Short
สามเหลี่ยมแห่งความสุข

สามเหลี่ยมแห่งความสุข

Von:  กระต่ายนัมบะAbgeschlossen
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
7Kapitel
1Aufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

ความหลงใหล

มุมมองผู้ชาย

ความคลุมเครือ / ความคลุมเครือ

"อืม...พอพี่ชายไม่อยู่ น้องชายก็เลยมามั่วกับพี่สะใภ้... พวกนายนี่จริง ๆ เลย อ๊ะ..." หลังจากพี่ชายทำธุระเสร็จและจากไป จึงเหลือเพียงพี่สะใภ้ที่นอนอยู่บนเตียงอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ผมสัมผัสเธออย่างอดใจไม่ไหว แต่แล้วเธอก็สะดุ้งตื่นจากการสัมผัสของผม และดึงผมเข้าไปในอ้อมแขน ปล่อยให้ผมทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายของเธอ และท่ามกลางความเร่าร้อนนั้น ผมเงยหน้าขึ้นและได้เห็นร่างของพี่ชายยืนอยู่

Mehr anzeigen

Kapitel 1

บทที่ 1

ผมชื่อหลิวฉง เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย

ไม่กี่วันก่อนเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ผมอยู่บ้านว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ เลยไปหาพี่ชายที่เซินเจิ้น

ทันทีที่ก้าวเข้าบ้าน ก็เห็นพี่สะใภ้สวมชุดนอนสายเดี่ยวกระโปรงสั้น เดินออกมาจากห้องนอน

"เสี่ยวฉงมาแล้ว มาให้พี่กอดหน่อยซิ..."

ต่อมา กลิ่นหอมหวานสายหนึ่งก็ลอยปะทะจมูก ผมถูกพี่สะใภ้โอบกอดเอาไว้

ผมรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้ใส่บรา หน้าอกอวบอิ่มของเธอที่ถูกคั่นด้วยผ้าเพียงสองชั้นบาง ๆ กดแนบกับหน้าอกของผม ทำให้ผมรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว ผมจึงดันหน้าอกไปข้างหน้าและถูไถกับเธอโดยสัญชาตญาณ

หลังจากปล่อยมือ พี่สะใภ้ก็ไม่ได้ตำหนิว่าผมไม่รู้กาลเทศะ

แต่กลับขยิบตาให้ผมราวกับกำลังหัวเราะที่ผมโตพอจะรู้จักฉวยโอกาสกับผู้หญิงแล้ว

ใบหน้าสวยแดงระเรื่อนั้นดูน่ามองเป็นพิเศษ

พี่สะใภ้คบกับพี่ชายผมมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เพราะงั้นความสัมพันธ์ของเธอกับผมจึงสนิทกันมาก เมื่อก่อนตอนอยู่บ้านเกิด เวลาทั้งสองคนไปเดตกันก็มักพาผมไปด้วย พอเจอเพื่อนสนิทผู้หญิงของเธอ ก็จะแนะนำอย่างภูมิใจว่า ดูสิ ฉันมีน้องชายสุดหล่อเพิ่มมาคนหนึ่งด้วยนะ

ผมคิดว่าเธอคงมองผมเป็นน้องชายจริง ๆ

แต่ส่วนที่แย่ที่สุดคือ ดูเหมือนผมจะหลงใหลเธอเข้าอย่างจัง แม้แต่ตอนช่วยตัวเองผมก็ยังนึกถึงหน้าเธอ

ที่แย่กว่านั้นคือ ผมไม่เห็นว่ามันผิดอะไร และมันยิ่งกระตุ้นความปรารถนาของผมด้วยซ้ำ

แต่ความสัมพันธ์ของเราก็ได้ล้ำเส้นไปในเย็นวันนั้นหลังจากที่ผมแอบดูเธอและพี่ชายผมมีอะไรกัน

วันนั้นแอร์ในห้องนอนผมเสีย ผมร้อนจนมึนงงไปหมด เลยตั้งใจจะออกไปหาน้ำดื่ม

แต่พอเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น เสียงครางแผ่วเบาก็ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนใหญ่ กระแทกเข้ากับโสตประสาทของผม ทำให้ผมตาสว่างขึ้นมาในทันที

"บะ...เบาหน่อย ลึกเกินไปแล้วนะ.."

พวกเขาปิดประตูไม่สนิท ผมจึงเห็นแค่ด้านหลังเตียง จากมุมนั้น ผมมองไม่เห็นใบหน้าของพี่ชาย เห็นเพียงว่าทั้งคู่เปลือยกายอยู่

พี่สะใภ้นอนราบอยู่บนเตียง ขาเรียวยาวขาวเนียนสองข้างยกขึ้นพาดไว้บนไหล่ของพี่ชาย

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นส่วนลับของพี่สะใภ้

ผมเลียริมฝีปาก มองพี่สะใภ้กำผ้าปูที่นอนแน่นพลางหายใจหอบเบา ๆ เท้าเล็ก ๆ ของเธอสั่นเทา นิ้วเท้าเกร็งแน่นราวกับกำลังอดทนต่อการกระทำที่รุนแรงของสามี

"เสียวไหม?"

เสียงทุ้มต่ำของพี่ชายดังมาจากในห้อง

"อืม..."

พี่สะใภ้ส่งเสียงครางเบา ๆ อย่างเย้ายวนราวกับสัตว์ตัวน้อย เธอครางเป็นจังหวะเดียวกับพี่ชาย

ผมมองด้วยความรู้สึกปลื้มใจและริษยาไปพร้อมกัน

สิ่งที่ทำให้ผมปลื้มใจคือพี่สะใภ้ที่แสนอ่อนโยนและงดงามของผมกำลังกางขาออกกว้าง ทำให้ผมได้เห็นด้านที่อ่อนแอและเย้ายวนที่สุดของเธอ

ส่วนสิ่งที่ทำให้ผมริษยาคือ ถ้าผมเป็นผู้ชายที่อยู่บนตัวเธอ มันคงจะรู้สึกดีสุด ๆ ไปเลย

ขาของพี่สะใภ้ยังคงสั่นอยู่ ก้นของเธอยกสูงขึ้นไปอีก จนร่างกายของเธองอครึ่งหนึ่ง

"กะ...ก้นใหญ่จัง เซ็กซี่มาก"

พี่ชายเริ่มสอบสะโพกอย่างรุนแรงขึ้น แผ่นหลังกว้างและบั้นท้ายทรงพลังของเขาเต้นระริกเหมือนกระทิงที่ไม่รู้จักเหนื่อย

ขาเล็ก ๆ ของพี่สะใภ้ที่ยกขึ้นกลางอากาศแข็งเกร็ง ก่อนที่เธอจะร้องเสียงหอบ "เสี่ยวฉง เสี่ยวฉง..."

ผมตกใจนึกว่าโดนพี่สะใภ้จับได้ จึงรีบถอยกลับ

แต่แล้วผมก็ได้ยินพี่ชายหัวเราะคิกคัก "นี่เธอก็ชอบน้องฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ? อยากให้เขาเอาเธอหรือไง?"

เสียงครางเบา ๆ ของพี่สะใภ้หลุดออกมาจากริมฝีปาก แยกไม่ออกระหว่างความสุขและความเจ็บปวด

"อ๊า...ทีคุณยัง...ไปเอาผู้หญิงสำส่อนข้างนอกนั่นได้เลย...แล้วทำไม...ฉันจะเอากับเสี่ยวฉงไม่ได้ล่ะ?"

"งั้นตอนนี้...คนที่ทำให้เธอเสียวได้...คือฉันหรือว่าน้องชายกันล่ะ?"

เตียงสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกหลายครั้ง ก่อนที่ลมโกรกจะค่อย ๆ พัดบานประตูไม้ของห้องนอนใหญ่ให้เปิดออก

ใบหน้างดงามเย้ายวนของพี่สะใภ้ปรากฏขึ้นต่อหน้าผมอย่างชัดเจน และสบตากับผมในรูปแบบที่ผมไม่เคยคิดมาก่อน

หัวใจของผมเต้นผิดจังหวะ ความรู้สึกไม่สมจริงอย่างรุนแรงนั้นแล่นไปทั่วร่างราวกับถูกไฟช็อต ทั้งที่อากาศร้อนอบอ้าว แต่กลับรู้สึกเหมือนมีกระแสความเย็นสายแล้วสายเล่าไหลทะลักเข้ามาตามรูขุมขนไม่หยุด

สายตาของเธอดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง เป็นความเลื่อนลอยแบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ไร้จุดรวมสายตา ราวกับกำลังมองผมอยู่ แต่ก็เหมือนมองทะลุผ่านร่างของผมไป ปากของเธอเผยอค้างด้วยความตกตะลึง แต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก ริมฝีปากสั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้

จนกระทั่งคนที่อยู่เหนือร่างเธอเร่งจังหวะขึ้นมากะทันหัน แววตาที่เหมือนจะรวมเป็นจุดของเธอก็แตกกระจายอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเหลือกตาขาวอย่างควบคุมไม่ได้

สีหน้าที่ปะปนทั้งความวาบหวาม ความสับสน และการดิ้นรน ปรากฏขึ้นพร้อมกันบนใบหน้างดงามที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดี
Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
7 Kapitel
บทที่ 1
ผมชื่อหลิวฉง เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยไม่กี่วันก่อนเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ผมอยู่บ้านว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ เลยไปหาพี่ชายที่เซินเจิ้นทันทีที่ก้าวเข้าบ้าน ก็เห็นพี่สะใภ้สวมชุดนอนสายเดี่ยวกระโปรงสั้น เดินออกมาจากห้องนอน"เสี่ยวฉงมาแล้ว มาให้พี่กอดหน่อยซิ..."ต่อมา กลิ่นหอมหวานสายหนึ่งก็ลอยปะทะจมูก ผมถูกพี่สะใภ้โอบกอดเอาไว้ผมรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้ใส่บรา หน้าอกอวบอิ่มของเธอที่ถูกคั่นด้วยผ้าเพียงสองชั้นบาง ๆ กดแนบกับหน้าอกของผม ทำให้ผมรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว ผมจึงดันหน้าอกไปข้างหน้าและถูไถกับเธอโดยสัญชาตญาณหลังจากปล่อยมือ พี่สะใภ้ก็ไม่ได้ตำหนิว่าผมไม่รู้กาลเทศะแต่กลับขยิบตาให้ผมราวกับกำลังหัวเราะที่ผมโตพอจะรู้จักฉวยโอกาสกับผู้หญิงแล้วใบหน้าสวยแดงระเรื่อนั้นดูน่ามองเป็นพิเศษพี่สะใภ้คบกับพี่ชายผมมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย เพราะงั้นความสัมพันธ์ของเธอกับผมจึงสนิทกันมาก เมื่อก่อนตอนอยู่บ้านเกิด เวลาทั้งสองคนไปเดตกันก็มักพาผมไปด้วย พอเจอเพื่อนสนิทผู้หญิงของเธอ ก็จะแนะนำอย่างภูมิใจว่า ดูสิ ฉันมีน้องชายสุดหล่อเพิ่มมาคนหนึ่งด้วยนะผมคิดว่าเธอคงมองผมเป็นน้องชายจริง ๆแต่ส่วนที่แย่ที่สุดคือ ดูเ
Mehr lesen
บทที่ 2
ในใจผมตื่นตระหนกจนดูต่อไม่ไหวจริง ๆ จึงกลับไปที่ห้องของตัวเองด้วยอาการเวียนหัว ถอดกางเกงชั้นในโยนไปไกล ๆ แล้วหลับไปอย่างสะลึมสะลือไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ผมก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาโดยมีเสียงพี่ชายดังอยู่หน้าประตู"ฉันจะออกไปทำธุระหน่อย อีกหนึ่งชั่วโมงจะกลับมานะ"จากนั้นก็มีเสียงประตูดังปัง ก่อนจะถูกล็อกเขากำลังพูดกับผมหรือเปล่า?ผมนอนจนคอแห้งผาก ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าช่วงบ่ายมัวแต่แอบมองจนลืมดื่มน้ำ จึงสวมกางเกงชั้นในแล้วออกไปที่ห้องนั่งเล่น เทน้ำเย็นดื่มไปแก้วหนึ่ง สมองถึงค่อยปลอดโปร่งขึ้นความสนใจของผมกลับไปอยู่ที่ความรู้สึกร้อนรุ่มในร่างกาย มันเป็นความรู้สึกเหมือนแรงปรารถนาที่สะสมจนใกล้จะปะทุ เพียงแค่แตะต้องนิดเดียวก็อาจควบคุมไม่อยู่ผมชะโงกหน้าไปมองทางห้องนอนใหญ่แวบหนึ่ง แล้วเรียกเสียงเบาว่า "พี่สะใภ้..."ไม่มีเสียงตอบรับ พี่สะใภ้มีเส้นผมยาวสลวยดุจก้อนเมฆ กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงใบหน้าแดงระเรื่อของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความปรารถนา ผ้าห่มบาง ๆ คลุมเพียงหน้าท้อง ส่วนหน้าอกข้างหนึ่งเผยออกมา ขาเรียวยาวของเธอกลับมาชิดกันแล้ว และเธอก็กลับคืนสู่ความเรียบร้อยแบบหญิงสาวอีกครั้งผมกลืนน้ำลาย
Mehr lesen
บทที่ 3
หัวใจของผมเริ่มเต้นแรง ก่อนจะพูดตะกุกตะกักว่า "พี่...พี่...พี่...กลับมาแล้วเหรอ..."พี่ชายนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วหัวเราะเบา ๆ "เป็นยังไงบ้าง? หน้าอกของพี่สะใภ้นายนุ่มไหมล่ะ?""ผม...ผม...นะ...นุ่มครับ" ผมพูดตะกุกตะกักไม่เป็นคำพอเห็นว่าผมอายจนพูดไม่ออก พี่สะใภ้เลยเตะพี่ชายแล้วพูดว่า "เลิกแกล้งเสี่ยวฉงได้แล้ว"จากนั้นพี่ชายก็หันหน้าไปคว้าตัวพี่สะใภ้ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขน แล้วลูบคลำหน้าอกของเธอพลางพูดว่า "เอ็นดูมันหรือไง อยากให้พวกเราพี่น้องผลัดกันเอาเธอเหรอ?""เสี่ยวฉงคงอึดอัดมากแน่ ๆ ที่ต้องกลั้นไว้แบบนั้น..."หลังจากพี่สะใภ้โดนนวดจนรู้สึกสบายตัว เธอก็พลิกตัวนอนคว่ำ แอ่นก้น พลางหอบหายใจถี่ "อีกอย่าง...คุณเองไม่ใช่เหรอที่เสนอให้ลองทำกันสามคนน่ะ?"หลังจากพูดจบ เธอก็ยื่นก้นกลมขาวเนียนมาทางผม แล้วพูดว่า "มาสิ เสี่ยวฉง...มาเอาฉันให้ตายพร้อมกับพี่ชายนายเลย..."ความยั่วยวนเย้ายวนของเธอทำให้ผู้ชายคนไหนก็ยากจะต้านไหว ผมกับพี่ชายจึงโผเข้าไปหาเธอทันที ก่อนจะประกบเธอไว้ตรงกลางจากด้านหน้าและด้านหลังในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันก็แสบแก้วหูราวกับเสียงระฆังเตือนภัย ทำให้ประ
Mehr lesen
บทที่ 4
"พ่อ เรื่องของพวกเรา พวกเราจัดการกันเองได้ ไม่ต้องให้พ่อกับแม่เป็นห่วงหรอก"บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที ไม่มีใครยอมก้มหัวก่อน ผมกับพี่สะใภ้ยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ๆ กลัวว่าจะดึงไฟโกรธมาลงที่ตัวเองแต่จะว่าไปก็แปลกเหมือนกัน ปกติพี่ชายก็อารมณ์ดีไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้จู่ ๆ ถึงหงุดหงิดรุนแรงขนาดนี้?แม่พยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง เธอเอ่ยด้วยความเป็นห่วงว่า "ลูก พวกเราเองก็เป็นห่วงสุขภาพของพวกแกเหมือนกัน ตรวจเร็วเท่าไหร่ก็สบายใจเร็วเท่านั้น"พี่ชายขมวดคิ้วมุ่น พลางจ้องหน้าพ่ออย่างไม่ยอมแพ้ "แม่ ผมบอกแล้วไงว่าพวกเราสบายดี พวกเรามีแผนของตัวเอง ไม่ต้องลำบากให้พ่อกับแม่มายุ่งหรอก"สีหน้าของพ่อเริ่มเหมือนพายุกำลังจะมา ทันทีที่ความโกรธพุ่งขึ้น เขาก็กระแทกแก้วน้ำลงบนโต๊ะอย่างแรง แล้วถามกลับทันที"มีแผนของตัวเอง? งั้นพวกแกก็บอกพวกเรามาสิ! พวกแกทำแบบนี้แล้วจะให้พวกเราวางใจได้ยังไง?"พี่ชายเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรำคาญอย่างชัดเจน "พวกเรามีแผนของพวกเราเอง ทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่เข้าใจ?"น้ำเสียงของแม่มีความสั่นเครืออยู่เล็กน้อย เธอพยายามเกลี้ยกล่อมพี่ชาย
Mehr lesen
บทที่ 5
พี่สะใภ้ชะงักมือที่กำลังเก็บกวาดไปในทันที สีหน้ายิ่งดูแย่ลงกว่าเดิม ไหล่เริ่มสั่นน้อย ๆ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังพยายามกดกลั้นอารมณ์ของตัวเอง ก่อนจะซุกหน้าลงระหว่างขาผมตกใจจนสมองขาวโพลน ไม่รู้ควรพูดอะไร ได้แต่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้าเธออย่างทำอะไรไม่ถูก "พี่สะใภ้ ผมขอโทษ..."จู่ ๆ พี่สะใภ้ก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอบวมแดง น้ำตาคลอเบ้า "ไม่ใช่ ไม่ใช่เพราะเรื่องงาน..."เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับกำลังพยายามรวบรวมความกล้าเห็นท่าทางน้อยอกน้อยใจของเธอแบบนั้น ผมเองก็ไม่รู้จะพูดปลอบยังไง ได้แต่ถามต่อไปตามคำพูดของเธอ"งั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? พวกเราช่วยกันคิดหาวิธีแก้ได้นะ..."เธอกะพริบดวงตาฉ่ำน้ำคู่นั้นพลางมองผมอย่างน่าสงสารจับใจ ในที่สุดก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำและสั่นเครือ "ที่จริง...พวกเรารู้มาตั้งนานแล้วว่าชาตินี้คงไม่มีลูกของตัวเองได้อีกแล้ว"เสียงของพี่สะใภ้เบาจนแทบไม่ได้ยิน "หลังจากแต่งงานได้ไม่นาน เขาเคยได้รับบาดเจ็บตอนทำงานครั้งหนึ่ง ถึงตอนนี้จะฟื้นตัวแล้วก็จริง แต่...แต่หมอบอกว่าความสามารถในการมีลูกของเขาได้รับผลกระทบ"คำพูดของพี่สะใภ้ก้
Mehr lesen
บทที่ 6
"ถ้านายเต็มใจก็จะดีมาก แต่ถ้านายไม่เต็มใจจริง ๆ ก็ไม่เป็นไร ต่อไปเมื่อนายแต่งงาน ทรัพย์สินทั้งหมดของพี่ก็จะยกให้ลูกของนายเหมือนกัน"ผมมองพี่ชายที่คอยปกป้องและดูแลผมมาตั้งแต่เด็ก ในแววตาของเขาเผยความเปราะบางและไร้หนทางที่ยากจะบรรยายออกมาได้ผมเข้าใจความรู้สึกของเขา ผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่สามารถทำให้ภรรยาของตัวเองตั้งครรภ์ได้ สำหรับเขาแล้ว คงเป็นความกระทบกระเทือนที่ใหญ่หลวงและหนักหน่วงอย่างยิ่งผมสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังและความจนใจของพี่ชาย เมื่อมองดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและวิงวอนของเขา ผมก็พูดคำว่าปฏิเสธไม่ออกเลยจริง ๆผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพยักหน้า "พี่ ผมจะลองดู"ในที่สุดใบหน้าของพี่ชายก็เผยรอยยิ้มโล่งใจออกมาเล็กน้อย เพียงแต่ในรอยยิ้มนั้นแฝงไว้ด้วยความเศร้าหม่นที่ยากจะอธิบายให้ชัดเจนเห็นได้ชัดว่าเขาดีใจมาก และโล่งอกด้วย "วันนี้เป็นช่วงตกไข่ของเสี่ยวถิงพอดี ไปเถอะ"ในน้ำเสียงของเขามีความสั่นไหวบางอย่างที่แทบสังเกตไม่ออกผมพยักหน้า ในใจเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อน ผมรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ยากลำบากสำหรับเขาเพียงใด ผมค่อย ๆ เดินไปยังห้องของพี่สะใภ้ทีละก้าว ๆ ทุกก้าวล้วนหนักอึ้
Mehr lesen
บทที่ 7
พี่ชายได้ยินความเคลื่อนไหวในห้องก็รีบวิ่งเข้ามาเช่นกัน เขายืนขวางหน้าผมอย่างแน่วแน่ ห้ามการดุด่าทุบตีของพ่อเอาไว้"พ่ออย่าตีเสี่ยวฉง เรื่องนี้ไม่ใช่ความคิดของเขา ผมเป็นคนบอกให้เขาทำเอง!"ผมไม่เคยเห็นพ่อโกรธมากขนาดนี้มาก่อน ในดวงตาของเขามีไฟโทสะลุกวาวราวกับสามารถจุดให้อากาศรอบตัวติดไฟได้ แม้แต่ลมหายใจก็ดูติดขัดไปหมด"งั้นก็ตีพวกแกสองคนพร้อมกันเลย!"แม่กอดพี่สะใภ้ไว้ในอ้อมแขนจนน้ำตาของเธอกับน้ำตาของพี่สะใภ้ไหลปนกัน เสียงของแม่สั่นเครือขณะปลอบว่า "ลูก แม่ได้ยินหมดแล้ว หนูต้องทนทุกข์ใจมากจริง ๆ แต่พวกเราทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด นี่เป็นหลักศีลธรรมของครอบครัว เป็นเส้นตายที่ห้ามข้าม!"พ่อมีสีหน้าเขียวคล้ำ เขาหอบหายใจแรง ก่อนกระแอมคอ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นชัดถ้อยชัดคำ"บอกพวกเราตั้งแต่แรกก็จบแล้ว ทำไมต้องทำเรื่องที่ผิดจริยธรรมแบบนี้ด้วย?"ผมกับพี่ชายก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดโดยไม่พูดอะไรสักคำจากนั้นพ่อก็หันไปให้คำมั่นกับพี่สะใภ้ที่ร้องไห้จนแทบกลายเป็นคนเจ้าน้ำตา "เสี่ยวถิง ถ้าหนูอยากมีลูกจริง ๆ ก็หย่าเถอะ"แล้วเขาก็หันไปถลึงตาใส่พี่ชาย "เหลยจื่อ แกออกไปแต่ตัวซะ เพื่อไถ่โทษให้เ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status