Masuk‘น้ำค้าง’ ชีวิตลูกคุณหนูที่เคยใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แต่โชคชะตาดันเล่นตลกกับเธอ เมื่อพ่อของเธอเป็นหนี้การพนันหลายร้อยล้าน จนเธอต้องยอมเป็น นางบำเรอ ให้กับมาเฟียผู้ใหญ่ เพื่อรอพ่อของเธอมาไถ่ตัวกลับคืน
Lihat lebih banyakสิบแปดปีผ่านไป...“อาเจขา” เสียงหวานๆ อันสดใสวิ่งเข้าไปวิ่งเข้าไปกอดผู้เป็นอาของตนทางด้านหลังที่กำลังนั่งเก้าอี้อยู่โต๊ะทำงานพรึ่บ!! เรียวแขนเล็กๆ ทั้งสองข้างกอดคอของเจคอบอย่างแน่นหนา“อาบอกกี่ครั้งแล้ว เราโตเป็นสาวแล้ว อย่าทำพฤติกรรมแบบนี้!!” “ทำไมละคะ อาเจ” หญิงสาวเอียงศีรษะมองหน้าคุณอาและตั้งคำถาม“หนูเป็นผู้หญิง ใครเห็นจะเข้าใจผิดได้”“ก็ปล่อยพวกเขาไปสิคะ หนูไม่สนใจหรอกค่ะ ว่าใครจะคิดยังไง?” “เบลล่า!!” เจคอบพูดเสียงเข้มออกมาเตือนหญิงสาว กับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม“ก็ได้ ก็ได้ เบลล่าจะพยายามไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว หวงจังเลยเนื้อตัวเนี้ยะ หวงไว้ให้สาวที่ไหนคะ?” เบลล่าพูดออกมาอย่างเง้างอน“ไม่มี” “ไม่เชื่อหรอก อาเจอายุตั้งเยอะแล้ว จะไม่มีสาวได้ยังไงกัน”“อย่าถามมาก แล้วมาหาอาทำไม” เจคอบนั่งคิ้วขมวดอยู่บนโต๊ะทำงาน ก่อนจะก้มหน้าเซ็นเอกสารกองโตต่อ“ก็หนูคิดถึงอาเจนี่คะ หลายอาทิตย์แล้ว อาเจไม่ยอมไปหาหนูเลย” “อาไม่ว่าง”“ไม่เชื่อ ที่อาเจไม่ว่างเป็นเพราะไปหาสาวแน่ๆ เลย หนูไม่ยอมหรอกนะ หนูไม่อยากให้อามีแฟน ถ้าอาอยากมีแฟนต้องเป็นหนูเท่านั้น”“รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นและมอง
“อืมมม คนบ้า หื่นไม่เลิก” หญิงสาวที่รู้สึกตัวขึ้นมาก็พึมพำนึกถึงแต่ใบหน้าของชายหนุ่ม เขาทำรักกับเธอจนเกือบรุ่งเช้า เมื่อความนึกคิดเธอคิดได้ดังนั้นก็ลืมตาขึ้นมาเหลือบมองดูนาฬิกาที่แขวนไว้ข้างผนัง“ตายแล้ว ตอนนี้บ่ายโมงแล้ว ลูกของเธอเป็นยังไงกันนะ” เธอคิดได้ดังนั้นก็รีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนที่จะรีบออกไปหาเบลล่าลูกรักของเธอ เมื่อเธอเปิดประตูออกไปนอกห้องก็พบว่าลูกรักของเธอนั่งอยู่ในรถเข็นหัวเราะออกมา ในขณะที่กำลังนั่งดูการ์ตูนบนจอทีวีขนาดใหญ่ อยู่ข้างๆ พ่อของเธอ และมีเจ้าเฉาก๊วยนอนอยู่ข้างๆเธอใช้สายตาไล่กวาดไปมาทั่วห้องรับแขกก็ไม่พบคนที่เขาทำเธอไม่ได้นอนหลับมาตลอดทั้งคืน“พ่อคะ”“ว่าไง ลูกรัก”“คุณคาลอสเขาไปไหนเหรอคะ”“เขาบินกลับไปประเทศไทยน่ะ”“กลับประเทศไทย??”“อืม” “เขาบอกไหมคะว่าไปทำอะไร” วิศัลย์ได้ยินคำถามดังนั้นก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบ ‘คนบ้า ไหนบอกจะง้อเธอไง พอเธอเริ่มใจอ่อนก็หนกลับประเทศไทยไปอย่างนั้นหรือ’ เธอนึกคิดภายในใจอย่างโกรธเคือง“เมื่อเช้าพ่อเห็นเขาออกไปตั้งแต่หกโมง มีท่าทีที่รีบร้อนพ่อเลยไม่ได้ถามน่ะ” “...”“ถ้าหนูอยากรู้ก็โทรไปหาเขาสิ”“ไม่ค่ะ จะไป
ชายหนุ่มใช้ริมฝีปากของตนประกบริมฝีปากของหญิงสาวด้วยคิดถึง หญิงสาวที่ได้รับสัมผัสอันนุ่มนวลที่โหยหามานาน เธอก็เลิกขัดขืนและหลับตาลงปล่อยตัวปล่อยใจไปกับจูบที่เขามอบให้“อื้อออ” เธอร้องครางออกมาในลำคออย่างพึงพอใจ ไม่ต่างจากชายหนุ่มที่ตอนนี้เขาก็โหยหาเธอเช่นเดียวกัน“น้ำค้าง เฮียขอได้ไหมครับ” คาลอสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า น้ำเสียงของเขาในคร่านี้มันช่างดูเซ็กซี่และน่าหลงใหลเหลือเกิน“ทำเบาๆ ได้ไหมคะ” เธอพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เขินอาย หลังจากชายหนุ่มได้ยินเขาก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ “เฮียจะทำให้เบาที่สุด เท่าที่เฮียจะทำได้” หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ไล่พรมจูบตามใบหน้าและไล่ลงมาถึงลำคอ ก่อนจะใช้มือทั้งสองเปลืองผ้าของหญิงสาวออกจนหมดเหลือแต่ร่างที่เปลือยเปล่า“สวยมาก เมื่อก่อนว่าสวยแล้ว ตอนมีเบลล่าสวยกว่าอีก” เขาพูดชมเธอออกมา ทรวดทรงองค์เอวเธอไม่ว่าจะจับตกใจก็ดูเหมือนจะเต็มไม้เต็มมือกว่าเมื่อก่อน “อย่าพูดแบบนี้สิคะ หนูเขินนะ” เธอเบือนใบหน้าหนีชายหนุ่มด้วยความเขินอาย เมื่อชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็หมั่นเขี้ยวและดึงใบหน้าของเธอหันมาและจูบหนักๆ ลงไปที่ปากของเธออีกครั้ง“อื้ออออ คุณคาลอส”“เรียกเฮ
เจคอบได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม เขาก็คิ้วขมวดทันที ปกติผู้ชายคนนี้ไม่เคยที่จะยิ้ม และทักทายเขาเลยแม้แต่น้อย วันนี้ช่างแปลกเสียจริง “คุณไม่สบายหรือเปล่าครับ?” เจคอบถามออกไปเพื่อความแน่ใจ ทำให้หญิงสาวที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาทันที “ฉันสบายดี ฉันแค่อยากรู้จักนายมากขึ้น ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ทำตัวไม่ค่อยสุภาพสักเท่าไหร่”“ทำไมหรือครับ”“ก็เพราะฉันคิดว่าตอนนั้นนายเป็นคู่แข่งของฉัน แต่ตอนนี้ฉันรู้สถานะระหว่างนายและภรรยาของฉันแล้ว ต่อไปนี้ฝากดูแลภรรยาของฉันในช่วงที่ฉันไม่อยู่ด้วย อย่าให้ผู้ชายหน้าไหนเข้ามายุ่งเป็นอันขาด”“ที่แท้ก็หวังผลประโยชน์”“ฉันรวยมากนะ เผื่อนายไม่รู้” คาลอสพูดพร้อมยักไหล่สองของออกมา เพื่อแสดงความตนเองนั้นเหนือกว่า และหากเจคอบต้องการอะไร เขาก็พร้อมที่จะซัพพอร์ตได้เสมอ หากดูแลลูกและภรรยาเขาเป็นอย่างดี“ผมก็รวยเหมือนกัน” เจคอบได้ยินดังนั้น ก็ยักคิ้วใส่คาลอสหนึ่งข้าง เพราะเขาก็เป็นทายาทของบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในประเทศนี้ แต่เขาเลือกที่จะปลีกวิเวกมาใช้ชีวิตอยู่บ้านเกิดของแม่เขาเพียงแค่นั้นเอง“แล้วฉันจะไว้ใจคนอย่างนายได้ไหม” คาลอสทำท่าทางส่งสายตามองไปยังเจคอบด้วยความไม่วางใจ“
ชายหนุ่มได้ยินเสียงเรียกของหญิงสาว เขาก็ดีดตัวขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว ‘โอกาสเข้ามาขนาดนี้เขาจะปล่อยให้พลาดได้ยังไงกันล่ะ นอนตรงไหนภายในห้องเขาก็นอนได้ทั้งนั้นแหละ’เขาเดินเข้าไปในห้องด้วยรอยยิ้มที่สดใส ก่อนจะพบว่ามีฟูกนุ่มๆ วางปูบนพื้นข้างเตียงของภรรยาเขาเรียบร้อยแล้ว“ฉันคิดว่ามันคงจะสบายกว่านอนโ
“ทำไมต้องให้ไอ้หมอนั่นมากินข้าวที่บ้านเราด้วย” คาลอสพูดออกมาด้วยความไม่พอใจ“คุณคาลอส รบกวนพูดจาให้มันดีดีหน่อยค่ะ”“...”“ถ้าไม่อยากร่วมโต๊ะอาหาร ก็เชิญไปทานที่อื่นค่ะ” หญิงสาวพูดเตือนเขา เมื่อเขาได้ยินก็ยิ่งไม่พอใจขึ้นไปอีก เขาจึงตัดสินใจเดินกระทืบเท้าออกไปนอกบ้านทันที มันเป็นช่วงเวลาที่เขาต้องพบ
เขาได้ยินที่หญิงสาวพูดก็เดินไหล่ตกออกไปจากนอกห้องของเธอทันที ก่อนที่จะตัดสินใจหอบกระเป๋าเสื้อผ้าของตนมาไว้ข้างๆ โซฟาวิศัลย์เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็ได้แต่นิ่งเงียบและไม่เอื้อนเอ่ยใดๆ ออกมา เพราะเขาค่อนข้างเข้าใจเรื่องของหนุ่มสาวทะเลาะกัน ก่อนจะเดินไปยังห้องเก็บของข้างๆ บ้าน ถืออุปกรณ์ออกไปตกปลากับเจค
“หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว ฉันไม่อยากฟัง” หญิงสาวพูดตะคอกเสียงขึ้นมา ตอนนี้เธอไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น เธอไม่สนใจว่าเขาจะแต่งงานกับใคร แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องทำคือ การที่จะต้องเอาตัวลูกกลับคืนมาสู่อ้อมกอดของตน“แต่เฮียอยากให้หนูได้รับรู้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาออกมาไม่ดังมากนัก แต่มันกลับได้ยินเต





