Novel & Cerita อัตลักษณ์ที่ซ่อนเร้น

หนี้ชีวิตที่มีชีวิตแม่เป็นเดิมพัน พันธนาการน้องเทียนเอาไว้กับความแค้นชีวิตด้วยชีวิต... บุญคุณ ความแค้น ความรัก ในเส้นทางสายรักที่รสรักล้ำเลอค่า สองชีวิต แม่ลูก ปรารถนา กับ เทียน รัฐยา จบสิ้นกันในคืนที่ฝนตกหนัก มีคนทำให้แม่ตาย ชีวิตหนุ่มน้อยพลิกผัน ต้องไปอยู่ในบ้านของคนอื่น มีพี่ชายคนใหม่ที่แสนดีอย่างภากร แม้คุณนายแสงเดือน แม่ของพี่ชายจะร้ายกาจนัก วันเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ที่เร้นรอยก่อตัวขึ้นเงียบๆ ของเทียนกับภากร ทว่าความลับในคืนฝนพรำเบื้องอดีตย้อนกลับมา ภากรคือฆาตกรฆ่าแม่...อย่างนั้นหรือ เขาขับรถชนแม่ ชนเธอ เหล็กที่ดามในขายังคงปวดแปลบทุกคราหน้าหนาวเยือน มีม่านมาบดบัง...เทียนเริ่มไล่ต้อนให้ภากรทั้งรักและหลง...ก่อนเทียนจะหนี! เทียนหนีจากเขา รสสวาท ความสัมพันธ์ที่ลงลึกทำให้ภากรเจียนคลั่ง การตามหาเทียนเพื่อพบว่าเธอเกลียดเขา เธอแค้นเขาและเธอจะเอาคืน เทียนจะฆ่าภากร ล้างแค้น ปิดบัญชีหนี้ได้หรือไร ใครคือฆาตกรตัวจริง พันธนาการทั้งกายและใจจะทำให้เทียนเอาชีวิตภากรเซ่นสังเวยให้ดวงวิญญาณแม่ได้หรือไม่ ติดตามชีวิตของเทียนใน “หนี้พันธนาการ”

“จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา อีกไม่นานฉันต้องบินไปเรียนต่อแล้ว จะได้รีบจัดการให้เสร็จๆ ไป” เขาว่าก่อนจะปรายตามองใบหน้าอ่อนหวานที่บัดนี้ดูซีดผิดปกติ บางทีหล่อนอาจไม่สบาย แต่นั่นก็หาใช่เรื่องที่เขาต้องให้ความสนใจ ดีเสียอีกที่หล่อนตัดสินใจรับข้อเสนอ เขาจะได้เลิกรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเสียที!

เรื่องราวของความรักและความต้องการที่เกิดขึ้น จนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้...

อเล็กซิส ถูกตัดสินว่าเป็นอาชญากรเพียงเพราะเธอมีพรสวรรค์โดดเด่นกว่าคนอื่น เธอจะทำอย่างไรเมื่อถูกส่งตัวไปยังสถานบำบัดสุดแสนพิลึก และไม่มีใครตอบเธอได้ว่า มีสิ่งใดที่กำลังรออยู่

"ฤดูใบไม้ร่วงที่เกิดขึ้น แท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแค่คำสาปแต่มันคือความงดงามแห่งโชคชะตา แม้กระจกบานที่สิบจะดับสูญ แต่ “สุสาส์นราคะ” ที่พันผูกจิตวิญญาณเราสองไว้จะเป็นปัจจุบันขณะเสมอดั่งสัจจะนิจนิรันดร์"

ฉันผู้สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้ทั้งหมด ยกเว้นเพียงแค่ 'เธอ' อยากรู้จังรักของเธอมันคือสีอะไร?

อี้เวยหนิง นางร้ายอัปลักษณ์ สตรีผู้น่ารังเกียจนิสัยชอบอิจฉาริษยาผู้อื่น กริยาทรามโง่เขลาเบาปัญญา วาจาต่ำตม ไม่มีผู้ใดอยากคบหา ผู้คนคิดว่านางนั้นอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้ใด แต่กลับกัน!!! อี้เวยหนิง ช่างรู้สึกมีความสุขจริงๆ กับข่าวลือนี้ ทว่าความสุขนั้นกลับถูกคุกคามด้วยท่านอ๋องหน้าโง่ ที่สั่งโบยนางทั้งใส่ความว่าทำร้ายคนรักของเขา ‘เจ้าอ๋องโง่เอ๋ย สตรีงดงามหลบในเช่นข้าจะไปทำร้ายสตรีของเจ้าเพื่อประโยชน์ใดกัน’ ************************ ‘ลือกันไปเถิดจะได้ไม่ต้องมีบุรุษใดมายุ่งกับข้า’ อี้เวยหนิง

หลินชิงชิงนักศึกษาสาว หลังเธอประสบอุบัติเหตุทำให้เธอทะลุมิติมาในนิยายที่เธออ่าน เธอมาอยู่ในร่างนางร้าย ไปๆมาๆทำไมพระเอกถึงได้มาติดหนึบเธอแถมเธอยังโดนนางเอกหมายหัว แล้วเธอจะเอาชีวิตรอดในยุคนียังไง

เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องน้ำ… ดาวขยับเข้ามายืนอยู่ภายใต้ฝักบัวสีเงินวาว เอื้อมมือเปิดก๊อกน้ำ เชิดใบหน้ารับสายน้ำเย็นฉีดพร่างลงมาจากฝักบัว แม้น้ำจะเย็นเยียบ แต่ดาวกลับรู้สึกร้อนผะผ่าวขึ้นมาอย่างประหลาด จนต้องเอามือลูบไล้สองเต้าอวบใหญ่ของตัวเองที่ตื่นตัวขึ้นมาง่ายดาย เพียงแค่โดนมือสัมผัสเบาๆ ทำเอาปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า น่าแปลกว่าทำไมจึงรู้สึกเสียวซ่านและมีความต้องการทางเพศมากมายขนาดนี้ รู้สึกว่ารูสวาทอยากโดนสอดใส่เสียดสี “อ๊า… ซี้ดดดด… ” ดาวเผลอร้องคราง… หลังจากจับสบู่ขัดถูไปทั่วเรือนร่าง ก่อนที่สบู่ก้อนแข็งจะมาหยุดอยู่ตรงซอกขา รูดผ่านสองกลีบอวบอูมไปมาด้วยอารมณ์ที่พาไป ยิ่งไล้ลูบยิ่งขยับก็ยิ่งเสียวซ่าน ไม่น่าเชื่อว่าหล่อนมีความต้องการมากจนกลีบสวาทเยิ้มฉ่ำน้ำเดิน น้ำหล่อลื่นที่หลั่งออกมาอย่างน่าประหลาด

ลุงแก้วมองภาพด้วยความรู้สึกเวทนาจับใจ… ก่อนที่ความรู้สึกนั้นจะเปลี่ยนเป็นหื่นกระหายเข้ามาแทนที่ เพราะว่าเรือนร่างของคุณนายช่างเอิบอิ่มเย้ายวน เสื้อสีดำไว้ทุกข์ที่หล่อนสวมใส่มาตลอดเริ่มหลุดลุ่ย แลเห็นเต้านมขนาดใหญ่ ปลิ้นออกมาเมื่อหล่อนตะแคงขดกายน้ำตาไหล โดยหารู้ไม่ว่าคนที่แอบดูกำลังเอามือรูดสาวลำเอ็นยาใหญ่มหึมาของตัวเองไปพลาง ไม่นานมีน้ำหล่อลื่นสีใสไหลปุดๆ ออกมาอาบเลื่อมหัวเอ็นสีม่วงถอกบานใหญ่ราวกำปั้นมือเด็ก “คุณท่านไม่น่ารีบจากฉันไป… ฮือๆ… ” เสียงคุณนายร้องไห้คร่ำครวญ… ก่อนจะพลิกกายที่กำลังตะแคงเปลี่ยนเป็นนอนหงาย หลังจากกลิ่นน้ำใคร่จากหัวเอ็นของผู้ชายชาตรีอย่างลุงแก้วโชยตามลมมากระทบจมูกยิ่งปลุกความกระสันให้หล่อนได้อย่างเหลือเชื่อ “กลิ่นนั้น… อ๊า… ” คุณนายสูดกลิ่นน้ำใคร่ของลุงแก้วโดยไม่รู้ว่าที่มาของกลิ่นอยู่ตรงไหน แต่มันเร่งเร้าให้เข่าทั้งสองข้างของหล่อนตั้งชัน จากนั้นค่อยๆ สอดมือเข้ามาใต้ชายเสื้อที่หลุดลุ่ยอวดปทุมคู่งาม บีบเคล้นเต้านมตัวเองจนปลายยอดชูชันชี้ฟ้า “แม่คุณเอ๊ย… ” ลุงแก้วถึงกับร้องอุทานกับภาพที่เห็น… เพราะว่ามุมที่กำลังแอบมองนี้อยู่ด้านหลังคุณนายพอดี เห็นกลีบสวาทโหนกนูนรูปเป็นร่าง