การโต้กลับ 소설 & 이야기

ฉันตอบกลับไป "ถ้าไม่มีอะไรแล้วเรากลับกันเถอะเทียน"เป็นพ่อพี่ทอร์ชพูดขึ้นพร้อมหยัดกายลุกจากโซฟา

น้ำเสียงเสวียนสวี่หดหู่และผิดหวัง "เรื่องเกิดขึ้นแล้วเรากลับไปแก้ไขสิ่งใดมิได้ ครั้งนี้ลูกจะขอทวงคืนความยุติธรรมให้ตนเองและเปิดโปงคนที่กระทำความผิดเองเจ้าค่ะ"

ไซล่าตอบกลับอย่างง่ายดาย “เลิกตามตื้อคืนเงินฉันที” “แต่ฉันคิดว่าควรจะคืนเงินนั่นให้กับนายจริง ๆ นะ” “ฉันไม่มีทางที่จะเอาของที่ฉันให้ไปแล้วกลับมา” “โอเค ถ้านั่นเป็นสิ่งที่นายต้องการ ก็ได้”

"ห๊าาาา!" หญิงชรากับคนตัวโตอุทานขึ้นพร้อมกันทันทีที่คนหลงแสงสีบอกจะกลับมาทำสวน

“ฉงจื่อไม่จริงนะ ข้าไม่ได้ชักชวน แค่พูดเท่านั้นแต่มีบางคนสนอกสนใจรบเร้าจะไปให้ได้ ไม่เช่นนั้นข้าก็จะไม่ได้นอน” “หวังชิงเยว่ เจ้าพูดเหลวไหล จะโทษข้าฝ่ายเดียวได้อย่างไรหากว่าเจ้าไม่หมกมุ่น” ฝ่าบาทโต้กลับ

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป “ว่างค่ะ จะไปซื้ออะไรเหรอคะ” ข้อความแทบจะเด้งกลับมาทันทีที่ขึ้นว่าอ่านแล้ว เมื่อเห็นข้อความที่ตอบกลับมา ฉันถึงกลับขมวดคิ้วมุ่นยิ่งกว่าเดิม “ไปซื้อแหวนครับ”

หมุนตัวหันหลังกลับ “เดี๋ยวเขื่อน” “ครับ”

รามิลพยักหน้ารับรู้ "ถ้าอย่างนั้น ผมขอตัวกลับก่อนนะครับพี่รามิล ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณสมายด์ เชิญตามสบายเลยนะครับ"

‘คนอะไรใจร้ายกับผัวขึ้นทุกวัน’ ธิปกส่งข้อความตอบกลับมาพร้อมสติ๊กเกอร์ร้องไห้ ‘ไอ้ระยำ’ จตุรภูชพิมพ์โต้ตอบกลับไปพร้อมกับสติ๊กเกอร์ที่มีไฟลุกท่วมตัว

เขาขยับปากเหมือนกำลังพูดกับฉัน แต่ฉันไม่ได้ยินเสียงอ่านได้แค่คำแรกว่ากลับส่วนคำอื่นอ่านปากไม่ทันก็เลยนิ่วหน้าแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่า มึงพูดอะไรคะ? “กลับ...ไป...แล้ว” เขามองหน้าฉันแล้วก็พูดอีกครั้ง แถมตบท้ายด้วยสีหน้ากวนประสาท กลับไปแล้ว? ใครกลับวะ? หรือว่า... เฮ้อ! T_T