Se connecterPartager
บทที่ 1
Dernier chapitre
พ่อเลี้ยงที่พาลูกสาวบุญธรรมไปโรงหนังส่วนตัว บทที่ 7
เฉินกังจ้องฉันอย่างดุร้าย ที่ปลายเท้าของเขายังมีมีดสั้นเล่มหนึ่งวางอยู่ ใบมีดสะท้อนแสงขาววาบในใจฉันพลันเกิดแรงกระตุ้น อยากพุ่งเข้าไปฆ่าพ่อเลี้ยงให้ตายเดี๋ยวนั้นเลยแต่เหตุผลก็ยังยับยั้งฉันเอาไว้ฉันซ่อนมือถือไว้ด้านหลัง แล้วแอบกดโทรออกเพื่อแจ้งความ...พ่อเลี้ยงพูดต่อว่า"พวกแกสองแม่ลูก เกิดมาก็เป็นของเล่นของฉัน! ฉันเบื่อคนแก่แล้ว ตอนนี้ฉันอยากเล่นกับเด็กมากกว่า ขอแค่พวกแกเชื่อฟัง ฉันรับรองว่าจะพากลับไป และจะไม่ถือสาเรื่องที่เกิดขึ้น!"แม่ที่นอนอยู่บนพื้นตะโกนออกมาด้วยเสียงแหบแห้ง"ไม่! ลู่ลู่รีบหนีไป ไม่ต้องสนใจแม่! เฉินกังมันเป็นสัตว์เดรัจฉาน แม่มองคนผิดและตาบอดเอง"เฉินกังเตะเข้าที่ท้องแม่หนึ่งที"หุบปาก นังผู้หญิงแพศยา อย่ามาขัดเรื่องดี ๆ ของฉัน"พอเห็นแม่ถูกเตะ หัวใจของฉันก็เจ็บปวดราวกับถูกบีบ"อย่าตีแม่ฉัน ฉันจะลบวิดีโอให้ และต่อไปจะไม่หาเรื่องคุณอีกแล้ว โอเคไหม"ตอนพูด เสียงของฉันสั่นไปหมด แต่พลังที่อยากปกป้องแม่ในใจก็ยังค้ำจุนฉันไว้อย่างแน่นหนาเฉินกังหัวเราะออกมา"ทำไมฉันต้องเชื่อแก? ถ้าฉันปล่อยพวกแกไป แล้วพวกแกเอาวิดีโอไปแจ้งความฉันจะทำยังไง?"ฉันพูดอย่างจริงใจ
พ่อเลี้ยงที่พาลูกสาวบุญธรรมไปโรงหนังส่วนตัว บทที่ 6
แต่แม่ก็ยังคงกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย ตั้งแต่นั้นมา แม่จึงเริ่มคอยสังเกตการกระทำของพ่อเลี้ยงอยู่ตลอดสายตาของแม่เปลี่ยนไป เธอเริ่มใส่ใจความเคลื่อนไหวภายในบ้านฉันพบว่าตอนดึกเธอเคยไปตรวจดูว่าประตูห้องน้ำปิดสนิทหรือไม่ มีครั้งหนึ่งถึงขั้นรื้อสมุดบันทึกของฉันออกมาดูเย็นวันนั้น จู่ ๆ เธอก็ถามฉันว่า "ช่วงนี้เฉินกังมีอะไร...ผิดปกติหรือเปล่า?"ฉันส่ายหน้า แต่ริมฝีปากกลับสั่นระริก แม่เงียบอยู่นาน ก่อนจะพูดกับฉันว่า"ถ้าเขาทำอะไรลูก ต้องบอกแม่นะ แม่จะพาลูกหนีไปเอง!"พอได้ยินคำว่าจะพาฉันหนีไป ฉันก็รู้สึกเหมือนมีแรงขึ้นมาในทันทีในที่สุดฉันก็จะหนีพ้นจากเงื้อมมือของพ่อเลี้ยงได้แล้วดังนั้นฉันจึงรวบรวมความกล้า เล่าเรื่องทั้งหมดที่พ่อเลี้ยงทำกับฉันให้แม่ฟังพอแม่ฟังจบ ก็โกรธจนหน้าเขียวคล้ำเธอหยิบโทรศัพท์ออกมาทันที แล้วจองตั๋วเครื่องบินให้ฉัน"แม่จะพาลูกออกไปจากเขาเดี๋ยวนี้! นี่มันสัตว์เดรัจฉานชัด ๆ"ฉันถามด้วยความกังวลว่า "แล้วแม่ล่ะ? แม่จะทำยังไง"แม่พูดกับฉันว่า"ไม่เป็นไร แม่จะไปกับลูก ไอ้นี่มันก็แค่เศษสวะ ไม่คุ้มให้แม่อยู่ที่นี่ต่อหรอก"ก่อนจากไป แม่ติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ในบ้านเพื่อบั
พ่อเลี้ยงที่พาลูกสาวบุญธรรมไปโรงหนังส่วนตัว บทที่ 5
ทุกครั้งที่สะดุ้งตื่น หมอนก็มักเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นฉันไม่กล้าเปิดไฟ ได้แต่ขดตัวอยู่ตรงมุมเตียง ใช้ผ้าห่มปิดหูไว้ราวกับว่าทำแบบนี้แล้วจะสามารถตัดขาดเสียงฝีเท้าที่อาจดังมาจากนอกประตูได้หลังจากนั้นเป็นต้นมา พ่อเลี้ยงก็ยิ่งได้ใจมากขึ้นเรื่อย ๆตอนฉันลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึก ตอนเดินผ่านห้องรับแขก เขามักจะนั่งอยู่บนโซฟาดูทีวี แต่หน้าจอกลับมืดสนิทมีครั้งหนึ่ง สายชุดนอนของฉันหลวม และในจังหวะที่ก้มลงเก็บของจู่ ๆ เขาก็ประคองเอวฉันจากด้านหลัง "ระวังหน่อย เดี๋ยวจะล้มเอา"ตำแหน่งที่ฝ่ามือแนบกับผิวหนังร้อนผ่าวจนน่ากลัวฉันแข็งค้างอยู่กับที่ จนกระทั่งเขาปล่อยมือ แล้วค่อย ๆ พูดเสริมขึ้นอีกประโยคว่า "หนูก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องรู้จักดูแลตัวเองได้แล้วนะ"ห้องน้ำกลายเป็นฝันร้ายของฉัน เขามักจะอาบน้ำตอนหัวค่ำ ไอน้ำลอยเอ่อออกมาจากช่องประตูพร้อมกลิ่นครีมอาบน้ำมีครั้งหนึ่งฉันรีบใช้ห้องน้ำ ตอนผลักประตูเข้าไป เขากำลังเช็ดผมอยู่ ท่อนล่างมีเพียงผ้าขนหนูผืนหนึ่งพันไว้อย่างหลวม ๆพร้อมกับหยดน้ำที่กลิ้งลงมาตามกล้ามเนื้อหน้าท้องของเขาเขายิ้ม "รีบอะไรขนาดนั้น? เดี๋ยวพ่อก็เสร็จแล้ว"ฉันปิดประตูดัง
พ่อเลี้ยงที่พาลูกสาวบุญธรรมไปโรงหนังส่วนตัว บทที่ 4
ขณะที่ฉันยังมึนงงอยู่ พ่อเลี้ยงก็เอื้อมมือเข้าไปในปกเสื้อของฉันแล้วบีบคลึงอย่างแรงฉันตกใจจนรีบปัดมือเขาออกไปจากนั้นพ่อเลี้ยงก็จากไปพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้ายฉันลังเลว่าจะบอกแม่ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นดีหรือไม่แต่ถ้าฉันบอกแม่ แม่จะต้องเสียใจมากแน่ ๆ และอาจถึงขั้นเลิกกับพ่อเลี้ยงเลยก็ได้แต่ถ้าฉันไม่บอกแม่ พ่อเลี้ยงจะต้องยิ่งอุกอาจมากขึ้นแน่ ๆฉันตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแม่ล้างจานเสร็จอย่างรวดเร็วฉันเองก็ไปอาบน้ำที่ห้องน้ำฉันรู้สึกว่าตัวเองมีกลิ่นตัว เลยต้องอาบน้ำอุ่นในขณะที่ฉันกำลังรู้สึกถึงน้ำที่ไหลผ่านร่างกายของฉันทันใดนั้น ประตูห้องน้ำก็ถูกผลักเปิดออกเนื่องจากโถส้วมก็อยู่ในห้องน้ำ พ่อเลี้ยงจึงเอาสิ่งนั้นออกมาแล้วเริ่มปัสสาวะต่อหน้าฉันโดยไม่คิดจะซ่อนมันเลยฉันสังเกตเห็นส่วนสีดำนั้นทันที"พ่อคะ หนูยังอาบน้ำไม่เสร็จเลยค่ะ รอหนูอาบเสร็จก่อนแล้วค่อยเข้าห้องน้ำได้ไหมคะ"แต่พ่อเลี้ยงกลับเอ่ยอย่างไม่แยแส"พ่อเข้าห้องน้ำแบบนี้มาตั้งแต่หนูยังเด็กแล้ว ตอนนี้พอหนูโตแล้วก็ยังทำกับพ่อเหมือนเป็นคนนอกอยู่ดี"แต่ฉันมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าแก่นกลางของเขากำลังขยายใหญ
พ่อเลี้ยงที่พาลูกสาวบุญธรรมไปโรงหนังส่วนตัว บทที่ 3
เขาคว้ากางเกงในของฉันแล้วดึงลงอย่างแรงทันใดนั้น ร่างกายท่อนล่างทั้งหมดของฉันก็ถูกเปิดเผยต่อหน้าพ่อเลี้ยง เหมือนกับไข่ที่ถูกปอกเปลือกฉันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบหนีบต้นขาเข้าหากัน"พ่อคะ นี่มัน..."แค่ถูกพ่อเลี้ยงลูบไล้ก็มากเกินพอแล้ว แต่ตอนนี้เขายังถอดกางเกงฉันอีก ฉันจะไปพบแม่ในสภาพแบบนี้ได้ยังไง?พ่อเลี้ยงจับต้นขาที่เปียกชื้นของฉันแยกออก แล้วจ้องมองไปที่หว่างขาของฉันอย่างตั้งใจ"สีชมพูสวยมาก แถมยังเล็กอีก สวยกว่าของแม่หนูอีกนะเนี่ย"ฉันตกใจมาก ทำไมพ่อเลี้ยงพูดจาหยาบคายแบบนั้น แล้วทำไมต้องเปรียบเทียบของฉันกับแม่ด้วย?ฉันอยากจะใส่กางเกง แต่พ่อเลี้ยงยกขาฉันขึ้น ก่อนจะฉีกกางเกงในของฉันออกแล้วโยนทิ้งไปเขาเอาเท้าของฉันมาวางไว้ตรงจมูกแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ"ฟืด~อ่า แค่เท้ายังหอมขนาดนี้เลย ตัวหนูก็น่าจะหอมกว่านี้แน่ ๆ"ขณะที่พูด เขาก็ก้มศีรษะลงไปใต้กระโปรงของฉันฉันรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาที่บริเวณส่วนลับของฉัน มันรู้สึกเหมือนถูกขนนกจี้เบา ๆ"มะ ไม่ได้ค่ะ ตรงนั้นสกปรก..."แต่เขาไม่สนใจคำขอร้องของฉัน เขาใช้มือทั้งสองข้างกดขาฉันลงอย่างแรง จากนั้นริมฝีปากของเขาก็แตะจุดท
พ่อเลี้ยงที่พาลูกสาวบุญธรรมไปโรงหนังส่วนตัว บทที่ 2
ฉันเหลือบมองพ่อเลี้ยงและเห็นว่าเป้ากางเกงของเขาเริ่มปูดโปนออกมาอย่างเห็นได้ชัด ดูน่าเกรงขามมากทีเดียวเมื่อสังเกตเห็นสายตาของฉัน พ่อเลี้ยงก็รู้ทันความคิดของฉันทันทีเขานั่งข้างฉันในท่าเดียวกับชายในจอ"ลู่ลู่ ตอนนี้หนูดูแย่มากเลยนะ รู้สึกอย่างนั้นไหม?"พอพ่อเลี้ยงชี้ให้เห็นเช่นนั้น ฉันถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองกำลังสั่นไปทั้งตัว ผิวแดงระเรื่อเล็กน้อย ฉันเผลอเลิกเสื้อผ้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว ดูยุ่งเหยิงและน่าอับอายราวกับนางเอกในหนังฉันกัดริมฝีปาก ไม่รู้จะพูดอะไรดีน้ำเสียงของพ่อเลี้ยงอ่อนลง "ไม่เป็นไร ที่นี่มีแค่เราสองคน หนูต้องการอะไร พ่อจะสนองให้หมด... นี่เป็นความลับเล็ก ๆ ของเรานะ""ตอนนี้หนูรู้สึกยังไงบ้าง? หนู...ต้องการอะไร?"ใบหน้าของฉันแดงก่ำ ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "หนู...หนูรู้สึกแปลก ๆ หนูอยากจะ...""อยากจะ?""อยากจะ...ทำแบบนี้""เด็กดี"พ่อเลี้ยงฉวยโอกาสปลดกระดุมเสื้อรัดรูปของฉันออกทันทีที่เสื้อทั้งสองฝั่งคลายออก หน้าอกสีขาวนวลก็กระโดดออกมาเหมือนกระต่ายขาวตัวใหญ่เมื่อถูกเปิดเผยต่อหน้าพ่อเลี้ยงแบบนี้ ฉันจึงรู้สึกอับอายอย่างมากกลิ่นอายของชายผู้มากประสบการณ์
