Novel-novel oleh นามปากกา อายดอลลี่

หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากที่หญิงสาวตัวเล็กเรียนจบ พี่ ก็ไม่ยอมให้เธอไปทำงานโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อยและลำบากเพราะเงินที่มีอยู่เราสองคนใช้กันก็ไม่หมดหรอกถ้ามีลูกอีกซัก 10 คนก็ยังไม่หมดเลย ทำให้ยูนีฟ ตัวติดกับพี่มากกว่าเดิมเพราะไม่ว่าเขาจะออกไปทำงานที่ไหน ก็จะมีเธอไปด้วยทุกที่ เราทั้งสองคนไม่เคยที่จะห่างกันเลยแต่ที่เธอเรียนจบมาแล้วบริษัท“ หนูเดินมาหาเฮียหน่อยครับ ” คราวน์ ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานของตัวเอง เขาเอ่ยเรียก คนรักของเขามาหาเขาทันที หลังจากที่ลูกน้องได้เอาเอกสารที่เขาได้ให้ลูกน้องจัดการไว้มาให้ มาให้เขาแล้ว“ มีอะไรหรอคะ ” เธอเดินมาที่คนรักของเธอ และก็มองหน้าพี่ด้วยความสงสัยทำให้ชายหนุ่มต้องยิ้มให้กับคนรักของตัวเองก่อนที่เขายืนซองเอกสาร นี้มาให้เธอ ยูนีฟ มองมันก่อนที่เธอจะหยิบขึ้นมาเปิด ทันทีที่เห็นเอกสารข้างในคนตัวเล็กถึงกับต้องมองหน้าพี่อีกครั้ง“ สัญญาการโอนหุ้น ” เสียงเล็กเอ่ยถามพี่อย่างไม่เข้าใจ“ ครับเฮียตั้งใจยกให้หนู และอีกอันเป็นบ้านครับ เฮียซื้อบ้านให้หนูกับลูกๆ ของเราในอนาคต ” เขาตั้งใจให้สองสิ่งนี้กับคนตัวเล็ก “ มันมากไปนะคะเฮีย ” บ้านราคาเกือบร้อยล้า

@ผับกลุ่มของยูนีฟ พอมาถึง แต่ละคนก็พากันดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนานด้วยความที่คุ้นชินกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดีเพราะพวกเธอมาดื่มที่นี่ตั้งแต่ปีหนึ่งยันเรียนจบก็ยังเป็นผับนี้ เพราะเจ้าของผับ เป็นคนรักของเพื่อน “ แกเรียนจบแล้วทำงานเลยป่ะ ” ยูนีฟ เธอหันไปถามนินนี่ เพื่อนรักของเธอเพราะตอนนี้ในกลุ่มเหลือเพียงแค่นินนี่ คนเดียวที่ยังไม่มีคู่ เพราะอีกสองสาวคงต้องถามเพราะคนรักของนางแต่ละคนทั้งขี้หึงและขี้หวงขนาดนั้นคงไม่ต้องให้แฟนออกไปทำงานให้เหนื่อยหรอก“ ก็น่าจะนะฉันมีความคิดว่าอยากจะเรียนต่อและแล้วก็ทำงานไปด้วย ” เธอยังอยากที่จะเรียนต่อไปอีกแต่ก็คงจะต้องทำงานไปด้วยเพราะอยากหาประสบการณ์ในชีวิตไปด้วย“ ก็ดีนะ พูดแล้วก็อยากหางานทำเลยอ่ะ ” ยูนีฟ เธอก็เห็นด้วยกับพี่และหญิงสาวก็ได้พูดขึ้นมา เพราะเธอยังอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นและอีกอย่างเธอก็อยากหาประสบการณ์ในชีวิตของตัวเองด้วย เธออยากมีประสบการณ์ในวัยทำงานบ้าง แต่เธอก็ลืมไปเลยว่ามีสัญญาบางอย่างกับคนรักเอาไว้ คราวน์ที่ได้ยินว่าน้องอยากจะหางานทำ คนพี่ก็พูดขึ้นมาเลยว่า“ มาทำงานเป็นเลขาให้เฮียไม่ต้องไปทำงานที่อื่น เฮียไม่อยากให้เมียต้องลำบาก ” ก็

สองปีต่อมาตลอดเวลาที่เราอยู่ในสถานะสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย คราวน์ เขาก็ได้เป็นสามีที่ดีของน้องมาตลอด และก็ยังทำตัวเสมอต้นเสมอปลายแต่วันแรกที่เขานั้นจีบน้อง ความรักที่เขามีให้น้องมันมีแต่เพิ่มมากขึ้นไม่ได้มีลดน้อยลงเลย ตัวของน้องก็เหมือนกัน เราไม่เคยที่จะทะเลาะกันเลยสักครั้ง ต่อให้วันไหนที่น้องงอนเขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้น้องต้องงอนเขาข้ามวัน ในช่วงแรกที่เราแต่งงานกันก็จะมีห่างกันบ้างเพราะว่าเขาต้องบินไปดูงานที่มาเก๊าแต่ช่วงหลังงานที่นั่นไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยด้วยความที่เพื่อนอีกคนของเขาดูแลได้เป็นอย่างดีจึงทำให้ สองหนุ่มอย่างคราวน์ และพายุไม่ต้องบินไปบินมาห่างกับเมียบ่อยๆ และวันนี้มันก็เป็นวันดีของกลุ่มบรรดาเมียพวกเขานั่นก็คือเป็นวันที่ น้องๆ ประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้นหนึ่งของพวกเธอนั่นก็คือวันที่พวกเธอเรียนจบ และวันนี้คราวน์ เขาก็ได้เตรียมของให้เมียสาวของตัวเองอีกด้วยมหาวิทยาลัยชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งดูดีในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบนมือของเขาถือดอกไม้ช่อโตดอกกุหลาบสีขาวที่ เมียตัวเล็กของเขานั้นชอบกำลังเดินตรงมาที่น้องและด้านหลังของคราวน์ ก็มีลูกน้องของเขาเดินตามมาด้วยอีกสองคนซึ่งในมือข

และแล้วงานหมั้นของทั้งคู่ก็จบลง ทุกคนก็พากันแยกย้ายกันกลับ ทำให้ทั้งสองคนที่เพิ่งจะเข้ามาภายในห้องของโรงแรมหรู คนพี่จึงหันไปหา เมียคนสวยของตัวเอง“ เหนื่อยไหมครับวันนี้ ” เขาถามน้องเพราะว่าวันนี้เราอยู่ในพิธีกันตั้งแต่เช้าและเมื่อเช้าน้องก็ยังตื่นแต่เช้ามืดอีกด้วยเพราะต้องมาแต่งหน้าและแต่งตัว และกว่างานจะเสร็จก็เกือบเย็นจึงทำให้เขาได้ถามคนรักของตัวเอง“ ก็นิดหน่อยนะคะแต่ก็มีความสุขมาก ขอบคุณนะคะขอบคุณที่เลือกหนูเป็นตัวจริงในชีวิตของเฮีย ” ต่อให้นี่จะเป็นเพียงแค่งานหมั้นแต่เธอก็เลือกที่จะขอบคุณคนรักของเธอเพราะว่าเฮียคราวน์ เขาได้แสดงความรักและความจริงใจกับเธอแล้ว “ ครับ ก็เฮียรักหนูนี่นาและก็อยากหนูอยู่ในทุกช่วงชีวิตของเฮีย ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์หนูก็จะมีเฮียอยู่ข้างๆ หนูเสมอจำไว้นะยูนีฟเฮียจะคอยซัปพอร์ตและอยู่ข้างหลังหนูเสมอ ” เขามีอายุที่มากกว่าน้องหลายปี เขาจึงได้พูดกับน้องเพราะต่อให้ในอนาคตเมียตัวเล็กของเขาจะเจอเรื่องราวอะไรไม่ว่าจะมีความสุขหรือความทุกข์หรือเจอเรื่องอะไรที่เมียไม่สามารถแก้ปัญหาได้ข้างหลังของเมียก็ยังมีเขาอยู่เสมอ“ ขอบคุณนะคะ หนูเลือกรักคนไม่ผิดจริงๆ ” แล้วเธอก็เด

“ น้องพราวมาหาน้ามั้ยลูก ” ยูนีฟ ที่นั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนไปสักพักเช่นเดียวกับคนรักของเธอ เธอมองหลานสาวคนสวยของเธอที่นั่งทานอาหารและก็นั่งหัวเราะและยิ้มอยู่ตลอด จนเธอ อยากที่จะอุ้มหลานสาวคนสวยของเธอขึ้นมาบ้าง ยูนีฟ เธอจึงยื่นมือไปที่หลานสาวคนสวยของเธอ และก็อุ้มพราวฟ้ามานั่งที่ตักของเธอ คราวน์ที่เห็นคนรักของเขาเล่นกับลูกของพายุ คราวน์ ก็ยิ้มออกมา และเขาก็คิดภาพไปถึงถ้าเกิดเขากับน้องมีลูกที่น่ารักด้วยกัน ยูนีฟ น่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูกได้“ หนู อยากมีมั้ย ” คราวน์ เขาจึงได้พูดถาม เมียตัวเล็กของเขาทำให้น้อง ต้องหันมาหาพี่ เธอรักหลานคนนี้ก็จริง เธอไม่ได้รังเกียจการที่จะมีเด็กน้อยแต่ตอนนี้เธอคิดว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะมีลูก “ ยังนะคะหนูยังอยากโฟกัสที่การเรียนก่อน ” เธอไม่ได้ที่จะปฏิเสธแต่ก็ยังยังไม่พร้อมที่จะมีเบบี๋เป็นของตัวเองในตอนนี้ คำตอบของน้องทำให้ชายหนุ่มก็พอเข้าใจได้ถึงแม้ว่าเขาจะอยากมีลูกเหมือนอย่างที่พายุมีแต่ด้วยความที่เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน เขาจะเอาแต่ใจตัวเองก็ไม่ได้เพราะคนที่ตั้งท้องนั้นคือน้องไม่ใช่เขา“ ตามใจครับแต่ถ้าเรียนจบเฮียจะไม่ให้หนูออกจากห้องเป็นอาทิ

ตั้งแต่วันที่เขาขอน้องหมั้นและน้องตกลง งานหมั้นของทั้งคู่ ก็จะถูกจัดขึ้นโดยเร็วที่สุดเพราะความเอาแต่ใจของคนพี่ที่อยากจะหมั้นกับน้อง ครอบครัวของคราวน์ จึงได้เข้าไปสู่ขอหญิงสาวอย่างเป็นทางการและได้พูดคุยกันในส่วนของงานหมั้นที่จะถูกจัดขึ้นซึ่งทางครอบครัว ของน้องก็ไม่ได้ติดขัดอะไรเพราะครอบครัวของน้องตามใจลูกสาวเพราะชีวิตครอบครัวมันเป็นเรื่องของลูกทั้งครอบครัวจึงให้ยูนีฟ เป็นคนเลือกเอง ส่วนทั้งสองครอบครัวก็มีหน้าที่แค่เด็กๆ ในการจัดงานหมั้นครั้งนี้ สองเดือนต่อมา งานหมั้นของทั้งคู่ก็ถูกจับขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง ตอนแรกน้องอยากจะจัดงานเล็กๆแต่ด้วยความที่เขาอยากประกาศให้ทุกคนดูว่าผู้หญิงคนนี้คือว่าที่ภรรยาคนสวยของเขา คราวน์ จึงยอมทำตามที่น้องต้องการและ เขาพูดจนน้องยอมจัดงานหมั้นในโรงแรมอย่างที่เขาต้องการ และแขก ที่มาร่วมในงานนี้ก็มีทั้งนักธุรกิจ หลากหลายวงการที่รู้จักครอบครัวของเขามาร่วมแสดงความยินดีกับคราวน์ และยูนีฟด้วย กลุ่มของเพื่อนของทั้งสองฝ่ายก็ได้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว พิธีหมั้นก็ไม่มีอะไรมาก เป็นพิธีทั่วไป เมื่อได้เวลาแล้วเจ้าบ่าวและเจ้าสาวของวันนี้ก็ถูกเชิญมานั่งที่ตรงด้า

รถสปอร์ตคันหรูขับเข้าเลี่ยวเข้ามาจอดที่ หน้าบริเวณคอนโดหรูในเมือง ที่บริเวณโดยรอบมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย ไม่ว่าจะการเดินทาง ทางด้านไหน “ ที่นี้คอนโดใหม่ ของเฮียวาคิมเหรอคะ ” คนตัวเล็กมองเข้าไปด้านในคอนโดหรูแห่งนี้ ด้วยความตื่นเต้น เพราะที่นี้ใหญ่โตและหรูหรา ไม่รู้ว่าห้องด้านในจะสวยและถูกใจเธอมั้ย แต่เพียงแค่มองด้านนอก เธอก็รู้สึกชอบในระดับหนึ่งแล้ว หรือที่เธอชอบส่วนหนึ่งเป็นเพราะ คอนโดนี้เป็นของคนด้านข้างเธอกันนะ “ ใช่ เราเข้าไปข้างในกันดีกว่า ” บอกกับน้องจบ เขาก็ลงจากรถทันที ทำให้คนตัวเล็กก็รีบเปิดประตูรถลงตามเธอมา แล้วทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปในคอนโด และขึ้นไปยังชั้นบนสุด ที่เป็นห้องของเขา และชั้นนี้ก็เป็นของวาคิม ทั้งชั้นด้วย “ ทั้งชั้น ไม่มีห้องอื่นเลยเหรอคะ ” ที่เขาบอกว่า มีห้องอยู่ที่คอนโดนี้ คือทั้งชั้นนี้ อย่างนั้นเหรอ พระเจ้า แล้วแบบนี้เธอจะไม่เหงาเลยรึไง แล้วราคาคงจะไม่เป็นร้อยล้านเลยรึไง ต่อให้ครอบครัวเธอจะไม่ได้จน แต่ก็ใช่ว่าจะรวยเป็นร้อยเป็นพันล้านนะ “ ใช่ เป็นห้องเฮียทั้งชั้น เข้าไปดูเถอะ ที่นี้แบ่งส่วน ทุกอย่าง มีสองห้องนอน มีห้องทำงาน ห้องดูหนัง

วาคิม ขับรถมารับไอลดาที่หน้าบ้านของเธอพอมาถึงตามมารยาทเขาก็ไม่ลืมที่จะเดินเข้าไปภายในบ้านของเด็กสาว ด้วยความที่บ้านของเธอเขาก็เคยเข้าออกอยู่หลายครั้ง จึงทำให้เขาคุ้นชินกลับบ้านของเธอพอสมควร วาคิมเดินเข้ามาภายในบ้านหลังนี้ เขาก็ได้พบกับพ่อของไอลดาที่นั่งอยู่ วาคิมจึงเดินเข้ามาหาคนเป็นอา “ คุณอาสวัสดีครับ ” ขุนพลที่เห็นหลานชายเข้ามาทักทายเขาก็ละสายตาออกจากหนังสือที่อ่านแล้วมองมาที่ใบหน้าของหลานชายคนนี้ทันที“ สบายดีนะวาคิม ไม่ได้เจอกันนานเลย ” ขุนพลยิ้มให้กับหลานชาย แล้วก็พูดกับหลานชายของตัวเอง เพราะว่าเขาก็ไม่ได้เห็นหน้าหลานชายคนนี้มานานแล้วแต่ที่หลานชายเข้ารับตำแหน่งเต็มตัวงานที่บริษัทนั้นก็คงจะจะยุ่งไม่เหมือนกับตอนเด็กที่เราเจอกันอยู่บ่อยครั้ง“ ครับคุณอาสบายดีนะครับ ” วาคิม เดินมานั่งที่โซฟากับคุณอาของเขาและก็เอ่ยถามชายวัยกลางคนท่านนี้ ต่อให้ท่านจะมีอายุเพิ่มมากขึ้นแต่ความหล่อของคุณอาขุนพลก็ยังคงเหมือนเดิม“ ก็สบายดีว่าแต่เรา ทำไมวันนี้มาบ้านอาได้ล่ะ ” ชายวัยกลางคนไม่รู้ว่าลูกสาวของตัวเองจะออกไปข้างนอก เพราะตอนที่เห็นลูกสาวกลับมาจากบ้านของหลานชายลูกสาวก็รีบขึ้นไปบนห้องทันที“ มา

“ แม่ครับ ” เมื่อแม่ของเขาพูดขึ้นมาแบบนั้นทำให้วาคิม ถึงกับต้องมองแม่ของตัวเองเพราะเขาเจอคนมามาก แล้วก็พอจะรู้ว่าแม่ของเขาที่อยากให้เขาพาน้องไปดูคอนโด แม่ของเขาต้องการอะไร และการที่เขากลับบ้านมาในวันนี้และได้มาเจอกับไอลดา แม่ของเขาก็น่าจะเป็นคนคิดขึ้นมา เพราะปกติแล้วเราแทบจะไม่เจอกันเลย “ ก็ลูกว่าไงน้องก็ว่างเนี่ย ถ้าได้คอนโดเร็วน้องจะได้ย้ายเข้าไปอยู่เร็วไง น้องไปมหาลัยตื่นแต่เช้าน่าสงสารจะตาย ” หญิงวัยกลางคนพูดตามความเป็นจริง และหันไปมองหน้าลูกชายและหลานสาว ซึ่งไอลดาเธอก็ได้แต่เงียบ เพราะความจริงเธอก็ต้องตื่นเช้ากว่าปกติถ้าได้คอนโดเร็วมันก็ดี “ ถ้าเฮียไม่สะดวกงั้นเดี๋ยววันนี้หนูให้คนขับรถพาไปดูก็ได้นะคะ แค่ขอคีย์การ์ดกับที่อยู่ของคอนโด ” ใจของเธอก็อยากจะให้เขาพาไปดูนั่นแหละแต่อีกใจเธอก็รู้สึกเกรงใจเฮียเพราะถ้าวันว่างของเขา เขาก็อาจอยากจะพักผ่อน เฮียวาคิมงานค่อนข้างเยอะนานครั้งจะมีเวลา เธอเห็นเขาบนโลกโซเชียลเกือบทุกวัน เพราะเห็นเฮียออกงานแทบทุกวัน ก็อย่างว่านักธุรกิจหนุ่มไฟแรงใครต่อใครก็อยากจะร่วมงานด้วย “ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเฮียพาไป เราจะไปเลยไหม ” ในที่สุดวาคิม เขาก็เลือก

“ ครับ ” วาคิมยิ้มให้น้อง แล้วก็นั่งเงียบปล่อยให้แม่และเด็กสาวข้างบ้านที่อายุน้อยกว่าเขาเป็นสิบปีนั่งคุยกันไป ไม่คิดเลยว่า เด็กที่พูดเก่งคนนั้น และตามเขาตั้งแต่เด็กๆ โตขึ้นมาก็ยังไม่ต่างจากเดิม เธอยังพูดเก่งเหมือนเดิม มีเพียงร่างกายเธอเท่านั้นที่เปลี่ยนไป เธอโตเป็นสาวเต็มตัวเเล้ว ระหว่างที่แม่ของเขาพูดคุยกับไอลดา มันก็มีความคิดหนึ่งที่เกิดขึ้นมาในหัวของชายหนุ่ม มันทำให้เขาคิดย้อนไปถึงอดีตคนรักของเขาที่ไม่สามารถเข้ากับแม่ของเขาได้เลยต่างจากไอลดาที่แม่ของเขารักนักรักหนา แต่มันก็อาจจะจริงเพราะผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าเขาเธอทำดีทุกอย่างแต่พอลับหลังเขาเธอก็เป็นอีกแบบ ซึ่งนิสัยตรงกันข้ามกับไอลดาสะสิ้นเชิง วาคิมนั่งคิดอะไรไปเรื่อย จนกระทั่งแม่ของเขาพูดกับเขาขึ้นมา “ วาคิม ที่คอนโดใหม่ของเรายังมีห้องว่างอยู่มั้ย ” คุณหญิงนารินทร์ ที่พอรู้ว่าหลานสาวจะออกไปใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกบ้านด้วยความที่เธอเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแล้ว และมหาวิทยาลัยก็ค่อนข้างไกลจากบ้านจึงทำให้ เด็กสาวต้องออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านและมหาวิทยาลัยของเธอก็ ไม่ไกลจากคอนโดใหม่ของวาคิม ที่กำลังเปิดตัวขายอยู่ในตอนนี้ ซึ่งคอนโดของเราทุกโครงการ

จนกระทั่งเธอพูดคุยกับคนเป็นป้าได้เพียงไม่นาน เด็กสาวเธอก็ไม่ลืมที่จะถามถึง คนพี่ที่เธอไม่ได้เจอหน้าเขามาหลายวัน “ เฮียวาคิม ไม่มาหรอคะอาทิตย์นี้ ” เธอถามคนเป็นป้าทำให้คุณหญิงวารินทร์ ที่เอ็นดูในตัวของหลานสาวและก็รู้ดีว่าหลานสาวคงจะรู้สึกดี ลูกชายของตัวเองแต่เธอไม่อยากให้หลานสาวต้องมาเสียใจทีหลังเพราะตอนนี้ลูกชายของเธอก็กำลังมีคนรัก ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ชอบแฟนสาวของลูกแต่เธอก็เคารพการตัดสินใจของลูกที่จะคบกับผู้หญิงคนนั้น “ ไม่มาหรอกจ้ะ พี่เขาติดแฟนน่ะ ” คนเป็นป้าบอกหลานสาวของตัวเองและก็จ้องมองใบหน้าของหญิงสาว สายตาของไอลดามีวูบไปนิดหนึ่งตอนที่เธอพูด ว่าลูกชายของเธอมีแฟนแล้วแต่มันก็เพียงไม่นานรอยยิ้มของคนตัวก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง “ อ๋อค่ะงั้นเราทานขนมกันดีกว่านะคะ ” คำพูดของคุณป้าที่พูดบอกกับเธอมันทำให้เธอรู้สึกเจ็บแปล๊บในใจขึ้นมาแต่มันก็เพียงไม่นานอาจจะพอเธอเด็กเกินไป เอาไว้วันที่เธอโตแล้วเธอจะตามจีบเฮียวาคิมเองเพราะเธอคิดว่า ผู้ชายอย่างเฮียวาคิมคงไม่จริงจังกับใคร แต่ถ้าเกิดวันที่เธอโตแล้วเฮียมีคนรักหรือมีครอบครัวแล้วเธอก็จะยอมถอย ปัจจุบัน สี่ปีต่อมา เด็กสาวตัวเล็กที่เมื

4 ปีที่เเล้ว “ คุณแม่ขา น้องไอ ขอไปบ้านคุณป้าได้มั้ยคะ “ เด็กสาวในวัย 15 ปี พูดถามคนเป็นแม่ของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่สดใส หลังจากที่เธอได้ช่วยแม่ของเธอทำขนมเสร็จเรียบร้อยเเล้ว ” ได้สิลูกแต่หนูต้องเอาขนมบัวลอยมะพร้าวอ่อน ไปฝากคุณลุงคุณป้าแทนแม่ด้วยนะคะ “ เอวา ผู้เป็นแม่ของไอลดา พูดกับลูกสาวของตัวเองด้วยรอยยิ้มเช่นกัน บ้านของเธอกับบ้านของคุณหญิงวารินทร์นั้นอยู่ติดกัน เลยทำให้เอวาเเละวารินทร์สนิทกันมาก เวลาที่ทำขนมหรือทำอะไรก็มักจะทำเผื่อกันเเบบนี้ตลอด ” ได้เลยค่ะ แต่คุณแม่ต้องตักเผื่อ เฮียวาคิมด้วยนะคะ “ วาคิมนั่นคือลูกชายของบ้านหลังนั้น และก็เป็นคนที่ไอลดาแอบปลื้ม ทั้งที่เธอกับเขาอายุห่างกันถึง 10 ปี ตอนนี้ไอรดาเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 3 แต่วาคิมนั้นอยู่ในวัยทำงานแล้ว ” หึ ได้สิลูก เดี๋ยวแม่ตักไปเยอะๆเลย ดีมั้ยคะ “ คนเป็นแม่ที่รู้ว่าลูกสาวของตัวเองนั้นชอบเล่นและก็ปลื้มหลานชายของเธอ แต่เรื่องแบบนี้เธอไม่ได้ห้ามความคิดของลูก เพราะเห็นว่า ไอลดา ยังเด็กอยู่ อีกอย่างเด็กๆทั้งสองเวลาเจอกัน วาคิมก็มักจะหนีหน้าไอลดาอยู่แล้ว คงเป็นเพราะลูกสาวของเธอคงพูดมากเกินไป ” งั้นเดี๋ยวหน