Mag-log inเมื่อถึงเวลาตอนเย็นหญิงสาวเก็บกวาดของเตรียมปิดร้านตามปกติ วันนี้เธอทำใจไว้แล้วว่ากลับไปจะต้องพบเจออะไรบ้าง แต่เพื่อชีวิตของครอบครัวเธอนั้นก็พร้อมที่จะเสี่ยง
“ไม่ต้องคิดมากนะพะพาย ก็แค่เสียพรหมจรรย์ให้กับผู้ชายที่ไม่รักเอง” หญิงสาวพูดปลอบใจตัวเองเบาๆ ก่อนจะยิ้มออกและขึ้นรถประจำทางกลับไปยังอพาร์ทเม้นต์ของตัวเอง
เมื่อมาถึงอพาร์ทเม้นต์ของตัวเองก็สำรวจรอบๆ บริเวณตึก แต่ยังไม่พบรถหรูที่มักจะมาเธอ
“วันนี้เขาคงไม่มาสินะ” หญิงสาวยิ้มให้กับตัวเองเบาๆ และเดินขึ้นไปยังห้องของเธอ เมื่อเปิดประตูเข้าไป ปรากฎว่า ภายในห้องที่ดูแสนจะธรรมดามีแค่พัดลมและโต๊ะอ่านหนังสือเก่าๆ ของเธอก่อนหน้านี้นั้น ตอนนี้ถูกตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ทั้งเตียงนอนใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม ไหนจะเครื่องปรับอากาศ ทีวี ตู้เสื้อผ้า ตู้เย็นและเครื่องซักผ้า แถมโต๊ะอ่านหนังสือเล็กๆ ของเธอก็ถูกเปลี่ยนเป็นสไตส์มินิมอลน่ารักๆ ไหนจะโซฟาที่ราคาน่าจะแสนแพงอีก ‘เพียงแค่เธอไม่อยู่แค่ครึ่งวัน ห้องเธอนั้นถูกเปลี่ยนไปขนาดนี้เชียวเหรอ?? ไหนเขาบอกแค่จะเปลี่ยนแปลงห้องเธอเล็กๆ น้อยๆ เอง??’
เมื่อเธอเปิดดูตู้เสื้อผ้า ก็พบกับชุดแบรนด์เนมต่างๆ เต็มไปหมด เธอตกใจมากเพราะไม่คิดว่าห้องของเธอจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
“นี่คือข้อดีของคนมีเงินสินะ” หญิงสาวพึมพำให้กับตัวเองเบาๆ
ไม่นานโทรศัพท์เครื่องเก่าของเธอก็มีแอพพิเคชั่นไลน์แจ้งเตือนจากคนไม่รู้จักเข้ามา รูปโปรไฟล์นั้นเป็นเพียงรูปสีดำเท่านั้น แต่เธอก็สามารถเดาได้ง่ายว่าเป็นใคร เมื่อเห็นข้อความที่ส่งเข้ามา
‘อีก 30 นาทีฉันจะไปถึงห้องของเธอ อาบน้ำและเตรียมตัวให้พร้อม’
เมื่อหญิงสาวได้อ่านข้อความแล้วใจเธอก็เต้นแรงขึ้นผิดปกติ เธอจึงรีบปิดโทรศัพท์และเตรียมตัวเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที ตอนนี้ภายในห้องน้ำของเธอนั้นถูกเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ใหม่ทั้งหมดที่มีราคาแสนจะแพง แต่เธอก็ไม่ลังเลที่จะใช้มัน เพราะตอนนี้คนของชายหนุ่มน่าจะนำของเก่าของเธอไปทิ้งทั้งหมดแล้ว
ใช้เวลาเพียงไม่นานเธอก็จัดการอาบน้ำชำระร่างกายเรียบร้อยและเดินไปยังตู้เสื้อผ้า ก็พบว่ามีชุดนอนลายลูกไม้แสนบางที่อยู่ในนั้น เมื่อเธอเห็นดังนั้นแก้มใสๆ ของเธอก็เริ่มแดงระเรื่อออกมา
‘เขาทำให้เราขนาดนี้ เราก็ต้องเอาใจเขาเสียหน่อยไหม ไหนๆ วันนี้เราก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ตอบแทนบุญคุณที่เขาทำให้ครอบครัวของเราก็แล้วกัน’ เธอคิดอยู่ภายในใจ
หญิงสาวค่อยๆ เปลืองผ้าขนหนูและส่วมใส่ชุดนอนลายลูกไม้สีขาวเข้าไปในตัว เมื่อเธอส่องกระจกทำให้แทบช๊อคเพราะชุดนั้นมันบางมากมองเห็นทะลุสัดส่วนของเธอทั้งหมด แถมเกือบถึงแก้มก้นและด้านบนก็เป็นสายเดี่ยว คอเว้าลึกเห็นเนิ่นอก เธอจึงรีบหยิบเสื้อคลุมสีขาวมาใส่เพื่อรอเขาอยู่ในห้อง อย่างใจจดใจจ่อ
ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!
ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูมาจากด้านนอก
“คงมาถึงแล้วสินะ” หญิงสาวที่นั่งรอเขาอยู่ตรงโซฟาก็ลุกเดินไปเปิดประตูให้ชายหนุ่มผู้มีพระคุณของเธอนั้นเอง
แอ๊ดดดดด!!
ชายหนุ่มที่กำลังหัวเสียกับเมื่อตอนบ่ายที่ของเล่นของเขานั้นทำตัวสนิทกับบอดี้การ์ด เขายืนอยู่หน้าประตูของเธอ ไม่นานประตูก็เปิดออกและพบว่าหญิงสาวนั้นเตรียมตัวรอตามที่เขานั้นบอกเธอไว้จริงๆ เขาปลายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท่า โดยสายตาหันจ้องกลับมาที่หน้าอกของหญิงสาวที่มีเสื้อคลุมสีขาวส่วมทับไว้
“หึ คงจะพร้อมแล้วสินะ”
“สวัสดีค่ะคุณมาร์ช” หญิงสาวยกมือไหว้ชายหนุ่ม ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็ไม่พูดอะไรและเดินไปยังระเบียงและหยิบบุหรี่ราคาแพงออกมาดูดอย่างเงียบๆ
หญิงสาวเห็นดังนั้น จึงรีบเดินไปเปิดตู้เย็นและเทน้ำมาเสิร์ฟชายหนุ่มที่โต๊ะด้านใน
และนั่งรอเขาอยู่โซฟา ใช้เวลาไม่นานชายหนุ่มก็สูบบุหรี่จนหมดและเดินกลับเข้ามายังในห้องของเธอ
หญิงสาวเห็นดังนั้นก็รีบดีดตัวลุกขึ้นมาจากโซฟาและเดินเข้าไปหาชายหนุ่ม
“ดื่มน้ำก่อนไหมคะ??” หญิงสาวถือแก้วน้ำยกมาให้ชายหนุ่มอยู่ในมือ
ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวและยกยิ้มขึ้นมาเบาๆ
“พร้อมจะเป็นของเล่นฉันแล้วยัง??”
หญิงสาวได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าและหลับตาลงเบาๆ
ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็ใช้มือประคองใบหน้าของหญิงสาวและประกบริมฝีปากของเขาไปยังริมฝีปากของเธอ ทำให้หญิงสาวที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ตกใจและยืนเซเล็กน้อยกับการจู่โจมของชายหนุ่มทำให้แก้วน้ำที่ถืออยู่ในมือนั้นหกลงไปยังชุดของเธอ ทำให้ชุดที่บางอยู่แล้วกลับบางยิ่งกว่าเดิม เธอจึงรีบวางแก้วไว้บนโต๊ะในขณะที่ชายหนุ่มนั้นยังประกบริมฝีปากของเธออยู่ ชายหนุ่มจูบริมฝีปากของเธอและดันลิ้นเข้าไปในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ไม่นานเขาก็สัมผัสได้ว่าหญิงสาวนั้นเริ่มขาดอาการหายใจจากแรงมือของหญิงสาวที่ผลักหน้าอกของเขา จึงค่อยๆ ผละริมฝีปากออกอย่างเบาๆ
เมื่อหญิงสาวนั้นถูกผละริมฝีปากออก เพื่อควานหาอากาศหายใจอยู่นั้น ไม่นานชายหนุ่มก็ประกบริมฝีปากเข้ามายังปากของเธออีกครั้ง
“อื้อออออ อุน อาร์ช (คุณมาร์ช)” หญิงสาวที่พยายามกอบโกยอากาศหายใจก็ถูกชายหนุ่มนั้นกลืนกินเสียงของเธอเข้าไปอีกครั้ง
ชายหนุ่มนั้นไม่เข้าใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป ทั้งที่เขานั้นไม่จูบกับผู้หญิง แต่ทำไมเธอคนนี้นั้นมีอิทธิพลกับเขามาก ทำให้เขานั้นอยากสำรวจทุกอย่างที่อยู่ในร่างกายของเธอ
‘ทำไมถึงเป็นอย่างนี้นะ’
ในขณะที่ครอบครัวของทั้งสองกำลังจัดปาร์ตี้เล็กๆ อยู่หน้าวิลล่ากันอย่างสนุกสนาน ไม่นานก็มีรถตู้สีดำคันหรูมาจอดบริเวณที่จอดรถใกล้ๆ กับที่พวกเขาจัดปาร์ตี้กันอยู่ในขณะที่ทุกคนสงสัย เรียวขายาวสวยก็ก้าวเท้าลงมาจากรถ ทำให้ทุกคนพากันคิ้วขมวด แต่เมื่อหญิงสาวผู้นั้นโผล่ใบหน้าออกมาจากรถ ทุกคนถึงกับฉีกยิ้มออกมากันอีกครั้งนั่นก็คือ ‘โมริ’ เพื่อนสนิทของมาร์ชนั่นเอง“เซอร์ไพรส์!!!!!” โมริลงจากรถและตะโกนออกมาอย่างเสียงดังด้วยน้ำเสียงที่สดใสทำให้ติณภพ สามีของเธอถึงกับเอ็ดเธอเบาๆ เพราะเธอเป็นแม่คนแล้ว และยังมีลูกด้วยอีกสองคน ไหนจะในท้องที่กำลังป่องแฝดอีก แต่เธอก็ไม่เคยลดความดื้อของเธอลงได้เลย“โมริ อย่าดื้อสิครับ เดินระวังๆ ด้วย เดี๋ยวจะหกล้ม” ติณภพบอกเธอเบาๆ“แฮร่ๆ ขอโทษค่ะพี่ติณ โมริลืมตัวไปหน่อย” เธอบอกกับสามี และหลังจากนั่นก็มีมาร์ชและพะพายเดินมาต้อนรับทันที“โมริ เธอมาที่นี่ได้ไง” มาร์ชพูดออกมาอย่างดีใจ“ฉันมาตามพี่ติณมาดูงานน่ะ แต่ได้ยินว่านายและพายมาที่นี้เลยมาเซอร์ไพร์ส”“เซอร์ไพรส์มากๆ เลยล่ะ ขอบคุณที่คิดถึงพวกเรานะ” มาร์ชพูดออกมาก่อนจะหันไปทักทายชายหนุ่มอีกคน“สวัสดีครับคุณติณ ไม่เจอกันนานเล
บรรยากาศช่วงเย็นริมทะเล...มาร์ชที่จัดการมอบรักให้พะพายไปหลายชั่วโมง กว่าเขากินเธออิ่มก็ปาไปเกือบบ่ายสามโมง ทำให้หญิงสาวที่ได้เป็นอิสระก็เพิ่งตื่นขึ้นมาและรีบอาบน้ำแต่งตัว พาลูกของเธอมาเดินเล่นริมทะเลชมพระอาทิตย์ตกในยามเย็น พร้อมกับมาร์ชที่กำลังอุ้มสายฟ้าลูกคนเล็กอยู่ในอ้อมแขนทั้งสี่อยู่หันหน้ามองดูคลื่นทะเล โดยมีปรายฟ้ายืนอยู่ตรงกลางระหว่างมาร์ชและพะพาย และเหล่าบอดี้การ์ดยืนเฝ้าระวังอยู่ห่างๆซ่า!! ซ่า!! ซ่า!!เสียงคลื่นกระทบกับหาดทรายทำให้พะพายรู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ตอนเด็กๆ เธอเป็นคนที่ชอบทะเล แต่ด้วยความที่ฐานะยากจนมากๆ และเธอก็เป็นคนเหนือที่บ้านของเธอรายล้อมไปด้วยต้นไม้และภูเขา ทำให้เธอจินตนาการไม่ได้เลยว่าทะเลจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร และไม่เคยรู้มาก่อน แต่เมื่อเธอได้เขาโรงเรียนในตอนยังเล็กก็มีคุณครูเล่าให้ฟังและวาดภาพให้เธอดู และเมื่อเธอเห็นก็รู้สึกชอบทะเลทันที ทำให้เธออยากมาดูด้วยตาของตนเอง และวันนี้ก็มาถึงแล้ว วันที่เธอมายืนอยู่ตรงหน้าท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลแบบนี้ครั้นที่เธอไปทำกิจกรรมของชมรมก็พบเพียงแค่ผืนป่าชายเลนเพียงแค่นั้น ไม่ได้มองเห็นน้ำทะเลที่หน้าตาเหมือนที่เธอเคย
“โอ้ว พระเจ้า เมียของพี่ กำลังจะทำให้พี่หัวใจวายนะรู้ไหม??” มาร์ชพูดออกตอนนี้หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกจากตัว เมียของเขากำลังมือลูบไล้ตามตัวของเขา และปลายลิ้นเล็กๆ ของเธอก็กำลังซุกซนอยู่บริเวณหน้าท้องของเขา ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เลื่อนต่ำลงไปถึงแก่นกายของเขา“โอ้ว พายครับ!!! พี่เสียวมาก!!!!” ชายหนุ่มครางเสียงกระเส่าออกมาเมื่อเธอใช้มือนุ่มๆ ของเธอโอบกอดแก่นกายของเขาเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง และหลังจากนั้นเธอก็ใช้มือรูดท่อนเอ็นของเขาขึ้นลงอย่างช้าๆ จนชายหนุ่มร้องครางออกมาและเกร็งร่างไปทั้งตัว หลังจากนั้นยังไม่พอเธอค่อยๆ ใช้ลิ้นเล็กๆ ของเธอตวัดเลียตรงที่แก่นกายของเขา จนเขาร้องครางเพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัว“พายครับ ยะ อย่าแกล้งพี่แบบนี้สิครับ”“พายไม่ได้แกล้งนะคะ พายกำลังจะเอาจริงค่ะ”‘บ้าไปแล้ว เมียของเขากลายเป็นแม่เสือสาวได้ยังไงกัน เขากำลังจะคลั่งเธอมากกว่าเดิม’ เขาคิดอยู่ภายในใจเมื่อชายหนุ่มกำลังขบกรามแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง เพราะกลัวว่าเมียของเขาจะได้ใจอยู่นั้นเธอก็ค่อยๆ ใช้ปากของเธออ้ากว้างขึ้นและครอบมันไปที่แก่นกายที่แข็งตัวของเขา เป็นภาพที่เขาเห็นแล้วอยากจะจำเธอลงบนเตียงและกระแทก
สองปีผ่านไป...หลังจากพะพายคลอดลูกคนที่สองแล้ว ทุกคนต่างประคบประหงมลูกของเธอทั้งสองเป็นอย่างมากตอนนี้พ่อวิทย์และแม่ณีของเธอก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์ของชายหนุ่มเรียบร้อยแล้ว เพราะเธอนั้นอ้อนวอนให้พ่อวิทย์และแม่ณีเข้ามาอยู่ เพราะท่านทั้งสองอายุมากแล้ว เธอเลยอยากดูแลท่านทั้งสองให้ดีที่สุด และตอนนี้กลายเป็นว่าพ่อวิทย์และแม่ณีได้อยู่รวมแก๊งค์เดียวกันกับพ่อแม่ของมาร์ชเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะไม่ว่าพ่อธนินและแม่ขวัญจิราของมาร์ชจะไปประเทศไหน เขาก็ไม่ลืมที่จะพาพ่อวิทย์และแม่ณีของเธอไปด้วยเช่นเดียวกัน โดยแม่ขวัญจิราบอกพ่อวิทย์กับแม่ณีว่า อายุมากแล้วใช้ชีวิตในบั้นปลายให้สบาย เพราะว่าทั้งสองคนทำงานเหนื่อยมาเยอะแล้ว และไม่ต้องเกรงใจอะไรทั้งนั้น เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันตอนนี้พะพายก็เริ่มปลีกตัวห่างออกจากลูกและคอยช่วยเหลือดูแลบริษัทของมาร์ชได้แล้ว และตอนนี้มาร์ชได้จ้างพี่เลี้ยงอีกสองคนมาดูแลปรายฟ้า ลูกสาวคนโตของเธอ และสายฟ้า ลูกชายคนเล็กของเธอเหตุผลที่เธอทำงานช่วยมาร์ช เพราะเธออยากช่วยเขาแบ่งเบาภาระธุรกิจของเขา แม้ว่าจะเป็นงานเล็กๆ น้อยๆ เธอก็เต็มใจช่วยเขา และดูแลเขายามเหนื่อยจากการทำ
ณ คฤหาสน์...หลังจากทานข้าวเสร็จชายหนุ่มก็รีบพาหญิงสาวและลูกของตนกลับไปยังบ้านทันที เพราะแม่ของเขานั้นโทรตามทุกๆ สามสิบนาที“เจ้าพี หลานย่า มาแล้ว” เมื่อรถจอดด้านหน้าคฤหาสน์ คุณหญิงมาลัยก็รีบวิ่งเข้ามาอุ้มเจ้าพีของเขาไปทันที“คุณแม่ ฝากเลี้ยงลูกผมให้หน่อยนะครับ”“จะไปไหนอีกตาคีย์” คุณหญิงมาลัยถามออกมาเขาได้ยินดังนั้นก็กระซิบข้างๆ ใบหูของแม่เขา ให้ได้ยินกันเพียงสองคน“ผมจะไปทำน้องให้เจ้าพีครับ เราจะได้แบ่งเจ้าตัวเล็กกัน คุณแม่จะได้ไม่เหงาด้วย”เมื่อคุณหญิงมาลัยได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างออกมาทันที“ไปสิ ไม่ต้องห่วงทางนี้นะ แม่จะดูแลให้เอง” คุณหญิงมาลัยกระซิบบอกชายหนุ่ม และพากันหัวเราะออกมา“คุณแม่ ร้ายจริงๆ เลยนะครับ” ชายหนุ่มยิ้มกับกับมารดาของตน พร้อมเดินตามหญิงสาวเข้าไปในห้องนอน“นานๆ ก็ได้นะ ออกมาพรุ่งนี้เช้าเลยยิ่งดี” คุณหญิงมาลัยตะโกนตามหลังไล่ชายหนุ่มไปแกร๊กกก.. แอ๊ดดดด…“อ้าว..พี่คีย์มาพอดีเลย หยีรบกวนเอาถุงเท้าไปใส่ให้ลูกหน่อยค่ะ”หญิงสาวที่เดินมาในห้องหลังจากลงจากรถก็เดินตรงดิ่งเข้าไปยังห้องนอนทันที เพื่อหาถุงเท้าใส่ให้กับเจ้าตัวเล็ก ที่ช่วงนี้อากาศเริ่มเข้าสู่หน้าหนาวแล้ว“เดี
หลังจากนั้นหนึ่งเดือนต่อมาหญิงสาวก็ได้ให้กำเนิดลูกชายสุดแสนน่ารักน่าชัง ชายหนุ่มและคุณหญิงมาลัยจัดจองห้องพิเศษสำหรับคลอดและให้หมอที่ดีที่สุดทำคลอดให้กับเธอตอนนี้เป็นเวลาสามเดือนแล้วที่เธอเลี้ยงดูลูกอยู่ที่บ้าน พร้อมกับสามีของเธอและคุณหญิงมาลัยพวกเขาทั้งสองปฏิบัติกับเธอและลูกของเธอดีมาก จนไม่รู้สึกถึงความรักที่ขาดหายไปเลยแม้แต่น้อยคิรินเห่อลูกชายเป็นอย่างมาก และซื้อของเล่นเต็มบ้านมาให้ลูกน้อย แถมยังทำเนรมิตห้องข้างๆ ที่ติดกันเป็นประตูเชื่อมถึงกัน เพื่อเตรียมห้องให้กับลูกชายตัวเล็กเมื่อโตขึ้นส่วนคุณหญิงมาลัยก็ไม่ได้น้อยหน้าเลยแม้แต่น้อย สั่งให้คนมาออกแบบข้างบ้านให้เป็นสนามเด็กเล่นทันทีจนบางครั้งเธอก็ต้องปล่อยเลยตามเลย ได้แต่ทำตามพวกเขาทั้งสอง เพราะเธอมั่นใจว่าเขาทั้งสองนั้นกำลังมอบสิ่งดีดีให้กับลูกของเธอแอ๊ดดดดด..“ยาหยี ลูกของเราหลับแล้วยังครับ” ชายหนุ่มที่เพิ่งกลับมาจากประชุมผู้ถือหุ้นประจำปีรีบเปิดประตูเข้ามาหาเธอหลังจากประชุมเสร็จวันนี้เขาอ้อนให้เธอและลูกมาให้กำลังใจเขาถึงบริษัท เพราะไม่อยากให้เธอและลูกห่างไปไหนตอนนี้เขาติดเธอเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะไปที่ไหนเขาก็ติดตามเธอไปตลอด







