ログインสามปีต่อมา ทั้งคู่ได้แต่งงานกัน งานแต่งของทั้งคู่ห่างกับงานแต่งของเฌอรีนกับวิคเตอร์ไม่กี่เดือน เจเจกับอบิเกลตัดสินใจที่จะมีลูกทันทีหลังแต่งงาน ทั้งคู่ไปปรึกษาคุณหมอเผื่อทำกีฟ เพราะเจเจเขาอยากได้ลูกชาย ขอสองคนมาเลยฝาแฝด อบิเกลตามใจเขา “พี่เจเจคะ เป็นยังไงบ้าง” อบิเกลลูบหลังให้สามี เขาคลื่นใส่อาเจ
“ที่รัก....พี่ก็เสียว แน่นจนจะเสร็จ” มือใหญ่รวบเรียวขาสวยยกขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้าง จากนั้นจึงออกแรงกระแทกกระทั้นเข้าหาร่างเล็กอย่างสุดกำลัง “พี่เจ แรงจังค่ะ...เสียว” “ที่รักชอบไหม” “อื้อ..เสียว ชอบ..ค่ะ” เซ็กส์ของเขามันสุดยอดจริงๆ ทั้งเสียวทั้งจุกปะปนกันแต่เธอชอบและติดใจเขามากๆ ด้วย “พี่เจเกลเ
เกลวางสายจากมี้ลงจากรถ เดินตามเจเจกับป๋าไป เขายืนคุยอยู่กับป๋าแล้วก็โฟร์แมน เธอเดินเข้าไปใกล้ๆ เจเจหันมามองเธอนิดหนึ่ง “ไม่รอที่รถละ” ป๋ามองสองคนแล้วอมยิ้มเดินไปสูบบุหรี่ “เกลอยากลงมาดูนิดหนึ่งค่ะ พี่จะเสร็จรึยัง” “ยังเลย พี่เสร็จช้าเกลก็รู้” เขาพูดหยอกล้อเธอแบบนี้ตลอดเวลาอยู่กันสองคน อบิเกล
“ทำไมอ่ะ” “เฌอรีนอยากเที่ยวก่อน” “งั้นให้เลโอมีก่อน ให้ลูกมันเป็นพี่โตสุด เพราะลูกเลโอน่าจะมีสติควบคุมน้องๆ ได้ แล้วก็พี่ต่อเลย ของพี่ต้องมีลูกแฝดไปเลยชายคู่” เจเจพูด “ทำไงวะพี่เจ ทำได้เลยเหรอวะ มีลูกแฝดซะด้วย” “อย่าให้พี่ต้องสอนไอ้น้องเรื่องนี้” “ต้องสอนแล้วแหละพี่เจ ทำลูกแฝดใครมันจะไปทำเป็นวะ
@บ้านพี่เจเจ “คุณมาดาครับ พาลูกสะใภ้มาหาครับ” เจเจพูดเล่นกับคุณแม่ “สวัสดีค่ะคุณแม่” “หนูเกลมานั่งสิลูก” คุณแม่ทักทายว่าที่ลูกสะใภ้ยิ้มแย้ม อย่างรู้สึกเอ็นดูแฟนของลูกชาย “คุณพ่อไปไหนครับ” “พ่อเราเคยอยู่บ้านด้วยเหรอ กลับดึกดื่นโน้นแหละ” “อันนี้ฟ้องใช่ไหมครับ” “ใช่แม่ฟ้อง จัดการพ่อเราให้แม่
“ก็ได้ค่อยไปทำบนเตียง” มือหนาขยำบีบหน้าอกเธออย่างมันเขี้ยว ก่อนที่มืออีกข้างจะรั้งลำคอขาวสวยจนแผ่นหลังของเธอแนบชิดกับอกแกร่ง ป้อนจูบดูดดื่มจนคนตัวเล็กแทบสำลัก “พี่เจแกล้งทำไมค่ะ” เธอหันมาประจันหน้ากับเขาสองแขนเรียวยกขึ้นคล้องคอแกร่งเอาไว้ตั้งใจเอาหน้าอกอวบไปแนบชิดใบหน้าหล่อๆ ของคนตัวโต เขามองสบ
เจ้าเอยถอดบราออกจากตัว แถมเดินเอาไปส่งให้เขากับมือ แล้วยิ้มหวานให้คนตัวโต พายุยื่นมือไปรับถึงกับมือสั่นรีบเอายัดไว้ที่กระเป๋ากางเกงด้านหลัง มองเจ้าเอย อย่างคาดโทษเอาไว้ก่อน พายุร้องจบไปแล้ว และบอกแฟนคลับ “ผมขออนุญาตใส่บรา เอ๊ย! ใส่เสื้อ” เขาเล่นมุกกับคนดู “คัพอะไรกันบ้างครับนี้” นาทีตบมุขต่อ “จะค
เช้าวันต่อมา เจ้าเอยตื่นมากุมขมับ “ปวดหัวจัง” บ่นกับตัวเอง ไม่รู้เลยว่ามีใครยืนมองอยู่ ฉันเริ่มมองสิ่งของรอบตัว เริ่มรู้ว่านี้ไม่ใช่ห้องฉัน แล้วก็สบตากับคนตัวโตที่ยืนกอดอกมองฉันอยู่ “พี่พายุ” เขายืนใส่เสื้อคลุมอาบน้ำ ยืนกอดอกจ้องมาที่ฉัน “เอยมาอยู่ที่นี่ได้ไงคะ” เพิ่งตื่นยังสวย เขามองแล้วชมในใจ
พายุกลับมาที่ห้องซ้อม เจ้าเอยนั่งเปิดมือถือ ดูนั่นดูนี่ แต่ไม่ได้รบกวนเสียงดังอะไร นานะเดินไปนั่งใกล้ๆพายุ เขาคุยกับเธอ ไม่หันมามองเจ้าเอยอีกเลย “ผิงผิง” เจ้าเอยสะกิดเพื่อน “เอยกลับก่อนนะ” “ทำไมรีบกลับละเจ้าเอย” “มีงานค้างต้องทำเยอะเลย วันเสาร์จะได้ไปปาร์ตี้บ้านมาร์คัลจะได้สนุกไม่ต้องกังวล”
เจ้าเอยลืมตาตื่นขึ้นมา ฉันปวดไปทั้งตัวโดยเฉพาะตรงนั้น เกิดอะไรขึ้น รีบทบทวนเรื่องราวทั้งหมด แต่ไม่ทันจะได้คิดอะไร “ตื่นแล้วเหรอ” เสียงนุ่มทุ้มถามฉันอยู่ใกล้ๆ ฉันกะพริบตามองเขา “พี่พายุ” ฉันเรียกชื่อเขาเสียงเบา “เป็นอะไรอย่าบอกว่าเมาจนจำอะไรไม่ได้” “เปล่าค่ะ เอยจำได้” ฉันจะจำไม่ได้ทำไมกันล่ะ ในเ







