All Chapters of ผัวลับคุณหนูแสนร้าย: Chapter 1 - Chapter 7

แคนดี้ เซนมอร์ หยาง วัย 21 ปีลูกเดียวคนเดียวของตระกูลนั่งหน้าตึงเมื่อถูกเพื่อนๆ กำลังล้อเลียนเรื่องที่เธอพลาดท่าให้หนุ่มบาร์โฮส เกิดมายังไม่เคยถูกใครหยามหน้าขนาดนี้เสียชื่อลูกคุณหนูมาเฟียหมด “โคตรแสบเลยวะ” ส้มส้มหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินสิ่งที่แคนดี้เล่า คืนนั้นพวกเธอไปเที่ยวและได้ประมูลหนุ่มมาให้แคนดี้แต่ใครจะคิดว่าจะเป็นนักต้มตุ๋นมือไว “คนอย่างแกไปพลาดท่าให้มันได้ยังไง” “ฉันอยากลองมีอะไรกับคนอื่นบ้าง แต่เจ็บใจมากโดนมันวางยา” เธอตื่นขึ้นมาในโรงแรมและพบว่าเงินในกระเป๋าและนาฬิกาหายไป เพิ่งมารู้ว่าเมื่อพลาดท่าให้หนุ่มบาร์โฮสเขาหลอกให้เธอดื่มน้ำที่ไหนได้เป็นน้ำผสมยานอนหลับ ไม่ได้ถูกจิ้มไม่เจ็บใจเท่าถูกหลอกจนหมดตัว พอเธอกลับไปจะเอาเรื่องปรากฏว่าเขาหายตัวไปแล้ว ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครมาจากไหน เรื่องนี้เธอไม่ยอมเลยขอร้องให้พี่ชายคนโตช่วยสืบหาตัวให้ “ไหนบอกจะเป็นเสือสาวโดนเข้าจนได้” “ผู้ชายทุกคนที่ผ่านมาก็หลงฉันทั้งนั้น แต่ครั้งนี้ไม่หลงแถมยังหมดตัว” ที่มาของคำว่าหมดเป็นแสนแขนไม่ได้จับอย่าให้เธอเจอหน้าเขาอีกครั้งนะ “เดี๋ยวฉันห

แคนดี้นั่งกินขนมรอชายหนุ่มเข้ามา เงินสองล้านเขาไปซื้อได้อีกเยอะพ่อของเขาก็ดูรวยดี ทำไมถึงปล่อยให้ลูกชายมาเป็นโจรได้ ไหนจะเรื่องที่เขาเป็นเจ้าของผับอีกคืนนั้นเสียทั้งหน้าเสียทั้งเงิน “สงบสติอารมณ์ได้หรือยัง” “อารมณ์ดีขึ้นมาแล้ว พ่อของนายนี่ใจป้ำจริงๆ” “ผมอายุ 32 กรุณาเรียกแบบให้เกียรติให้กันด้วย” จิกหัวใช้เหมือนกับว่าเขาเป็นคนใช้ จะทวงเอาเงินสองล้านคืนก็กลัวจะตายก่อนวัยอันควร “ฉันพอใจที่จะเรียก” “คุณก็มีเงินนะ ไอ้เงิน 2ล้านนั้น...” “ฉันไม่คืนให้นายหรอก” ให้มาแล้วจะมาขอคืนก็ไม่ได้หรอกนะ เธอเองก็รวยอยู่แล้วแต่อยากมีเงินเก็บเพิ่มอีกเอาไว้ไปเปย์หนุ่มๆ บาร์โฮส “ผมไม่ได้จะขอคืนแต่ขอแบ่งสักล้านได้ไหม” “นาย! หน้าตาก็ดูรวยดีทำไมถึงร้อนเงินขนาดนี้” ขับรถคันละหลายสิบล้าน เป็นถึงเจ้าของผับพ่อก็รวยแต่สภาพลูกชายไม่เอาไหน “ไม่แบ่งนั้นคุณก็ซื้อผมแล้วนะ ผลตรวจโรคของผมรับผมไปเลี้ยงด้วย” “ฉันไม่อยากได้นายแล้ว!” “แต่ผมอยากเอาคุณ ผมจะย้ายไปอยู่กับคุณ” ตอนแรกบอกอยากได้เขา พอมาตอนนี้แล้วงอแงเขาไม่รู้หรอกว่าเธอกำลั

เสียงเพลงดังสนั่นไปทั่วทั้งผับ แคนดี้นัดเจอเพื่อนที่บาร์โฮสแห่งหนึ่งซึ่งเธอไม่ไปเหยียบสถานที่ของดนุพลแน่นอน รอบนั้นขายหน้าพอแล้ว “อีเดซี่มันไม่มาติดผู้” “แล้วแกมีอะไรกับถึงนัดมาที่นี่” “ก็อยากเปย์หนุ่มๆ บ้าง” ส้มส้มไม่ได้สนไม่ได้แคร์เรื่องแบบนั้น สมัยนี้ไม่มีใครต้องมาสนใจกันแล้วว่าจะผ่านผู้ชายมากี่คน “แล้วนัดมาหรือยัง” “คนอย่างฉันไม่พลาดว่าแต่แกจะไปกับใคร?” “อะไรคือไปกับใคร?” เธอมาคนเดียวก็ต้องกลับคนเดียวสิ ตอนออกมาไม่เห็นเขาเธอจึงไม่ได้บอกว่าไปไหน ส่วนดนุพลคงออกไปทำงาน “ไปกับเด็กที่ฉันซื้อไว้ให้ไง” “พอเลยเด็กแกแต่ละคนทำฉันแสบมาก” รอบนี้เธอขอบาย ปล่อยให้เพื่อนมีความสุขคนเดียวไปเลย หลังจากที่เปย์หนุ่มจนสมใจส้มส้มจึงไล่เธอกลับ เพราะจะออกไปกับเด็กบาร์โฮสต์ “อุ้ย นาย!” “ไปไหนมา!” เขารอหญิงสาวตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจนเลยเข้าเช้าวันใหม่แล้ว อุตส่าห์ไม่ไปทำงานเพราะอยากอยู่กับหญิงสาวแต่ต้องผิดหวัง “ปล่อยฉันก่อน” “คุณหายไปไหนมา” “ฉันจะหายไปไหนแล้วมันทำไมนายลืมข้อตกลงของเราแล้วเหรอ”