Masukตอน ผู้หญิงขัดดอก
พายุพาผู้หญิงที่พ่อของเธอทิ้งไว้ให้ เป็นผู้หญิงขัดดอกของเขา กลับมาที่ เพ้นท์เฮ้าส์ของเขา และเธอก็เดินตามเขาเข้ามาด้วยความหวาดกลัว เพราะคนที่ดึงแขนเธอให้เดินตามเข้ามาเขาดูน่ากลัวมากๆ “ ชื่ออะไร ” พอเข้ามาในห้อง พายุก็ปล่อยแขนเธอแล้วหันไปมองหน้าเธอ และถามชื่อเธอออกไป “ นิ นิชาคะ ” คนตัวเล็กตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ ฉันชื่อพายุ จำชื่อฉันไว้ให้ดี เพราะต่อจากนี้เธอคือ ผู้หญิงขัดดอกของฉัน ” เขาพูดกับเธอออกไป “ หมายความว่ายังไงคะ ” นิชา สาวน้อยที่ไม่เข้าใจ ความหมายของคำนี้ เธอเลยถามเขาออกไป “ ก็ผู้หญิงที่ฉันเอาไว้รับใช้ และสนองความต้องการของฉันไง ” พายุอธิบายออกไป เขาดูท่าทางเธอแล้ว ยังคงไร้เดียงสามาก แต่จะจริงเหมือนที่เขาคิดรึป่าวนั่น เขาต้องพิสูจน์ พายุเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมต้องพาเด็กคนนี้มาที่เพ้นท์เฮ้าส์ ทั้งที่เขาสามารถทำเรื่องยังว่า กับเธอที่ห้องเชือดเหมือนผู้หญิงทั่วไปที่เขาจ้างมาก็ได้ แต่เขากลับเลือกพาเธอมาที่นี้ “ หมายความว่า อย่านะ หนูจะไม่ยอมมีอะไรกับคุณ ” พอพายุพูดแบบนี้ นิชาก็รีบตอบปฏิเสธชายหนุ่มออกไป จะให้เธอมามีอะไรกับเขาได้ยังไง เขากับเธอเพิ่งเคยเจอกัน อีกอย่างเธอก็จะเก็บสิ่งนี้ไว้ให้กับคนที่เธอรัก “ อย่าเรื่องมาก ฉันไม่ใช่คนใจดีอะไร จะทำหรือไม่ทำ ถ้าไม่ทำก็ให้พ่อของเธอหาเงินมาใช้ฉันในวันพรุ่งนี้ หรือไม่ฉันก็แค่ส่งมันไปตาย เพราะคนที่มันไม่มีเงินมาใช้หนี้ฉันจุดจบคือตายเท่านั้น ” พายุพูดออกไป วันนี้เขาทำงานมาทั้งวัน เขารู้สึกเหนื่อยมากและเขาก็อยากที่จะระบาย ความเหนื่อยล้านี้ใส่ใครสักคน ปกติถ้าเขาทำงานเสร็จ เขาจะหาที่ระบายด้วยการที่ ลูกน้องของเขาหาผู้หญิงมาให้ ไม่ว่าจะเป็น นางแบบ ดารา เซเล็ป หรือใครก็ได้ที่ยอมขึ้นเตียงกับเขา แต่วันนี้ในเมื่อพ่อของเธอให้เธอมาทำหน้าที่นี้ มันก็ต้องเป็นเธอ “ ไม่นะ อย่าทำอะไรพ่อหนูนะ “ นิชารีบพูดออกไป และดูเหมือนตอนนี้เธอคงจะไม่มีทางเลือกมากมาย ” ถอด “ พายุที่เห็นท่าทางของเธอเหมือนแมวที่หวาดกลัว เขาจึงสั่งเธอออกไป ” ไม่ “ นิชาที่ได้ยินเขาสั่งมาแบบนั้น เธอรีบปฏิเสธออกไปทันที และรีบใช้มือกอดตัวเองเอาไว้ ” นิชา ถ้าเธอยังทำให้ฉันเสียอารมณ์อีกนิดเดียว ฉันจะส่งเธอกลับแล้วเอาตัวพ่อเธอมาแทน “ พายุพูดเสียงต่ำแล้วจ้องมองคนตรงหน้า ไม่มีผู้หญิงคนไหนเลยที่เขาสั่งให้ทำอะไรแล้วไม่ทำตามคำสั่งเขา เธอเป็นคนแรก ” ไม่นะ คุณพายุ ยอมฉันยอมแล้ว ” นิชารีบเข้ามาจับที่มือหนาของเขาแล้วส่งสายตาขอร้องอ้อนวอนเขาออกไป เพื่อไม่ให้พายุทำอะไร พ่อของเธอ “ ถอด ” เขาพูดขึ้นมาอีกครั้ง และตอนนี้คนตัวเล็กก็เริ่มถอดเสื้อยืดของเธอออก “ ถอดให้หมด ” เขากดเสียงต่ำบอกกับเธออีกครั้ง เพราะเด็กตรงหน้าถอดเพียงแค่เสื้อยืดเท่านั่น พายุเลยออกค่ำสั่งไปและยืนมองเธออย่างใจเย็น แค่เพียงเธอถอดเสื้อยืดออก เขาเห็นเพียงเนินอกที่แทบทะลักออกมาจากเสื้อชั้นในของเธอ ก็ทำให้เขาอยากเห็นของจริง มันจะใหญ่หรือเพียงแค่เธอดันทรง นิชาที่ต้องทำตามคำสั่งเขา เธอก็ต้องยอมถอดออกทีละชิ้น เธอไม่เคยจะต้องมาถอดเสื้อผ้าเปลือยกายให้ใครดูเลยสักครั้ง นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน เธอได้แต่คิดในใจ แต่เธอก็ต้องยอมทำ นิชาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด แต่เธอก็รีบเอามือมาปิดที่หน้าอกของเธอแต่มันก็ไม่มิด ส่วนอีกมือเธอเอามาปิดที่ส่วนล่างของเธอทันที “ เอามือออก ” พายุสั่งเธออีกครั้ง เพราะถึงเธอจะถอดออกหมดแล้วแต่เธอก็ยังไม่ยอมให้เขาเห็นของสวยตรงหน้า เธอใช้มือน้อยๆปิดไว้ แต่มันก็ไม่มิดนะ “ คุณ อย่าทำอะไรหนูเลยนะ หนูยังเด็กอยู่เลยคุณไม่กลัวติดคุกเหรอ ” นิชาพูดออกไป เพราะเธอมีอายุที่อยู่ในวัยยังไม่บรรลุนิติภาวะเลย “ เธออายุเท่าไร ” พายุที่ได้ยินแบบนั้นก็ถามเธอออกไป เพราะ คนตรงหน้าเขา ใบหน้ายังเด็กอยู่มาก แต่รูปร่าง สัดส่วนของเธอไม่น่าเด็กแล้วนะ “ 17 ค่ะ ” นิชาตอบออกไป เพราะถ้าเธอตอบว่า 18 เธอคงไม่รอดแน่ “ยังเรียนมัธยม ” พายุถามออกไป เพราะถ้าเธออายุ 17 ปีจริงๆก็คงเรียนอยู่ “ ค่ะ หนูเรียนอยู่ม.6 ” นิชาตอบออกไป “ อืม งั้นเดินมานี้ ” พอเขาได้รู้อายุของเธอ เขาก็เลยต้องพับความคิดที่จะเอาเธอเอาไว้ก่อน เพราะเขาไม่ชอบมีอะไรกับเด็กน้อย แต่ในเมื่อเธอเป็น ผู้หญิงขัดดอกของเขา เธอก็ต้องทำอย่างอื่นเพื่อให้เขาได้ระบายอารมณ์ในครั้งนี้ นิชาที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น เธอเองก็ไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปหาเขา แต่เธอโดนสายตาคมดุของเขามองมา ทำให้เธอต้องเดินเข้าไปหาเขา ว้ายยย…… พอนิชาเดินเขาไปหาเขา พายุก็ใช้จังหวะที่เธอกล้าๆกลัวๆอุ้มช้อนเธอขึ้นมา นิชาเลยร้องออกไป และรีบเอาแขนเล็กคล้องคอเขาไว้เพื่อไม่ให้เธอตก นั่นเลยทำให้พายุ เห็นเต้าอกอวบของเธอได้เต็มตา พายุเลยพาเธอเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนห้องนอนของเขา ระหว่างที่เขาอุ้มเธอนิชาก็ได้ร้องถามเขาออกไป ” คุณ จะพาหนูไปไหน “ เธอถามเขา ” เช็กของ “ พายุตอบออกไป และพาเธอเดินเข้ามาจนกระทั่งเตียงนอนของเขา เขาเลยโยนเธอลงบนเตียง ที่ไม่เคยมีใครได้เข้ามานอน นอกจากเขา ” ตั้งขาขึ้น “ พายุที่โยนคนตัวเล็กลงบนเตียงแล้วเขาก็สั่งเธอออกไป นิชาที่โดนสายตาคมจ้องอยู่ เธอก็ค่อยๆทำตามเขา พอนิชา ตั้งขาขึ้นทั้งสองข้างแล้ว พายุก็ได้เห็นกลีบกุหลาบสีชมพูสดตรงหน้า ที่มันปิดสนิทอยู่ เขามองมันด้วยตาป่าว ก็ทำให้รู้ว่า เธอยังไม่เคยผ่านชายใดมา พายุไม่รอช้า ใช้มือหนาข้างหนึ่งจับขาเธอ และมืออีกข้างหนึ่งส่งนิ้วร้ายเข้ามาในร่องสวาทนี้ทันที อ๊ะ โอ๊ยยยย!!! นิชาร้องออกไป เพราะอยู่ๆก็โดนเขาเอานิ้วแทงเข้ามาในร่องสวาทของเธอจนสุดนิ้วของเขา และเขาก็งอนิ้วเขาทำให้เธอเจ็บ พายุที่เช็กของแล้ว เขาสัมผัสได้ว่า นิชายังซิงจริงๆ เขาก็พอใจ และชักนิ้วออกมาจากร่องของเธอและยืนมองหน้าเธอที่ตอนนี้มีน้ำตาไหลลงมา น่าจะเพราะความเจ็บที่เขาง้อนิ้วเช็กของ “ ไปอาบน้ำ ” ตอนแรกเขากะว่าต่อให้เธอจะยังไม่เคย เขาก็จะให้เธอช่วยเขาใช้อย่างอื่นเพื่อได้ระบาย แต่พอเขาเห็นใบหน้าสวยตอนนี้ที่มีน้ำตา มันทำให้เขาชะงักไป เขาเลยให้เธอไปอาบน้ำแทน นิชาที่ค่อยๆพยุงตัวเองลุกนั่งพอได้ยินเขาพูดแบบนั้นเธอก็มองซ้ายมองขวาหาห้องน้ำทันที และก็คงจะเป็นห้องนั่นเธอเลยลงจากเตียงแล้วรีบเข้าไปในห้องน้ำทันที พายุที่เห็นคนตัวเล็กเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว เขาก็เดินลงมาที่ชั้นล่างทันที และต่อสายหา กวิน ลูกน้องของเขาให้หาผู้หญิงมาให้เขาที่คาสิโน และพายุก็ปล่อยนิชาไว้ที่เพ้นท์เฮ้าส์ของเขา แล้วขับรถออกไปที่คาสิโนทันที พอมาถึงเขาก็เดินเข้าไปที่ห้องเชือด และมีกวินยื่นรอผู้เป็นนายอยู่ “ เธอรออยู่ในห้องแล้วครับ ” กวินที่ได้รับคำสั่งจากคนเป็นนายเขาก็รีบจัดการหานางแบบมาทันที ถึงในความคิดเขา จะมีคำถามว่า ทำไมนายเขาพาเด็กน้อยคนนั่นกลับไปด้วยแล้ว นายเขายังต้องการอีกเหรอ แต่เขาก็ไม่สามารถถามคนเป็นนายได้ เพราะเขาคือลูกน้องมีหน้าที่แค่ทำตามคำสั่ง “ ให้ไอชาน ซื้อข้าวไปให้นิชาที่เพ้นท์เฮ้าส์กูด้วย และก็ให้คนเฝ้าไว้ให้ดี ” ชาน คือ ลูกน้องมือซ้ายของเขา เขาก็ไม่รู้ทำไมต้องมีความห่วงยัยเด็กนั่นด้วย แต่เอาเถอะ ถือว่า ลองเลี้ยงลูกแมวดู “ นิชา ” กวินทวนชื่อออกไป เพราะเขาไม่รู้ว่าคือใคร “ ลูกสาววันรบ ” พายุตอบเสร็จก็เดินเข้าไปในห้องเชือดทันที ปล่อยให้กวินยืนทำหน้า งง อยู่อย่างนั่น แต่เพียงไม่นาน กวินก็รีบโทรไปบอก ชาน ตามคำสั่งของคนเป็นนาย นิชาที่เธอหายเข้าไปในห้องน้ำเป็นเวลาชั่วโมงกว่า เธอก็ต้องออกมาด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีดำที่แขวนอยู่ในห้องน้ำ ก็คงจะเป็นของเจ้าของที่นี้แหละ เธอเลยยืมใส่ออกมาจากห้องน้ำก่อน เพื่อที่จะลงมาเอาเสื้อผ้าของตัวเองที่อยู่ชั้นล่าง ว้าย!!! พอหญิงสาวเดินลงมาที่ชั้นล่างเธอก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ เธอเลยตกใจและร้องออกไป และผู้ชายคนนั่นก็มองมาที่เธอ “ คุณนิชารึป่าวครับ ” ชานถามออกไป และมองสำรวจหน้าตาของผู้หญิงคนนี้ คนที่นายเขาพาเธอมาที่เพ้นท์เฮ้าส์ของตัวเอง “ ค่ะ ” นิชาตอบออกไปและกำมือแน่น ภายในหัวเธอ คิดว่าผู้ชายคนนี้คือใคร รู้จักเธอได้ยังไง แล้วเขาเข้ามาทำไม คุณพายุไปไหน อย่าบอกนะว่า เขาไม่ยอมทำอะไรเธอแต่เขาจะให้คนอื่นมาทำเธอแทน ตอนนี้ใบหน้าสวยของนิชาเริ่มมีสีหน้าหวาดกลัว ชานเลยต้องรีบแนะนำตัวเองออกไป “ ผมชื่อ ชานครับ เป็นลูกน้องมือซ้ายของคุณพายุ นายให้ผมซื้อข้าวมาให้คุณครับ ” ชานรีบอธิบายออกไป พอเขาพูดจบใบหน้าของคนตรงหน้าก็ดีขึ้นทันที “ ขอบคุณนะคะ แล้วคุณพายุ เอ่อ… ” เธออยากจะถามว่า เขาไปไหนแต่ก็ไม่กล้า “ นายไปคาสิโนครับ เชิญคุณตามสบาย ” ชานบอกกับเธอเพราะเขาคิดว่า เธอน่าจะถามว่า นายไปไหน เขาเลยตอบออกไป และขอตัวกลับเลย พอออกมาจากห้องของนาย เขาก็จัดการกำชับลูกน้องทุกคนที่อยู่ที่นี้ให้ดูแล ผู้หญิงของนายให้ดี ตามคำสั่งของพายุทั้งหมดหนึ่งเดือนต่อมาหลังจากที่หญิงสาวตัวเล็กเรียนจบ พี่ ก็ไม่ยอมให้เธอไปทำงานโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยและลำบากเพราะเงินที่มีอยู่เราสองคนใช้กันก็ไม่หมดหรอกถ้ามีลูกอีกซัก 10 คนก็ยังไม่หมดเลย ทำให้ยูนีฟ ตัวติดกับพี่มากกว่าเดิมเพราะไม่ว่าเขาจะออกไปทำงานที่ไหน ก็จะมีเธอไปด้วยทุกที่ เราทั้งสองคนไม่เคยที่จะห่างกันเลยแต่ที่เธอเรียนจบมาแล้วบริษัท“ หนูเดินมาหาเฮียหน่อยครับ ” คราวน์ ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานของตัวเอง เขาเอ่ยเรียก คนรักของเขามาหาเขาทันที หลังจากที่ลูกน้องได้เอาเอกสารที่เขาได้ให้ลูกน้องจัดการไว้มาให้ มาให้เขาแล้ว“ มีอะไรหรอคะ ” เธอเดินมาที่คนรักของเธอ และก็มองหน้าพี่ด้วยความสงสัยทำให้ชายหนุ่มต้องยิ้มให้กับคนรักของตัวเองก่อนที่เขายืนซองเอกสาร นี้มาให้เธอ ยูนีฟ มองมันก่อนที่เธอจะหยิบขึ้นมาเปิด ทันทีที่เห็นเอกสารข้างในคนตัวเล็กถึงกับต้องมองหน้าพี่อีกครั้ง“ สัญญาการโอนหุ้น ” เสียงเล็กเอ่ยถามพี่อย่างไม่เข้าใจ“ ครับเฮียตั้งใจยกให้หนู และอีกอันเป็นบ้านครับ เฮียซื้อบ้านให้หนูกับลูกๆ ของเราในอนาคต ” เขาตั้งใจให้สองสิ่งนี้กับคนตัวเล็ก “ มันมากไปนะคะเฮีย ” บ้านราคาเกือบร้อยล้า
@ผับกลุ่มของยูนีฟ พอมาถึง แต่ละคนก็พากันดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานด้วยความที่คุ้นชินกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดีเพราะพวกเธอมาดื่มที่นี่ตั้งแต่ปีหนึ่งยันเรียนจบก็ยังเป็นผับนี้ เพราะเจ้าของผับ เป็นคนรักของเพื่อน “ แกเรียนจบแล้วทำงานเลยป่ะ ” ยูนีฟ เธอหันไปถามนินนี่ เพื่อนรักของเธอเพราะตอนนี้ในกลุ่มเหลือเพียงแค่นินนี่ คนเดียวที่ยังไม่มีคู่ เพราะอีกสองสาวคงต้องถามเพราะคนรักของนางแต่ละคนทั้งขี้หึงและขี้หวงขนาดนั้นคงไม่ต้องให้แฟนออกไปทำงานให้เหนื่อยหรอก“ ก็น่าจะนะฉันมีความคิดว่าอยากจะเรียนต่อและแล้วก็ทำงานไปด้วย ” เธอยังอยากที่จะเรียนต่อไปอีกแต่ก็คงจะต้องทำงานไปด้วยเพราะอยากหาประสบการณ์ในชีวิตไปด้วย“ ก็ดีนะ พูดแล้วก็อยากหางานทำเลยอ่ะ ” ยูนีฟ เธอก็เห็นด้วยกับพี่และหญิงสาวก็ได้พูดขึ้นมา เพราะเธอยังอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นและอีกอย่างเธอก็อยากหาประสบการณ์ในชีวิตของตัวเองด้วย เธออยากมีประสบการณ์ในวัยทำงานบ้าง แต่เธอก็ลืมไปเลยว่ามีสัญญาบางอย่างกับคนรักเอาไว้ คราวน์ที่ได้ยินว่าน้องอยากจะหางานทำ คนพี่ก็พูดขึ้นมาเลยว่า“ มาทำงานเป็นเลขาให้เฮียไม่ต้องไปทำงานที่อื่น เฮียไม่อยากให้เมียต้องลำบาก ” ก็
สองปีต่อมาตลอดเวลาที่เราอยู่ในสถานะสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย คราวน์ เขาก็ได้เป็นสามีที่ดีของน้องมาตลอด และก็ยังทำตัวเสมอต้นเสมอปลายแต่วันแรกที่เขานั้นจีบน้อง ความรักที่เขามีให้น้องมันมีแต่เพิ่มมากขึ้นไม่ได้มีลดน้อยลงเลย ตัวของน้องก็เหมือนกัน เราไม่เคยที่จะทะเลาะกันเลยสักครั้ง ต่อให้วันไหนที่น้องงอนเขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้น้องต้องงอนเขาข้ามวัน ในช่วงแรกที่เราแต่งงานกันก็จะมีห่างกันบ้างเพราะว่าเขาต้องบินไปดูงานที่มาเก๊าแต่ช่วงหลังงานที่นั่นไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยด้วยความที่เพื่อนอีกคนของเขาดูแลได้เป็นอย่างดีจึงทำให้ สองหนุ่มอย่างคราวน์ และพายุไม่ต้องบินไปบินมาห่างกับเมียบ่อยๆ และวันนี้มันก็เป็นวันดีของกลุ่มบรรดาเมียพวกเขานั่นก็คือเป็นวันที่ น้องๆ ประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้นหนึ่งของพวกเธอนั่นก็คือวันที่พวกเธอเรียนจบ และวันนี้คราวน์ เขาก็ได้เตรียมของให้เมียสาวของตัวเองอีกด้วยมหาวิทยาลัยชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งดูดีในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบนมือของเขาถือดอกไม้ช่อโตดอกกุหลาบสีขาวที่ เมียตัวเล็กของเขานั้นชอบกำลังเดินตรงมาที่น้องและด้านหลังของคราวน์ ก็มีลูกน้องของเขาเดินตามมาด้วยอีกสองคนซึ่งในมือข
และแล้วงานหมั้นของทั้งคู่ก็จบลง ทุกคนก็พากันแยกย้ายกันกลับ ทำให้ทั้งสองคนที่เพิ่งจะเข้ามาภายในห้องของโรงแรมหรู คนพี่จึงหันไปหา เมียคนสวยของตัวเอง“ เหนื่อยไหมครับวันนี้ ” เขาถามน้องเพราะว่าวันนี้เราอยู่ในพิธีกันตั้งแต่เช้าและเมื่อเช้าน้องก็ยังตื่นแต่เช้ามืดอีกด้วยเพราะต้องมาแต่งหน้าและแต่งตัว และกว่างานจะเสร็จก็เกือบเย็นจึงทำให้เขาได้ถามคนรักของตัวเอง“ ก็นิดหน่อยนะคะแต่ก็มีความสุขมาก ขอบคุณนะคะขอบคุณที่เลือกหนูเป็นตัวจริงในชีวิตของเฮีย ” ต่อให้นี่จะเป็นเพียงแค่งานหมั้นแต่เธอก็เลือกที่จะขอบคุณคนรักของเธอเพราะว่าเฮียคราวน์ เขาได้แสดงความรักและความจริงใจกับเธอแล้ว “ ครับ ก็เฮียรักหนูนี่นาและก็อยากหนูอยู่ในทุกช่วงชีวิตของเฮีย ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์หนูก็จะมีเฮียอยู่ข้างๆ หนูเสมอจำไว้นะยูนีฟเฮียจะคอยซัปพอร์ตและอยู่ข้างหลังหนูเสมอ ” เขามีอายุที่มากกว่าน้องหลายปี เขาจึงได้พูดกับน้องเพราะต่อให้ในอนาคตเมียตัวเล็กของเขาจะเจอเรื่องราวอะไรไม่ว่าจะมีความสุขหรือความทุกข์หรือเจอเรื่องอะไรที่เมียไม่สามารถแก้ปัญหาได้ข้างหลังของเมียก็ยังมีเขาอยู่เสมอ“ ขอบคุณนะคะ หนูเลือกรักคนไม่ผิดจริงๆ ” แล้วเธอก็เด
“ น้องพราวมาหาน้ามั้ยลูก ” ยูนีฟ ที่นั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนไปสักพักเช่นเดียวกับคนรักของเธอ เธอมองหลานสาวคนสวยของเธอที่นั่งทานอาหารและก็นั่งหัวเราะและยิ้มอยู่ตลอด จนเธอ อยากที่จะอุ้มหลานสาวคนสวยของเธอขึ้นมาบ้าง ยูนีฟ เธอจึงยื่นมือไปที่หลานสาวคนสวยของเธอ และก็อุ้มพราวฟ้ามานั่งที่ตักของเธอ คราวน์ที่เห็นคนรักของเขาเล่นกับลูกของพายุ คราวน์ ก็ยิ้มออกมา และเขาก็คิดภาพไปถึงถ้าเกิดเขากับน้องมีลูกที่น่ารักด้วยกัน ยูนีฟ น่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูกได้“ หนู อยากมีมั้ย ” คราวน์ เขาจึงได้พูดถาม เมียตัวเล็กของเขาทำให้น้อง ต้องหันมาหาพี่ เธอรักหลานคนนี้ก็จริง เธอไม่ได้รังเกียจการที่จะมีเด็กน้อยแต่ตอนนี้เธอคิดว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะมีลูก “ ยังนะคะหนูยังอยากโฟกัสที่การเรียนก่อน ” เธอไม่ได้ที่จะปฏิเสธแต่ก็ยังยังไม่พร้อมที่จะมีเบบี๋เป็นของตัวเองในตอนนี้ คำตอบของน้องทำให้ชายหนุ่มก็พอเข้าใจได้ถึงแม้ว่าเขาจะอยากมีลูกเหมือนอย่างที่พายุมีแต่ด้วยความที่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน เขาจะเอาแต่ใจตัวเองก็ไม่ได้เพราะคนที่ตั้งท้องนั้นคือน้องไม่ใช่เขา“ ตามใจครับแต่ถ้าเรียนจบเฮียจะไม่ให้หนูออกจากห้องเป็นอาทิ
ตั้งแต่วันที่เขาขอน้องหมั้นและน้องตกลง งานหมั้นของทั้งคู่ ก็จะถูกจัดขึ้นโดยเร็วที่สุดเพราะความเอาแต่ใจของคนพี่ที่อยากจะหมั้นกับน้อง ครอบครัวของคราวน์ จึงได้เข้าไปสู่ขอหญิงสาวอย่างเป็นทางการและได้พูดคุยกันในส่วนของงานหมั้นที่จะถูกจัดขึ้นซึ่งทางครอบครัว ของน้องก็ไม่ได้ติดขัดอะไรเพราะครอบครัวของน้องตามใจลูกสาวเพราะชีวิตครอบครัวมันเป็นเรื่องของลูกทั้งครอบครัวจึงให้ยูนีฟ เป็นคนเลือกเอง ส่วนทั้งสองครอบครัวก็มีหน้าที่แค่เด็กๆ ในการจัดงานหมั้นครั้งนี้ สองเดือนต่อมา งานหมั้นของทั้งคู่ก็ถูกจับขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง ตอนแรกน้องอยากจะจัดงานเล็กๆแต่ด้วยความที่เขาอยากประกาศให้ทุกคนดูว่าผู้หญิงคนนี้คือว่าที่ภรรยาคนสวยของเขา คราวน์ จึงยอมทำตามที่น้องต้องการและ เขาพูดจนน้องยอมจัดงานหมั้นในโรงแรมอย่างที่เขาต้องการ และแขก ที่มาร่วมในงานนี้ก็มีทั้งนักธุรกิจ หลากหลายวงการที่รู้จักครอบครัวของเขามาร่วมแสดงความยินดีกับคราวน์ และยูนีฟด้วย กลุ่มของเพื่อนของทั้งสองฝ่ายก็ได้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว พิธีหมั้นก็ไม่มีอะไรมาก เป็นพิธีทั่วไป เมื่อได้เวลาแล้วเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของวันนี้ก็ถูกเชิญมานั่งที่ตรงด้า







