เข้าสู่ระบบบทที่ 3
“ดร. อีเมอร์สัน ประธานองค์การอวกาศยุโรป ขอทุนสำหรับโครงการส่งยานอวกาศสำรวจดวงจันทร์ พระองค์จะอนุมัติไหมพ่ะย่ะค่ะ” “มั่นใจว่าจะทำสำเร็จกี่เปอร์เซ็นต์” เจ้าชายเอ่ยถามกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งราวกับเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นพลางใช้ผ้าเช็ดเลือดในมือไปด้วย “80 เปอร์เซ็นพ่ะย่ะค่ะ” “อนุมัติ บอก ดร. อีเมอร์สัน ถ้าส่งยานอวกาศสำรวจดวงจันทร์ไม่สำเร็จ รู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับ ดร. และครอบครัว” เจ้าชายเกลียดความล้มเหลวเป็นที่สุด เงินทุนจำนวนมหาศาลที่เจ้าชายสนับสนุนโครงการส่งยานอวกาศสำรวจดวงจันทร์ เป็นทรัพย์สินในส่วนของพระองค์แต่เพียงผู้เดียว มิใช่ทรัพย์สินจากทางราชวงศ์หรือรัฐบาล ฉะนั้น โครงการนี้ถ้า ดร. อีเมอร์สัน ส่งยานอวกาศสำรวจดวงจันทร์ล้มเหลว ดร. อีเมอร์สัน พร้อมทั้งครอบครัว และสมาชิกชั้นสูงขององค์การอวกาศยุโรปจะต้องชดใช้เงินที่เจ้าชายจ่ายไปด้วยชีวิต “เอกสาร พ่ะย่ะค่ะ” แอรอนยื่นเอกสารและปากกาให้เจ้าชายเซ็นอนุมัติ เจ้าชายหลุบสายตามองตัวอักษรบนกระดาษเล็กน้อยก่อนจะจรดปลายปากกาเซ็นอนุมัติ “รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของบประมาณสำหรับจัดซื้อเครื่องบินรบล่องหนรุ่นใหม่ Sukhoi Su-75 จากรัสเซียพ่ะย่ะค่ะ” แอรอนอ่านข้อความบนเอกสารแผ่นถัดไปให้เจ้าชายพิจารณา “อนุมัติ” เจ้าชายเอ่ยปากอนุมัติโดยไม่คิดทบทวนอะไรเยอะ แอรอนอ่านเอกสารฉบับถัดไป “ท่านนายกของบประมาณช่วยเหลือคนไร้บ้านจำนวน” “ไม่อนุมัติ” ยังไม่ทันที่แอรอนจะอ่านจบบรรทัด เจ้าชายก็ตอบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว แอรอนชะงักเล็กน้อยก่อนจะอ่านเอกสารฉบับถัดไป “ทางรัฐบาลของบประมาณจำนวน หนึ่งร้อยล้านปอนด์ ดูแลเรื่องเอดส์ สำหรับจัดซื้อยาต้านไวรัส จ่ายให้กับผู้ติดเชื้อในระบบ 150,000 คนพ่ะย่ะค่ะ” “ไม่อนุมัติ” เจ้าชายตอบปฏิเสธทันที แอรอนชะงักไปครู่หนึ่ง อยากจะแย้งแต่ไม่มีความกล้ามากพอ จึงอ่านเอกสารฉบับถัดไปทันที “รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของบจัดซื้อขีปนาวุธร่อนโทมาฮอว์กจำนวน 400 ลูก ซึ่งมีระยะยิงอยู่ที่ประมาณ 1,600 กิโลเมตร ราคา” “อนุมัติ” ยังไม่ทันที่แอรอนจะบอกราคา เจ้าชายก็เอ่ยอนุมัติก่อน “รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของบจัดซื้อรถถัง T-14 Armata จำนวน 50 คัน คิดเป็นเงินจำนวน” “อนุมัติ” ยังไม่ทันที่แอรอนจะอ่านจบประโยคอีกเช่นเคย เจ้าชายก็เอ่ยอนุมัติก่อน แอรอนอ่านรายการของบประมาณต่อไปเรื่อยๆ รายการไหนที่เจ้าชายอนุมัติจะยื่นให้เจ้าชายเซ็น ส่วนใหญ่รายการที่เจ้าชายอนุมัติ จะเป็นรายการเกี่ยวกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่จะทำให้จักรวรรดิไลออนล้ำสมัย ก้าวหน้า เป็นผู้นำด้านเทคโนโลยี และเกี่ยวกับการปกป้องประเทศ เตรียมการสำหรับทำสงคราม โดยเจ้าชายปฏิเสธที่จะจ่ายเงินให้กับความยากจนข้นแค้นของประชาชน เพราะเงินจำนวนมหาศาลที่เจ้าชายเพิ่งอนุมัติเมื่อครู่ เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเจ้าชาย ไม่ใช่ของราชวงศ์หรือรัฐบาล ดังนั้น เจ้าชายมีความเห็นว่า ความยากจนข้นแค้นของประชาชน การจ่ายเงินช่วยเหลือประชาชน เป็นความรับผิดชอบของรัฐบาลและกษัตริย์ไม่ใช่ความรับผิดชอบของว่าที่กษัตริย์ “มีอีกเรื่องพ่ะย่ะค่ะ เจ้าชายคาร์เตอร์ ดยุกแห่งคาราคัล ทรงเสด็จประพาสสาธารณรัฐซูลคาต้าเป็นการส่วนพระองค์ แต่โชคร้ายถูกโจรพื้นที่จับตัวเอาไว้เพื่อเรียกค่าไถ่ พระองค์จะให้กระหม่อมส่งคนไปช่วยดยุกแห่งคาราคัลไหมพ่ะย่ะค่ะ” สาธารณรัฐซูลคาต้า เป็นประเทศยากจนที่สุดในแอฟริกา ด้วยปัญหาความยากจนจึงทำให้มีโจรอยู่ทั่วเมือง คอยจับผู้คนที่ไม่ใช่คนในพื้นที่เพื่อเรียกค่าไถ่ เจ้าชายคาร์เตอร์ ดยุกแห่งคาราคัล เป็นพระอนุชา หรือ น้องชายแท้ๆ ของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 5 กษัตริย์แห่งจักรวรรดิบริทแลนด์ เจ้าชายคาร์เตอร์ เป็นพระราชปิตุลา หรือ ท่านอาแท้ๆ ของเจ้าชายปาสคาล โดยปัจจุบันเจ้าชายคาร์เตอร์ อยู่อันดับที่ 2 ในการสืบราชบัลลังก์ไลออน หากเจ้าชายปาสคาล รัชทายาทลำดับที่ 1 สิ้นพระชนม์ เจ้าชายคาร์เตอร์ผู้เป็นน้องชายของพระบิดาของเจ้าชายปาสคาล จะได้สืบราชบัลลังก์ เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 แทนเจ้าชายปาสคาลโดยอัตโนมัติ “ฆ่าเขาซะ” เจ้าชายออกคำสั่งอย่างเลือดเย็นทำให้แอรอนชะงักตกใจไม่น้อย “ทำให้เป็นความผิดของประเทศซูลคาต้า” เจ้าชายออกคำสั่งแล้วเดินกลับขึ้นไปด้านบนทันที ใครก็ตามที่คิดจะเป็นคู่แข่งของเจ้าชาย ไม่ว่าจะเรื่องแย่งชิงอำนาจ การเมือง ความรัก หรือเรื่องใดก็ตาม จุดจบของคนผู้นั้นจะต้องตายสถานเดียว เจ้าชายหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าเสื้อด้านใน กดโทรหาใครบางคน ใครคนนั้นก็คือ มังกร คนที่ส่งผู้กองปกรณ์มาตาย เจ้าชายรอสายไม่นาน ปลายสายก็กดรับ (ใจกล้าดีนี่ กูจะทำให้พวกมึงรู้ซึ่งว่ายั่วโมโหกู ชะตาของพวกมึงจะเป็นยังไง) มังกรฟังเงียบๆ ไม่เอ่ยถามใดๆ และไม่แย้ง เพราะรู้อยู่แล้วว่าเจ้าชายจะต้องโทรมา และคิดเหรอว่ามังกรจะไม่เตรียมตัวรับมือกับเจ้าชาย มังกรเป็นเพื่อนสนิทของเพลิง ก็เปรียบสเหมือนคนของตระกูลฟีนิกซ์ ตระกูลของเจ้าชายและตระกูลของสาวน้อยยูมิโกะ ขัดแข้งขัดขา เล่นงานกันไปมาเช่นนี้เสมอมา ขัดแข้งขัดขากันบ่อยจนแทบจะเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เจ้าชายพูดจบก็เป็นฝ่ายกดวางสายไปก่อน แม้มังกรจะเตรียมรับมือกับเจ้าชายเอาไว้แล้ว แต่ก็ยังว้าวุ่นอยู่ดี ความจริงมังกรไม่ได้อยากกลั่นแกล้งเจ้าชาย แต่เพราะเป็นคำสั่งของเพลิง จึงจำใจต้องทำตาม มีเพลิงอยู่ด้วยมังกรจึงไม่กลัวตาย แต่ก็แอบหวาดหวั่น “ฆ่าพวกมันให้หมด” “รวมถึงคุณชายใหญ่ตระกูลฟีนิกซ์ด้วยไหมครับ” “....” คำถามของแอรอนทำให้เจ้าชายเงียบไป “แค่สั่งสอนก็พอ นอกเหนือจากคนตระกูลนั้น ฆ่าไม่ละเว้น” RrrrrRrrrr โทรศัพท์มือถือของแอรอนอยู่ในกระเป๋าเสื้อสั่นสะเทือนทำให้แอรอนรีบหยิบออกมาดู แอรอนชะงักเล็กน้อยที่เห็นว่า เบอร์ที่โทรเข้ามา เป็นเบอร์จากประเทศบริทแลนด์และเป็นเบอร์จากพระราชวังเลพเพิร์ด พระราชวังเลพเพิร์ด เป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของราชวงศ์บริทแลนด์และศูนย์กลางการบริหารของสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งบริทแลนด์ ในกรุงไลออน (เราต้องการคุยกับลูกชายของเรา) เพิ่งจะกดรับสาย ยังไม่ทันที่แอรอนจะเอ่ยอะไร สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลอสที่ 5 กษัตริย์แห่งจักรวรรดิบริทแลนด์ ก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน ทำให้แอรอนรีบวิ่งตามเจ้าชายขึ้นไปด้านบนทันที “สายจากพระราชวังเลพเพิร์ดพ่ะย่ะค่ะ” แอรอนยื่นโทรศัพท์มือถือให้เจ้าชาย เจ้าชายใช้หางตามองโทรศัพท์มือถือครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบขึ้นมาแนบหูพลางเดินเข้าไปภายในห้องนอน (รู้ข่าวอาของลูกแล้วใช่ไหม) (รอให้ผ่านพ้นวันเกิดของผมก่อนค่อยประกาศข่าวการหายตัวไปของดยุกแห่งคาราคัล) (จะไม่ช่วยเหรอ นั่นอาแท้ๆ ของลูกนะ) (มีเรื่องจะคุยกับผมเท่านี้ใช่ไหม) (ลูกจะกลับมาเมื่อไหร่) (อีกสองสัปดาห์) (พ่ออยากให้ลูกกลับวันนี้ ได้ข่าวว่าลูกเข้าไปหาเด็กคนนั้นถึงข้างในโรงเรียน จริงรึเปล่า?) (....) ความเงียบของเจ้าชายคือคำตอบ เด็กคนนั้นที่พระราชาเอ่ยถึง คือ ยามาสุกะ ยูมิโกะ หรือ เจ้าหญิงยูมิโกะ เด็กสาววัยดรุณี ลูกสาวคนเล็กของหัวหน้าตระกูลฟีนิกซ์ ศัตรูหมายเลขหนึ่งของพระราชา (เลิกตามผู้หญิงที่ไม่ได้รักลูกได้แล้ว อีกอย่าง เด็กสาวแบบนั้นจะทำให้ลูกเสียใจนับครั้งไม่ถ้วน ทางที่ดีอย่าไปยุ่งจะดีกว่า เลิกยุ่งกับเด็กคนนั้นแล้วรีบกลับบ้าน) (....) เจ้าชายไม่ชอบให้ใครมาสั่งหรือบงการ แววตาแข็งกร้าวในทันที (เธอเป็นเด็กฉลาดเธอรู้ว่าต้องทำยังไงลูกถึงจะตกหลุมรักเธอ พ่อบอกหลายครั้งแล้วว่าลูกเป็นเจ้าชาย ที่ยิ่งกว่าเจ้าชาย อีกไม่นานลูกจะต้องขึ้นเป็นกษัตริย์ เพราะงั้น อย่าทำอะไรที่ทำให้ประชาชนหมดศรัทธาในตัวลูกและราชวงศ์ของเรา) (....) (วันนี้พ่อทาบทามเลดี้ริฮานน่า ลูกสาวของเอิร์ล ลิงซ์สเปนที่ 5 ให้ลูก พ่อนัดดูตัวให้ลูกในอีกห้าวัน รีบกลับมาดูตัวให้ทัน ก่อนที่จะถึงงานวันเกิดของลูก ในวันงานวันเกิดอายุครบ 30 ปี ของลูก จะได้ถือโอกาสประกาศข่าวการหมั้นของลูกกับเลดี้ริฮานน่า) (ผมบอกพ่อไปหลายครั้งแล้วนะ ผู้หญิงที่ผมจะแต่งงานด้วยต้องเป็นยูมิโกะเท่านั้น พ่อรู้ดี ถ้าผมโมโห ผมทำอะไรได้บ้าง ฉะนั้นอย่าทำให้ผมต้องพูดซ้ำ) (เด็กผู้หญิงคนนั้นอันตรายเกินไปสำหรับลูกและราชวงศ์ของเรา เธอเป็นลูกสาวของศัตรูหมายเลขหนึ่งของครอบครัวเรา อีกอย่าง ลูกรู้ดีว่าพ่อของเธอไม่มีทางยกลูกสาวให้ลูก ในเมื่อรู้อยู่เต็มอกว่าไม่มีทางเป็นไปได้ทำไมลูกถึงยังไม่ตัดใจจากเด็กคนนั้นสักที) (เพราะบนโลกนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนเหมาะสมกับผมได้เท่าเธอ ถึงเธอจะดื้อรั้น แต่เธอก็น่ารักมากแล้วก็ฉลาดมากอีกด้วย เธอฉลาดพอๆ กับผม แล้วเธอก็สวยมาก สวยอย่างไร้ที่ติ) (เพราะว่าเธอฉลาดพอๆ กับลูกไง พ่อถึงได้บอกว่าเธออันตรายเกินไป)สัตว์ทั้งสี่นี้เป็นตัวแทนของความแข็งแกร่ง ความกล้าหาญ ความซื่อสัตย์ และการเกิดใหม่ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่จักรพรรดิปาสคาลที่แปด ทรงปรารถนาให้จักรวรรดิโกลบอลเป็นพิธีบรมราชาภิเษกจบลงด้วยการขับร้องเพลงสรรเสริญจักรพรรดิและการปล่อยนกพิราบสีขาวนับพันตัวสู่ท้องฟ้า สัญลักษณ์ของสันติภาพและการเริ่มต้นใหม่ เสียงโห่ร้องแห่งความยินดีและความตื่นเต้นดังกึกก้องไปทั่ว ขณะที่จักรวรรดิโกลบอลก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิปาสคาลที่ 8การสถาปนาจักรพรรดิปาสคาลที่แปด เป็นช่วงเวลาแห่งความภาคภูมิใจและความหวังสำหรับจักรวรรดิโกลบอลและสำหรับโลกทั้งใบเมื่อพิธีสถาปนาจบลง จักรพรรดิปาสคาลที่แปด ได้เสด็จออกจากมหาวิหารเวสต์ไลออน ทรงขึ้นประทับบนรถม้าพระที่นั่งที่ตกแต่งอย่างสง่างามด้วยสัญลักษณ์ของจักรวรรดิโกลบอลขบวนรถพระที่นั่งนั้นเคลื่อนที่ช้าๆ ผ่านถนนที่เต็มไปด้วยประชาชน ผู้คนสองข้างทางถือธงและป้ายเฉลิมฉลอง ขณะที่เสียงโห่ร้องของประชาชนดังขึ้นราวกับคลื่นมหาสมุทร จักรพรรดิปาสคาลทรงโบกพระหัตถ์อย่างสง่างามสายพระเนตรเฉียบคมสะท้อนถึงความมุ่งมั่นอันยิ่งใหญ่ของผู้ที่จะครองบัลลังก์อันทรงเกียรติและนำพาจักรวรรดิไป
»☠︎«[ต่อจากบทที่หนึ่ง]@วันต่อมา“ตัดขาเธอซะ”“ฝ่าบาท”คำสั่งของเจ้าชาย ทำให้โจเลียนที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้าชายตั้งแต่แรกเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ด้วยไม่คาดคิดว่าเจ้าชายจะตัดขาของสาวน้อยจริงๆ เพราะนึกว่าเจ้าชายแค่พูดข่มขู่ให้สาวน้อยหวาดกลัว“ไม่มีขาก็หนีไปไหนไม่ได้”เจ้าชายออกคำสั่ง แล้วเดินออกจากห้องนอน ทิ้งยูมิโกะที่ถูกตรึงอยู่บนเตียงผ่าตัด เธอมองไปที่เจ้าชายด้วยความหวาดหวั่น สายตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัวและสิ้นหวัง แต่ทันใดนั้น...ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!เสียงปืนดังก้องไปทั่วห้อง ทำให้ทุกคนต้องหยุดชะงัก เหมือนโลกทั้งใบถูกตัดขาดจากเวลา แต่ก่อนที่จะทันเห็นอะไร ระเบิดควันก็ถูกโยนเข้ามาทำให้ทั้งห้องเต็มไปด้วยควันหนาทึบ ทุกคนในห้องมองไม่เห็นอะไรเลย ควันจากระเบิดแก๊สน้ำตาค่อยๆ แพร่กระจายทำให้บรรยากาศยิ่งตึงเครียดขึ้นยูมิโกะสำลักควันจนแทบจะหมดสติ แต่ในความมืดมัวนั้น เธอก็รู้สึกถึงการสัมผัสของมือใหญ่ที่โอบอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าสาว ความรู้สึกอบอุ่นนั้นเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอรู้ ก่อนที่สติจะดับวูบไปโจเลียนพยายามฝ่าควันเข้าไปช่วยยูมิโกะ แต่การมองเห็นถูกจำกัดอย่างรุนแรง ทหารทุกคนต่างวิ่งวุ่
เดวิดกล่าวพลางหันไปยิ้มกว้างใส่ครอบครัวของเพลิงและเพื่อน ๆ ของเพลิงที่มองกลับมาด้วยความโกรธและน้ำตาที่เอ่อคลอความสะใจของเดวิดและซูสฉายชัดในทุกคำพูด ใบหน้าของเดวิดยิ่งทำให้ภาพการพ่ายแพ้ของเพลิงกลายเป็นการดูหมิ่นที่ยากจะรับได้คำพูดเหล่านั้นเหมือนน้ำกรดที่ราดลงบนบาดแผลที่ยังสดอยู่ ครอบครัวของเพลิงและเพื่อน ๆ ที่ยืนมองอยู่ข้างเวที ต่างตะลึงงันกับสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเพลิงจะล้มลงได้ถึงขนาดนี้เสียงของพิธีกรดังก้องไปทั่วสนาม ราวกับความตึงเครียดและความหวังของผู้ชมทั่วโลกถูกฝากไว้กับคำพูดของเขา ทุกสายตาจับจ้องไปที่ร่างของเพลิงที่นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นสังเวียน นักมวยที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ยอมรับในความแข็งแกร่งและดุดัน ตอนนี้กลับนอนนิ่งราวกับนกฟีนิกซ์ที่ปีกหัก ไม่มีทีท่าจะลุกขึ้นมาได้อีก“วัน!” เสียงของกรรมการดังขึ้น เสียงนับเหมือนกับเสียงประณามความพ่ายแพ้ที่ใกล้เข้ามาทุกที“ทู!” การนับครั้งที่สองดังขึ้น แต่เพลิงยังคงไม่ขยับตัว แม้กระทั่งการลุกขึ้นยืนก็ยังดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ ความเงียบที่ปกคลุมสนามในขณะนี้ หนักอึ้งยิ่งกว่าสงครามเสียงเชียร์ก่อนหน้า“สองแล้ว! ไม่น่าจะลุกขึ้นมา
“พี่รู้ พี่ขอโทษ...แต่พี่ชอบเรามาตั้งแต่เด็กแล้ว พี่...” เสียงของควินอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เขาเปิดใจสารภาพความรู้สึกที่เก็บมานาน“อันที่จริง มีช่วงหนึ่งที่หนูชอบพี่ควินพอๆ กับปาสคาล แต่ว่า...” เธอหยุดพูดชั่วครู่“...แต่ว่าอะไร?” ควินถามเสียงสั่น แววตายังเต็มไปด้วยความคาดหวังแม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วยูมิโกะมองใบหน้าของควินเต็มๆ ตา ก่อนจะพูดสิ่งที่อยู่ในใจอย่างตรงไปตรงมา“พี่เก่ง พี่รวย พี่หน้าตาดี พี่นิสัยโอเค แต่พี่ไม่ใช่ว่าที่กษัตริย์”คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจของควิน ทำให้เขาช็อกจนพูดไม่ออกน้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบและไร้ความปรานี คำตอบของเธอคือเหตุผลที่ชัดเจนและตรงไปตรงมาว่าทำไมเธอไม่เลือกควินควินรู้สึกเหมือนถูกแทงซ้ำ คำพูดของยูมิโกะทำให้เขาเสียความรู้สึกอย่างรุนแรง เขามองเธอด้วยความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด“เพราะงั้นก็เลยเลือกมันสินะ”ควินพยายามรักษาความสงบ แต่แววตาของเขากลับบ่งบอกถึงความเจ็บปวดและความไม่เข้าใจที่ทับถมเข้ามา เขาเริ่มตระหนักว่าเขาอาจมองยูมิโกะผิดไป เขาคิดว่าเธอจะเป็นคนที่แตกต่างจากชนชั้นสูงที่เลือกคนจากความเหมาะสม แต่เธอกลับเลือกเจ้าชายปาสคาล เพราะสถานะและอำนาจที่เจ้
“....”“คะ, ค่ะ สองคำนี้พูดยากมากรึไง”“ก็เราเป็นแฟนกัน เราสนิทกันแล้ว แล้วก็สนิทกันมากๆ ด้วย สนิทแบบแนบเนื้อ สนิทอย่างกับจะกลืนกินกันและกัน เราสนิทกันมากแบบมากๆ เลย รู้จักกันดีทุกซอกทุกมุม แล้วทำไมต้องบอกให้หนูพูดมีหางเสียงตลอดด้วย เราก็คนกันเองนี่นา”“หึ” เจ้าชายถึงกับหลุดขำออกมา คำพูดคำจาของเธอ ทำเขาเสียวส่วนหัวของท่อนลำไม่น้อย“แค่พูด คะ, ค่ะ ต่อท้ายประโยค ไม่น่าจะยากเกินความสามารถของเธอหรอกมั้ง”“...ก็ได้” สาวน้อยตอบเสียงเบา ท่าทางของเธออ่อนลง“เป็นเด็กดีหน่อย พูดกับเจ้าฟ้าชาย ต้องเพราะ ๆ มีหางเสียง”เจ้าชายเอ่ยพลางใช้มือหนาลูบศีรษะของสาวน้อยอย่างอ่อนโยน สัมผัสนั้นนุ่มนวลราวกับการลูบหัวแมวตัวน้อยที่นอนขดอยู่ในอ้อมกอด เขาแตะที่เส้นผมของเธอเบา ๆ ราวกับกลัวว่าจะทำให้เธอตื่นตกใจ สายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเอ็นดูเธอคือแมวน้อยในกรงทองของเขา แมวน้อยที่เขาเฝ้าทะนุถนอม และอยากเห็นเธอมีความสุขในโลกที่เขาได้สร้างขึ้นสำหรับเธอเพียงคนเดียว“ทานข้าวให้หมด” เจ้าชายสั่งเสียงเรียบ ก่อนจะจับใบหน้าจิ้มลิ้มมาจูบปากแบบไม่มีการรุกล้ำ“พรุ่งนี้จะไปโรงเรียนรึเปล่า?” เจ้าชายถอนจูบออกแล้วถาม สาวน้อยก็พย
และไฟก็สั่งให้ปิดเรื่องนี้ สั่งลูกน้องทุกคนห้ามปริปากบอกใครโดยเด็ดขาด เพราะไฟรู้ดีว่า ถ้าหากเพลิงรู้เรื่องนี้ จะต้องรีบบินตรงกลับมาและจัดการไล่เจ้าชายออกจากคฤหาสน์อย่างแน่นอนไฟตัดสินใจเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เพราะเขาเข้าใจว่าการเสียสละของเจ้าชายปาสคาลเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่แค่การบริจาคไตให้กับเจ้าหญิงจากอีกประเทศเท่านั้น แต่การกระทำนี้สามารถสั่นคลอนบัลลังก์ของเจ้าชายได้อย่างรุนแรงไฟเข้าใจดีว่าการที่เจ้าชายปาสคาลเสียสละไตให้กับยูมิโกะ เป็นเรื่องที่สุ่มเสี่ยงอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าเจ้าชายรัชทายาทลำดับที่หนึ่ง ของประเทศที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก กำลังจะขึ้นครองบัลลังก์ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าหากเรื่องนี้รั่วไหลออกไป บัลลังก์ของเจ้าชายอาจสั่นคลอนจนยากจะรักษาไว้ได้ พวกขุนนางในราชวงศ์บริทแลนด์ รวมถึงผู้ที่ต้องการแย่งชิงบัลลังก์ อาจใช้ข้ออ้างเรื่องสุขภาพของเจ้าชายที่ไม่สมบูรณ์หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์มาเป็นข้ออ้างในการดึงบัลลังก์ไปจากเขาแม้ว่าไฟจะยังไม่ยอมรับเจ้าชายปาสคาลอย่างเต็มใจ แต่เขาก็ไม่อยากให้บัลลังก์หลุดออกจากมือของเจ้าชาย ไฟรู้ดีว่าเจ้าชายโหดเหี้ยม แต่ก็รู้ดีว่าเจ้าชายปาสคาลเป็น
บทที่ 2แม้เหล่าราชวงศ์และรัฐบาลบางประเทศรู้อยู่เต็มอก ก็ไม่มีใครกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับเจ้าชายอย่างเปิดเผย ทำให้ไม่มีใครออกมาพูดหรือประจานในความโหดเหี้ยมของมกุฎราชกุมาร ที่ทำได้คือลอบทำร้ายในที่มืด ไม่เปิดเผยตัวตนว่ามองเจ้าชายเป็นศัตรูหลายปีมานี้ มีข่าวลือเกี่ยวกับเจ้าชายว่า เจ้าชายปาสคาลเป็นผู้คล
บทที่ 1“คุณหนู ตอนนี้พวกเราออกจากบริทแลนด์ไม่ได้แล้ว เราทำการบินไม่ได้ ถ้าดันทุรังบิน เครื่องบินของเราจะถูกยิงตก” ไคโรเอ่ยบอกคุณหนูทันทีที่ได้รับข้อความจากบอดี้การ์ดว่าน่านฟ้าบริทแลนด์ถูกปิดแล้ว หากเสี่ยงบิน จะถูกยิงตกในข้ออ้างที่ว่า รุกล้ำน่านฟ้า“ถ้าอยากออกไปจากที่นี่ คงเหลือแค่วิธีเดียว” แวนด้า
บทนำความรักของพวกเขาดุจสงครามที่รุนแรง เมื่อสงครามสิ้นสุด ย่อมมีผู้บาดเจ็บเขาคือศัตรูคู่แค้นของตระกูลเธอ เขาถูกส่งมาเพื่อเอาชีวิตเธอแต่ความงามและเสน่ห์ของเธอทำให้เขาลงมือไม่ลงจากเดิมที่หมายจะปลิดชีพ กลับกลายเป็นหลงใหลในรัก เขาตกหลุมรักลูกสาวของศัตรูอย่างโงหัวไม่ขึ้น@ประเทศบริทแลนด์[คริสต์มาส







