Share

บทที่ 24

Penulis: ซ่งอัสดงตะวันตก
สวีจื่อหมิงยืนรอหน้าโรงพยาบาลอยู่นาน แต่ก็ยังไม่เห็นซ่งหว่านออกมา

โทรไปหาก็พบว่าปิดเครื่องอยู่

เขาร้อนใจจนทนไม่ไหว รีบวิ่งเข้าไปยังอาคารผู้ป่วยในเพื่อตามหาเธอ

ในที่สุดก็เห็นเงาร่างของเธออยู่หน้าห้องไอซียู

สวีจื่อหมิงรีบวิ่งเข้าไปหาเธอ

“ไม่ได้เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม?”

ซ่งหว่านส่ายหน้าเบาๆ

“ไม่เป็นไรค่ะ เก็บข้อมูลเรียบร้อยดี พอดีเจอคนรู้จักเลยแวะมาทักทาย”

ในตอนนั้นเอง สวีจื่อหมิงถึงได้สังเกตเห็นฮั่วซือเหนียน

ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาแฝงด้วยความดุดัน เขาคือเจ้าแห่งวงการธุรกิจผู้เด็ดขาดและโหดเหี้ยม

สวีจื่อหมิงเคยสงสัยมาโดยตลอดว่าผู้ชายแบบไหนกัน ที่ทำให้ซ่งหว่านยอมสละการเรียนและเส้นทางอาชีพ ไปใช้ชีวิตเป็นแม่บ้านเต็มตัวอย่างสมัครใจ

เขาเคยแอบสืบข้อมูลของฮั่วซือเหนียนมาก่อน

แต่เพิ่งเคยพบตัวจริงเป็นครั้งแรก

ดูท่าความสัมพันธ์สามีภรรยาของทั้งคู่คงย่ำแย่จริงๆ

“รุ่นพี่คะ เราไปกันเถอะ”

ซ่งหว่านไม่หันไปมองฮั่วซือเหนียนแม้แต่น้อย เธอหันหลังเดินจากไปเลย

สวีจื่อหมิงพยักหน้าทักทายฮั่วซือเหนียนอย่างสุภาพ แล้วเดินจากไปพร้อมกับเธอ

ลมหายใจของฮั่วซื่อเหนียนสะดุด ดวงตาแทบจะมีไฟลุกออกมา

สำหรับเธอในตอนนี
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 30

    เมื่อเดินออกจากโรงแรมซ่งหว่านไม่อยากให้อาจารย์จางเห็นสภาพอันย่ำแย่ของตน จึงไม่กล้าเข้าไปใกล้“รุ่นพี่คะ กิจกรรมช่วงบ่ายฉันขอไม่เข้าร่วมแล้ว ช่วยบอกอาจารย์ให้หน่อยนะคะ บอกไปว่าฉันมีธุระด่วนต้องกลับบ้านก่อนก็ได้ค่ะ”ซ่งหว่านกำลังจะขึ้นรถกลับสวีจื่อหมิงดึงแขนเธอไว้“รอผมแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวกลับมา”สวีจื่อหมิงก้าวยาว ๆ ไปหาอาจารย์จางไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรบ้าง อาจารย์จางพยักหน้า ก่อนจะขึ้นรถไปกับศิษย์คนอื่นจากนั้นสวีจื่อหมิงก็กลับมาหาซ่งหว่าน“ไปกันเถอะ ฉันจะไปส่งเธอเอง”ซ่งหว่านขึ้นไปบนรถของสวีจื่อหมิง“อาจารย์ไม่โกรธใช่ไหมคะ?”“ฉันบอกอาจารย์ว่าเธอมีประจำเดือนเลยปวดท้อง อาจารย์เข้าใจดี เลยให้ฉันส่งเธอกลับบ้าน”สีหน้าซ่งหว่านออกอาการเก้อเขินเล็กน้อยแต่ต้องยอมรับว่าเหตุผลที่เขาอ้างนั้นแนบเนียนจนไม่มีใครจับผิดได้เมื่อผ่านร้านสะดวกซื้อ สวีจื่อหมิงก็เข้าไปซื้อผ้าขนหนูกับน้ำแข็งกลับมาเขาห่อน้ำแข็งด้วยผ้าขนหนูแล้วประคบลงบนแก้มที่บวมแดงของซ่งหว่านก่อนหน้านี้ เขาแค่รู้ว่าชีวิตการแต่งงานของเธอไม่มีความสุข ความสัมพันธ์กับสามีไม่ดีนักแต่วันนี้เขาถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเลวทรามขนา

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 29

    “เรื่องของความรัก คนที่ไม่ถูกรักนั่นแหละที่เป็นมือที่สาม เธอนั่นแหละคือมือที่สามที่ขัดขวางไม่ให้เฉี่ยนเฉี่ยนกับฮั่วซือเหนียนได้อยู่ด้วยกัน!”ซ่งหว่านอดไม่ได้ที่จะปรบมือให้“ถ้าฉันจำไม่ผิด เมื่อไม่กี่ปีก่อนลุงฉันเลี้ยงชู้แล้วคุณจับได้ไม่ใช่เหรอ? แถมยังวิ่งไปโวยวายถึงที่อีก งั้นคุณป้าก็เป็นมือที่สามมานานมากเลยสินะ”ซูลี่เจวียนถูกแทงใจดำเข้าเต็มๆเธอโกรธจัดจนเลือดขึ้นหน้า ถลาออกไปข้างหน้าหมายจะเงื้อมือตบหน้าซ่งหว่าน“นังสารเลว! แก—”ซ่งหว่านคาดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องทำแบบนี้เธอคว้าข้อมือซูลี่เจวียนไว้แล้วผลักออกไปอย่างแรง“คุณนายซ่ง ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วนะ คนที่ยอมให้คุณด่าทอตบตีได้ตามใจน่ะ”ซ่งเหลียงเป่ยเห็นเข้าก็โกรธจัด ตบหน้าเธอหนึ่งฉาด“เด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน! เขาเป็นป้าของแกนะ วันนี้ฉันจะสั่งสอนแทนพ่อแม่แกเอง!”“เพี้ยะ!” เสียงตบดังสนั่นในโถงทางเดินเสียงตบดังสนั่นในโถงทางเดินซ่งหว่านหน้าเอียงไปอีกทาง เลือดซึมออกมุมปากเธอค่อยๆ หันกลับมา จ้องซ่งเหลียงเป่ยด้วยสายตาเย็นเยียบจนน่าขนลุก“แก ไม่มีสิทธิ์เอ่ยถึงพ่อแม่ของฉัน”วินาทีถัดมา เธอก็ตบอีกฝ่ายกลับอย่างแรงซ่

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 28

    เมื่อออกจากโรงแรมหูปิน ซ่งหว่านก็เพิ่งรู้ตัวว่าเธอลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องส่วนตัวสวีจื่อหมิงกำลังจะตามไปช่วยเธอหาเธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบว่า “คุณอยู่กับอาจารย์เถอะค่ะ ฉันไปคนเดียวได้”ซ่งหว่านกลับเข้าไปในห้องส่วนตัว พนักงานกำลังเก็บโต๊ะอยู่“คุณผู้หญิง นี่คือโทรศัพท์ที่คุณลืมไว้ใช่ไหมคะ ฉันกำลังจะเอาไปฝากไว้ที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าพอดีเลยค่ะ”“ใช่ค่ะ ของฉันเอง ขอบคุณมากนะคะ”ซ่งหว่านรับโทรศัพท์แล้วเดินออกจากห้องเพิ่งก้าวออกมา เธอก็เห็นเงาร่างคุ้นตาสองคนซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนควงแขนฮั่วซือเหนียนเดินไปทางเคาน์เตอร์พนักงานต้อนรับ ทั้งคู่ดูสนิทสนมกันอย่างยิ่งขณะที่เธอกำลังเหม่อลอย เสียงเยาะเย้ยก็ดังขึ้นข้างกาย“มองอะไรนักหนา มันน่าดูขนาดนั้นเลยหรือ?”“ก็จริงนะ อยู่กับฮั่วซือเหนียนมาตั้งสี่ปี เขาคงไม่เคยได้แตะตัวเธอสักครั้งสินะ?”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนหันไป เห็นซูลี่เจวียนกับซ่งเหลียงเป่ยเดินออกมาจากห้องข้าง ๆที่แท้ ฮั่วซือเหนียนเพิ่งนัดกินข้าวกับครอบครัวของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนเมื่อเห็นครอบครัวซ่งเหลียงเป่ย ความเกลียดชังก็ลุกโชนขึ้นในใจของซ่งหว่านหากวันหนึ่งสืบพบว่าพ่อแม่ของเธอถูกพวกเขาวางแผนฆา

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 27

    ต่อมา เขาจึงค่อย ๆ คิดทบทวนจนเข้าใจในช่วงที่สวีจื่อหมิงไปเรียนต่อต่างประเทศ ทุกครั้งที่พูดคุยเรื่องวิชาการกับเขา ดูเหมือนจะสนใจความเป็นไปของซ่งหว่านเป็นพิเศษการที่เขาแนะนำซ่งหว่านไปบริษัทนั้น จะบังเอิญตรงกับความตั้งใจของเขาพอดีหรือเปล่านะ?แต่สวีจื่อหมิงก็เป็นหนึ่งในศิษย์มากมายที่เขาพึงพอใจที่สุดไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรืออุปนิสัย ล้วนไร้ที่ติหากท้ายที่สุดทั้งสองจะได้ลงเอยกันจริงๆ…เขาก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นพยานในพิธีแต่งงานของทั้งคู่ในขณะเดียวกันภายในห้องส่วนตัวข้างๆซูลี่เจวียนที่สวมกี่เพ้าหรูหราสง่างาม เครื่องประดับระยิบระยับทั่วตัว กำลังจัดทรงผมอยู่หน้ากระจกซ่งเหลียงเป่ยเองก็จัดเสื้อสูทและเนคไทซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พ่อคะ แม่คะ ไม่ต้องเกร็งขนาดนี้หรอกค่ะ ซือเหนียนเขาเป็นคนดีมาก”ประตูห้องส่วนตัวถูกผลักเปิดออกฮั่วซือเหนียนก้าวเข้ามาด้วยท่าทีองอาจ ออร่ากดดันแผ่ซ่านวันนี้เขาไม่ได้ใส่สูทธุรกิจเหมือนตอนปกติ เสื้อเชิ้ตสั่งตัดสีเทาควันบุหรี่ขับเน้นไหล่กว้างเอวคอดอย่างชัดเจน“ซือเหนียน”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนลุกขึ้น ควงแขนฮั่วซือเหนียนอย่างสนิทสนม“นี่คือพ่อกับแม่ของฉันค่ะ”ซ

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 26

    คฤหาสน์ตระกูลซ่งถ้วยชาที่อยู่ในมือซูลี่เจวียนกระทบกับจานรองดัง ‘กึก’ น้ำชากระเด็นออกมาสองสามหยด“ลูกว่าอะไรนะ คุณย่าฮั่วยกหุ้นบริษัทให้ซ่งหว่านงั้นเหรอ?”“ตั้งห้าเปอร์เซ็นต์เลยนะ! นั่นมันหุ้น 5% ของฮั่วกรุ๊ปเลยนะ”“เฉี่ยนเฉี่ยน ไหนลูกบอกเองไม่ใช่เหรอว่าฮั่วซือเหนียนไม่ชอบซ่งหว่านสักนิด? แล้วจะยอมให้คุณย่าฮั่วยกหุ้นให้เธอได้ยังไง?”“ไม่ชอบแน่นอนอยู่แล้ว!”“ตอนนั้นฮั่วซือเหนียนแต่งงานกับซ่งหว่านก็เพราะคุณย่าบังคับ ซือเหนียนหมางเมินใส่เธอมาตั้งสี่ปี หุ้นพวกนั้นก็แค่ค่าชดเชยเท่านั้นเอง”“ถ้าจะเรียกว่าค่าชดเชย ราคาก็แพงเกินไปหน่อยแล้ว”ซูลี่เจวียนทำหน้าเจ็บปวดราวกับทรัพย์สินของบ้านตัวเองถูกยกให้คนอื่น“เฉี่ยนเฉี่ยน ถ้าลูกกลับประเทศเร็วกว่านี้สักสองสามปี ซ่งหว่านจะเสนอหน้าเป็นคุณนายได้ยังไง ตำแหน่งคุณนายฮั่วต้องเป็นของลูกแน่นอน หุ้นพวกนั้นก็ควรเป็นของลูกด้วย!”“แม่คะ ตำแหน่งคุณนายฮั่วของซ่งหว่านก็แค่สถานะในนามเท่านั้น ซือเหนียนตัดสินใจแล้วว่าจะฟ้องหย่ากับเธอ”“จริงเหรอ? งั้นก็เยี่ยมไปเลย!”ซูลี่เจวียนคว้ามือซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนด้วยความตื่นเต้น“รู้อยู่แล้วว่าลูกสาวฉันเก่ง ฮั่วซือเหน

  • ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ   บทที่ 25

    คนรับใช้ที่ยืนอยู่มุมห้องรีบก้าวเข้ามาทันที“คุณหญิงใหญ่ มีอะไรจะสั่งเหรือเปล่าคะ?”“ไล่เธอออกไป!”น้ำเสียงของคุณย่าฮั่วเย็นเฉียบ“ของพวกนั้นก็เอาโยนออกไปด้วย!”ใบหน้าของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนซีดเผือดในทันที“คุณย่า ท่านเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ ฉันก็แค่…”“เข้าใจผิดเหรอ?”คุณย่าฮั่วหัวเราะเสียงเย็น“เธอเป็นมือที่สามที่ทำลายความสัมพันธ์ของหลานชายกับหลานสะใภ้ฉัน ทำอะไรลงไปบ้าง ไม่รู้ตัวเลยเหรอ?”คนรับใช้เดินเข้ามา ผายมือออกไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย“คุณซ่ง เชิญค่ะ”ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกำชายเสื้อแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สุดท้ายก็ฝืนกัดฟันหันหลังเดินจากไปปัง!ประตูห้องผู้ป่วยถูกปิดกระแทกอย่างแรงตะกร้าผลไม้และอาหารบำรุงที่เธอถือเข้ามาถูกโยนลงถังขยะในทางเดินในขณะเดียวกันซ่งหว่านก็ถือกระติกเก็บความร้อน เดินมาถึงหน้าห้องพอดีซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนกังวลอย่างยิ่งว่าภาพที่ตนถูกไล่ตะเพิดเหมือนหมูเหมือนหมาจะมีคนเห็นใครจะคิดว่าเธอจะหันไปสบตากับซ่งหว่านเข้าพอดี“คุณนาย คุณมาแล้วเหรอคะ!”คนรับใช้ที่เมื่อครู่ยังนิ่งเฉย พอเห็นซ่งหว่านก็มีสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที“เชิญด้านในเลยค่ะ คุณหญิงใหญ่เห็นคุณต้องดีใจแน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status