บทที่ 4 มีเด็กอยู่ในห้อง 2

          คำตอบของใหญ่ ทำเอานารีวางช้อนเงยหน้ามองใหญ่ที่กำลังยิ้มพราวเสน่ห์ แถมกอดอกกระตุกคิ้ว เธอหมั่นไส้ท่าทางแสนกวนตีนของเจ้านี่เหลือเกิน

            “อะไร” นารีกะพริบตาปริบ ๆ พร้อมกับตักข้าวต้มเข้าปาก 

            ใหญ่หัวเราะ แม่งคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่นอนคิดมาทั้งคืน เพราะว่า...ยัยนี่โคตรน่ารัก

            “ผมจะจีบเจ๊..”

            “ห๊า....”

            ดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้าง  หยุดชะงักจนนารีได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นตึกตัก  หน้าเริ่มร้อนผ่าว ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมาเขินอายเพราะมีผู้ชายที่อายุห่างกันขนาดนี้มาขอจีบ

            “ผมจะจีบเจ๊ จะอึ้งอะไร ยังไม่ได้แก่ขนาดหูตึงสักหน่อย”

            “ไอ้เด็กบ้านี่....”

            นารีอยากจะโยนช้อนในมือใส่หน้าหล่อ ๆ ของน้องมัน แต่ก็เขินอายเพราะตัวเองเผลอไปสบตาคู่นั้นของเขาที่มันส่อประกายวาววับ....

            “ตกลงตามนี่นะครับเจ๊ ผมจะจีบ แล้วจะจีบให้ติดด้วย”

            “ทำไม?”

            นารีทำสีหน้างงมองเด็ก เธอคิดว่ายังมีคนที่สวยกว่าเธอพันเท่า ร้อยเท่า ทำไมเด็กคนนี้ไม่ไปจีบ แถมเธอก็อายุเข้าเลขสามแล้ว 

            “ก็ไม่ทำไมอะ แค่ชอบแล้วอยากจีบ อ้าวกินเข้าไป เมื่อคืนเสียแรงไปเยอะไม่ใช่เหรอ” ใหญ่หัวเราะก่อนดันช้อนตักข้าวต้มเข้าไปใกล้ปากจิ้มลิ้ม 

            แม่งน่ารักฉิบ.....

            ใหญ่ยิ้มเล็กน้อยกับท่าทางของพี่คนสวย สำหรับอายุไม่มีผลต่อแนวนอน แค่ชอบแล้วเขาก็เดินหน้าต่อเท่านั้น  เมื่อคืนก็เป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าพวกเขาเข้ากันดีขนาดนั้น ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้

            แต่ใหญ่เป็นคนมั่นอกมั่นใจว่าเขาทำจีบติดนารีได้ไม่ยาก

            นารีเห็นรอยยิ้มของเด็กหนุ่มแสนเจ้าเล่ห์ ไม่กล้ามองก็ได้แต่กินข้าวต้มกับผัดผักจนหมด โดยมีสายตาของใหญ่จ้องมองเหมือนคนกำลังคลั่งรัก!

          กว่านารีจะไล่เด็กตัวโตออกจากคอนโดของตัวเองได้ ก็เกือบวันหนึ่งที่ทั้งสองต้องเจอหน้ากัน เด็กหนุ่มขี้แกล้งมักทำให้เธอเขิน พอเธอจะอาบน้ำเด็กมันก็ขอเข้ามาอาบด้วยทำให้ทั้งสองร่วมรักกันอีกหนอย่างที่เธอก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้เลย 

            นารีเพิ่งรู้ว่าการมีเซ็กซ์ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวอย่างที่คิด

            ไม่รู้ว่าเธอหลงเด็กหรือเปล่า ถึงให้คีย์การ์ดสำรองเขาไป  

            ก็ตอนนั้นเธอละเมออยู่ไง เด็กมันต้องเป่าคาถาใส่เธอแน่ ๆ 

            เพราะมัวแต่ใจลอย กว่าจะเปิดโทรศัพท์เห็นข้อความของเพื่อนสนิทเด้งรัว ๆ

            อีนา  กูถามการ์ดว่ามึงออกจากผับกูไปพร้อมเด็ก

          บอกมาว่าใคร

          การ์ดบอกว่าหล่อ

          มึงเสียซิงแล้ว

          แบบนี้ต้องฉลอง

          ข้อความจาก ลีออง หรือ ลี  เกย์หนุ่มหล่อเพื่อนสนิทเป็นคนเดียว  เจ้าของผับหรู เมื่อคืนมันมัวแต่คั่วกับเด็กของตัวเองจนลืมว่าเธอนั่งเมาอยู่คนเดียว

            ข่าวไวนะ   

             นารีหัวเราะก่อนโทรหาเพื่อนหนุ่ม เดี๋ยวเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวจะงอนเธออีก

            “ข่าวเร็วนะเนี่ย” 

            “เออ สิ ได้ยินว่าหล่อ เป็นไงเด็กหล่อ เด็ดปะ” ลีอองรีบถามทันที  แต่ฟังจากเสียงของนารีก็รู้ว่าคงหล่อ และเด็ดกว่าเด็กของเขาอีก

            “แล้วแต่คุณมึงจะคิดเลยค่ะ” นารีไม่รู้สรรหาคำพูดใดมาตอบเพื่อน

            “กูไม่น่าไปกับเด็กเลย ไม่งั้นกูคงเห็นว่าเด็กนั่นหล่อขนาดไหนเชียว ถ้ากูอยู่นะไม่มีวันตกถึงท้องมึงหรอกอีนา”  ลีอองผู้มั่นอกมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง

            “เออ ไว้มีโอกาสกูพาไปให้มึงดู” นารีได้แต่ส่ายหน้า  ถึงไม่บอก หรือพาไปให้เพื่อนรักสแกน ยังไงคนอย่างลีอองก็หาทางรู้ด้วยตัวเอง

            “นี่อย่าบอกนะ ว่ามึงสานต่อกับเด็กคนนั้น ระวังด้วยนะอีนา มึงยิ่งอ่อนประสบการณ์รักอยู่ด้วย มึงรวยขนาดนี้ เดี๋ยวผู้ชายมาหลอกหรอก”  ลีอองเตือนเพื่อนด้วยความเป็นห่วง  อย่างที่รู้ ๆ ว่านารีไม่เคยมีความรัก เพราะมัวแต่ยุ่งกับธุรกิจของทางบ้าน ไม่รู้จะขยันทำงานไปถึงไหน เงินทองชาตินี้ทั้งชาติของมันไม่รู้จะใช้หมดหรือเปล่า

            “ขอบใจมึง แต่กูไม่โง่ขนาดนั้น” นารียักไหล่ ถึงเธอจะไม่เคยมีความรัก แต่ก็ใช่ว่าเธอเป็นคนโง่เสียหน่อ

            “เออ กูจะคอยดูนะ อีคนฉลาด”

            “เออ ๆ แค่นี้นะ เดี๋ยวกูต้องเข้าไปดูบริษัทหน่อย” 

            “แล้วกูจะโทรไปหาอีก มึงมันไม่น่าไว้ใจ อีนา เดี๋ยวโดนหลอก”   

            นารีรีบวางสาย เพราะไม่ฟังไอ้เพื่อนตัวดีบ่น ลีอองเป็นคนรักเพื่อนขนาดไหนนารีรู้ดี ถึงจะติดผู้ชายไปหน่อย แต่ถ้าเพื่อนมีปัญหามันก็รีบมาทันที ต่อให้กำลังเข้าได้เข้าเข็มกับเด็กอยู่ก็ตาม

            หลังจากวางสายหญิงสาวก็อดคิดกับตัวเองไม่ได้ว่าสิ่งที่เด็กหนุ่มคนนั้นพูดกับเธอ ไม่รู้ว่า แค่เล่น  ๆ หรือ คิดจริง กันแน่  แต่ใจเธอตอนนี้หลงเสน่ห์ของเด็กคนนั้นแล้ว.....