อิสระ Novels & Stories

บทที่ 6 พยายาม “ยิ่งเธอจำทุกอย่างได้เร็ว เธอก็จะเป็นอิสระเร็วขึ้นเท่านั้น” “ผิงจะพยายามจำให้ได้”

ฉันพูเพลางก้มหน้าก้มตา “ไม่ขนาดนั้นได้ยังไงละ เธอเก่งมากเลยนะโมราห์😊” “ขอบคุณค่ะคุณจันทร์”

ฉันไม่สังเกตเห็นลู่โยวที่อยู่ตรงประตู ฉันร้องไห้จะกลับบ้านแม่ ลู่โยวขวางฉันเอาไว้ "พี่สะใภ้ ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ในใจของพี่จะเป็นคนที่เลวร้ายขนาดนี้ มารยาทและความน่าอับอายแค่นี้ฉันยังมีอยู่บ้าง ไม่มีทางมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับพี่ชายของตัวเองได้ ฉันจะไปต่างประเทศว ันพรุ่งนี้"

นิราขู่ “นอนกอดเฉยๆ” เสือยกมือทำท่าเหมือนสัญญา นี่ยอมลดให้ครึ่งนึงเลยนะ

YAM : … SONG : ยื่นข้อเสนอให้เลย ข้าวฟรีทุกมื้อ น้ำแอปเปิลฟรีทุกเช้า ค่าห้องไม่ต้องจ่ายก็ได้ YAM : อย่ามาอ่อย เราไม่หลงกลหรอก

หมั่นไส้ฉิบหาย “เรื่องของกู” “เอ่อเรื่องของมึงงั้นกูไม่ยุ่งแล้ว กูไปดีกว่าปล่อยให้ไอ้แก่มันช้ำรักตายอยู่ตรงนี้ ไอ้ขาบที่ไอ้น่านโทรมาบอกว่าเพื่อนของหลานมันไปพักอยู่ด้วยที่เชียงรายมึงก็ลืมไปละกัน กูไปละ”

“ฉันไม่ชอบการผูกมัดเหมือนทาส จะดีกว่าถ้าเรามีการจ่ายเงินแบบรายครั้ง และฉันยังมีอิสระที่จะรับค่าเช่าจากคนอื่น” ทรายทองต่อรอง ตั้งใจวางหน้าอกขาวผ่องที่โผล่พ้นขอบเสื้อสายเดี่ยวตัวสวยให้เกยบนโต๊ะอันเย็นเฉียบ มันช่างพอเหมาะพอดีกับความสูงของสรีระเธอ “เธอต้องการเท่าไหร่ ถ้าให้ฉัน เช่าแค่คนเดียว”

“…อิสระน่ะมีค่าเสมอ ชีวา ถ้าอยากได้จริง ๆ …ก็ต้องยอม จ่าย ด้วยตัวเอง” ลีโอกระซิบเสียงพร่าคำพูดนั้นเหมือนคำพิพากษา ขณะร่างกายฉันกำลังถูกพิสูจน์ความจริงอย่างไร้ทางหนี

เมื่อลับตาคน เสี่ยภูริทัตหันกลับมาหานายอำเภอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ข้อมูลพ่อมันล่ะ?" "ชื่อไอ้อ๊อดครับท่าน เป็นคนขับรถสิบล้อ พอรู้ว่าเมียพิการถาวรมันก็ทิ้งลูกทิ้งเมียไปมีเมียใหม่ทันที ไม่เคยส่งเสียแม้แต่บาทเดียว"