Love Engineerเมียวิศวะ

Love Engineerเมียวิศวะ

last updateLast Updated : 2025-09-23
By:  sunshine-dayCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
9.9
23 ratings. 23 reviews
208Chapters
196.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ถ้าติดใจค่อยคบ #คลั่งไคล้ซินเซีย ฉันเคยคิดว่าการแอบชอบใครสักคนมันคงมีความสุขดีขอแค่ยังมีเขาอยู่เคียงข้างกันก็พอแต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิมคนที่ฉันแอบชอบมานานเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เข้ามหาลัยแม้เราจะยังสนิทกันแต่ก็เหมือนยิ่งห่างไกลกันด้วยความน้อยใจวันนั้นฉันจึงเมาหัวราน้ำและดันมีอะไรกับผู้ชายที่มีรอยสักรูปเสือกลางอก เขาเร่าร้อน ดุดัน โดยเฉพาะสายตาคมกริบคู่นั้นที่จ้องมองฉันตลอดเวลาราวกับจะขย้ำกันให้จม เตียง และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะเมื่อเขาปรากฏตัวที่ลานเกียร์พร้อมกับบรรดาพี่ชายของฉัน!!!! "ฉิบหายแล้วซินเซีย!" -------------------------------------------------------------- เรื่องนี้เป็นเรื่องของ ซินเซีย x เสือ #แนววิศวะ ️Trigger Warning️ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรงมีการใช้ภาษาคำพูดหยาบคาย มีบรรยายฉากอีโรติกมีการบรรยาฉากการทำร้ายร่างกาย Sexual harassment คุกคามทางเพศ (ไม่ใช่พระนาง)

View More

Chapter 1

บทที่ 1 เฮียต้าร์

‘Wake up Murphy’,

a soft alarmed voice hit her consciousness, she was too familiar with this voice.

‘Murphy, wake up’

‘It’s time to leave this caravan of remorse,

let go of this little precious breath,

pay this debt of weary soul to the land,

for eternity is yours’,

the calmness and concern of this voice brought to her a feeling of both hope and dismay, she wanted the voice to stay and keep talking to her, it felt peaceful to her ears, like a healing hand on her heart. 

She was forgetting every pain that had ever inflicted on her as if a guardian angel was combing through her hair, the pain began to seep out.

‘WAKE UP’, a painful scream caught her head and awoke her to consciousness.

‘Where was I? What’s going on? LORD!’

‘Why am I hanging from this tree?’

‘What is this place?’

Her head was too heavy with the weight of her blood under gravity. The pain was taking over her consciousness.

There in the stone-carved square kept a marble statue kneeling to a cumbersome chest, which seemed empty probably for some reason.

Terror washed over her, raising the fine hairs on the back of her neck at the sight of that place, that resembled her dreams too much!

He screamed with horror that met her terrible memories of sub-consciousness.

‘She knew this place. 

She had been here in her dreams, 

how come she couldn’t find this place over the years’

“Noooooooo. . . . . .” She squawked with the memories of the place she was in. She remembered that place, the fate of that place, it was the backyard of that palace, where there lies the grave.

She remembered all her dreams now, she could relate now. She could tell the presence of her purpose there now.

She knew what’s was coming through, it was long known by her, the stone square in which she was hanging in.

It was too late already, it was in no time that everything will fall apart.

“I have to do it. I have no other option nor another chance”, she screamed with pain and the unending series of torment that was yet to come.

Her head was heavy with the load of gravity on her cranial vessels, as she hung upside down from the limb of that old crooked willow tree, which lived that long forever just to hold her that way, to that cruel tree to which she was destined since forever.

The old willow finally met the long promised excursion, the thirsty willow wasn’t sad anymore.  

Her destiny was tied to that tree stronger than the gold shackles that were tied to her left leg.

Her leg was about to bleed at the weight of her body against the chains, to which she couldn’t reach to free herself.

“I have to end this before he does. I must do this!”, She was trembling with fear and torment that beheld her.

She had no choice. But to end. 

“I’ll have to sacrifice, sacrifice everything. This destiny of mine needs to be defeated, to bring peace to the world”. 

Gasping, mourning, moaning she couldn’t do anything except to cry louder and louder into the wildness where no one can hear, not even a wild bird to stutter by her screams in the air.

‘Untie me! Someone help! Someone! Please! Help!’ 

All her efforts went vain, the pain in her body all over was too much for her to take.

All she wanted was a relief from the agony which leeched her life.

She was awaiting something that should never arrive. But it wasn’t her choice. It was her destiny. Her blood. That brought her here. 

It was about in no time that everything will change for everyone. . . .

The air started to get dense, the fouler it started to smell. Dark clouds started to take over gently. The sun seemed in hurry all of a sudden to bid farewell. Air started to feel harsher and colder as it swished caressing her cheek. The twigs of the willow tree seemed to get turned on as in the anticipation of some higher arrival, to get something done, to bow to some vows taken a century ago.

A shiver ran under her spine when someone spoke her name in the air.

‘Murphy’. . . .

A soft and majestic voice which was clearer than anything touched her ears from a long distance,

‘Murphy’ . . .

The softer the voice was, the deeper it seeped into the heart, the petrifying it felt, she was trembling with fear, her conscious was almost lost. 

Fear became tangible, an overpowering force, which kept her immobilized, like a mind in the prison of some powerful beast.

She could hear the voice creeping into her head, it seemed that the voice was coming from inside her head.

‘Murphy! . . . . . . . . . . 

I am here. . . . . . .

My child. 

Murphy. . . . . It’s been so long playing this hide and seek, at last, we meet each other. . . . . . . My child? . . . . . 

How long have I waited for your arrival? My Murphy.’

The calmness of the voice calling her name was beyond agonizing to her ears. Her heart was acting strangely.

She felt that heaviness in her heart. The voice was too familiar. As if her heart wanted to leave the rib cage and respond to the call, the caller which has haunted it for too long and it can never stop until it has met it’s precious. 

To the soul to which it belonged.

Suddenly there was a screeching sound in the air. That maddening sound. She was thunderstruck, her heart was racing, fear overpowered all the pain in her. As she could hear the stallion neighing deadly in the air, the air trembled at the death note that was about to play.

The iron hoofs of the stallion were directing towards the beautiful garden of nothing but blood-red roses,

seemingly they showed some reflection of a blood game being arranged there for a long span.

The roses seemed too thirsty for that event to happen, as they have longed too long for it and yearned too much.

The treacherous flowers gleamed with the symphony of the iron hoofs arriving. The sound of chains being dragged over the stone floor was getting audible as the strider drew nearer and nearer.

As the blood trickled down her face from her bleeding leg, she remembered something.

‘The dagger!’

The dagger she tied around her waist by a belt, it was there.

“I need to reach to it, Just be strong, just be strong, it will help, I’ll make it before they do”

The endless torture spared her a ray of hope. Who did ever know what hope can look like?

But to Murphy, her hope was the limit of hopelessness. 

Her freedom was nothing more than, freedom of her soul from her body.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

Ratings

10
96%(22)
9
0%(0)
8
4%(1)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
0%(0)
1
0%(0)
9.9 / 10.0
23 ratings · 23 reviews
Write a review

reviewsMore

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
จบแล้ว1เรื่อง พี่เสือ
2026-04-19 19:32:08
0
0
Kanyanat 't Ta
Kanyanat 't Ta
มีเรื่องต่อไหมค่ะ สนุกมากกก
2026-01-12 13:10:11
2
0
เขมิสรา า.
เขมิสรา า.
ดีแบบ อยากมีพี่เสอ
2026-01-05 18:30:05
1
0
ณัชชา ทับทะมาศ
ณัชชา ทับทะมาศ
พึ่งเริ่มอ่านแต่คิดว่าน่าสนุกแล้ว
2026-01-04 11:30:14
0
0
Natthanicha Thongyookhong
Natthanicha Thongyookhong
มีต่อมั้ยคะ
2025-12-23 18:25:43
1
0
208 Chapters
บทที่ 1 เฮียต้าร์
ตึก ตึก เสียงฝีเท้าวิ่งสะเปะสะปะไปมาอย่างไม่รู้ทิศรู้ทางว่าควรจะไปที่ไหน รู้แค่ว่าเธอต้องหนี ภายใต้ความมืดมิดมีเพียงแสงสีทองจากดวงจันทร์และหมู่ดาวคอยนำทางเท่านั้นโฮก ~เงาร่างดำทะมึนกำลังไล่ตามมาพร้อมเสียงคำรามดังลั่น ทำเอาร่างบางตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว“กรี๊ดดดดดด” เธอร้องอย่างตกใจเมื่อเงาดำที่ไล่ตามมากระโดดข้ามหัวและดักทางเธอไว้ ลายพาดกลอนสีดำตลอดทั้งลำตัวที่ปกคลุมด้วยขนสีเหลืองส้ม ทำให้เธอหน้าซีดตัวชาและก้าวขาไม่ออก“อย่าเข้ามานะ” แม้จะกลัวแต่ก็ยังมองจ้องตาสัตว์ร้ายไว้ตลอด เพราะจะทำให้พวกมันไม่กล้าผลีผลามเข้ามาใกล้ แต่เธอก็ต้องขมวดคิ้วทันทีเมื่อมันมองจ้องกลับอย่างไม่ลดละ มันเดินเข้ามาใกล้และกระโดดเข้าใส่เธอทันทีโฮกกกกก ~“กรี๊ดดดดดด”ติ๊ด ติ๊ด“ฝันเหรอเนี่ย…ทำเอาใจหายใจคว่ำหมดเลย” ฉันพึมพำกับตัวเองหลังจากตื่นขึ้นมาในห้องนอนกว้าง เพราะเสียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียงฉันเอื้อมมือไปหยิบมือถือข้างเตียงเพื่อเข้าโซเชียล ก่อนจะพบข้อความของใครบางคนที่ทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมาสายฟ้า : ถึงบ้านแล้ว ฝันดีนะเขาไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนรัก แต่เราเป็นเพื่อนสนิทกัน รู้จักกันตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมปลายคน
last updateLast Updated : 2025-08-08
Read more
บทที่ 2 หนีเที่ยว
สนามบินนานาชาติ หลังจากแยกย้ายกับเฮียต้าร์ที่ทำท่าทางเร่งรีบ ฉันก็ขับรถมาที่สนามบินทันทีด้วยความเร็วตามมาตรฐานบนท้องถนน เพราะถ้าขับตามกฎหมายกำหนดมีหวังโดนคันหลังด่าตายเลยการขับขี่ที่ไทยจะขับช้าได้ไงเนอะ...ฉันมองซ้ายมองขวาหาจุดผู้โดยสารขาเข้าแล้วรีบเดินไปยังโซนนั้นเพื่อรอรับเพื่อนสาวคนสนิท ทั้งที่ที่บ้านมีเครื่องบินเจ็ตแต่เมื่อเพื่อนอยากมาเซอร์ไพรส์ฉันก็ไม่ขัด แต่อยากบอกซีมากว่าไม่รู้ใครจะโดนเซอร์ไพรส์มากกว่ากัน เพราะที่บ้านไม่มีคนอยู่เลย“ซี! ทางนี้ ๆ” เพียงไม่นานร่างบางสัดส่วนสุดเย้ายวน ในชุดกางเกงสีดำรัดรูปกับเสื้อครอปสีขาวก็เดินตรงมาที่ฉัน พร้อมกางแขนออกกว้างหมับ!“คิดถึงจัง” ฉันโถมตัวกอดไซซีเต็มแรงโดยที่คนตัวบางพอกันเซเล็กน้อย“คิดถึงเหมือนกันกว่าจะขอแม่ได้” ไซซีตอบเสียงอู้อี้พลางซบหน้ากับไหล่ของฉัน แหงแหละลูกสาวที่ดูแลมาอย่างดีจะขอย้ายมาเรียนที่ต่างประเทศ ถึงจะมาอยู่บ้านตัวเองก็อดห่วงไม่ได้หรอก“อาซาร่าคงเป็นห่วงแกแหละ” ฉันผละออกจากอ้อมกอดก่อนจะช่วยถือกระเป๋าสะพายหนึ่งใบ พร้อมกับสำรวจเพื่อนไปด้วยทั่วทั้งร่างมีกระเป๋ามาแค่สองใบ“แม่ก็ห่วงเกินไง ฉันโตแล้วนะ”“ในสายตาผู้ใหญ่เร
last updateLast Updated : 2025-08-08
Read more
บทที่ 3 หนุ่มฮอตอันดับสาม
Sky Pub 21.00 น.“คนเยอะมาก” ฉันกระซิบกับไซซี เราสองคนขับรถยนต์มาเอง คันนี้เป็นรถออดี้ของเฮียโซ่ เพราะฉันยังไม่มีรถส่วนตัว แต่ป๊าสัญญาแล้วว่าเข้ามหา’ลัยจะซื้อคันใหม่ให้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่ารุ่นไหนเหมือนกัน ฉันเป็นคนไม่เรื่องมาก อะไรก็ได้“เยอะดิ นี่มาเที่ยวผับนะ”“เอ้า จะรู้ไหมไม่เคยมา ทำอย่างกับตัวเองเคยไป” ฉันค่อนขอด“ไม่เคยอะ ฮ่า ๆ” “เออ แล้วเจ๊แมนแกบอกให้เดินไปหาการ์ดที่ใส่กำไลข้อมือสีแดงแล้วยัดทิปให้” ฉันหันไปบอกไซซีก่อนจะควักเงินใบเทาออกมาจากกระเป๋าแบรนด์หรูของตัวเอง“แล้วใครจะยัด”“ฉันเอง...ไปกันเถอะ” มือบางคว้าแขนเพื่อนสาวเข้าไปกอด ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังหน้าสถานบันเทิงที่เต็มไปด้วยผู้คน และเป้าหมายของเธอก็คือการ์ดที่มีกำไลข้อมือตามที่เจ้าของร้านทำผมบอก“ขอบัตรด้วยครับ” “นี่ค่ะ...” ซินเซียยัดบัตรประชาชนของตัวเองและไซซีให้กับการ์ดพร้อมทิปที่พับเรียบร้อย ยัดเข้าด้านล่างบัตรไปอีกทีโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เธอฉีกยิ้มสดใสให้กับการ์ดที่เหลือบตามามอง เมื่อสัมผัสถึงอะไรบางอย่างในอุ้งมือ ก่อนจะยื่นบัตรคืนให้สองสาวและพยักหน้าให้กับเพื่อนทั้งคู่เดินเข้ามาในผับด้วยท่าทีสบายใจ เพียงก
last updateLast Updated : 2025-08-08
Read more
บทที่ 4 อกหักมันเป็นแบบนี้
(ต่อ)“อ่า...มันจะถอยรถใหม่เหรอ แล้วทำไมต้องไปกันสามคนพร้อมกันเลย” แม้แต่ไฟยังสงสัย เพราะวันนี้มีนัดกันทั้งกลุ่ม แต่พวกมันสามพี่น้องดันหายหัว ที่ต้องเรียกสามพี่น้องเพราะทั้งโซ่ ต้าร์ และนักรบเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน“กูไม่รู้ ค่อยถามพวกมัน” ไนต์เองก็ไม่รู้ว่าทำไม ปกติถ้าอยากได้รถใหม่ก็แค่สั่งจองไม่เคยเห็นพวกมันบินไปดูเองเลย“เสียเที่ยวเลยวันนี้ แทนที่กูจะได้ไปเดตกับน้องมินการบิน” เพทายบ่นอุบอิบเพราะอยากเจอเพื่อนเลยเทนัดสาว“มึงก็แค่เรียกเด็กมาข้างบน” ไฟเสนอทางออกให้คนเร้าหรืออยากไปกับสาว“มาผับขนาดนี้หาสาว ๆ สวย ๆ คนใหม่ดีกว่า กูจะเรียกเด็กเก่า ๆ มาทำไม”“งั้นก็อย่าบ่น!” เสือปรายตามองเพทายที่เอาแต่งอแงและบ่นสามพี่น้องที่ผิดนัด ไม่มีใครชอบแต่พวกมันก็ทักมาขอโทษแล้ว แม้จะยกเลิกนัดไม่ทันก็ตามนัยน์ตาคมดุยกแก้วขึ้นจิบด้วยท่าทีเรียบเฉย สายตามองเมินสาวสวยโต๊ะข้างเคียงไปจนเธอหน้าชา เพราะเพื่อนในกลุ่มอยากให้เธอลองจีบเขาดู ผู้ชายที่ดูดุร้ายแต่เร่าร้อน ทว่าเมินขนาดนี้เธอก็ไม่กล้าไปต่อแล้วกึก!เสือกระแทกแก้วลงกับโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยืนมองบรรยากาศคึกคักตรงระเบียงชั้นสอง สายตาราวเสือกำลังจ้องตะครุบ
last updateLast Updated : 2025-08-08
Read more
บทที่ 4 อกหักมันเป็นแบบนี้ (จบ)
แกร๊ก!หลังจากเวิ่นเว้ออยู่นานฉันก็เปิดประตูออกมา เจอผู้หญิงคนหนึ่งจิกตามองแรงใส่ก่อนจะเบียดตัวเพื่อเข้าห้องน้ำ ถ้าเป็นเวลาปกติก็คงมีน้ำลายแล้ว แต่รู้ตัวดีว่าตัวเองผิดส่วนหนึ่งที่ไม่เร่งรีบในที่สาธารณะ“โอ๊ะ ขอโทษค่ะ”เดินพ้นห้องน้ำไม่ทันไรก็ชนเข้ากับใครบางคนแล้ว เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบกับแผงอกแข็งแกร่ง แม้มีเสื้อยืดสีดำกั้นกลางแต่ฉันก็สัมผัสได้ว่ามันคงจะแข็งและแน่นมากทีเดียวคิดอะไรลามกอีกแล้ว!“หึ ทีหลังก็มองทางบ้าง”“ค่ะ”เสียงหึในลำคอทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อจะมองคนตรงหน้า แต่ไม่คาดว่าเขาก็กำลังก้มมองฉันอยู่ทำให้เราสบตากันโดยบังเอิญ คนที่ภูมิต้านทานเสน่ห์และหน้าตาของผู้ชายต่ำอย่างฉันอดกลืนน้ำลายไม่ได้ใบหน้าได้รูปคิ้วเข้มทรงกระบี่ นัยน์ตาสีดำคมดุรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางสีนู้ด สันกรามคมชัดเห็นแล้วอยากลองลูบ ผู้ชายคนนี้อันตรายมาก เขาหล่อเกินไปดูมีออร่าของความหล่อ ถ้าให้พูดแบบภาษาตัวแม่คือเขาโพผัวมาก“มองแบบนี้ระวังน้ำลายหก”“ฮ้า...”ใบหน้าของเขาเรียบเฉยแต่มุมปากยกยิ้มอย่างถือดี ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบเพื่อเดินไปเข้าห้องน้ำ ทิ้งฉันที่ทำสีหน้าช็อกกับความมั่นหน้าของเขาคนอะไรมั่นขนาดนี
last updateLast Updated : 2025-08-08
Read more
บทที่ 5 กลับด้วยกันไหม
“เอาเหล้าอะไรดี” “อะไรก็ได้ที่แรง ๆ”ร่างบางเอ่ยถามร่างสูงเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงบาร์ ทำให้ไซซีที่นั่งข้างซินเซียชะโงกหน้ามาดูว่าใครที่เพื่อนพามาด้วย ก่อนนัยน์ตาคู่สวยของสาวฮอตจะเบิกกว้าง ยกมือขึ้นมาปิดปากและหันไปกระซิบกับเพื่อนเบา ๆ“หล่อมาก เอาเลย!” ซินเซียกลอกตามองบนทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่ไซซีพูด“ชอบก็เอาเองสิ”“ไม่ใช่สเป็ก อีกอย่าง...เขาดูชอบแก”“รู้ได้ไง...”“จะกระซิบกันอีกนานไหม” เสือปรายตามองสองสาวที่เอาแต่คุยกันไม่สนใจเขา อีกคนเขาไม่สนหรอกแต่คนที่เขาเล็งไม่ควรเมินเขาขนาดนี้“ขอโทษทีค่ะ...พอดีไม่ถนัดคุยกับคนแปลกหน้า” ซินเซียฉีกยิ้มก่อนจะหยิบแก้วเหล้าที่บาร์เทนเดอร์ชงมาวางตรงหน้าเขา“ไม่ดื่ม?” ร่างสูงถามย้อนเมื่อเห็นเธอเอาแต่กอดอกทำหน้ามุ่ย“ดื่มค่ะดื่ม” เธอเลยจำต้องยกโดยที่ไม่รู้ว่าฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มันแรงขนาดไหน ผ่านไปไม่นานสมองก็เริ่มมึนเบลอและนิสัยบางส่วนเริ่มเปิดเผยออกมาไซซีแม้จะจิบไวน์เธอก็เมาเหมือนกัน ใบหน้าสวยแดงก่ำแต่ก็พยายามมองเพื่อนบ้าง มองบรรยากาศบ้าง จนมาสะดุดกับใครคนหนึ่งที่ยืนกอดอกตรงต้นเสาหมับ!“จะไปไหน...” ซินเซียคว้าหมับเข้าที่แขนเพื่อนเมื่อเห็นไซซีกำลังจะเดิน
last updateLast Updated : 2025-08-08
Read more
บทที่ 6 คืนของเรา (ต้น) NC
ร่างสูงบดเบียดแนบชิดจนทุกส่วนของร่างกายสัมผัสกัน ริมฝีปากร้อนกวาดต้อนความหวานจากโพรงปากเล็ก ส่วนมือทั้งสองข้างก็เลื่อนไปลูบไล้ตามเรือนร่างเนียนละเอียด ก่อนจะวกขึ้นมาที่ความอวบอิ่มพอดีมือเขาบดกระแทกริมฝีปากอิ่มอีกครั้งก่อนจะตัดใจถอนจูบออกมา ใบหน้าสวยหวานและริมฝีปากอิ่มมีแผลตรงมุมปาก ชวนให้คนอยากรังแก“อ๊ะ...เจ็บจัง” ร่างบางพึมพำเมื่อร่างสูงตวัดปลายลิ้นเลียตรงมุมปากจนเธอรู้สึกเจ็บ“เดี๋ยวก็หาย”“แล้วถ้าไม่หาย” ร่างบางเลิกคิ้วหยั่งเชิง“เดี๋ยวรับผิดชอบ!”เขายกยิ้มก่อนจะกดจูบลงบนซอกคอขาว ไล้ลงมาที่ไหปลาร้าก่อนจะอ้าปากเลียผิวเนียนละเอียดบริเวณเนินอกอวบ ทำให้ร่างบางเกร็งตัวขึ้นมา“เธอน่ากินไปทั้งตัว...” เขาไม่ได้พูดเล่นและไม่เคยพูดเอาใจใคร แต่เขาอยากกินเธอจริง ๆ“พี่ก็...น่ากิน” เสือชะงัก ยืดตัวขึ้นไปสบตาร่างบางที่ยกยิ้มอย่างทะเล้นมาให้“งั้นกินเลยไหม...กินให้หมดทั้งตัว” ไม่ว่าเปล่ามือหนาเลื่อนไปจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด แต่นัยน์ตาคมดุยังสบตาเธอไม่ละไปไหนร่างบางยกยิ้มสบตาเขาแน่วแน่ สมองเริ่มพร่าเบลอแต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอรับรู้ดี คือร่างกายของเธอมันต้องการเขาในคืนนี้“หนูมีสิ่งที่อยากไ
last updateLast Updated : 2025-08-13
Read more
บทที่ 6 คืนของเรา (ปลาย)
10.00 น.เปลือกตาบางขยับสักพักก่อนจะเบิกตาขึ้นมองบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคย เพียงขยับตัวและร่าง อาการเจ็บร้าวระบมพลันจู่โจมขึ้นมา รวมถึงอาการปวดหัวด้วย“อ่า ปวดหัวจัง” มือบางยกขึ้นมากุมขมับก่อนจะพยายามนึกย้อนไปถึงเรื่องราวคืนนี้ เธอมีเรื่องกับผู้หญิงของสายฟ้าและเมามากเพราะโมโห ประกาศกร้าวกับไซซีว่าจะตัดใจแล้วตอนนี้เธอมาอยู่ที่ไหนกัน!ยิ่งพยายามนึกย้อนกลับไป ทุกอย่างในหัวตัดสลับกันไปมา มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาช่วยเธอ และหลังจากนั้นเราก็กลับมาด้วยกัน และฉันพึ่งมีอะไรกับคนแปลกหน้า“อยากจะบ้าตาย!” ร่างบางรีบลงจากเตียง โชคดีที่ทั่วทั้งร่างมีเสื้อยืดสีดำตัวใหญ่สวมให้อยู่ เธอเดินไปหยิบเสื้อผ้าตามพื้นก่อนจะพบกระเป๋าใบหรู เมื่อหยิบขึ้นมาได้ก็รีบเอามือถือออกมากดเปิดข้อความทันที แต่แทนที่เพื่อนจะนึกห่วงกัน ไซซีดันส่งข้อความมาตอนเช้าว่าไซซี : ฟินไหม? แหมไม่ค่อยจะสนับสนุนกันเลยนะ เธอคิดอย่างค่อนขอดในใจ และพิมพ์ตอบกลับข้อความหาเพื่อน ไม่นานไซซีก็กดอ่านซินเซีย : ให้คนมารับหน่อย...ว่าแต่พวกเฮียกลับมายังไซซี : ยังไม่เห็นใครแต่รีบกลับมาก็ดีซินเซีย : โอเคเดี๋ยวส่งโลเคชันไปฉันเก็บเสื้อผ้าเข้าไปในห้องน
last updateLast Updated : 2025-08-13
Read more
บทที่ 7 เปิดเทอม (ต้น)
ผ่านไปหลายวันพวกเฮียก็ยังไม่กลับบ้าน ส่วนฉันก็เอาแต่นอนขลุกอยู่บนเตียงกว้าง ร้องไห้แล้วร้องไห้อีกเหมือนอกหักทั้งที่ยังไม่เริ่ม แต่เมื่อนึกถึงไซซีที่วอแวจะไปเดินห้างมาหลายวัน เลยต้องลุกมาอาบน้ำแต่งตัวพาเพื่อนไปเดินเล่น“ออกมาได้สักที” ไซซียืนเท้าเอวอยู่หน้าห้อง“ขอโทษ...ก็คนมันอกหัก”“อกหักไม่ตายไม่เคยได้ยินเหรอ”“ไม่ตายแต่ปางตายไง” “เดี๋ยวพาไปเปิดหูเปิดตา”“อือ” เราทั้งสองคนมาเดินห้างหรูใกล้กับที่บ้าน ขับรถไม่นานก็ถึง วันนี้เป็นวันปกติคนไม่เยอะเท่าวันหยุด เราเข้าร้านนู้นออกร้านนี้ เวลาเศร้าแล้วมีเงินมันก็ดีตรงนี้แหละ เมื่อคืนป๊ากับแม่ก็โทรมา ฉันต้องพยายามปรับโทนเสียงไม่ให้พวกท่านสงสัยบางทีก็งงนะ รักแรกมันตัดยากขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมฉันถึงเอาแต่หมกมุ่นกับมันได้มากขนาดนี้“ไปโซนหนังสือนะ ไปด้วยไหม” ฉันลืมเลยว่าจะซื้อหนังสือนิยายกลับไปด้วย เดินผ่านร้านมาเลยจะกลับไปซื้อ“ให้ไปเป็นเพื่อนไหม?”“แกไปลองชุดรอก็ได้นะ เดี๋ยวซื้อเสร็จฉันจะตามไป”“โอเคเดี๋ยวไปรอ” ฉันเดินเข้าไปเลือกซื้อหนังสือนิยายที่ร้าน จริง ๆ จะเอามาเก็บเพราะจิ้มอีบุ๊กไปแล้วแหละ แต่อยากเก็บเล่มนี้ นักเขียนคนโปรดด้วย พรีออร
last updateLast Updated : 2025-08-13
Read more
บทที่ 8 เขาในคืนนั้น (ต้น)
ฉันกอดอกกลอกตามองบนเพราะคำว่าหมวยน้อยพวกเฮียชอบเรียก และฉันไม่ชอบเอามาก ๆ มันดูเหมือนเด็ก“เอาน่าแกทั้งสวยทั้งน่ารัก ใครเห็นก็ต้องรักต้องหลง ขนาดฉันยังชอบเลย” ไซซีหัวเราะเมื่อเห็นท่าทางไม่สบอารมณ์ของซินเซียเราทั้งคู่เลยเล่นกันแล้วพากันเดินขึ้นห้องเรียนที่อยู่ชั้นสาม เป็นห้องขนาดใหญ่และมีป้ายแปะไว้ เมื่อเปิดเข้าไปก็เจอนักศึกษาชั้นปีเดียวกันนั่งอยู่ ทุกคนต่างส่งยิ้มมาให้อย่างเป็นมิตร แต่ไม่วายเจอคนจิกตามองแรงใส่ เป็นแก๊งผู้หญิงสามสี่คนอยู่ตรงนั้น“มาวันแรกแต่งตัวโคตรแรง” “เออ...มาอ่อยผู้ชายแน่ ๆ” “ดูสีผมดิ...แรดมาก” ก้นยังไม่ทันได้แตะเก้าอี้ เสียงนกเสียงกาก็เริ่มแล้ว ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็โดนคนหมั่นไส้ นี่แหละฉันเลยไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิง พออยู่กันเป็นฝูงก็จิกกัดคนอื่น“รำคาญเสียงสัมภเวสีจริง ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปทำบุญกันไหม”ไซซีนั่งลงพาดขาไขว่ห้าง กระแทกกระเป๋ากับโต๊ะและหันมาพูดกับฉันยิ้ม ๆ“ดีเหมือนกัน แต่ผีพวกนี้เป็นผีขี้อิจฉาคงจะไม่รับบุญแน่ ๆ” ฉันตอบพร้อมกับยกมือป้องปากทำหน้าตาซื่อ ๆ“นั่นสิ ทำไปก็เสียของ เอาเงินไปซื้ออาหารให้หมาแมวจรจัดยังจะดีกว่า”“ถูก” พอเราพูดจบเสียงกระแนะก
last updateLast Updated : 2025-08-13
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status