Masuk‘พี่ไม่มีวันรักโมเลยหรอคะ สักนิดก็ไม่มีเลยหรอ’///‘ฉันขอโทษนะโม เราหย่ากันเถอะ เธอไม่ต้องมาทนเจ็บปวดเพราะคนอย่างฉันอีก’
Lihat lebih banyakRREP41:The END “มะไม่ค่ะ วันนี้โมจะทำเอง อื้ออออ” หญิงสาวส่งเสียงครางออกมาอย่างลืมตัว เมื่อร่องสาวกลืนท่อนเอ็นร้อนๆไปจนสุดลำ มือหนาประคองเอวบางเอาไว้ โมริขยับขึ้นลงช้าๆเนิบนาบแต่เสียวสุดๆเพราะภาพตรงหน้ามันช่างสวยงามเกินกว่าจะบรรยาย “อ่าา เสียวมากที่รัก” ถึงจะอยากเด้งรับเอวขอดมากแค่ไหน แต่ชายหนุ่มก็จำต้องอดใจเอาไว้ เพราะเขาไม่อยากกระแทกเข้าไปในโพรงมดลูกนั่นแรงๆ เขากลัวลูกจะได้รับอันตราย “อ๊ะ อ๊ายย มะไม่ไหวแล้วค่ะ” โมริหอบแฮ่กๆซบอกเขา คนท้องมักจะเหนื่อยเร็วกว่าคนปกติคือเรื่องจริง ออกเเรงเพียงแค่นั้น ก็เหมือนกับไปวิ่งรอบสนามมาเป็นสิบรอบแล้ว เจเจหัวเราะในลำคอเล็กน้อย เขามองเห็นความตั้งใจในตัวเธอ แต่ต่อจากนี้เขาขอเป็นคนคุมเกมส์เองเถอะนะ ชายหนุ่มจัดแจงวางเมียสาวลงเบาๆโดยที่ไม่ยอมให้จุดเชื่อมต่อแยกออกจากกัน จากนั้นร่างหนาก็เริ่มขยับเอวไปตามอารมณ์ มือหนาเคล้นคลึงหนาอกงามด้วยความหิวโหย เสียงครวญครางดังกระเส่าขึ้นมาเป็นระยะ โชคดีที่ไม่มีใครออกมาเดินเพ่นพ่านเวลานี้ ไม่งั้นคงได้เจอฉากเด็ดเป็นแน่! “อ๊าา อื่ออ พะพี่เจคะ โมจะเสร็จแล้ว” ดวงตาปรือฉ่ำจ้องมองคนที่ทาบทับอยู่บนร่าง
RREP40:สามีขี้น้อยใจ ตกดึก โมรินั่งกอดอกพลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ตั้งแต่กลับจากโรงพยาบาล สามีก็ดูแปลกไปสิ้นเชิง เขาพูดน้อย ไม่ต่อเถียง แถมยังไม่ยุ่งกับร่างกายของเธออีก ซึ่งมันผิดวิสัยของคนหื่นอย่างเจเจเอามากๆ เขาพาเธอไปกินไอติมในห้างก็จริง แต่เจเจกลับทำตัวเหมือนกำลังไม่พอใจอะไรอยู่ในใจลึกๆ ซึ่งตอนแรกโมริเองก็ไม่ทันได้สังเกตุเห็นอะไรด้วยซ้ำ แต่ความมึนตึงของเขาทำให้หญิงสาวเริ่มมั่นใจ ว่าสามีกำลังไม่พอใจอะไรเธออยู่แน่ๆ ร่างบางหันไปมองนาฬิกาสี่เหลี่ยมบนโต๊ะข้างหัวเตียงนอนอีกครั้ง ขณะนี้เวลา 23:30 นาที ไปแล้ว แต่ทำไมสามีตัวดีถึงไม่เข้ามาก่อกวนเธอดั่งเช่นทุกวัน และแล้วความอดทนของว่าที่คุณแม่ก็หมดลง ปกติทุกคืนเขาจะต้องมาออดอ้อนขอเรื่องอย่างว่ากับเธอ แต่วันนี้กลับเงียบเชียบ ไม่โผล่หัวมาแม่แต่เงา ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงกันแน่ “ทำอะไรอยู่คะ” หญิงสาวเดินตรงดิ่งมายังห้องรับแขกทันที กลิ่นเหล้าราคาแพงลอยคละคลุ้ง จนเธอต้องเอานิ้วมาปิดจมูกไว้ นี่คือเหตุผลที่ทำให้เขาไม่ยอมขึ้นไปนอนหรอ? มานั่งดื่มเหล้าเนี้ยนะ “ดื่มเหล้าอยู่ แล้วลงมาทำอะไรหื้มม นึกว่านอนไปแล้วเสียอีก” คนตัวเล็ก
RREP39:ตื้นตันใจ หลายสัปดาห์ต่อมา วันนี้อากาศค่อนข้างจะครึ้มตั้งแต่เช้า หญิงสาวตื่นขึ้นมาด้วยอาการไม่ค่อยจะสดชื่นนัก เพราะบรรยากาศมันช่างน่านอนต่อเสียเหลือเกิน โมรินอนพลิกตัวไปมา ไม่ยอมลืมตาตื่น หากวันนี้ไม่มีนัดกับหมอ เธอคงไม่ต้องตื่นขึ้นมาแต่เช้าแบบนี้หรอก “ที่รักครับ ตื่นได้แล้ว” เจเจเดินเข้ามาหาภรรยาที่นอนอยู่บนเตียง ในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียวพันอยู่ที่ขอบเอว เพราะเขาตื่นก่อนเธอนานแล้ว วันนี้เขาต้องแหกขี้ตามาเคลียร์งานแต่เช้า เพราะวันนี้มีนัดที่สำคัญกว่า คือการพาเมียไปหาหมอ เขาอยากเห็นลูกบนจออัลตร้าซาวจะแย่แล้ว มันตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก “อื้อ ขอนอนต่ออีกนิดได้ไหมคะ” คนตัวเล็กส่งเสียงอ้อยอิ่ง ช่วงนี้เธอรู้สึกอยากนอนมากกว่าปกติ เหมือนร่างกายมันเหนื่อยล้าอะไรก็ไม่รู้ ชายหนุ่มกระตุกยิ้มกรุ้มกริ่ม เขามีวิธีทำให้แม่ตัวดีรีบลุกขึ้นอย่างไวอยู่ในหัวแล้ว ร่างสูงเดินอ้อมมาอยู่ฝั่งที่เมียนอน ก่อนที่มือหนาจะดึงผ้าขนหนูสีขาวสะอาดออกไปจากเอว ส่งผลให้เจ้าหนอนยักษ์ที่กึ่งๆกำลังจะตื่นตัว เด้งดึ๋งดังอยู่อย่างโล่งโจ้ง “ถ้าปลุกดีๆแล้วไม่ยอมตื่น ผัวจะจับปล้ำซะเลยดีไหม” “ว้าย! ลามก!”
RREP38:คนเอาแต่ใจ 21:25 น. กลับมาถึงบ้าน หญิงสาวจึงขอตัวเข้าไปอาบน้ำก่อน วันนี้ว่าที่คุณแม่รู้สึกเหนียวเหนอะหนะร่างกาย จึงทำการอาบน้ำขัดผิดนานๆ ไปหน่อย แถมสระผมด้วยเพราะรู้สึกขัดใจที่มันไม่ค่อยเป็นทรง ช่วงนี้อารมณ์ของโมริดูขึ้นลงง่ายผิดปกติ เนื่องจากฮอร์โมนของคนท้องเริ่มทำงานมากขึ้นกว่าเดิม ร่างบางเดินถือผ้าขนหนูเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ ก่อนที่สายตาจะค่อยๆปรับโฟกัส เพราะตอนนี้ในห้องนั้นมีเพียงแสงไฟสลัวๆจากโคมไฟบนหัวเตียงเท่านั้น หญิงสาวเดินลูบผมอันเปียกปอนของตัวเองเดินมาหยุดอยู่ข้างๆเตียง ก่อนจะก้มลงไปมองหน้าสามีที่ดูเหมือนจะหนีเธอเข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้วด้วยรอยยิ้ม “หลับเร็วดีจัง รู้งี้ให้กินทุกวันซะก็ดี จะได้งดทำการบ้าน” ใบหน้าเปื้อนยิ้มเลื่อนออกมา ก่อนที่โมริจะบิดขี้เกียจไปมาเบาๆ คนตัวเล็กเช็ดผมอยู่ภายใต้ความมืดจนมันเกือบแห้งสนิท จึงตัดสินใจนำผ้าไปตากเอาไว้ ปากน้อยๆหาววอดๆอยู่สองสามที แถมตาของเธอก็เริ่มจะปรือได้ที่ เห็นทีคืนนี้คงได้นอนหลับสบาย เพราะคนที่ชอบกวนเธอก่อนนอนทุกคืน หลับสนิทไปแล้ว โมริกระโดดขึ้นเตียงนอนเบาๆ ก่อนจะค่อยๆหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างใจนึก แต่ท
RREP4.งานแต่งงาน JJ Part ชายหนุ่มพาหญิงสาวเข้ามาลองชุดแต่งงานตาใที่บิดาสั่ง หลังจากบทสนทนานั้นจบลง เขาและเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกจนกระทั่งมาถึงร้านลองชุด ตอนนี้ผมกำลังรอโมริเลือกชุดอยู่ ชุดเจ้าบ่าวมันไม่มีอะไรมาก เเค่ใส่สูทเฉยๆ ส่วนชุดเจ้าสาวผมไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกนะ ใส่ชุดไหนมันก็เหมือนๆกัน
RREP3:เหตุผลที่แท้จริง Mori Part ฉันตื่นเช้ามาด้วยขอบตาบวมเป่ง เมื่อคืนฉันนอนร้องไห้ตลอดทั้งคืน เพราะฉันรับไม่ได้กับสิ่งที่พี่เจเจพูดดูถูกฉัน แถมการกระทำของพี่เขายังดูไม่พอใจฉันเอามากๆอีก ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ยิ่งตอกย้ำฉันได้เป็นอย่างดีว่าเขาไม่มีวันรักฉันเพราะเขามีแฟนอยู่แล้ว วันนี้คุณล
RREP2.ความเป็นจริง Mori Part ถึงแม้ฉันจะมีคำถามอยู่มากมายในสมองแต่ก็ไม่กล้าถามพี่เจเจออกไป พี่เขาพาฉันมาที่คอนโดทำไมกันแน่ ไหนตอนแรกคุณลุงบอกให้ฉันไปพักที่บ้านเขาไม่ใช่หรอ ฉันไม่ทันมีเวลาได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น จู่ๆพี่เจเจก็ก้มลงหาฉันใกล้ๆ ฉันหลับตาแน่นอัตโนมัติเมื่อเห็นว่าพี่เขาก้มลงมาทำท
RREP:1 เจอกันอีกครั้ง เครื่องบินลำใหญ่กำลังบินลัดน่านฟ้ามายังสนามบินสุวรรณภูมิแห่งประเทศไทย สาวน้อยหน้าใสนามว่า ‘โมริ ซึกะ’ กำลังเหม่อมองออกยังนอกหน้าต่างของเครื่องบินลำนี้ ท้องฟ้าและก้อนเมฆสีขาวทำให้หญิงสาววัย 21 ปี เผลอยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลาย โมริเป็นสาวลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น แม่ของเธอเ





