ตอนที่ 2 จ่ายหนี้มาเลย

        “แคนดี้เปิดประตูให้มี้หน่อย”

        “มี้มาทำอะไรแต่เช้าค่ะ” แคนดี้ไม่ได้อยู่บ้านช่วงนี้มหาลัยมีกิจกรรมเยอะเลยขอพ่อกับแม่ออกมาอยู่เพนท์เฮ้าส์ส่วนตัว และเกรงใจด้วยเวลาที่เธอกลับบ้านดึกๆ

“มี้ก็มาดูนะสิว่าลูกสาวมี้แอบพาใครมาอยู่ด้วยหรือเปล่าน้า”

“หนูจะพาใครมาอยู่ด้วยละค่ะ” เธอโสดและไม่เคยพาใครเข้ามาเหยียบ นอกจากเดซี่เพื่อนใจสาวของเธอกับส้มส้มเท่านั้น

“แคนดี้ยังไม่เลือกใครสักคนเลยเหรอ” แอลลี่เริ่มหนักใจเพราะรู้นิสัยของแคนดี้ ข่าวในมหาลัยก็ดังไปว่าลูกสาวของเธอฮอตขนาดไหน

“หนูง่วงมากเลยค่ะขอนอนต่อนะคะ”

“ลูกคนนี้หนิ” เซริวกับไคโรไม่น่าเป็นห่วงทีแรกได้ลูกชายก็คิดหนักกว่าลูกจะดื้อ แต่ที่ได้ความดื้อมาลงที่ลูกสาวคนเล็กจนหมดแถมมังกรยังชอบตามใจลูกมากๆ

เมื่อเห็นว่าคนเป็นแม่ออกไปแล้วแคนดี้จึงลุกขึ้นมา เธอเพิ่งกลับมาตอนเช้าเมื่อคืนมัวแต่นับเลขกับเพื่อนๆ หากพ่อกับแม่รู้ว่าไปเล่นไพ่มามีหวังโดนบ่นจนหูชาแน่

Rrrrrrrrr

“ใครโทรมาแต่เช้า” เบอร์ไม่คุ้นเลยซึ่งเธอไม่เคยให้เบอร์ใคร จึงกดรับสายไปแต่เสียงที่ตอบกลับมาเฮจำมันได้ดี ไอ้นักต้มตุ๋นนามว่าดนุพล

“อุ้ย นายโอโซนเองเหรอ”

“วันนี้เย็นมาเจอผมหน่อย”

“ฝันกลางวันอยู่หรือไง ไม่ว่างมีนัด”

“คุณไม่อยากได้ผมแล้วเหรอ”

“ฉันไปเอาคนอื่นก็ได้” เธอกดตัดสายไปอยากแกล้งเขาที่กล้าขโมยของมีค่าเธอไปจำนำ ไม่ได้อยากจะได้ตัวเขาเสียหน่อย

“โว๊ะ หลายใจจริงๆ บอกให้ไปตรวจโรคก็ไปตรวจมาแล้ว” ดนุพลบ่นตามหลัง เขาแค่อยากเอาคืนเซริวที่กล้ามาจีบแพรไหมตัดหน้าเขา แคนดี้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดที่เขาจะได้เอาคืน

แต่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่กำลังคิดจะหลอกนั้นร้ายยิ่งกว่า แม่เสือสาวพราวเสน่ห์กวาดแทบไปครึ่งค่อนมหาลัย ตามสโลแกนเจ็บไม่จบแต่ได้คุยครบทุกคณะ

ตกเย็นแคนดี้พาเพื่อนๆ มาปาร์ตี้ที่ผับดังช่วงนี้รู้สึกเบื่อๆ เลยเทผู้ชายมานั่งดื่มกับเพื่อน

“แกจะเอาผู้ชายคนนี้จริงๆ เหรอ”

“ใครบอกว่าฉันอยากได้”

“อ้าว แล้วให้เขาไปตรวจโรคทำไม?” ส้มส้มเองก็แปลกใจเพราะไม่เคยเห็นว่าเพื่อนจะคิดจริงจังกับใครมาก่อน พอมาคนนี้กับแปลกไป

“ฉันก็แค่จะเอาของฉันคืน”

“เขารวยจะตาย”

“เธอว่าใครรวย?”

“ก็ไอ้หมายเลข 99 นั่นไงเจ้าของผับที่เราไปเลยนะ” เธอไปสืบมาจนได้ความว่าเขาคือเจ้าของผับ แต่เหมือนว่าพ่อกับแม่ไม่ปลื้มอาชีพนี้

“แคนดี้แกจะไปไหน!!”

“แม่โทรนะกลับก่อนนะ” เธอเพิ่งดื่มไปแค่แก้วเดียว แต่สิ่งที่ได้ยินมันทำให้เธอโมโห รวยมากแล้วทำไมต้องขโมยของของเธอด้วย

“สวัสดีครับคุณผู้หญิง”

“เจ้าของผับอยู่ที่ไหน!” สายตาของแคนดี้มองไปเจอกับรถของดนุพลพอดี เธอจะได้วันนั้นเขาพาเธอขึ้นรถคันนี้หญิงสาวจึงคิดอะไรออก

“ขอยืมไม้หน่อยได้มั้ย”

“ไม้ของผมมีค่านะคุณ”

“2พัน ยืมแป๊บเดียวไปเรียกเจ้าของผับลงมาคุยกับฉัน” แคนดี้ควักเงินให้ เธอเดินมาที่รุกของเขาและใช้ไม้กระบองฟัดลงไปจนรถร้องเสียงดัง เจ้าหน้าที่และการ์ดต่างพากันวิ่งมาดู จนหัวหน้าต้องรีบไปตามเจ้าของผับลงมา

“มึงว่าอะไรนะ!”

“มีคนมาทุบรถคุณดอมครับ”

“มึงทำไมไม่จับโยนมันออกไป” รถเขาราคาตั้งกี่สิบล้านทำไมถึงปล่อยให้คนอื่นมาทุบได้ง่าย

“แต่เธอเป็น...”

เขารู้เลยว่าคนนั้นเป็นผู้หญิง ดนุพลยอมลงไปดูรถตัวเองพอเข้าไปใกล้ๆ เขาจำได้เพราะไม่มีใครที่ยอมผมสีชมพูโดดเด่นขนาดนั้น

“แคนดี้มาทุบรถผมทำไม”

“แกไอ้นักต้มตุ๋นกล้ามาหลอกฉันเหรอ”

“อ้าวเฮ้ย อึก” ดนุพลล้มตัวลงไปนอนที่พื้นตอนนี้มองเห็นดาวเต็มท้องฟ้าไปหมดเมื่อถูกเท้าเล็กๆ ถีบเข้ากลางเป้าพอดีทั้งจุกทั้งอาย

“แกเอาเงินมาคืนฉันเลยนะ!!”

“แคนดี้ ปะ ปล่อยผมก่อน แค่กๆๆ” ดนุพลดิ้นเพื่อให้หลุดพ้น เธอจะเอาเขาให้ถึงตายเลยหรือไงเล่นบีบคอเสียขนาดนั้น ไอ้ลูกน้องไม่มีใครเข้ามาช่วยเขาสักคน

“กุญแจรถนายใช่ไหมฉันขอก็แล้วกัน”

“รถผมตั้งกี่สิบล้านผมติดหนี้คุณไม่กี่แสน!” เขาแค่ยืมของไปจำนำก็เท่านั้น เดี๋ยวว่าจะเอามาคืนแล้ว

“ไอ้คนเลวนายเป็นถึงเจ้าของผับ แต่แม่งแอบหลอกเอาเงินลูกค้า” เสียตัวไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้ คืนนั้นไม่ได้กันไม่พอเธอยังเจ็บใจมากด้วย

“ผมยอมแล้วๆ ปล่อยผมก่อน” มือหนักเป็นบ้าเลยแถมคนยังมามุ่งดูเยอะแยะ ว่าเขาถูกผู้หญิงรังแกดนุพลลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก เกิดเป็นหมันขึ้นมาจะทำยังไง

“เข้าไปตกลงกันข้างในดีกว่า”

“เกิดนายหลอกฉันอีกจะทำยังไง”

“รอบนี้ไม่หลอก” เดี๋ยวโดนฝ่ามือของแคนดี้อีก ผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าหวานๆ ใครจะคิดว่าจะมือเท้าหนักขนาดนั้น ลูกรักเขาเกือบไม่รอด

“นั่งคอเชิดขนาดนั้นไม่เมื่อยเหรอ”

“นายอย่ามายุ่ง!”

“ผมไม่ได้จะเอาไปแค่ยืมไปจำนำ”

“คนรวยๆ แบบนายเนี้ยนะ”

“ก็ช่วงนี้เสี่ยต๊ะเขาเล่นบทโหด” เสี่ยต๊ะที่ว่าคือพ่อของเขา ไม่ยอมจ่ายส่วนให้จนตำรวจเข้ามาบุกเขาเลยหาเงินไปจ่ายไม่ทัน บังเอิญว่าเจอแคนดี้พอดีและข้าวของที่หญิงสาวใช้เลยจำเป็นต้องรับบทเป็นโจร

“แล้วนายก็มาขโมยของฉัน!”

“โอ๊ย แคนดี้พอแล้ว” ดนุพลต้องหลบอีกรอบเมื่อครั้งนี้แคนดี้ใช้มือทุบมาที่หัวของเขา แต่ประตูถูกเปิดออกก่อนพอดีทำให้ทุกคนเข้ามาเห็นสภาพเขาแบบนั้น

“ไอ้ดอมนี่มึงทำอะไรเมียมึงถึงได้ลงไม้ลงมือ”

“เมีย? เสี่ยถ้ายัยนี่เป็นเมียผมกัดลิ้นตัวเองตายดีกว่า”

“เงียบไปเลยนะ คุณเป็นพ่อของเขาใช่ไหม” ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นพ่อของดนุพล ทองใส่เส้นเบ้อเร่อแต่ปล่อยให้ลูกชายติดหนี้

“แม่หนูมีอะไร” มันคงไม่ไปทำลูกสาวใครเขาท้องมาหรอกนะ คิดแล้วหนักใจจริงๆ

“ไอ้ผู้ชายคนนี้มันขโมยของแคนดี้ไปจำนำ จ่ายหนี้แทนลูกชายด้วย”

“ไอ้ดอมมึงทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ” เสียชื่อลูกชายเสี่ยต๊ะหมด แค่ไม่จ่ายส่วยให้มัน ถึงกับลงไปยืมเงินคนอื่นมาเลยหรือ

“ก็เสี่ยไม่จ่ายส่วยให้ผมอ่ะ”

“ไม่ต้องเถียงกันจ่ายหนี้แทนลูกชายเสี่ยมาเลยทั้งหมด 2 ล้าน”

“เดี๋ยวผมเอาไปแค่ 5 แสนเองนะ” นาฬิกามันจำนำได้แค่นั้นแล้วสองล้านมาจากไหน เวลาผ่านไปไม่กี่วันดอกจะโหดอะไรขนาดนั้น

“2 ล้านเสี่ยจะจ่ายแทนไหมไม่อย่างนั้นแคนดี้จะให้ป๊ามาเผาที่นี่ทิ้งเลย!”

“มึงนี่นะหาแต่เรื่องให้กู” เสี่ยต๊ะเริ่มความดันขึ้นเมื่อลูกชายคนเดียวหาเรื่องให้อีกแล้ว

“ทีซื้อผู้หญิงยังซื้อได้เงินแค่ 2 ล้านจ่ายๆ เขาไปเถอะ” พ่อเขาเป็นคนเจ้าชู้แอบมีบ้านเล็กบ้านน้อย จนแม่ของเขาทนไม่ไหวต้องขอหย่าและทิ้งเขาไว้กับพ่อที่มักมาก

“ไม่จ่ายโว้ย ใครสร้างหนี้ก็ไปหาจ่ายเอง”

“อ๋อ จะเบี้ยวทั้งพ่อทั้งลูกใช่ไหมได้!!” แคนดี้มองไปเห็นมีดปอกผลไม้พอดีจึงหยิบมันขึ้นมา ทำให้สองพ่อลูกต้องยืนมองตากัน

“เห้ย แคนดี้คุณต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ”

“จะจ่ายไม่จ่ายไม่งั้นฉันจะแทงให้ตายเลย”

“มึงบอกเมียมึงให้ใจเย็นๆ ดิวะ” เสี่ยต๊ะเริ่มกลัวหญิงสาวตรงหน้าแล้ว เพราะแววตาเหมือนจะเอาจริง เมื่อเห็นท่าไม่ดีเขาจะวิ่งหนีแต่ถูกดนุพลดึงตัวไว้

“จะจ่ายไม่จ่าย”

“จ่ายแล้วๆๆ เดี๋ยวเซ็นเช็คให้เลย” เสี่ยต๊ะรีบเซ็นต์เช็คเงินสดให้คนตรงหน้า

“ถือว่าเป็นค่าสินสอด”

“ติดตลกมากหรือไงทั้งพ่อทั้งลูก” แคนดี้หยิบเช็คเงินสดขึ้นมาดู และยอมวางมีดลงค่นี้ก็ได้กำไรแล้วเอมองสองพ่อลูกที่วิ่งออกไปนอกห้อง

“เมียมึงมันโหดจังเลยวะ”

“เมียที่ไหนละเสี่ย” เขากำลังผิดคนหากแคนดี้รู้ว่าเขาตั้งใจจะหลอก เขาคงไม่มีชีวิตอยู่รอดพี่ชายว่ากลัวแล้วมาเจอน้องสาวยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่

“2 ล้านถือว่าเป็นค่าสินสอดก็แล้วกันกูกลับละ”

“ค่าสินสอดอะไรละเสี่ย!!” เขาไม่เอาแคนดี้ทำเมียหรอกเพราะรักชีวิตตัวเองเหมือนกัน เกิดละเมอเอาปืนมายิงเขาทิ้งใครจะช่วยทัน