ตกหลุมรักมาเฟียใจร้าย (จบ)

"พ่อคะ อย่าเป็นอะไรนะคะพ่อ...."เสียงพราวฟ้าเอ่ยขึ้นระหว่างวิ่งตามพ่อที่นอนอยู่บนรถเข็นผู้ป่วยของโรงพยาบาล ซึ่งถูกเข็นเข้ามาด้วยความเร่งรีบ พยาบาลสาวรีบนำถังออกซิเจนมาเพื่อช่วยยื้อชีวิตคนเป็นพ่อของเธอ ก่อนนำร่างเข้าห้องฉุกเฉิน'' ฝากพ่อหนูด้วยนะคะคุณหมอ อย่าให้พ่อหนูเป็นอะไรนะ"พราวฟ้าตกใจและกลัวจนมือไม้สั่น ระหว่างนั่งรอพ่อตัวเองที่หน้าห้องฉุกเฉิน ผ่านไปหลายนาที่ก็ยังไม่มีหมอคนไหนเดินออกมา ...."พราว!!"เสียงตะโกนเรียกของจอมทัพดังขึ้นจากทางด้านหลังชายหนุ่มสวมเสื้อนักศึกษากางเกงขายาวพร้อมกับสะพายกระเป๋าข้างรองเท้าผ้าใบขาดๆ ตามสไตล์เด็ก สถาปัตย์หญิงสาวหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะเห็นจอมทัพ ที่กำลังรีบเดินมานั่งลงข้างๆ เธอ"พ่อมึงเป็นยังไงบ้าง หมอเค้าว่าไง" พราวฟ้าส่ายหน้าไปมาเบาๆแทนคำตอบ ก่อนจะร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก" ยังไม่มีใครออกมาเลยว่ะ""มึงอย่าคิดมากน่ะเว้ย ลุงแกเป็นคนดีพระย่อมคุ้มครอง"มือหนาลูบหลังปลอบใจเพื่อนเบาๆ ก่อนประตูห้องฉุกเฉินจะถูกเปิดออก และมีหมอเดินออกมาพร้อมถือเอกสารออกมาหนึ่งฉบับ"ไม่ทราบว่าใครคือญาติของคนไข้ครับ"เสียงหมอเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับจับจ้องไปที่สองชายหญิงสลับก

ร่างเล็กในชุดนอนสีเทาอ่อนทิ้งตัวลงบนที่นอนสีชมพูหนานุ่มแววตาคู่สวยมองเพดานไม้ ครุ่นคิดหาร้อยแปดวิธีที่จะนำเงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพ่อเงินติดตัวตอนนี้มีไม่ถึงห้าร้อยด้วยซ้ำลำพังตัว คนเดียวต่อให้ ที่ทำงานสามแห่งที่ทำอยู่จ่ายเงินเดือนก็ไม่พอจ่ายอยู่ดีสิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้ก็คือหาหยิบยืมจากคนรู้จัก ช่วงนี้ได้ข่าวมาว่าบ้านอาเฆข น้องชายของพ่อกำลังไปได้สวยพวกเค้าอาจช่วยเราได้บ้าง พรุ่งนี้เช้าเธอคงจะต้องลองไปคุยกับอาตัวเองสักหน่อย และต้องมีหนทางแน่ๆ หลักจากสมองครุ่นคิดวิธีออกมา พราวฟ้าก็กลับผ่อนคลายขึ้น มาบ้าง จนผล็อยหลับไปเช้าตรู่..มือเรียวบิดไปมามองแสงสว่างอ่อนๆที่สาดส่องเข้ามาภายในห้องนอน "ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีน่ะพราวฟ้า"พราวฟ้าเอ่ยอวยพรให้กับตัวเอง พร้อมกับรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้หญิงสาวเลือกที่จะสวมชุดที่สบายที่สุด "งั้นเอาเป็นชุดเสื้อยืดสีขาวกับกระโปรงกรีบรอบสีชมพูสั้นเหนือเข่าละกัน "หลังจากแต่งตัวเสร็จสิ้น ก็ไม่รอช้ารีบหยิบกุญแจมอเตอร์ไซค์เวสป้าสีฟ้าอ่อนคู่ใจที่วางอยู่เพื่อออกเดินทางไปบ้านอาของเธอพราวฟ้าสะพายกระเป๋าคู่ใจพร้อมกับสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวง่ายต่อการเ

รถลีนมูซีนสีดำคันหรูขับเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าประตูทคฤหาสน์หลังใหญ่ คชา ก้าวขาลงจากรถด้วยท่าทีเรียบนิ่ง พร้อมมือหนากุมร่างพราวฟ้าอยู่ตลอด"นายครับมีสายสำคัญโทรเข้ามาครับ"เสียงลูกน้องคนสนิทเอ่ยขึ้นพร้อมกับวิ่งมาหน้าตาตื่น "พาพราวฟ้าขึ้นไปบนห้อง "คชาเอ่ยสั่งลูกน้องอีกคนขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ "เดียวฉันตามไป"ก่อนจะหันมากระซิบข้างใบหูหญิงสาวอย่างแผ่วเบา"อืม"พราวฟ้าพยักใบหน้าเชิงคำตอบ ก่อนจะเดินตามร่างสาวใช้อีกคนเข้าไปด้านใน "ที่นี่ดูใหญ่จัง"ดวงตาคู่สวยกวาดสายตามองรอบบ้าน ก่อนที่เสียงหญิงสาวคนหนึ่งจะดังขึ้นจากทางด้านหลัง"นายหญิงต้องการอะไร เพียงแค่กดกริ่งที่หัวเตียงก็จะมีสาว ๆ เข้าไปดูแลทันทีค่ะ ส่วนห้องอื่น ๆ ภายในคฤหาสน์หลังนี้ หากเป็นไปได้ คุณไม่ควรเข้า ไปเพราะนายอาจจะโกรธได้ค่ะ" " ค่ะ แต่ว่าฉันไม่ใช่นายหญิงของที่นี่นะคะ เรียกฉันว่าพราวฟ้าเฉยๆก็ได้ค่ะ"คำตอบของหญิงสาว ทำเอาหญิงสาวยกยิ้มอย่างนึกเอ็นดู "ในเมื่อนายพาคุณมาที่นี่ คุณก็คือนายหญิงของบ้านค่ะ เพราะนายไม่เคยพาใครมาที่นี่"สาวใช้เอ่ยตอบในระหว่างพาหญิงสาวเดินขึ้นบันได ระหว่างทางที่มีพรมสีครามสวยงามรองอยู่ คำพูดของหญิงสา

EPISODES 7 | ข้อตกลงเช้าต่อมา...แสงแดดสาดส่องผ่านม่านราคาแพง ส่งปลให้หญิงสาวรู้สึกตัวตื่น พร้อมกับบิดเรือร่างไปมาบนที่นอนหนานุ่ม เพื่อคลายกล้ามเนื้อ"เมื่อคืนหลับสบายดีจังแหะ ป่านนี้พ่อจะเป็นไงบ้างเนี่ย หมอก็เงียบไปเลย"" ตื่นแล้วเหรอคะ..."เชี้ย..!!!พราวฟ้าสบถคำหยาบคายออกมาเสียงดังลั่น ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ เมื่อเสียงทักทายจากสาวใช้ "เข้ามาได้ยังไงคะ"พราวฟ้าเอ่ยถาใสาวใช้กว่าเจ็ดคนยืนเรียงกันอยู่ ในมือพวกเขาล้วนมีทั้งเสื้อผ้าเครื่องสำอางและข้าวของแต่งตัวมากมาย "นาย บอกให้พวกเรามาจัดการแต่งกายให้นายหญิงค่ะ เหมือนมีเรื่องที่ต้องคุยกันเรื่องสัญญาข้อตกลงระหว่างทั้งคู่ "งั้นเเหรอ"พราวมองสาวใช้ในชุดแม่บ้านเหมือนกันทุกคนด้วยความมึงง"อืมงั้นฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ พวกพี่ ๆ อออกไปก่อนได้ไหม""เอ่อแต่ว่า...."สาวใช้เหมือนดูจะลำบากใจที่จะออกไป ทำเอาพราวฟ้าถอนหายออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยประโยคถัดมา"งั้นก็ได้แล้วแต่พวกพี่เลยค่ะ"สิ่งเสียงเด็กสาว พวกนางทั้งเจ็ด ก็จัดแจงข้าวของที่นำมาราวแขวนผ้า ที่มีให้เลือกกว่ายี่สิบชุด รองเท้ารวมถึงกระเป๋าและของประดับ "เขาเอาใจ

EPISODES 9 | คิดถึง “จอมทับรีบไปเอาอาหารมาเสริฟลูกค้าเร็ว” เสียงแหลมของเจ้าของร้านเอ่ยสั่งน้องชายตัวดี “นี่ครับ” “ทำเป็นเล่นไป เร็ว ๆ ลูกค้ารอนาน แล้ว นี่ถ้ายัยพราวฟ้าอยู่ก็ดีสิ ตั้งแต่วันนั้น มันหายไปไหนของมันนะ พราวฟ้า เจ๊อดเป็นห่วงแกไม่ได้จริงๆ” จอมทัพที่ได้ยินพี่สาวเอ่ย ก็มีสีหน้าหมองลง “ผมไม่รู้ว่าพราวฟ้าหายไปไหน แถมคุณลุงก็ถูกพาตัวไปด้วย แต่ยังไงผมก็จะหาพราวฟ้าให้เจอให้ได้ตอนนี้ผมเก็บตังได้สามหมื่นแล้ว ถ้าพราวฟ้ากลับมาผมจะรีบให้มันไปจ่ายค่ารักษา” “จอมทัพๆ ลูกค้ามาอีกแล้ว” เจ๊ส้มหันไปมองรถสปอร์ตหรูสีดำมาจอดหน้าร้าน ไฟล์วิ่งลงมาจากด้านคนขับเปิดประตูรถให้พราวฟ้า “เชิญครับนายหญิง” “” ขอบคุณค่ะ พราวขอเข้าไปคนเดียวนะคะ” พราวฟ้าเอ่ยขึ้นกับไฟล์ลูกน้องคนสนิทคนสนิทของคชา เพราะเธออยากมีเวลาส่วนตัวคุยกับพวกเขา “ครับผมจะรอนายหญิงด้านนอก มีอะไรก็เรียกผมได้ตลอด” พราวฟ้าพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ แล้วเดินเข้าไปในร้านทันที ภายในร้านตอนนี้มีลูกค้าเพียงสองโต๊ะเท่านั้น “รับอะไรดีค่ะคุณ” เจ๊ส้มเอ่ยถามระหว่างก้มหน้ารอจดออเดอร์ “เอาเค้กชาเขียวกับน้ำมะนาวเปรี้ยวจี๊ดค่ะ” “ ยัยพราวฟ้า” เจ๊ส้