บทที่2

"ริต้าพูดอะไรครับ แม็กไม่เข้าใจใครริต้าเป็นแฟนของแม็กนะไม่ใช่น้ำหอม"

"นั้นสิริต้า ฉันกับแม็กเราสองคนเป็นเพื่อนด้วยกันนะ เมียและแม่ของลูกอะไรกัน"ทั้งสองร้อนรนหาข้อแก้ตัวน้ำหอมก้มมองพื้นต่ำริมฝีปากเม้มเข้าหากัน ริต้ามองใบหน้าของชายหญิงทรยศน้ำเสียงเค้นหัวเราะออกมาไม่คิดเลยว่าทั้งคู่ยังจะกล้าโกหกเธอ

"หยุดตอแหลกันซะที เรื่องที่แกกับแม็กแอบหนีไปเสวยสุขด้วยกันฉันรู้หมดแล้ว"ริต้าตวาดออกมาอย่างเหลืออด เธอมองสีหน้าตกใจของทั้งคู่ด้วยสายตาที่ผิดหวังเป็นอย่างมาก ใบเฟิร์น กล้วยหอม นิน่าเดินไปยืนทางด้านหลังของริต้าสายตาไม่ชอบใจมองไปยังหญิงร้ายชายเลว

"แกพูดเรื่องอะไรริต้า ฉันกับแม็กเราสองคนเป็นแค่เพื่อนที่ดีก็เท่านั้น"

"เพื่อน!! เหอะเพื่อนที่แอบเอากันจนท้องต้องพากันหอบหนีไปแต่งงานถึงกระบี่นั่นน่ะเหรอ"ริต้ากำหมัดแน่นอยากจะเข้าไปซัดหน้าของทั้งคู่ให้หายโกรธแค้น น้ำหอมปิดปากเงียบอย่างไม่กล้าตอบโต้กลับ เธอเหลือบสายตาไปมองหน้าสามีอย่างต้องการหาทางออกเรื่องนี้

"เป็นเพราะอะไรเหรอแม็ก ริต้าทำผิดอะไรเหรอแม็กถึงได้กล้าหักหลัง กล้าทำร้ายริต้าแบบนี้"แม้จะพยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือแต่มันก็เป็นไปได้ยาก แม็กเงยหน้าขึ้นมามองหน้าริต้าแฟนสาวเขามองเธอด้วยสายตาแสดงถึงความรู้สึกผิด

"แม็กขอโทษ"

เพียะ

ใบหน้าของชายเพียงหนึ่งเดียวสะบัดไปตามแรงตบจนได้กลิ่นคาวของเลือด ริต้าไม่สามารถระงับความโกรธและเสียใจได้อีกต่อไป เธอตั้งจะพุ่งเข้าไปทำร้ายแต่กลับโดนน้ำหอมเอาตัวมาบังเอาไว้ไม่ให้ริต้าเข้าไปทำร้ายสามีของเธอ ภาพบาดใจทำให้ริต้าน้ำตาหยดแฟนหนุ่มที่คบหากันมาถึงสีปีดึงร่างของเพื่อนสนิทเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด ต่างคนต่างปกป้องคนที่ตัวเองรักเป็นภาพที่ดูแล้วน่าประทับใจมากที่สุด

"นานเท่าไหร่แล้ว กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ที่พวกคุณสองคนรวมหัวกันหักหลังฉัน"สรรพนามเปลี่ยนไปนั้นหมายถึงริต้าได้ตัดขาดความสัมพันธ์กับสองคน กลุ่มเพื่อนสาววางมือลงบนไหล่อย่างต้องการให้กำลังใจ ทั้งสี่สาวมองภาพอดีตเพื่อนรักกำลังซุกอยู่ในอ้อมกอดของอดีตแฟนหนุ่มของริต้า

"ฉันถามว่านานเท่าไหร่แล้วที่พวกคุณหักหลังฉัน"

"วันนี้ก็ครบหนึ่งปีแล้ว"แม็กเป็นผู้ตอบวงแขนทั้งสองข้างกระชับคนในอ้อมกอดเอาไว้แน่นอย่างต้องการปกป้อง 

"วันเกิดฉันเมื่อปีที่แล้วอย่างนั้นเหรอ"น้ำเสียงของริต้าดังออกมาราวกับกระซิบท่อนขาแทบจะไร้เรี่ยวแรงจนเพื่อนต้องเข้ามาช่วยประคอง

"แม็กขอโทษ แต่ทุกอย่างมันมาไกลเกินกว่าที่จะย้อนกลับไปได้แล้ว"

"ฉันขอโทษนะริต้า แต่ฉันกับแม็กเราสองคนรักกันจริง ๆ "ทั้งคู่แสดงความรักโดยการโอบกอดกัน ภาพนั้นทำเอาริต้าน้ำตาไหล

"พวกมึงสองตัวต่อไปนี้ไม่ใช่เพื่อนของพวกกู จะไปตายห่าที่ไหนก็ไป"ใบเฟิร์นทนไม่ไหวชี้นิ้วด่า สภาพริต้าในตอนนี้สาหัสมาก เธอกับนิน่าเห็นความสัมพันธ์ของแม็กกับน้ำหอมที่เปลี่ยนไปจึงสะกดรอยตามและแอบดูความสัมพันธ์ของทั้งสองที่พัฒนาไปไกลกันมากกว่าเพื่อน ไม่นึกเลยว่าทั้งคู่จะกล้าทำกับริต้า ทั้งที่ริต้าดีกับทั้งคู่มาโดยตลอด

"ใช่ อิน้ำหอมต่อไปนี้มึงกับพวกกูไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไปเชิญมึงไปพลอดรักให้ตายกันไปข้างเลย อิเพื่อนเลวนังเพื่อนทรยศ"

"เพื่อนที่ดีเขาไม่แย่งแฟนเพื่อนกันหรอกนะจ๊ะน้ำหอม"นิน่าและกล้วยหอมก็ต่างไม่ยอมด่าทอต่อว่าจนน้ำหอมรู้สึกโกรธ

"หึ กูไม่ได้แย่งแต่ในเมื่อแม็กเขาเลือกกูเพื่อนริต้าของพวกมึงก็ควรรับความจริง"

"ถ่างขาให้แฟนเพื่อนเอาง่าย ๆ แบบนี้เขาไม่ได้เรียกว่าแย่งก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้วอีนางน้ำหอม"ใบเฟิร์นโต้กลับเพราะลึก ๆ แล้วเธอรู้จักนิสัยของน้ำหอมดีว่าไม่ได้เป็นดั่งที่ทุกคนเห็น ผู้หญิงคนนี้ร้ายลึกว่าที่ใครคิด

"ก็ในเมื่อริต้าไม่ยอมทำหน้าที่แฟนที่ดี น้ำหอมคนนี้ก็เลยอาสาแทน แต่ว่าลีลาคงจะเด็ดไปหน่อยแม็กถึงได้ตามติดมาเป็นปี ๆ "

"หยุดพูดได้แล้วน้ำหอม แค่นี้ริต้าก็"

"แม็กนั่นแหละที่จะต้องหุบปาก ไม่ได้ยินที่พวกมันด่าเมียของแม็กหรือไง"

"แต่เราสองคนเป็นฝ่ายผิด"

"เราสองคนไม่ได้เป็นฝ่ายผิดแม็ก นางริต้าต่างหากที่ไม่สนใจไยดีทำเหมือนแม็กไม่มีตัวตน"สองสามีภรรยาต่างพากันเถียงท่ามกลางสายตาของทั้งสี่สาว แม็กมองหน้าของริต้าด้วยความรู้สึกผิดถ้าหากเขายับยั้งอารมณ์ชั่ววูบในคืนวัดเกิดเมื่อปีที่แล้วของริต้าได้เรื่องทั้งหมดทันก็คงไม่ต้องจบลงแบบนี้

"แต่ถึงอย่างไรฉันก็ต้องขอบคุณแกนะนางริต้า ถ้าไม่ใช่เพราะแกเอาแต่บ้าทำงานแม็กก็คงไม่ต้องเหงาจนฉันต้องเข้าไปปลอบ ถ้าไม่ใช่เพราะความไม่ใส่ใจของแกเราสองคนคงไม่ได้มีความสุขอันร้อนแรงด้วยกัน"ธาตุแท้ของน้ำหอมรอยยิ้มแสดงถึงความชนะทำเอาริต้ากัดฟันแน่ ความเป็นเพื่อนรักของทั้งสองคงต้องตัดขาดพร้อม ๆ กันกับความสัมพันธ์ของคนรัก

"น้ำหอมไม่ต้องขอบคุณริต้าหรอกนะ อะไรที่ริต้าเบื่อแล้วน้ำหอมจะเอาไปใช้ต่อริต้าก็ไม่ติด ก็เข้าใจแหละว่าสาธารณะด้วยกันทั้งคู่คงไม่แปลกที่จะไปอยู่จนแต่งงานด้วยกันได้"

"แก นังริต้า"คำพูดคำจาร้ายกาจของริต้าทำเอาทุกคนต่างพากันตกตะลึงส่วนน้ำหอมที่โดนต่อว่าโกรธจนหน้าสั่นหมายจะเข้ามาทำร้ายแต่ก็โดนสามีของตัวเองจับแขนเอาไว้

"แม็กจะห้ามน้ำหอมทำไม นังริต้ามันด่าเราสองคนนะน้ำหอมจะเข้าไปตบมัน"

"พอได้แล้วน้ำหอม แค่นี้เราสองคนก็ทำผิดต่อริต้ามากพอแล้วนะกลับกันเถอะ"แม็กไม่อยากให้เรื่องราวบานปลายถึงขึ้นตบตีกันเขาไม่อยากให้ใครต้องเป็นฝ่ายเจ็บ สายตาของเขายามเมื่อมองริต้ามันกลับซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้

"ไม่ น้ำหอมไม่กลับน้ำหอมจะตบมัน"

"มึงเข้ามาตบเพื่อนกูดูสิน้ำหอม พวกกูจะตบให้มึงต้องไปทำหน้าใหม่ไม่เชื่อก็เข้ามา"ทั้งสามคนออกมายืนประจันหน้ากับน้ำหอมอย่างไม่เกรงกลัว ใครกล้าทำร้ายริต้าอย่าหวังว่าจะมีสภาพครบสามสิบสองกลับไป

น้ำหอมถอยร่อนกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของสามีดวงตาชิงชังมองไปยังร่างของริต้าและบรรดาเพื่อน ๆ ที่ไม่มีใครเข้าข้างเธอเลยสักคน

"แกอย่าลืมนะนังริต้า ตอนนี้แม็กเป็นผัวฉันเราสองคนแต่งงานกันแล้ว"

"วางใจเถอะน้ำหอม อะไรที่ริต้าคายทิ้งแล้วริต้าไม่เก็บมาเคี้ยวต่อหรอก ริต้าไม่ใช่น้ำหอมนะที่ชอบกินของเหลือจากคนอื่น"

"ส่วนแม็ก ริต้ารู้ว่าริต้าผิดที่ไม่มีเวลาให้จนทำให้แม็กต้องไปคว้าขยะข้างทางขึ้นมาทานเล่นจนตอนนี้กลายเป็นอาหารหลักของแม็กไปแล้ว"

"ริต้าขอให้ชีวิตของครอบครัวแม็กมีแต่ความสุขนะคะ และหวังว่าเราสองคนคงจะไม่ได้พบกันอีก"