เข้าสู่ระบบ‘น้ำค้าง’ ชีวิตลูกคุณหนูที่เคยใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แต่โชคชะตาดันเล่นตลกกับเธอ เมื่อพ่อของเธอเป็นหนี้การพนันหลายร้อยล้าน จนเธอต้องยอมเป็น นางบำเรอ ให้กับมาเฟียผู้ใหญ่ เพื่อรอพ่อของเธอมาไถ่ตัวกลับคืน
ดูเพิ่มเติมปัง! ปัง! ปัง!
“กรี๊ด ไม่นะ หยุดนะ ได้โปรดหยุดเดี๋ยวนี้ ฉันขอร้อง”
เสียงกัมปนาทที่แผดก้องทำเอาขวัญหนีดีฝ่อ ร่างบางในชุดนักศึกษาตัวสั่นสะท้านพลางร้องไห้โฮจนแทบสิ้นสติ หญิงสาววัยเพียงยี่สิบเอ็ดปีคลานเข่าเข้าไปกอดขาชายหนุ่มตรงหน้าไว้สุดแรง หวังเพียงจะเหนี่ยวรั้งความตายที่กำลังคืบคลานเข้าหาบิดา... ผู้ที่ถูกต้อนจนมุมเพราะหนี้พนันมหาศาลจากคาสิโนของมัจจุราชรูปงามคนนี้
คาลอสยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางกลิ่นดินปืน ปลายกระบอกปืนในมือแกร่งนิ่งสนิทขณะจ่อเข้าที่ศีรษะของชายวัยกลางคนอย่างเลือดเย็น
“แกกล้ามาก ที่กล้ามาหลอกคนอย่างฉัน” คาลอส พูดเสียงลอดไรฟันออกมาด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น
เขายิงปืนเล็งไปยังข้าวของราคาแพงภายในบ้านของลูกหนี้ โดยไม่แคร์ว่าราคาจะเท่าไหร่
ขณะนี้เขากำลังเล็งปืนมาจ่อพ่อของหญิงสาว และเป็นอาจเป็นนัดสุดท้ายของการเคลียร์ตัวปัญหาในครั้งด้วย
“ได้โปรด คุณคะ อย่าทำอะไรพ่อของน้ำค้างเลยนะคะ น้ำค้างไหว้ล่ะ ขอร้อง ฮือ!” หญิงสาวผู้เป็นลูกของชายแก่กำลังคุกเข่าพนมมืออ้อนวอน ‘คาลอส’ ชายหนุ่มรูปงามที่มีนัยน์ตาสีฟ้า สูงราวหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ผมสีดำขลับ ปากเป็นรูปกระจับสีคล้ำจากการสูบบุหรี่ ยืนใส่ชุดสูทสีดำ หล่อเหลาปานเทพบุตร แต่การกระทำตอนนี้ของเขานั้นราวกับซาตานก็ไม่ปาน
เขากำลังจะปลิดชีวิตพ่อของเธอ ‘วิศัลย์’ บิดาของน้ำค้าง ที่โดนเพื่อนหักหลังในการลงทุนทำธุรกิจและหมดหนทางในการหาเงินทุนมาฟื้นฟูธุรกิจ จึงตัดสินใจเข้าบ่อนคาสิโนจากตอนแรกที่ได้เงินมาหลายร้อยล้าน กลับโลภมากอยากได้เพิ่ม เพราะคิดว่าเป็นวิธีที่หาเงินได้ง่าย แต่กลับกลายเป็นว่าเขากับเล่นจนสิ้นเนื้อประดาตัว และตอนนี้เขามีเพียงลูกสาวสุดน่ารักที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยชื่อดังของกรุงเทพฯ เหลือเพียงคนเดียว เพราะแม่ของเธอนั้นได้จากไปก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่เดือน เหตุเพราะตรอมใจที่ยอมรับความจริงไม่ได้ว่าครอบครัวนั้นกำลังจะล้มละลายด้วยน้ำมือของผู้เป็นสามี
“คุณคาลอส ได้โปรดไว้ชีวิตลูกสาวของผมด้วย อย่าทำร้ายเธอเลยนะครับ น้ำค้างไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่ผมก่อขึ้น” วิศัลย์ยกมือไหว้อ้อนวอน เพราะเขาคิดว่าวันนี้คงเป็นวันสุดท้ายของเขา แต่อย่างน้อยก็ขอให้ชีวิตของลูกสาวเขาได้เติบโตและเป็นดอกไม้บาน สดใสเหมือนก่อนหน้านี้ที่ครอบครัวเคยมีความสุขด้วยกัน
‘น้ำค้าง’ หญิงสาวหน้าตาเอเชีย ตัวเล็ก ผิวขาวเหลือง ผมยาวลอนสยายถึงกลางหลัง มีใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสีดำ และจมูกโด่งเข้ารับกับรูปหน้า และปากเล็กสวยสีชมพูธรรมชาติ บ่งบอกถึงการดูแลรักษาผิวพรรณมาเป็นอย่างดี
ในตอนนี้ชีวิตลูกคุณหนูของเธอที่สวยหรูและสบายมาตั้งแต่เด็กกำลังจะพังทลาย และกำลังจะจบสิ้นในวันนี้เหมือนพ่อของเธอ เพราะเจ้าหนี้ของพ่อเขากำลังจ้องมองดูใบหน้าเธอราวกำลังจะกินเลือดกินเนื้อเธอก็ไม่ปาน
“หึ ไว้ชีวิตของลูกสาวแกอย่างนั้นหรือ??” คาลอสพูดจบก็ใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือปืนบีบคางมนของหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา และใช้สายตามองหญิงสาวลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ ทำให้เธอนั้นรับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของเขา
“ฮึก ปล่อยฉันนะ ฉันเจ็บ” หญิงสาวพยายามใช้มือทั้งสองข้างแกะมือของชายหนุ่มที่กำลังบีบคางเธอออก แต่ก็ไม่เป็นผล เธอจึงได้แต่ร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด
“จะว่าไป ลูกสาวของแกก็สวยไม่เบา”
“...”
“งั้นวันนี้ฉันจะไว้ชีวิตแก”
“...”
“แต่…”
“...”
“ฉันจะเอาลูกสาวของแกไปขัดดอก จนกว่าแกจะหาเงินห้าร้อยล้านมาใช้หนี้ฉันได้”
“กรี๊ดดดด ปล่อยนะ!!!”
“นะ นาย!!” น้ำค้างที่ได้ยินเสียงคาลอส เจ้าหนี้ของเธอก็เบิกตาโพลงโต เขามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหนกัน แววตาของเขาในตอนนี้มันช่างน่ากลัวยิ่งหนัก วันนี้เธอจะรอดจากน้ำมือไหมนะ เมื่อคืนที่ผ่านมาเขาทำเธอจนหมดเรี่ยวแรงเอวาที่เห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดีก็รีบดึงธันย์ออกจากตัวของเพื่อนเธอทันที “ยัยน้ำค้าง คนนี้นะเหรอเจ้าหนี้ของแก” เอวากระซิบถามเบาๆหญิงสาวได้แต่พยักหน้าตอบรับว่า ‘ใช่ เขานี่แหละ’ คนที่อยู่ตรงหน้าของเธอ ภายนอกดูหล่อเหลา แต่นิสัยราวกับซาตาน“คุณเป็นใคร??” ธันย์ถามออกมา ด้วยความไม่พอใจ เมื่อชายที่อยู่ตรงหน้าสั่งเขาให้ปล่อยมือออกจากคนรัก คาลอสไม่ตอบคำถามใดๆ แต่เดินตรงเข้ามาที่หญิงสาวก่อนจะดึงเธอเข้าไปโอบเอวและยืนประจันหน้า“น้ำค้าง ผู้ชายคนนี้เป็นใคร??”“คือ..”“ตอบดีดีนะ ถ้าเธอตอบไม่ถูกใจฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” คาลอสกระซิบข้างหูหญิงสาว‘ทำไมวันนี้มีแต่คนกระซิบเธอบ่อยจังเลยนะ’ เธอเหนื่อยล้ากับสถานการณ์แบบนี้เหลือเกิน‘ได้โปรด ขอให้หลุดพ้นจากเรื่องบ้าๆ พวกนี้เสียที’ เธอได้แต่ภาวนาในใจ แต่มันก็ได้แค่เพียงคำภาวนา“ตอบมัน!!” คาลอสตะคอกใส่หญิงสาวจนเธอสะดุ้ง เอวาเพื่อนของเธอก็สะดุ้งเช่นเดีย
“เข้าใจแล้ว” เธอพูดจบก็รีบเดินลงจากรถทันที เพราะไม่อยากจะเสวนากับคนป่าเถื่อนอย่างเขา “คนบ้า เอาแต่ใจ ป่าเถื่อนที่สุด” เธอเดินกระทืบส้นเท้าเดินเข้าไปยังห้องเรียนก่อนจะวางกระเป๋าอย่างแรงลงบนโต๊ะข้างเพื่อนสนิทของเธอ“น้ำค้าง แกหายไปหามาเป็นอาทิตย์ ฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่” เอวาเพื่อนสนิทของเธอถามขึ้นมาทันทีหลังจากที่ไม่เจอเธอมาหลายวัน“เอวา ฮึก!!” หญิงสาวมองหน้าเพื่อนของตัวเองก็ร้องไห้ออกมาหลังจากที่อัดอั้นตันใจมาหลายวัน “ใจเย็นๆ แกใจเย็นๆ ก่อนนะ” เอวาลูบหลังเพื่อนสาวเบาๆ เพื่อปลอบเธอ“ฮือออ ฉันเหนื่อย”“ฉันได้ยินข่าวเรื่องพ่อของแกแล้วนะ แกโอเคใช่ไหม”“ไม่ ฉันไม่โอเค”“ฉันเข้าใจ มีอะไรให้ฉันช่วยไหม”“ขอยืมเงินห้าร้อยล้านได้ไหม”“ยัยน้ำค้าง เธอพูดยังกับฉันมีเงินเป็นถุงเป็นถัง” เอวากรอกตาไปมากับเพื่อนของตัวเอง“ถ้าเธอไม่มีฉันก็ต้องไปอยู่กับเขา และไม่รู้อีกนานแค่ไหนถึงจะหลุดพ้นสักที”“เดี๋ยวนะ!! ที่แกหายไปหลายวันและฉันติดต่อแกไม่ได้ แกไปอยู่กับเจ้าหนี้มาอย่างนั้นเหรอ” เอวากระซิบถามเธอเบาๆ ให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน น้ำค้างพยักหน้าบอกเธอ ทำให้เอวาที่ได้ยินถึงกับตาโตออกมาด้วยความตกใจ“น้ำค้างงง
“ฉันจุก มันรู้สึกอึดอัด เอาออกก่อนได้ไหม??”ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่ใช้มืออีกครั้งที่ไม่ได้คีบบุหรี่จับสะโพกของเธอบังคับให้ขึ้นลงเบาๆ “อ่าส์!!”“ซี๊ด!! ของสดนี่มันดีจริงๆ” คาลอสพูดออกมา“อื้อออ มันแน่น”“ขยับมันขึ้นลง และอย่าให้ของเธอหลุดออกจากฉัน ถ้าเธอทำมันหลุดอย่าหาว่าไม่เตือน”เขาพูดพร้อมกับใช้มืออีกข้างคีบบุหรี่ มองร่างของหญิงสาวที่กำลังเกาะไหล่ของเขาแน่น ขยับตัวขึ้นลง“อื้อ!!”“ทำไปอย่าหยุด” เขาพูดพร้อมใช้มืออีกข้างคลึงหน้าอกของเธอ “อ๊ะ ยะ อย่าจับ” หญิงสาวที่กำลังทำตามคำสั่งชายหนุ่มเธอก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แปลกใหม่อีกครั้ง ในครั้งนี้เธอรู้สึกเจ็บน้อยกว่าเดิม และรู้สึกว่าภายในของเธอมันกำลังตอดรัดเขาอย่างบ้าคลั่งและเมื่อมือของเขามาคลึงหน้าอกของเธอ ทำให้เธอนั้นรู้สึกเสียวสะท้านไปทั้งตัว“อย่ากัด” เธอพูดกับเขาในขณะที่กำลังโยกตัวขึ้นลง แต่ชายหนุ่มเห็นหน้าอกของเธอสั่นไหวไปมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะโน้มใบหน้าเข้าไปกัดมัน“เจ็บ อึก อย่ากัด”“หุบปาก” เขาใช้มือที่กำลังคีบบุหรี่โยนทิ้งไปในที่เขี่ยบุหรี่ก่อนจะใช้มือทั้งสองคลึงหน้าอกของเธอที่กำลังกระเพื่อมไปมาอย่างพอใจ ตัวของเธอมันช่างหวานไปห
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป..เธอนอนซมอยู่ภายในห้องเป็นเวลาหลายวัน หลังจากวันนั้นที่เขาพูดทิ้งท้ายเอาไว้ เธอก็ไม่เคยเจอหน้าเขาอีกเลย ตอนนี้ร่างกายเธอรู้สึกดีขึ้นมากแล้วล่ะ เธอนั่งมองดูท้องฟ้าที่หน้าระเบียงอย่างเหม่อลอยคิดถึงแม่และพ่อของเธอ‘พ่อของเธอจะมาไถ่ตัวเธอเมื่อไหร่กันนะ’ เมื่อนึกแล้วก็รู้สึกเศร้า เธอปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ และเดินลงไปยังด้านล่าง เพื่อช่วยแม่ครัวที่ในบ้านทำอาหารเย็น เพื่อลดความคิดฟุ้งซ่านทันที“มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ ป้านิ่ม” เธอถามแม่บ้านที่มีอายุออกไป“ไม่แล้วล่ะ ป้าทำเสร็จแล้ว ถ้าหนูอยากทำ ก็ไปจัดโต๊ะอาหารก็ได้จ้ะ อีกไม่นานเจ้านายก็จะมาแล้ว”“เขามาวันนี้เหรอคะ??”“ใช่จ้ะ เห็นลูกน้องบอกป้ามาอย่างนั้น”เธอได้ยินแว่วๆ ว่าเขาบินไปที่ฮ่องกง แต่ไม่คิดว่าจะกลับมาไวขนาดนี้ เธอยังไม่อยากจะเผชิญหน้ากับเขาเลย“เห้อ เธอต้องอดทนนะ น้ำค้าง เดี๋ยวอีกไม่นานพ่อของเธอก็จะหาเงินมาใช้หนี้เขาแล้ว” หญิงสาวพูดปลอบใจตัวเองออกไป ก่อนที่จะเดินไปจัดโต๊ะ เตรียมอาหารให้กับเขาไม่นานรถเก๋งคันหรูก็มาจอดยังหน้าคฤหาสน์ ขายาวๆก้าวลงจากรถอย่างมีสง่า ซึ่งเธอไม่ต้องเดาเลยว่าเขาเป็นใคร เธอสูดลมหายใจลึกๆ และร