บอสเจ้าเล่ห์กับเลขาสุดแซ่บ

            “เชิญครับ”

            หวง เฟย เอ่ยอนุญาตออกมาเมื่อมีเสียงเคาะประตูห้อง โดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารตรงหน้าแม้แต่น้อย เพราะเวลาทุกวินาทีของเขานั้นเท่ากับการขับเคลื่อนบริษัทให้มั่นคงขึ้น และแบกทุกชีวิตภายใต้การปกครองเอาไว้บนบ่า หรือให้พูดตรงๆก็คืองานยุ่งจนกองสุมท่วมหัวนั่นแหละ

            แล้วตอนนี้ก็คงโดนคุณเลขาหุ่นยนต์เข้ามาทวงงาน หรือไม่ก็เอางานใหม่มาให้เหมือนทุกวันอย่างไม่ต้องคาดเดาสักนิด เฟยถอนหายใจรอเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเพิ่งจะเคลียร์งานตรงหน้าลงไปได้ครึ่งเดียวเท่านั้น

            “นี่เป็นเอกสารการส่งออกสินค้าตัวใหม่ รบกวนบอสช่วยอนุมัติให้ภายในอาทิตย์นี้ด้วยนะคะ”

            “ส่งมาแล้วเหรอเนี่ย ไวจังเลยแฮะ” เขาพึมพำกับตัวเองพลางหยิบแฟ้มงานที่เลขาวางให้บนโต๊ะมาดู ก่อนจะเงยหน้ามองเอวาที่วันนี้เธอก็ยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งและแต่งตัวเรียบร้อยทุกกระเบียดนิ้วเหมือนเคย ใบหน้าที่ดูยังไงก็ต้องชมว่าสวยนั่น ช่างไร้อารมณ์ซะจนแทบไม่กล้าชวนคุยเล่น เพราะแบบนี้ต่อให้เราทำงานด้วยกันมาตั้งหลายปี แต่เฟยก็ไม่เคยรู้สึกว่าสนิทกับเลขาตัวเองขึ้นมาเลยสักนิดเดียว 

            “ถ้างั้นเอวาขอตัวไปทำงานต่อนะคะ”

            “เดี๋ยวครับคุณเอวา” เฟยรีบเรียกอีกคนเอาไว้เมื่อเธอทำท่าจะหันหลังกลับ เอวาเลยหันกลับมาแล้วจ้องมองบอสตัวเองเพื่อรอคำสั่งเหมือนอย่างเคย

            “คะบอส”

            “คืนนี้คุณจะไปงานเปิดตัวสินค้ากับผมใช่มั้ยครับ”

            “เพราะบอสแจ้งไว้ล่วงหน้า เอวาก็เลยเตรียมพร้อมไว้เรียบร้อยค่ะ หรือว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงเหรอคะ” เอวาตอบพร้อมทั้งถามกลับอย่างเตรียมพร้อมถ้าหากว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลง เพราะงานของเธอต้องคล่องตัว และพร้อมแก้สถานการณ์อยู่เสมอจนกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว 

            “เปล่าครับ กำหนดเหมือนเดิมนั่นแหละ งั้นเดี๋ยวผมจะไปรับคุณที่บ้านนะครับ”

            “รับทราบค่ะบอส”

            “เฮ้อ…คนอะไรเหมือนหุ่นยนต์ชะมัด” เฟยพึมพำไล่หลังเลขาคนสวยที่เดินออกไปจากห้องแล้ว คำแทนตัวที่ดูเป็นกันเองช่างแตกต่างกับการแสดงออกของเธออย่างสิ้นเชิง ยิ่งเธอดูเหมือนคนก่อกำแพงกั้นไม่ให้ใครข้ามเส้นไปเท่าไหร่ กลับทำให้เฟยยิ่งอยากรู้ทุกเรื่องของเธอมากเท่านั้น ยิ่งทำงานด้วยกันมานานก็ยิ่งสงสัยทั้งที่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ท่าทางเขาคงจะกลายเป็นคนขี้เสือกไปแล้วจริงๆ

            —----------------------

            “ไง คุณเฟยสุดหล่อก็มาด้วยเหรอครับเนี่ย”

            เสียงทักจากด้านข้างทำให้เฟยหันไปมองแรงใส่โดยไม่ต้องเดาว่าเป็นใคร เพราะนี่คือเพื่อนที่สนิทแบบจำใจก็ว่าได้ นิสัยก็ดีมากอยู่หรอก แต่เรื่องกวนบาทาเนี่ยชนะเลิศเลย

            “แซวหาพระแสงอะไรครับคุณธนิน”

            “แหม่ นานๆเจอกันแต่ทำหน้าเหมือนเบื่อผมเลยนะครับคุณเพื่อน” ธนินเดินเข้ามากอดคอเฟยอย่างสนิทสนม เมินเฉยท่าทีต่อต้านและคำพูดไร้เยื่อใยเพราะรู้ว่าเฟยไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ

            “รู้ตัวก็ดีแล้ว ไปไกลๆเลยไป”

            “โธ่ๆ ถึงจะไล่แบบนั้นผมก็ไม่ไปหรอกนะครับ เพราะว่าผมไม่ได้มาหาคุณเฟยซะหน่อยแต่เป็นเลขาคุณต่างหาก” ธนินกระซิบเสียงเบาพอให้ได้ยินกันสองคน ก่อนจะหันสายตาไปทางด้านหลังเพื่อนที่มีเลขาคนสวยอย่างเอวาเดินตามมาและทักทายคนอื่นๆในสายงานอยู่ เห็นแบบนั้นเฟยเลยทำเสียงเข้มดุเพื่อนออกมาทันที

            “ไอ้ธนิน” 

            “ทำหน้าดุไปกูก็ไม่กลัว”

            “ไอ้เวรนี่…” 

เฟยกำหมัดแน่นเมื่อทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะมองตามธนินที่ละออกไปหาเอวาทางด้านหลังอย่างร้อนใจ โดยที่เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ไม่ชอบใจขนาดนั้น อาจจะเพราะเพื่อนตัวเองมันเจ้าชู้ตัวพ่อเขาเลยต้องคอยกันมันออกห่างเอวามาตลอด ทั้งที่ปกติก็ทำตัวนิ่งเหมือนหุ่นยนต์แท้ๆ แต่ไม่รู้ทำไมพอแต่งตัวออกงานแบบนี้ทีไรเป็นต้องสะดุดตาจนใครๆเข้ามาทักตลอดเลย แถมยังยิ้มแบบที่ไม่เคยเห็นตอนทำงานสักครั้งเลยด้วย น่าหงุดหงิดซะจริงๆ

            “สวัสดีครับคุณเอวา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ”

            “สวัสดีค่ะคุณธนิน สบายดีใช่มั้ยคะ” เอวาตอบกลับตามมารยาท เธอรู้จักธนินมานานพอๆกับที่ทำงานให้เฟย เพราะทั้งสองคนเป็นทั้งเพื่อนและหุ้นส่วนทางธุรกิจ ทำให้เธอพลอยคุ้นเคยและได้คุยกับอีกคนบ่อยๆ แล้วก็เป็นคนเดียวที่แสดงออกชัดเจนว่าสนใจเธอมากขนาดนี้

            “ผมสบายดีมากเลยครับ แล้วคุณเอวาล่ะครับ”

            “สบายดีค่ะ ขอบคุณนะคะ”

            “ถ้าไอ้คุณเฟยมันใช้งานหนักไปล่ะก็ ย้ายมาทำกับผมแทนได้นะครับ รับรองว่าผมยินดีจ่ายให้มากกว่ามันแน่ๆ”