Masukจะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
แต่ไม่เอาอ่ะ แค่มาอยู่ที่นี่ไม่ถึงสองชั่วโมงฉันยังอึดอัด ฉันไม่ได้อยากอยู่สูงเฉียดฟ้า เป็นเมียมหาเศรษฐี แต่ฉันอยากใช้ชีวิตเหมือนเดิม เป็นน้องนิวนิวผู้สดใสซาบซ่าได้อยู่กับพ่อแม่ที่บ้าน"หนูขอไม่ตกลงนะคะ และก็ขอตัวกลับด้วยค่ะ" ฉันว่าจบก็ลุกขึ้นเดินไปหาแม่บ้านที่เอาชุดไปซักให้"คุณป้าคะ ขอชุดให้หนูด้ว
ร้องครางกับความเจ็บกร้าวที่ฝังเข้าใส่ไม่หยุดหย่อน'ปึก ปึก ปึก'"อื้อ จะ เจ็บ~~ หนูเจ็บ" ยิ่งเจ็บ และเกร็งเท่าไหร่ เอวหนายิ่งกระแทกเข้ามาแรงขึ้นเท่านั้น และครั้งนี้เขาก็รวบผมยาวๆฉันเต็มกำมืออย่างดิบเถื่อน รั้งให้ฉันแหงนขึ้นมองฟ้า พร้อมกับอัดแรงทั้งหมดเข้ามาจนก้นงอนกระเพื่อม'ปึก ปึก ปึก!'"อ๊ะ อ๊า~~
"ทำไมคุณต้องใช้วิธีสกปรกกับหนูด้วย!" คุณแทนไทที่นั่งอยู่บนโซฟาวางแก้วเหล้าลง แล้วลุกขึ้นอย่างใจเย็น ตาคมเหลือบมองเอกสารบนพื้น ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงมาหยุดตรงหน้าฉัน"เพราะฉันเป็นคนสกปรก..." รู้ไหม... คำตอบและสายตาเขามันเหมือนผนึกน้ำแข็งที่ยึดฉันไว้กับที่ สิ่งที่คิดในหัวมาตลอดทางฉันลืมไปหมด รวม
"ทำไมคะ ทะ... ทำไมพูดแบบนั้น ไหนบอกจะไม่ร่วมเตียงกันไงคะ?!" ฉันถอยร่นจนตัวติดพนักวางมืออีกฝั่ง ไหนเขาบอกจะไม่ร่วมเตียง ถ้าจะมีลูก... มันต้องมีทางกระบวนการทางการแพทย์ไม่ใช่เหรอ?!"ฉันหมายถึงนอนร่วมเตียง ไม่ได้หมายถึงเซ็กส์..."ฉันเบิกตาโต หัวใจที่เต้นระรัวเต้นแรงขึ้นไปอีก และเมื่อคุณแทนไทหันมามองด้วย







