Masukแคนดี้นั่งกินขนมรอชายหนุ่มเข้ามา เงินสองล้านเขาไปซื้อได้อีกเยอะพ่อของเขาก็ดูรวยดี ทำไมถึงปล่อยให้ลูกชายมาเป็นโจรได้ ไหนจะเรื่องที่เขาเป็นเจ้าของผับอีกคืนนั้นเสียทั้งหน้าเสียทั้งเงิน
“สงบสติอารมณ์ได้หรือยัง”
“อารมณ์ดีขึ้นมาแล้ว พ่อของนายนี่ใจป้ำจริงๆ”
“ผมอายุ 32 กรุณาเรียกแบบให้เกียรติให้กันด้วย” จิกหัวใช้เหมือนกับว่าเขาเป็นคนใช้ จะทวงเอาเงินสองล้านคืนก็กลัวจะตายก่อนวัยอันควร
“ฉันพอใจที่จะเรียก”
“คุณก็มีเงินนะ ไอ้เงิน 2ล้านนั้น...”
“ฉันไม่คืนให้นายหรอก” ให้มาแล้วจะมาขอคืนก็ไม่ได้หรอกนะ เธอเองก็รวยอยู่แล้วแต่อยากมีเงินเก็บเพิ่มอีกเอาไว้ไปเปย์หนุ่มๆ บาร์โฮส
“ผมไม่ได้จะขอคืนแต่ขอแบ่งสักล้านได้ไหม”
“นาย! หน้าตาก็ดูรวยดีทำไมถึงร้อนเงินขนาดนี้” ขับรถคันละหลายสิบล้าน เป็นถึงเจ้าของผับพ่อก็รวยแต่สภาพลูกชายไม่เอาไหน
“ไม่แบ่งนั้นคุณก็ซื้อผมแล้วนะ ผลตรวจโรคของผมรับผมไปเลี้ยงด้วย”
“ฉันไม่อยากได้นายแล้ว!”
“แต่ผมอยากเอาคุณ ผมจะย้ายไปอยู่กับคุณ” ตอนแรกบอกอยากได้เขา พอมาตอนนี้แล้วงอแงเขาไม่รู้หรอกว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่แต่เขาต้องได้เอาคืนเซริวที่มันแย่งแพรไหม
“นาย! นี่มัน...อยากไปอยู่มากใช่ไหมรับข้อเสนอของฉันได้หรือเปล่า”
“พูดมาสิ” รับไม่รับก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเขาเลย สภาพเขาตอนนี้ไม่ต่างจากแมงดา ก็แม่คุณอยากซื้อตัวเขามากเขาก็จะสนองให้
“ความสัมพันธ์ของเราเป็นความลับ ระหว่างที่อยู่กับฉันห้ามคุณไปเอาคนอื่น และเราเอากันคุณต้องใส่ถุงตลอดสัญญา 3 เดือน” แคนดี้หน้าแดงเพราะความเขินอายที่ต้องมาพูดเรื่องใต้สะดือกัน
“ทำเหมือนไม่เคยออกรบ”
“ได้ยินที่ฉันพูดไหม”
“3 เดือนเองคุณทดลองงานผมหรือไง” ดนุพลมองหญิงสาว ที่เหมือนว่าใบหน้าจะแดงก่ำไม่รู้ว่าเขินหรือเป็นอะไร อายุแค่นี้ทำเหมือนกร้านโลกมาเยอะ
“ปกติฉันควงใครไม่เกิด 7 วันหรอกนะ”
“ควงกับเอากันมันเหมือนที่ไหน เดี๋ยวผมสาธิตให้ดู”
“สะ สาธิตอะไร” แคนดี้หัวใจเต้นแทบจะทะลุออกมาเมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ใช้มือจับล็อกท้ายทอยเธอไว้แน่นและจูบปิดปาก
ปากหนาเลียไปรอบๆ ริมฝีปากและดันลิ้นเข้าไปข้างในก่อนจะหยอกล้อแคนดี้ เขาเพิ่งพอใจที่เธอจูบตอบเขาแบบไม่ประสีประสา
“แล้วอยากให้ผมเป็นผัวลับๆ ไปฝึกให้เก่งเหมือนปากก่อน”
“ไอ้บ้า จะทำอะไร!”
“ก็จะทดลองงานไง” ดนุพลไม่รอช้าเขาคว้าเอวบางลากลงมานอนที่โชฟา และล้วงมือเข้าไปข้างในกระโปรงก่อนจะดึงแพนดี้ออกมาจับยัดใส่เสื้อเขาไว้
“อ๊ะ กางเกงฉัน!”
“ผมเลียให้ก่อนเดี๋ยวคืน”
เขากระซิบข้างใบหูของเธอและใช้มือขย้ำหน้าอกทั้งสองข้าง เห็นตัวเล็กๆ แบบนี้แต่นมใหญ่มากแถมยังธรรมชาติแม่ให้มาอีก
“นาย อ๊ะ”
“หึๆๆๆ ทีหลังอย่ามาปากเก่งกับผม” ดนุพลนั่งลงที่พื้นเขาหมดใบหน้าเขาไประหว่างขา ถึงห้องจะมีแสงสลัวๆ แต่เขาก็มองเห็นกลีบร่องแบบเห็นได้ชัด ซึ่งมันสวยมากจนเขาต้องแอลกลืนน้ำลาย
“อื้อ...อ๊า”
เขาใช้ลิ้นบดขยี้เม็ดเสียวจนแดงเถือก และค่อยๆ ไล่ลงมาจนถึงรูร่อง ไม่รอช้าที่จะลิ้มลองน้ำอยากจะรู้ว่าจะหวานเหมือนชื่อหรือเปล่า
“นาย อ๊ะ อ้า” แคนดี้ยกสะโพกรับลิ้นของเขา ถึงแม้จะไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อนแต่ก็พอมีประสบการณ์จากการดูหนังโป๊
“คุณหวานสมกับชื่อเลย”
น้ำเสียงเขาแหบพร่าถึงแม้เขาจะเป็นหนุ่มนักรัก แต่ไม่เคยลงลิ้นให้ใครเพราะเขาถือว่าจะทำให้คนที่เป็นเมียเท่านั้น แต่แคนดี้ถือว่าเป็นเรื่องยกเว้น
“อื้อ..อ๊ะ...ฉันจะเสร็จ! อร้าย”
แคนดี้เกร็งตัวและปลดปล่อยน้ำหวานออกมา คนที่อยู่ตรงนั้นทั้งดูดทั้งเลียจนปากเขาเลอะไปหมด เธอมองการกระทำของเขาด้วยความเขินอาย
“พอได้แล้ว”
“เสร็จเร็วจังเลย” เขาเช็ดมุมปากสายตายังคงจ้องมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เขาอยากทำมากกว่านี้ด้วยซ้ำแต่สถานที่แบบนี้คงไม่เหมาะสำหรับคุณหนูคนสวย
“เอากางเกงในฉันคืนมา!”
“วันนี้ผมไม่ค่อยพอใจเลย”
“ไม่พอใจอะไร”
“ก็คุณครางไม่ดัง กางเกงในผมยึดไว้ก่อน”
“นายจะบ้าหรือไง! ฉันไม่ออกไปแบบนี้นะ” ทั้งโล่งทั้งเย็น แถมชุดที่ใส่มาวันนี้ก็ดูสั้นอีกจะให้เดินออกไปแบบไม่มีกางเกงในมันรู้สึกแปลกๆ
“ไม่ออกไปนั้นก็ให้ผมเอาอยู่ตรงนี้”
“ไอ้ดอม! เพื่อนเล่นนายหรือไง” เธอเริ่มโมโหขึ้นมาแล้วจริงๆ ที่เขาพูดไม่รู้เรื่อง
“อย่าโมโหเลยพรุ่งนี้ผมจะเอาไปคืนให้ ไม่สิคืนนี้ผมเลิกงานเช้าเดี๋ยวผมเอาไปคืน” เขาอยากแกล้งคนตรงหน้าเล่นก็เท่านั้น
“กรี๊ดดดด”
“ระวังเนื้อผ้ามันบาด x นะ!” เขาตะโกนตามหลังแคนดี้และหัวเราะออกมายกนี้เขาเป็นคนชนะ ดนุพลหยิบแพนดี้สีดำออกมาและกางออกดู
“เล็กขนาดนี้มันปิดอะไรได้ไหมวะ...”
“คุณดอมคะ...เอ่อ”
ดนุพลต้องรีบเก็บแพนดี้ลงในกระเป๋ากางเกงเพราะคนที่มาใหม่เห็นว่าเขากำลังก้มดมมันพอดี มาถูกจังหวะมาก
“ผมแค่จะดูว่ามันขาดตรงไหน”
“ค่ะๆ ลูกค้าเริ่มเข้ามาแล้วค่ะ”
“วันหลังจะเข้ามาเคาะประตูด้วย” เขาไม่ค่อยชอบเท่าไร
“ป่านขอโทษค่ะ” สายป่านก้มหน้าไม่กล้ามองดนุพล ความจริงคือเธอกำลังไม่พอใจต่างหากที่เห็นเขากับผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้วยกัน แถมดนุพลยังเอากางเกงชั้นในของผู้หญิงมาด้วย
“วันนี้ขอกลับเร็วหน่อยนะ” เขาอยากกลับไปกอดคุณหนูคนสวย ป่านนี้คงโกรธเขาไปถึงไหนแล้วแค่ได้แกล้งก็มีความสุข
“คุณดอมกับเขา...”
“ว่าที่เมียผมเอง ขอตัวนะ”
สายป่านกำมัดแน่นเมื่อได้ยินคำนี้หลุดออกมาจากปากของเขา เธออดทนทำงานกับเขามาหลายปีไม่เห็นเขาจะเคยมีแฟน พอผู้หญิงคนนั้นโผล่หน้ามาแววตาของเขาดูมีความสุขมาก
แคนดี้ลงจากรถด้วยสีหน้าที่บูดบึ้งเพราะเขาคนเดียวเลย เธอรีบเดินขึ้นลิฟต์ไปยังบนสุดซึ่งเป็นเพ้นท์เฮาส์ของเธอที่คุณพ่อซื้อไว้เป็นของขวัญวันเกิดให้กับแคนดี้ตอนอายุครบ 20 ปีพอดี
“กรี้ดดดด เขาแซ่บไหม”
“ส้มส้มแกจะกรี๊ดทำไม”
“แสดงว่าเขาแซ่บมากใช่ไหม”
“ก็ไม่เห็นจะแซ่บเลย” ตอนนี้ยังไม่รู้วันหลังอาจไม่แน่ แต่ลิ้นของเขาอุ่นมาก จนเธอเผลอครางเสียงดังแถมยังกดหัวเขาอีก
“พ่อก็รวยกล้วยก็ใหญ่น่าอิจฉา”
“แค่นี้ก่อนนะฉันง่วงแล้ว” แคนดี้ตัดสายทิ้งเพราะไม่อยากให้เพื่อนถามอะไรไปมากกว่านี้ เธอเข้าแชทไลน์และตอบแชทหนุ่มๆ ที่กำลังคุยอยู่ หนึ่งในนั้นมีหนุ่มรุ่นน้องอย่างเสือด้วย
เธอจะหาโอกาสบอกเลิกเขา เธอเป็นคนขี้เหงาแค่อยากมีเพื่อนคุยไม่ได้คิดจะจริงจังกับใคร หนุ่มรุ่นน้องควรจะเจอคนที่ดีไม่ควรเอาใจลงมาเล่นกับเธอ
“เสือพรุ่งนี้เช้ามาเจอพี่ที่ร้านกาแฟหน่อยนะ” พรุ่งนี้มีเรียนเช้าจะถือโอกาสนี้บอกกับเสือเลย และหวังว่าดนุพลคงไม่มาหาเธอแต่เช้าหรอกนะ
งานแต่งสุกยิ่งใหญ่ของสองตระกูลถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติของทั้งสองฝั่ง ต่างฝ่ายต่างถกเถียงกันว่าเพราะอะไรทายาทคนเล็กของเซนต์มอร์ หยาง ถึงรีบเข้าประตูวิวาห์เพราะเพิ่งเรียนจบได้แค่ไม่กี่เดือน ส่วนมากหลายคนจะคิดว่าแคนดี้ตั้งครรภ์ถึงต้องรีบจัดงานแต่ง แต่เป็นเพียงข้อสันนิษฐานเพราะไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ เพราะอะไร “แคนดี้พร้อมหรือยังลูก” “พร้อมแล้วค่ะ” แคนดี้ในชุดไทยสีงาช้างสวยราวกับนางในวรรณคดี งานแต่งถูกจัดขึ้นแบบไทยๆ เพราะแคนดี้ชอบชุดแต่งงานของทั้งบ่าวสาว “ลูกแม่จะเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วต้องดูแลสามีเหมือนที่แม่ดูแลแคนดี้ ทะเลาะกันก็อย่าปล่อยมือกันนะลูก” “แคนดี้จะจำคำที่มามี้สอนค่ะ” แคนดี้ได้ยินเสียงขบวนขันหมากกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ จึงเข้าไปส่องที่หน้าต่างเห็นพี่ชายทั้งสองกำลังทำให้ดนุพลเต้นอยู่หน้าประตูเงินประตูทอง “มึงเต้นเป็นมั้ยวะ วิดพื้นดีกว่าไอ้เซบไปนั่งบนหลังน้องเขยดิ” “พี่ทำไมถึงเล่นอะไรพิเรนจัง” งานแต่งน้องสาวก็ไม่เว้น แต่เขาก็ยอมทำตามโดยไปนั่งบนหลังของดนุพล แต่เขาไม่ได้ลงน้ำหนักตัว “พอๆ พี่เซริว
แคนดี้ยืนยิ้มให้กับช่างภาพที่เข้ามาถ่ายภาพความสำเร็จเก็บไว้ วันนี้เป็นวันจบการศึกษาของเธอ และอีกสองเดือนข้างหน้าเป็นวันแต่งงานจองเธอกับเขา เพื่อนๆ หลายคนต่างตกใจเพราะรู้ข่าวว่าเธอกำลังจะแต่งงานทั้งๆ ที่เพิ่งจบได้ไม่กี่เดือน บางคนก็หาว่าเธอท้องเลยต้องแต่งงาน ทีแรกเธอยังไม่อยากแต่งแต่ทำยังไงได้ในเมื่อผู้ชายเขาต้องการแบบนั้น ถมยังหวงเธอมากด้วย ดนุพลให้เหตุผลว่ากลัวคนอื่นจะเข้ามาจีบ แต่งงานกันก็ยังใช้ชีวิตได้ปกติ หากยังไม่พร้อมมีลูกเขาก็รอได้ แคนดี้ไม่รอช้าที่จะตอบตกลง “ยิ้มหน่อยครับ” “อีเดซี่มึงบังกู” “ช่วยไม่ได้เตี้ยเอง” เดซี่กับส้มส้มมัวแต่ทะเลาะกันรูปที่ออกมาแต่ละภาพมีแต่รอยยิ้ม ทั้งสามถ่ายภาพด้วยกันเก็บไว้เป็นความทรงจำ “ใครกรี๊ดอะไร” ทั้งสามหันไปมองว่าสาวๆ เขากรีดร้องอะไรกัน พอเพ่งเล็งดีๆ แคนดี้ถึงกับตาโตเบิกกว้างเพราะดนุพลถือดอกไม้ขนาดใหญ่ที่พับด้วยแบงก์เทา เดาๆ ว่าน่าจะถึงล้านเดินตรงเข้ามาหาเธอ “แคนดี้วาสนาแกมากเลย” “ผู้ชายอะไรอบอุ่นมากเลย พ่อไมโครเวฟ” แคนดี้ยังคงยืมมองเขานิ่งแต่ในหัวใจก
ดนุพลนั่งมองดูกล้องวงจรปิดทั่วทุกมุม ตั้งแต่เขาเข้าไปนั่งตำแหน่งแทนพ่อ เขาเลยยกหน้าที่ดูแลผับแห่งนี้ให้กับดีน นานครั้งเขาถึงจะกลับมาดู ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ดื่มอะไรหน่อยมั้ยคะ” “ยังทำงานอยู่ที่นี่อีกเหรอ” ทีแรกคิดว่าพนักงานรุ่นเก่าๆ ลาออกกันไปหมดแล้ว ทำงานกลางคืนส่วนมากไม่เหมาะกับคนที่คิดจะมีครอบครัว “จะให้ป่านไปไหนคะ?” “คนสวยๆ แบบป่านน่าจะมีครอบครัวได้แล้ว” เขารู้ว่าคนตรงหน้าคิดกับเขายังไง เขาไม่อยากให้เด็กมันต้องมาจมปรักอยู่กับเขา “พี่ดอมไม่คิดจะเปิดใจให้ป่านบ้างเหรอคะ” “พี่มีคนรักแล้วป่านก็น่าจะรู้ดี” “ป่านขอโทษค่ะที่ถามไปแบบนั้น” ที่ยอมทำงานอยู่ตรงนี้เพราะอยากอยู่ในสายตาของเขาบ้าง ทำไมเธอถึงไม่เป็นคนถูกเลือกกันนะ “มองหน้าพี่ทำไม” “พี่ดอมไม่ได้คบกับเขาเพียงเพราะเงินใช่มั้ยคะ” “อะไรที่ทำให้ป่านคิดแบบนั้นพี่เองก็มีเงินไม่แพ้แคนดี้” คนตรงหน้าคงจะหมายถึงว่าเขาคิดจะเกาะผู้หญิงกินแน่ๆ “ป่านไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น หากพี่ดอมไม่รักเขาป่านก็ยังอยู่ตรงนี้” ตอนที่รู้ว่ามะนาวเป็นเด็กของดนุพลเธอทั้งอิจฉาและเกลียดขี้หน้า จนถึงวันที่มะนาวถูกไล่ออกเธอยิ่งดีใจคิดว่าเขาจะหันกลับมามองเธอ “ป่
วันสุดท้ายของการทำงานในฐานะนักศึกษาฝึกงาน แคนดี้หอบข้าวของที่รุ่นพี่ทั้งหลายให้เนื่องจากอาจไม่ได้เจอหน้ากันแล้ว จนกำลังจะผ่านแผนกหนึ่งไปแต่หูกลับได้ยินพนักงานพูดคุยกันอย่างออกรส “ไม่อยากจะเชื่ออ่อยจนถูกขอแต่งงาน” “ทีแรกก็งง ว่าทำไมบอสถึงให้ไปฝึกงานหน้าห้องฝึกไปฝึกมาทำไมได้ไปฝึกอยู่บนเตียง” “ลีลาคงจะเด็ดจนถูกขอแต่งงาน” แคนดี้ต้องขมวดคิ้วเพราะสิ่งที่พนักงานพูดคุยกันเหมือนจะเป็นเรื่องของเธอ แต่เธอกับเขาคบกันมานานแล้วคงไม่น่าจะใช่ “คิดว่าสวยมากมั้งผมสีชมพูทำไมถึงกล้าทำ” “บ้านรวยแล้วยังไง” พนักงานต่างหัวเราะคิกคักกันเมื่อคิดถึงข่าวที่พวกเธอเพิ่งเห็น ว่าท่านประธานหนุ่มขอนักศึกษาฝึกงานแต่งงาน แคนดี้ยืนฟังพร้อมกับกำหมัดแน่นเธอจะไม่ทนอีกต่อไป เธอก็สวยมาตั้งแต่เกิดทำยังไงได้แถมบ้านรวยอีก คนไม่มีวาสนาก็ต้องทนหน่อยนะ “ก็รวยตั้งแต่เกิด หน้าตาก็ดีไม่ต้องเพิ่งมีดหมอมีเงินในบัญชีกี่บาทถึงกล้านินทาคนอื่น” แคนดี้ยืนมองจนกลุ่มนั้นสลายตัวกันเหลือแค่ไม่กี่คน คนพวกนี้มีดีแต่ปาก “เงียบทำไมละ เก่งแต่ปากเหรอไม่มีบุ
“คุยอะไรกับผู้หญิงคนนั้น” “คุยเรื่องทั่วไปไม่รู้มาเยี่ยมพี่ได้ยังไง” ดนุพลเลือกที่จะไม่โกหกเพราะเขานั้นบริสุทธิ์ใจ และไม่ได้รู้สึกอะไรกับอิษยาอีกแล้ว “แคนดี้ลืมของไว้ที่รถขอลงไปเอาก่อนนะคะ” แคนดี้รีบออกมา เพื่อให้ทันกับหญิงสาวคนนั้นเธออยากฟังจากปากผู้หญิงคนนั้นก่อนว่าคิดจะทำอะไร “เดี๋ยวสิคุณ” “มีอะไร?” “เรื่องที่คุณบอกว่าลูกของเราคืออะไร?” อิษยาลิ้มมุมปากเพราะมีอะไรสนุกๆ ให้ทำแล้วทั้งสองจึงพากันมานั่งร้านคาเฟ่ที่อยู่ชั้นล่างของโรงพยาบาล สองนั่งมองหน้ากัน “ทำไมดอมเขาถึงชอบผู้หญิงแบบนี้” “แบบไหนที่เขาชอบเหรอคะ? หรือแบบคุณ” ไม่รู้จักแคนดี้เสียแล้วพร้อมจะบวกได้ตลอดเวลา “หึ ฉันเคยท้องกับเขา” เธอมองหน้าคนที่พูดออกมาด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ ไม่เห็นเขาเคยพูดถึงเรื่องนี้ว่าเคยมีลูก แล้วตอนนี้เด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน “เขาไม่เคยพูดถึงละสิเพราะเธอไม่สำคัญไง” อิษยาถือไพ่เหนือกว่า ครั้งหนึ่งเธอก็เคยเอาเรื่องนี้ไปต่อรองกับดนุพลให้เขารับผิดชอบ แต่สุดท้ายแผนก็ล่มไม่เป็นท่า “...” แคนดี้เม้มปากเพราะกำลังระ
แคนดี้มาทำงานด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยวจะอยู่เฝ้าดนุพลก็ไม่ได้ เพราะเธอต้องฝึกงานจะทำตัวเป็นเมียท่านประธานที่อยู่เหนือคนอื่นไม่ได้ “แล้วแบบนี้ไม่เป็นแผลเป็นเหรอ” “เป็นอยู่แล้ว ทำไมเขาต้องซวยเพราะฉัน” “ซวยอะไรกันเขาเรียกว่าปกป้องคนที่เรารัก” ส้มส้มไม่เรียกว่าซวย คนเราหากรักใครก็อยากปกป้องคนที่เรารักเป็นเรื่องธรรมดา “น้องส้มครับพี่ซื้อกาแฟมาฝาก” แคนดี้มองหน้าเพื่อนหนุ่มคนนี้น่าจะเป็นพนักงานของที่นี่ แล้วไปมากันยังไงถึงได้ซื้อกาแฟมาฝากกัน เพื่อนเธอคงไม่หลอกลูกเขามาติดกับดักหรอกนะ “แกเรื่องมันเป็นมายังไง” “ก็ตามที่เห็นเมื่อเราสองคน...” “ส้มส้มเราเพิ่งมาฝึกงานเมื่อวานเองนะ” “คนมันสวยช่วยไม่ได้” ส้มส้มไม่สนใจเรื่องเหล่านั้นเธอก็แค่สนุกๆ ไม่ได้จริงจังเขาแค่เข้ามาเธอก็แค่เหงาไม่เห็นมีอะไรต้องซีเรียส “แล้วถ้าเกิดเขามีเมียละ” “แล้วฉันบังคับให้เขามาเอาฉันเหรอ” “เมียเขามาแหกอกเอาฉันช่วยไม่ได้นะ” “ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอนาคต” แคนดี้ส่ายหน้ามองเพื่อนเดินเข้าลิฟต์ไปพร้อมกับชายหนุ่มคนน







