เข้าสู่ระบบจะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
"ค่อยคุยได้มั้ยคะ จบตอนนี้ก่อน"'ปัง!'"กรี๊ดดดดดดดดดด!" แตกสลายภายในพริบตา อยู่ๆทีวีแปดสิบนิ้วก็จอแตกต่อหน้าต่อตาฉัน และเมื่อกรี๊ดหูดับตับไหม้ตกใจฉี่แทบราด ฉันหันไปเห็นปืนในมือคุณแทนไท ก็เข้าใจแจ่มแจ้ง"คุณทำอะไรคะ?! ยิงทำไมอ่ะ หนูดูอยู่นะ""รำคาญ...""รำคาญอะไร? ถ้าจะคุยด้วยหนูรู้แล้ว แค่ขอจบตอนก่
'ปริ้นๆ ปริ้นๆ'หมับ!แขนเล็กถูกกระชากกลับอย่างรวดเร็ว"หนู! ทำอะไรลูก จะเดินออกไปไหน?" เขาเงยขึ้นมองหน้าคนถามน้ำตาคลอ จนผู้หญิงวัยกลางคนหน้าตาสะสวย และดูใจดีนั่งย่อลงลูบไหล่เบาๆ ข้างกายเธอมีเด็กผู้หญิงถักเปียหน้าตาน่ารัก เธอจ้องมองเขาน้ำตาคลอเบ้า ตื่นกลัวกับเรื่องที่อาจจะเกิด"ทำไมเดินออกไป ตอบน้า
เขายังตามหาฉัน จนเรามานั่งกอดกันในอ่างแบบนี้"ที่คุณเลือกหนู... เพราะแบบนี้เหรอคะ ฮึกๆ" "ฉันไม่ได้เลือกแค่เธอ... แต่เลือกครอบครัวเธอด้วย ทุกคนดีกับฉัน จนวันสุดท้ายที่ฉันไปจากประเทศไทย" แล้วคุณแทนไทก็เล่าต่อ แต่เล่าในแบบของเขา ซึ่งกว่าจะพูดจบนานมากๆ ฉันนั่งแช่น้ำจนหอยเปื่อย แต่เข้าใจว่ามันเป็นเรื่อ
"ทำไมต้องต่อรองอยู่เรื่อยเลย... แต่สงสัยหนูต้องทำตามแล้วล่ะ เพราะหนูอยากรู้มากๆ" พอพูดจบฉันก็ซบลงที่อกเขา ตามองคนในเพนส์เฮาส์สลับกับตึกอีกครั้ง และจากนั้นกระดกเอวขึ้นเบาๆสลับกับเขยื้อนเนิบนาบ เบียดจุดปรารถนาไขว่คว้าหาทางออกให้ตัวเอง จนเขาสอดนิ้วเรียวขยุ้มผมฉัน และย้ายมืออีกข้างบีบบั้นท้ายแน่นก่อนจ







