Short
พรหมลิขิตจากเดลิเวอรี

พรหมลิขิตจากเดลิเวอรี

Oleh:  เถาเหรินTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
6Bab
5.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ผมเป็นพนักงานส่งอาหาร ในวันนี้ผมได้รับออเดอร์จากร้านขายอุปกรณ์สำหรับผู้ใหญ่ พอไปส่งกลับพบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งเปลือยกายนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียง สะโพกอันอวบอิ่มกำลังหันมาทางผม โดยที่ลับมีเพียงกางเกงในจีสตริงปกปิดไว้เท่านั้น ในขณะนี้หน้าจอแชทของแอปส่งอาหารเด้งข้อความขึ้นมาว่า "หยิบของเล่นไฟฟ้าที่สั่งไปออกมา แล้วช่วยทำให้เธอมีความสุขหน่อย ถ้าทำได้ดีจะให้รางวัลห้าแสนบาท"

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

ผมชื่อสวีเจี๋ย เป็นนักศึกษาจบใหม่

เดิมทีผมได้งานที่มีเงินเดือนพอใช้ได้ แต่ช่วงนี้กลับได้รับข่าวร้ายจากที่บ้านว่าแม่ป่วยหนักและมีเงินไม่พอค่าผ่าตัด ผมจึงเริ่มทำงานในช่วงกลางวัน และรับจ้างส่งเดลิเวอรีในช่วงกลางคืน เพื่อหวังจะช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัว

ในวันนี้ตอนเที่ยงคืน ผมได้รับออเดอร์จากร้านขายอุปกรณ์สำหรับผู้ใหญ่ ลูกค้าฝากข้อความไว้ว่า "ด่วน! หากส่งถึงภายใน 10 นาที จะมีค่าทิปให้"

ผมจึงรีบขับรถไปยังที่อยู่ที่รับของ ซึ่งเป็นโรงแรมหรูระดับ 5 ดาว

ผมกำลังจะเคาะประตู ทันใดนั้นหน้าจอแชทของแอปส่งอาหารก็เด้งข้อความขึ้นมาว่า

"ไม่ต้องเคาะประตู ไม่ต้องพูดอะไร ประตูเปิดอยู่แล้ว เข้าไปได้เลย"

ผมไม่ได้คิดอะไรมากผลักประตูเข้าไปโดยตรง แต่สิ่งที่ปรากฏขึ้นในสายตากลับทำให้ผมหน้าแดงหูแดงในทันที

บนเตียงรูปหัวใจสีแดง มีหญิงสาวในชุดบางเบานั่งคุกเข่าอยู่

เธอสวมถุงน่องสีดำบนเรียวขาขาวเนียนยาวสลวย ผมยาวคลุมหลัง สะโพกอันอวบอิ่มกำลังหันมาทางผม โดยที่ลับมีเพียงกางเกงในจีสตริงปกปิดไว้เท่านั้น

ริมฝีปากแดงระเรื่อขยับพร้อมส่งเสียงครางแผ่วเบาที่ทำให้คนเลือดกำเดาพุ่ง

ผมไม่เคยเห็นภาพที่เร้าใจเช่นนี้มาก่อน ความร้อนพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

ดูเหมือนจะรอไม่ไหวแล้ว สะโพกอันเซ็กซี่ของหญิงสาวส่ายเล็กน้อย คล้ายเป็นการเชิญชวนแบบคลุมเครือ กล่าวด้วยนำเสียงออดอ้อนว่า

"ที่รัก คุณยังไม่เสร็จอีกเหรอ รีบเข้ามาสิ ฉันทนไม่ไหวแล้ว…"

ผมมองไปรอบๆ แต่ไม่มีใครอื่นอยู่ในห้องนั้นเลย แล้วที่รักที่เธอพูดถึงนั้นคือใครกัน? หรือว่าออกไปข้างนอก?

ผมรู้สึกว่าไม่ควรอยู่ที่นี่นานเกินไป จึงวางถุงสินค้าลงและเตรียมจะออกไป

ในขณะนี้ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา

"อย่าส่งเสียง ทำให้เธอขึ้นสวรรค์ ของเล่นไฟฟ้าในถุงสินค้าสามารถใช้ได้ ถ้าทำสำเร็จ จะได้รับทิปห้าแสนบาท"

ห้าแสนบาท? ถ้าได้เงินห้าแสนนี้ ค่าผ่าตัดของแม่ก็คงจะพอ ผมเริ่มลังเลใจขึ้นมาทันที

เหมือนกลัวว่าผมจะไม่เชื่อ ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็แจ้งเตือนว่าได้รับเงินรางวัลห้าพันบาท พร้อมข้อความว่า

"ค่ามัดจำ"

ผมกัดฟันตัดสินใจลุย คิดว่าเป็นการช่วยสาวสวยที่กำลังทุกข์ทรมานคนนี้ตอบสนองความต้องการเท่านั้น ก็ถือว่าเป็นการทำความดี

บางทีอาจจะเป็นผู้หญิงคนนี้เองที่อยากหาความตื่นเต้น เลยวางแผนสร้างสถานการณ์ทั้งหมดนี้ขึ้นมาเอง

ยังไม่ทันได้คิดอะไรมากมาย เสียงร้องของหญิงสาวบนเตียงก็ทำให้จิตใจของผมปั่นป่วน เสียงร้องเร่าร้อนนั้นดังก้องขึ้นเรื่อยๆ สะโพกขาวเนียนส่ายไปมาจนจะกลายเป็นดอกไม้แล้ว

ผมต้านทานการยั่วยวนเช่นนี้ได้ที่ไหนกัน เศษเสี้ยวของเหตุผลที่เหลืออยู่ก็พลันหายไปจนหมด

ผมฉีกถุงสินค้าออก เอาของเล่นสั่นสะเทือนออกมาจากข้างใน แล้วสอดใส่มันเข้าไปในร่างกายของเธอ

รูปร่างของหญิงสาวโค้งเว้าอย่างสวยงาม เกือบจะสมบูรณ์แบบ เมื่อเจอของเล่นสั่นสะเทือนแหย่ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่อง เหงื่อออกจนชุ่มโชก

ผมมองจนตาค้าง เสียงร้องเร่าร้อนนั้นทำให้เลือดในกายผมพลุ่งพล่าน เส้นเลือดที่มือปูดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จังหวะเคลื่อนมือยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ

พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่สูงขึ้นและร่างกายที่สั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง ผมรู้สึกว่าทั้งแขนเปียกชุ่มไปหมด

ภารกิจครั้งนี้น่าจะเสร็จสิ้นแล้วใช่ไหม... ผมหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดมือ พลางมองหญิงสาวที่หมดแรงล้มลงบนเตียงด้วยการหายใจแบบหอบๆ ความรู้สึกแปลกๆ ผุดขึ้นมาในใจผม

ความปรารถนาที่ถูกปลุกขึ้นไม่มีที่ให้ระบาย ทำให้ผมอึดอัดมาก หญิงสาวผู้มีเสน่ห์แบบนี้นอนอยู่ตรงหน้าผมให้ผมจัดการได้ตามใจชอบ ช่างเป็นสิ่งที่ยากจะควบคุม

แต่เพื่อไม่ให้เกิดปัญหา เพื่อให้วิกฤติของครอบครัวผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น ผมยังคงเลือกที่จะไปช่วยตัวเองในห้องน้ำ

หลังจากเดินออกจากโรงแรม โทรศัพท์ก็แจ้งเตือนว่าเงินห้าแสนได้เข้าบัญชีแล้ว

ในตอนนั้นผมรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองเล็กน้อยกับเรื่องที่ทำให้ผมได้ทั้งเงินและความสุขนี้

ขณะขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ากลับบ้าน ลมเย็นยะเยือกในตอนกลางคืนที่พัดกระทบหน้าทำให้สมองที่สับสนของผมเริ่มกลับมาชัดเจน

เรื่องบุญหล่นทับนั้นมีจริง แต่โอกาสเกิดก็ไม่มากนัก

หลังจากใจเย็นลงแล้ว ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดคำสั่งซื้อเดลิเวอรีก่อนหน้านี้ และจดเบอร์โทรของลูกค้าไว้

จากนั้นผมย้อนกลับไปที่หน้าแชท บันทึกวิดีโอหน้าจอของข้อความที่คนๆ นั้นส่งมาให้ผม และแคปหน้าจอหน้าข้อความอั่งเปาที่เขาโอนให้ เผื่อเกิดอะไรขึ้นในอนาคต

หลังจากเก็บหลักฐานเรียบร้อยแล้ว ผมก็โอนเงินห้าแสนบาทเข้าบัญชีครอบครัว

หลังจากแม่หายดี ผมก็หยุดส่งเดลิเวอรีไปเลย

เรื่องนี้ก็เหมือนจะเลือนหายไปจากความทรงจำผมตามกาลเวลา

แต่ใครจะไปคิดว่าอีกไม่กี่เดือนต่อมา ผมจะได้พบกับหญิงสาวในคืนนั้นอีกครั้ง
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
6 Bab
บทที่ 1
ผมชื่อสวีเจี๋ย เป็นนักศึกษาจบใหม่เดิมทีผมได้งานที่มีเงินเดือนพอใช้ได้ แต่ช่วงนี้กลับได้รับข่าวร้ายจากที่บ้านว่าแม่ป่วยหนักและมีเงินไม่พอค่าผ่าตัด ผมจึงเริ่มทำงานในช่วงกลางวัน และรับจ้างส่งเดลิเวอรีในช่วงกลางคืน เพื่อหวังจะช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัวในวันนี้ตอนเที่ยงคืน ผมได้รับออเดอร์จากร้านขายอุปกรณ์สำหรับผู้ใหญ่ ลูกค้าฝากข้อความไว้ว่า "ด่วน! หากส่งถึงภายใน 10 นาที จะมีค่าทิปให้"ผมจึงรีบขับรถไปยังที่อยู่ที่รับของ ซึ่งเป็นโรงแรมหรูระดับ 5 ดาวผมกำลังจะเคาะประตู ทันใดนั้นหน้าจอแชทของแอปส่งอาหารก็เด้งข้อความขึ้นมาว่า"ไม่ต้องเคาะประตู ไม่ต้องพูดอะไร ประตูเปิดอยู่แล้ว เข้าไปได้เลย"ผมไม่ได้คิดอะไรมากผลักประตูเข้าไปโดยตรง แต่สิ่งที่ปรากฏขึ้นในสายตากลับทำให้ผมหน้าแดงหูแดงในทันทีบนเตียงรูปหัวใจสีแดง มีหญิงสาวในชุดบางเบานั่งคุกเข่าอยู่เธอสวมถุงน่องสีดำบนเรียวขาขาวเนียนยาวสลวย ผมยาวคลุมหลัง สะโพกอันอวบอิ่มกำลังหันมาทางผม โดยที่ลับมีเพียงกางเกงในจีสตริงปกปิดไว้เท่านั้นริมฝีปากแดงระเรื่อขยับพร้อมส่งเสียงครางแผ่วเบาที่ทำให้คนเลือดกำเดาพุ่งผมไม่เคยเห็นภาพที่เร้าใจเช่นนี้มาก่อน ความร้อ
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ตั้งแต่ผมหยุดงานพาร์ทไทม์ส่งเดลิเวอรี ผมเริ่มมุ่งมั่นทำงานอย่างเต็มที่ ไม่เพียงแต่ประสิทธิภาพการทำงานจะดีขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้หน้าที่การงานเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่กี่เดือนผมก็ได้ย้ายไปทำงานที่บริษัทใหม่ เงินเดือนก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าหัวหน้าของผมชื่อว่าฉินชวน เป็นชายที่ใส่แว่นตาขอบทอง ดูแล้วเป็นผู้ชายที่สุภาพมากในวันเริ่มงาน ผมได้เพิ่มเบอร์ติดต่อของเขาเมื่อเห็นหมายเลขโทรศัพท์ที่คุ้นเคยนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้า หัวใจผมก็เต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะหนึ่งผมเปิดดูรูปในอัลบั้มด้วยความไม่อยากเชื่อ และพบว่าตัวเลขเหล่านั้นเหมือนกันทุกประการฉินชวนหัวหน้าของผม... ก็คือลูกค้าที่สั่งซื้อของเล่นผู้ใหญ่ในวันนั้นสิ่งที่ทำให้ผมตกใจมากขึ้นไปอีกก็คือ เมื่อเลขาของหัวหน้าเดินเข้ามา ผมจำเธอได้ทันทีตั้งแต่แรกเห็นฉินชวนแนะนำให้พวกเรารู้จักกันอย่างสุภาพ "นี่คือสวีเจี๋ย หัวหน้าแผนกคนใหม่ของเรา เสี่ยวสวีนี่คือหยางฉิน เลขาของผม และก็เป็นภรรยาของผมด้วย"ผมมองไปที่หญิงสาวในชุดทำงานตรงหน้า ผู้ซึ่งมีความงดงามและสง่างามอย่างยิ่ง รู้สึกตกตะลึงเล็กน้อยแม้ว่าวันนั้นเธอจะสวมผ้าปิดตาไว้ แต่ปานที่ลำคอ
Baca selengkapnya
บทที่ 3
เสียงหายใจที่หนักหน่วงและเสียงน้ำเบาๆ แทรกเข้ามาในโสตประสาทของผมอย่างต่อเนื่อง ผมทำได้เพียงพยายามควบคุมลมหายใจของตัวเองอย่างสุดความสามารถเกือบจะขาดอากาศหายใจแล้ว ราวกับอยู่ในเตาไฟ ความทรมานกัดกินทุกวินาที ความอดทนที่สะสมมาทั้งชีวิตดูเหมือนจะหมดลงในตอนนี้ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ความอดทนของผมใกล้ถึงขีดสุด ในใจเริ่มคิดว่าชีวิตหลังจากนี้จะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ ผมอยากจะลงโทษผู้หญิงที่จุดไฟในใจผมคนนี้อย่างสาสม เหมือนกับในคืนนั้นอีกครั้งคืนนั้น ผมเป็นพนักงานส่งอาหาร ส่วนเธอเป็นลูกค้า ผมสามารถกดเธอลงบนเตียงและเล่นสนุกกับเธอได้ตามใจชอบแต่วันนี้ผมเป็นพนักงาน ส่วนเธอคือภรรยาของเจ้านาย ผมทำได้แค่มองเธอที่อยู่บนตัวผมอย่างกำเริบเสิบสาน โดยที่ตัวเองไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลยทำไมล่ะ? ทำไมเธอถึงสามารถเปิดใจให้กับคนแปลกหน้าได้โดยไม่ลังเล? แต่ในฐานะเพื่อนร่วมงานอย่างผมกลับไม่มีสิทธิ์นั้น?ความคิดในหัวพลุ่งพล่าน ใจผมยังคงสับสนระหว่างการตื่นขึ้นหรือแกล้งหลับต่อไป โดยไม่ทันสังเกตว่าเธอได้ลุกขึ้นไปแล้วหยางฉินหันหลังให้ผมแล้วสวมชุดคลุม จากนั้นหันกลับมาจัดการเกลี่ยผ้าห่มของผมให้เรียบ แล้วเดินกลั
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ฉินชวนหัวเราะพลางดันแว่นขึ้นเบาๆ "เสี่ยวเจี๋ยสุภาพจริงๆ เรียกพี่ก็พอ ไม่ต้องเรียกผู้จัดการหรอก""แต่ว่าผมแพ้แอลกอฮอล์ คงดื่มกับคุณเต็มที่ไม่ได้หรอก"พูดจบก็หันไปมองหยางฉินอย่างล้อเล่นว่า "พี่สะใภ้ของคุณดื่มเก่ง คืนนี้ก็ยกแก้วให้พี่สะใภ้แทนผมแล้วกัน"หยางฉินทำหน้างอนเล็กน้อยก่อนพูดว่า "อย่าไปเชื่อที่พี่ฉินเลยค่ะ เขาแพ้แอลกอฮอล์ที่ไหนกัน ฉันว่าระหว่างเราสามคน ฉันน่าจะเป็นคนที่คออ่อนที่สุดนะคะ"ทั้งสามคนหัวเราะอย่างเป็นมารยาทพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายเวลามาถึงตอนค่ำอย่างรวดเร็ว สมาชิกในแผนกสิบกว่าคนนั่งล้อมโต๊ะ ชนแก้วสลับไปมาอย่างครึกครื้นหลังจากดื่มไปได้สามรอบ ผมเริ่มรู้สึกปวดฉี่ จึงลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพื่อปลดทุกข์บังเอิญไปเจอกับเสี่ยวหลี่ที่เป็นเด็กฝึกงานคนใหม่ เสี่ยวหลี่เห็นผมแล้วดูท่าทางประหลาดใจเล็กน้อย"เอ๊ะ พี่สวี พี่สั่งอะไรเหรอ ถึงได้ให้ผู้จัดการฉินไปช่วยพี่เอาของด้วยตัวเองได้?""ฉันสั่งอะไรเหรอ?" ผมงงไปหมด"พี่สวีไม่รู้เหรอ? เมื่อกี้ผมเห็นผู้จัดการฉินเดินไปทางประตู บอกว่าจะไปช่วยเอาของที่พี่สั่งมาน่ะ"ผมไม่ได้สั่งอะไรเลยนี่นา ผมนึกสงสัยขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้แสดงความแปลก
Baca selengkapnya
บทที่ 5
เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อผมตื่นขึ้นมาแล้วเห็นหยางฉินนอนอยู่ข้างๆ ตระหนักได้ทันทีว่าสิ่งเลวร้ายที่สุดได้เกิดขึ้นแล้วยิ่งแย่ไปกว่านั้น ในขณะนี้หยางฉินก็เริ่มค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วหัวใจผมเต้นแรงขึ้นมาทันที ผมพยายามอย่างบ้าคลั่งที่จะเรียบเรียงคำพูด คิดว่าจะอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ยังไงดีบอกว่าฉินชวนให้คีย์การ์ดผมมา? เขาต้องไม่ยอมรับแน่นอนบอกว่าฉินชวนวางยา? แต่ผมก็ไม่มีหลักฐาน ต่อให้เจอใบเสร็จเดลิเวอรี ในนั้นก็เขียนชื่อของผมเองแล้วอีกอย่าง แค่คำพูดของผม หยางฉินคงไม่มีทางเชื่อว่าสามีที่เธออยู่ด้วยทุกวันจะทำเรื่องสกปรกแบบนี้ได้ผมยังคิดไม่ทันเสร็จ หยางฉินก็ตื่นขึ้นมาแล้ว โดยสบตากับผมแต่ว่าเธอไม่ได้แสดงอารมณ์โกรธใส่ผมเหมือนที่ผมคิดไว้ กลับนั่งนิ่งอยู่บนเตียง เหมือนกำลังนึกย้อนอะไรบางอย่างอยู่ไม่นานน้ำตาก็ไหลรินลงมาบนใบหน้าที่อ่อนหวานของเธอผมทนเห็นเธอในสภาพนี้ไม่ได้ จึงรีบขอโทษ "พี่ฉิน ผมขอโทษจริงๆ ครับ เรื่องเมื่อคืนมันเป็นอุบัติเหตุ ผมไม่ได้ตั้งใจจะรังแกพี่จริงๆ นะครับ"เธอพูดขึ้นด้วยเสียงแหบพร่า "ไม่ใช่ความผิดคุณหรอก ความผิดฉันเอง ฉันดื่มเยอะไปหน่อย เลยเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็นสามี
Baca selengkapnya
บทที่ 6
แตกต่างจากรูปลักษณ์ภายนอก หยางฉินเข้มแข็งกว่าที่ผมคิดไว้มาก แถมยังเป็นคนที่ตัดสินใจเด็ดขาดและรวดเร็วอีกด้วยเธอขอภาพหน้าจอและประวัติอั่งเปาในโทรศัพท์ของผม จากนั้นก็เรียกดูบันทึกกล้องวงจรปิดของศูนย์อาบน้ำที่แท้คืนนั้นฉินชวนใช้ชื่อผมสั่งกำยานปลุกอารมณ์จากร้านนั้นไปจุดไว้ที่ห้องของหยางฉินแล้วยังเอาคีย์การ์ดใบเดียวกันให้พนักงานช่วยพาผมไปที่ห้องนั้นอีก ผมถึงได้ตกหลุมพรางเขาไม่ได้ใส่ยาลงในเหล้าของผมเลย ซึ่งทำให้ผมระวังตัวอย่างไรก็ไม่ทันหลังจากสอบสวนเพิ่ม ก็พบว่าฉินชวนเพราะมีปัญหาด้านร่างกายที่ทำให้เขาไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์แบบปกติได้ ความผิดปกตินี้ทำให้เขาเกิดความบิดเบี้ยวทางจิตใจและกลายเป็นคนที่ชื่นชอบดูคนอื่นดูหมิ่นภรรยาของตัวเอง เพื่อให้ตัวเองรู้สึกตื่นเต้นและได้รับความพึงพอใจทางใจฉินชวนจึงอ้างว่าเป็นการรักษาโรค แล้วกระตุ้นหยางฉินให้ทำเรื่องที่เกินเลยอยู่บ่อยครั้ง ทุกครั้งที่หยางฉินได้ใกล้ชิดกับผู้ชายคนอื่น เขากลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างผิดปกติโชคดีที่หยางฉินเก็บบันทึกการสนทนาไว้ และได้รวบรวมวิดีโอของวันนั้นจากโทรศัพท์ของฉินชวนทั้งหมด เพื่อใช้เป็นหลักฐานในการฟ้องหย่า และทำให้เขาต้
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status