็เลิกสนิท แถมยังรักเมียกับลูกม๊ากมาก สามีอย่างนี้หาได้ที่ไหนอีก”“ไม่รู้สิ วันดีคืนดีฉันอาจจะเดินชนกับกิ๊กเก่าของนายก็ได้ ใครจะรู้”“โห...ร้ายกาจ เอาเรื่องเก่ามาพูดทำไมเนี่ย ตัวเองนั่นแหละบอกให้ผมทำอะไรก็ได้ตามแต่ใจ”“นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำพลาดล่ะ ตอนนี้ฉันสำนึกแล้ว และนาย...อย่าได้คิดทำตัวอย่างนั้นอีก ไม่อย่างนั้นละก็...” เธอหรี่ตามองสามีวัยละอ่อน ก่อนจะเบนสายตาไปยังเจ้าตัวจ้ำม่ำให้อ้อมแขนเขาคชากอดรัดลูกแน่นขึ้นอีก “อย่าแม้แต่จะคิดนะ ถ้าพี่เอาลูกไปละก็..
บ่วงราคะ EP 24/4 ส่งท้ายหัวใจรัก
“ไม่เอาไม่พูดแล้ว พูดทีไรพาเข้าเรื่องนี้ทุกที”“ก็พี่ชอบนี่นา หรือพริ้มไม่ชอบ” เขาถาม หล่อนถลึงตาใส่ เห็นหล่อนทำตาโตอย่างนั้นแล้วนึกเอ็นดู “เมียพี่นี่น่ารักจริง”“ไม่ต้องมาชม คนหื่น” ปากว่าแต่มีรอยยิ้มงามวูบหนึ่งที่รอยยิ้มของพริ้มเพราชวนให้มาร์คินหวนคิดถึงอดีตภรรยา รอยยิ้มของปาลิดาก็เคยสดใสอย่างนี้“เป็นอะไรคะ”“ปะ...เปล่าๆ ไม่ได้เป็นอะไร” ตอบอย่างนั้นแต่เปลี่ยนจากโอบกอดร่างงามมาจับมือหล่อนแล้วออกเดินไปด้วยกันพริ้มเพราลอบมองเขา มีไม่กี่เรื่องที่พอเขานึกถึงแล้วจะเงียบขรึมลงไปได้“คิดถึงคุณปาลิดาหรือคะ”เขาพยักหน้าอย่างไม่คิดปิดบัง พริ้มเพราจะดึงมือออกจากมือเขา ทว่ามันกลับถูกกุมไว้แน่นกว่าเดิม“แค่นึกถึง แค่นึกเท่านั้น” เอ่ยกันไว้ด้วยไม่อยากให้แม่คนงามงอนอีก พอรู้ว่าเขารัก หล่อนก็ขี้งอนนักเชียว แต่เขาก็ชอบล่ะ พอหล่อนงอนเขาก็ง้อ ง้อไม่ฟังก็ไปจบลงที่เตียงทุกที“ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ”“ไม่ได้ว่า แต่ไม่ชอบใจ พี่รู้”“ป่านนี้เธอคงมีความสุขอยู่บนนั้น และอาจมองเราอยู่ พี่อยากบอกให้เธอรู้ว่าพี่ขอโทษสำหรับทุกอย่าง ไม่รู้ว่าเธอจะได้ยินไหม”พริ้มเพราไหวไหล่ จะรู้หรือไม่รู้ก็ช่างสิ“อยากบอกอะไรปาลิด
บ่วงราคะ EP 24/3 ส่งท้ายหัวใจรัก
“ถ้าจะมาถามแค่นี้ก็กลับไปเถอะ ฉันไม่ว่างรับแขก” บอกเขาแล้วแอบปาดน้ำตา ในลำคอขมปร่าริม ฝีปากเริ่มสั่นระริก“พี่...ไม่คิดจะบอกผมเหรอ เรื่องลูก” ถามแล้วขยับเข้าไปหา มิได้นั่งลงข้างๆ แต่เลื่อนลงข้างล่าง ไปนั่งคุกเข่าแทบเท้าหล่อน จับมือบางมากุมไว้ มือเล็กเรียวยิ่งผอมบางกว่าเดิม“คิดสิ อยากบอกจะตาย...แต่นาย...ไม่อยู่ฟังนี่นา ครั้งสุดท้ายที่ไปหา นายเดินหนีก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรด้วยซ้ำ” กระบอกตาของคชาเริ่มร้อนผ่าว จำได้ดีถึงวันที่เฌอริณไปหาเขาที่ร้านอาหาร ถ้าหล่อนไปหาเขาตอนนั้น แสดงว่าตอนที่ไป ท้องของหล่อนคงเนินนูนบ้างแล้ว และเขาโง่เอง ที่มัวแต่อคติ จนไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย“ผมขอโทษ ผมไม่รู้เลยว่าพี่...” น้ำตาหยดหนึ่งร่วงรินลงบนตัก เอื้อมมือไปหาเจ้าหนูอีกครั้ง แตะต้องสัมผัสฝ่าเท้าเด็กน้อยอย่างทะนุถนอม “ให้ตายเถอะ พี่รู้หรือเปล่าว่าผมช็อกแค่ไหนตอนที่รู้ว่าเรามีลูกด้วยกัน ผม...” คำพูดทั้งหลายมันอัดแน่นอยู่ในอก พูดออกมาไม่ได้เพราะลำคอตีบตันไปหมด “ไม่ใช่ว่าจะมาพาเขาไปใช่ไหม อย่าพรากลูกไปจากฉันนะ ไม่มีลูกแล้วฉันจะอยู่ยังไง”เป็นครั้งแรกที่คชาได้เห็นแววตาอย่างนั้นของเฌอริณ แม่สาวสมัยใหม่ที่ไม่เคย
บ่วงราคะ EP 24/2 ส่งท้ายหัวใจรัก
“ขอให้หายนะ ขอให้ไข้ลดทีเถอะ” ภาวนาอย่างนั้นแต่ไม่อาจกลับไปนอนที่เตียง ห้องที่ยังไม่ได้เก็บกวาดรกเรื้อไปด้วยเสื้อผ้าข้าวของ ทั้งผ้าอ้อมเด็กทั้งกล่องอาหารสำเร็จรูปบนโต๊ะ เธอกัดฟันเก็บของไปเรื่อยๆ ศีรษะยังปวดอยู่ตุบๆ เมื่อเก็บของไปได้ครึ่งทาง อาการง่วงก็ถามหา เธอส่ายหน้าแรงๆ ในตอนยัดผ้าอ้อมสำเร็จรูปที่ใช้แล้วลงในถุงดำ แลเห็นชิณอยู่บนเตียง ขาของเด็กน้อยเริ่มถีบอากาศรัวๆ ราวกับคนที่ตื่นอยู่“โอ...ไม่นะ ชิณ...ชู่ว์...ชู่ว์...หลับอีกนิดนะคนดี ไม่ตื่นนะลูกนะ” เอ่ยปลอบอย่างนั้นแต่ไม่ทันให้ได้ปีนขึ้นเตียง ร่างของเธอทรุดลงตรงนั้น หายใจหอบถี่ก่อนที่ทุกสิ่งจะเลือนหาย ไม่นะ...เธอจะหลับตอนนี้ไม่ได้ ชิณ...ชิณ...ชิณ....“อุแว้...”เสียงเด็กน้อยร้องจ้าเมื่อไขว่คว้าหามารดาแล้วไม่เจอ น้ำตาหยดเล็กรินไหลจากดวงตาเล็กเรียว ปากสีแดงสดอ้ากว้าง ตะเบ็งเสียงร้องอย่างเช่นทุกคราว ผิดก็แต่คราวนี้ อ้อมแขนของมารดามิได้โอบกอดเขาไว้เช่นเดิม...........ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ติ๊ดๆฟึ่บ!ประตูที่เป็นระบบล็อกอัตโนมัติเด้งออกจากตัวล็อก เมื่อรหัสผ่านถูกกด เสียงพ่นลมหายใจแรงๆ ดังขึ้นก่อนที่ปลายเท้าจะก้าวเข้าไปภายใน วินาทีแรกที่เข้ามาย
บ่วงราคะ EP 22/4 สามีมาแล้ว
“เชอะ!” ปากส่งเสียงเชอะ แต่ขยับไปหาเขาดีๆ วาดแขนโอบรอบคอเขา ในขณะที่มาร์คินกอดเธอแรงๆ“เฮ้อ...ใจหายหมดเลย นึกว่าจะโกรธกันจนไม่มองหน้าซะอีก”“ฉันเป็นคนแบบนั้นหรือคะ เข้าใจผิดกันก็ต้องคุยกันสิ ไม่ใช่เด็กวัยรุ่นที่เอาแต่ใช้อารมณ์ซะหน่อย” เธอบอกเขาอย่างนั้น ทั้งที่ตอนแรกอยากระบายอารมณ์ใส่ อยากด่าอยากว่
บ่วงราคะ EP 19/9 ต้นตอของความอำมหิต
......ซ่า....ซ่า....พายุใหญ่ยังพาสายฝนพร่างพรมเหนือริมหน้าผา พริ้มเพราถูกลากออกมาจากอุโมงค์ห้องลับ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ไหน สองตาถูกปิดไว้ด้วยริ้วผ้าไหมของศศิ ได้ยินเสียงลมฝน ได้ยินเสียงคลื่น หยาดน้ำฝนเย็นชื้นและดินโคลนเปียกแฉะใต้ฝ่าเท้า คุณพระ! อย่าบอกนะว่าที่นี่...คือริมหน้าผา...ฟิ้ว..
บ่วงราคะ EP 18/6 กลิ่นความตายในวันฝนพรำ
...........ความหม่นเศร้ายังกัดกร่อนหัวใจของสองอาหลาน แม้ในตอนที่วางกุหลาบขาวหน้าหลุมศพของมาร์กาเร็ต แสงแดดแรงจ้าไม่ได้ทำให้มาร์คินท้อถอย ยังคงยืนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น เช่นกันกับคนอื่นๆ เพื่อรำลึกถึงมารดาผู้ล่วงลับมณีนุชยังเศร้าเสมอกับการจากไปของอดีตพี่สะใภ้ ในขณะที่ศรุตอาการหนักกว่าม่ายสาวมากนัก เพร
บ่วงราคะ EP 16/2 จอมมารยา
“ฉันต้องสรุปและส่งให้บอสดูสินะ เอาล่ะ ทำงานสักนิดในวันเสาร์ดีกว่า” บอกตัวเองอย่างนั้นเพราะแม้ว่าวันนี้ไม่ได้เข้าบริษัทก็ยังถือว่าเป็นวันทำงานของเธอ เพราะเรื่องวุ่นวายนี่แหละที่ทำให้มาร์คินไม่เข้าบริษัทในวันนี้ หญิงสาวนั่งทำงานไปเรื่อยๆ สักพักท้องก็ร้องครวญครางเพราะยังไม่ได้กินอะไร สงสัยว่าคนในท้อง
บางทีคุณอาจจะชอบ
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก450.6K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.5K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก247.4K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่217.4K viewsขย่มรักวิศวะร้าย
InTheStars70 viewsInbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา63 viewsข้าคือแม่นมอันดับหนึ่งแห่งตระกูลหลิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์45 viewsคืนรัญจวน
เย้ายวน55 views
