Mag-log inShare
ทวงหนี้
Petsa ng paglalathala:
2026-10-15 06:04:40ช่วงสิบโมงเช้า นับดาวในเสื้อเชิ้ตตัวยาวใหญ่
“เมื่อตะกี้ ฉันไม่ได้ใส่ถุงยาง”
“ทำไม นายถึงไม่ใส่” นับดาวแหวใส่ จากที่ไม่พอใจชายหนุ่ม
“หมด”
“ฮะ หมด แล้วถ้าฉันท้องขึ้นมา จะทำยังไง” นับดาวน้ำตารื้นทันที ถ้าท้องขึ้นมาหมดอนาคตทำมาหากินแน่นอน
“ท้องก็เรื่องของเธอ” หมอราเชนทร์หลุดคำพูด
นับดาวมือสั่น น้ำตาจากที่รื้นมันไหลเป็นทางอย่างอดสู ก่อนจะเดินผ่านหน้าชายหนุ่ม หมายจะออกจากห้องนี้
“ฉันไปส่ง” หมอราเชนทร์ คว้าแขนนับดาว เขารู้ตัวว่าผิด ที่พูดไม่ถนอมน้ำใจเธอ แค่อยากแกล้งให้นับดาวโมโหเท่านั้น
“ไม่ ฉันไม่อยากให้นายต้องลำบาก”
“อย่าดื้อ ถ้าไม่อยากให้ฉันเอาเธอจนลุกไม่ขึ้น”
นับดาวเจ็บแค้นใจที่สุด ได้แต่ก่นด่าในใจ
“เลว ทั้งพี่ทั้งน้อง สารเลว”
หมอราเชนทร์เดินมาหยุดที่รถยนต์ของนับดาว เขาจับเธอยัดเข้านั่งฝั่งตรงข้ามคนขับ ขืนให้ขับเองคงไม่รอด
นับดาวไม่สบายเนื้อสบายตัว ง่าย ๆ เธอเป็นไข้นั่นเอง แต่อวดเก่งอวดดี ไม่อยากให้อีกคนคอยสมน้ำหน้า เธอเจ็บใจกับคำพูดเขา
คลินิกรักษ์พินิจ หมอราเชนทร์จอดรถหน้าคลินิกตัวเอง
“นับ นับ”
“อื้อ…” นับดาวหลับมาตลอดทาง สายตาปรือมองเห็นที่แปลก ๆ
“ที่ไหน”
“คลินิกฉัน”
“มาทำไม”
“ฉีดยาคุม” นับดาวย่นคิ้วเข้าหากัน แต่ยอมเปิดประตูลงจากรถ เดินตามชายหนุ่มเข้าภายใน
การที่หมอเชนทร์พามาคลินิก เพราะช่วงนี้คลินิกเขายังไม่เปิด จะเปิดช่วงบ่ายโมง อีกอย่างไม่อยากให้นับดาวถูกมองไม่ดี
“อื้อ…” นับดาวเม้มปากแน่น เมื่อปลายเข็มจิ้มลงสะโพก
“เสร็จละ กลับบ้านเธอได้”
“นายจะไปไหน”
เมื่อเห็นเขาปิดไฟในคลินิก และเดินไปที่รถยนต์เธอ
“ไปส่งเธอที่บ้าน”
“ฉันขับเองได้”
“ฮึ ไม่ไว้ใจ ขนาดมานี่ยังหลับเป็นตาย ขืนให้ขับเอง เกิดอุบัติเหตุ ฉันจะเดือดร้อน”
ก่อนหมอเชนทร์เข้าไปนั่งประจำคนขับ นับดาวจึงเข้าไปนั่ง
“บอกทางด้วยละ ไม่ใช่หลับเป็นตาย”
หมอราเชนทร์แอบชำเลืองมอง หญิงสาวเพลียไม่รู้เพราะพิษไข้ หรือ แพ้ยาคุมที่พึ่งฉีดไป นับดาวรู้แค่ว่าเวียนหัว ตาลาย บ่อยครั้งที่ปิดเปลือกตาลง มันไม่ไหวจริง ๆ
ทำให้หมอราเชนทร์ต้องคอยเรียกอยู่ตลอด นับดาวเอาแต่จะหลับ บ้านนับดาวเป็นทาวน์เฮาส์สองชั้น กะทัดรัดไม่ใหญ่
บ้านนับดาว
นับดาวให้หมอราเชนทร์ขับรถเลยไปข้างหน้านิดหน่อย เธอค้นกระเป๋าสะพาย หากุญแจบ้าน ขณะไขกุญแจเข้าบ้าน หมอราเชนทร์เดินตามหลังเข้ามายืนข้าง ไม่ทันไร
“น้อง หนี้ว่ายังไง ฮะ” เสียงคนมาทวงหนี้ตะโกนถาม นับดาวหน้าถอดสี เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องหนี้
“ฉัน บอกว่ายังไง”
“เฮีย…อยากได้เงินวันนี้”
“ฉันไม่มี” นับดาวบอกตรง ๆ
“อ้าว น้อง พูดไรแบบนี้ ละ แม่น้องไปเอาเพิ่มบอกให้มาเก็บกับน้องนะจ๊ะ”
“อะ อะไรนะ แม่ ฉันไปเอาเพิ่มอีกแล้วเหรอ”
นับดาวแทบล้มทั้งยืน ทั้งที่สั่งห้ามหากแม่เธอไปเอา นับดาวทรงตัวไม่อยู่ เซเกือบล้มหัวฟาด ท่ามกลางแสงแดดร้อนแรง ดีที่หมอเชนทร์รับร่างไว้ทัน
“คุณเป็นแฟนน้องเขาเหรอ ท่าทางมีเงินนี่ ทำไมไม่จ่ายหนี้ให้แม่น้องเขาหน่อยละ” คนทวงหนี้พูดกับหมอราเชนทร์
“เท่าไหร่” หมอราเชนทร์ถามเสียงเข้ม ท่าทางน่าเกรงขาม ทำให้กลุ่มชายทวงหนี้ ถึงกับหวาดหวั่นไม่น้อย
“ห้าแสน” พวกนั้นตะโกน
“อะไร ห้าแสน ครั้งก่อนบอก สามแสน และฉันก็จ่ายไปแล้วครึ่งนึง มันจะมาห้าแสนได้ยังไง” นับดาวตกใจกับหนี้ ที่มันเพิ่มขึ้น
“ก็บอกแม่เธอ ไปเอาเพิ่ม” นับดาวผละออกจากหมอราเชนทร์ เธอตัวสั่นมือสั่น อยู่ ๆ หมอเชนทร์ก็เดินเข้าหาพวกนั้น
“ขอนามบัตร”
“ทำไม จะใช้หนี้แทนหรือไง”
“ครับ ขอนามบัตรด้วยครับ” น้ำเสียงทุ้มเรียบ มองหน้าพวกนั้น จนพวกนั้นรู้สึกถึงรังสีบางอย่าง จากตัวหมอเชนทร์ รีบส่งนามบัตรให้ และรีบขับรถออกจากบ้านนับดาวไป
“มายุ่งอะไรด้วย” นับดาวหน้าแดง
เธอยืนกลางแสงแดด ถามชายหนุ่ม
“เข้าบ้าน”
นับดาวทำตาม ที่ยอมทำตามเพราะ ร่างกายเธอมันผิดปกติ จากที่โดนแสงแดดร้อนแรงเมื่อเข้าในร่ม ทำให้นับดาวหน้ามืด มือคว้าที่เกาะ ก่อนได้แขนหมอเชนทร์เป็นที่มั่น ยืนโอนเอน
“นับ” เขาเห็นความผิดปกติ
“นาย อย่าพึ่งขยับ” ก่อนค่อย ๆ ไหลลู่ลงข้างขาชายหนุ่ม
“เธอไม่สบาย” เขารีบย่อตัวลงทันที
“ฉันไม่เป็นอะไร นายกลับไปได้แล้ว”
นับดาวไล่ชายหนุ่มออกจากบ้าน
“ไล่เชียวนะ ทีนี้”
“ฉันอยากพักผ่อน”
“แต่ฉันอยากรู้ เธอมีปัญหาอะไรกับน้องสาวฉัน” หมอราเชนทร์ยังถามสิ่งที่ค้างคาใจ
“ฉันไม่มีอะไรจะพูด”
“แต่ฉันอยากรู้”
“เรื่องของนาย”
“นับดาว…”
“ไปถามตัวสร้างเรื่องสิ”
“น้อง ฉันสร้างเรื่องอะไรให้เธอ” นับดาวเบื่อต้องตอบคำถามของหมอเชนทร์ เธอลุกยืนจับมือขอบโซฟา จ้องหน้าชายหนุ่ม
“อยากรู้จริง ๆ หรือว่าน้องสาวนาย ทำอะไรไว้กับฉัน นายจะรับได้ไหมละ ถ้าฉันบอกความจริง แต่ถ้าฉันบอกไป นายคงไม่สะทกสะท้านอะไรหรอก คงสะใจเสียมากกว่า”
น้ำตานับดาวไหลอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เรื่องมันผ่านมาหลายเดือน เขาจะรื้อฟื้นค้นหาให้ตอกย้ำ ความเจ็บปวดให้กับเธอทำไม
“จะพล่ามทำไมละ ก็บอกความจริงมาสิ” เขารำคาญที่หญิงสาวพูดมาก เลยจะเดินออกจากบ้าน
Pinakabagong kabanata
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เรียกที่รัก
“ช่างเถอะ ลูกเลิกแล้วกันไป ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้”“หนูว่าคงไม่หรอกค่ะ ณาไม่อยากเป็นเพื่อนกับคนแบบนั้น”“จะยังไงเราก็ต้องมีวันบังเอิญได้เจอกันอยู่ดี ไม่วันนี้ก็วันใดวันหนึ่ง อ้อ ว่าแต่แม่กับพ่อเราจะกลับมาไทยไหม”“เห็นว่าจะกลับมาช่วงใกล้ถึงวันเกิดเจ้าแฝดแสนแสบนี้แหละค่ะ คุณย่ามีอะไรหรือเปล่าคะ”“ไม่มีอะไรหรอกลูก เห็นไปนาน ไม่คิดถึงหลานหรอกหรือ”นับดาวชักสีหน้าเล็กน้อย...“โอ๊ย โทรมาหาทุกวันค่ะ ถามหาแต่หลาน ห่วงแต่หลาน กับลูกล่ะไม่ค่อยห่วง”“เขาก็ห่วงอยู่นั่นแหละ แต่คนแก่จะหลงหลานมากกว่าเท่านั้นเอง อ้าว จริงไหมแก้มป่องของย่า ฮึ”ก่อนคุณย่ารักษ์สินีจะหันไปหยอกเหลนสาวที่ตาโต แก้มป่อง ยังกับตุ๊กตา ที่นับวันน่าเกลียดน่าชัง คุยกำลังเก่งใครเห็นต่างตกหลุมรักแทบถอนตัวไม่ขึ้น โดยเฉพาะผู้เป็นพ่อจะหลงลูกสาวกว่าใคร นับดาวคุยกับคุณย่ารักษ์สินีนานพอควรวรางคณาเดินลงบันไดเห็นเข้า จึงเข้าไปนั่งร่วม“วันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ ณา”
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ลงโทษเมีย
มือจับศีรษะหญิงสาวให้รับจูบ กลิ่นหอมอ่อนจากร่างบางทำใจชายหนุ่มเต้นกระหน่ำ แม้จะอยู่กันมาจนลูกจะสองขวบ หมอราเชนทร์ยอมรับหลงนับดาวมากขึ้น“อืม” เมื่อชายหนุ่มลากเรียวลิ้นผ่านซอกคอลงมาละเลงเนินหน้าอกขาวผ่อง ใบหน้าหล่อเหลาซุกซนลงเต้าอวบใหญ่ ขบเม้มสร้างรอยฝากฝัง“อย่า ดูด มันเสียวนะคะ”“ฮึ ฮึ” ชายหนุ่มขันลอดไรฟัน ก่อนละใบหน้า“ไปอาบน้ำกัน” หมอราเชนทร์อุ้มนับดาว สองเท้าเกี่ยวเอวสอบแน่น ทั้งสองแลกจูบอย่างเมามันความขมของเหล้า ไม่ได้มีส่วนให้ทั้งมึนเมา แต่กลับเสพสุขอย่างดุเดือด“อ๊ะ” นับดาวถูกจับหน้าเข้ากำแพง“พี่เชนทร์ เบาค่ะ” เมื่อถูกชายหนุ่มบีบขยำเนื้อตัว สะโพกกลมนุ่มนิ่ม พร้อมไล่จูบซับตามแผ่นหลังขาวลออนวลเนียนไร้ที่ติ มือสอดแทรกขึ้นบีบเต้าอวบ บีบบี้ยอดถันที่ตั้งชันรอการเชยชม“พี่เชนทร์เสียวจังค่ะ” นับดาววางมือบนหลังมือหมอราเชนทร์เคลื่อนยามที่เขานำพา ชายหนุ่มคลอเคลียต้นคอขึ้นตามไรผม วกมายังติ่งหูขบเม้มสร้างความสยิวแก่หญิงสาว“พี่เชนทร์” น้ำ
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ตามเมีย
“อย่าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ” ระพีภัทรเค้นเสียงเข้ม ยืนต่อหน้าสายฟ้าวรางคณามองการกระทำของชายหนุ่ม เขาเป็นเพื่อนของพี่ชาย ก่อนที่อะไรจะบานปลาย วรางคณาชวนนับดาวกลับโต๊ะ“ขอให้โชคดีนะอีหนู” นับดาวตะโกนบอกความมึนเมาทำให้นับดาวชี้หน้าด่าสายฟ้า เธอแค้นแทนเพื่อน จนสายฟ้าแทบคุมสติไม่ไหว เกือบทำร้ายหญิงสาวแต่พอเห็นหน้าหมอราเชนทร์เท่านั้น ทำให้ต้องถอยไม่ต่างกับนับดาวขนลุกเกรียว...เมื่อเห็นหน้าชายหนุ่ม ความมึนเมาแทบหายเป็นปริทิ้ง พี่ปุ๊กยิ้มแห้งไม่อยากคิดจะเกิดอะไรขึ้น ทุกคนต่างแยกย้าย ก่อนจะเกิดเรื่องบานปลายด้านวรางคณา เธอไม่อยากอยู่ตรงนี้จึงขอตัวไปเข้าห้อง ยอมรับใจยังไม่เข้มแข็งดีพอ เมื่อเจอผู้หญิงของสายฟ้า เธอร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ คนด้านนอกได้ยิน“โอ๊ย” ความมืดทำให้วรางคณามองไม่เห็นทาง เธอสะดุดล้ม“ระวังณา” ระพีภัทรซึ่งยืนสูบบุหรี่ รีบคว้าเอวเธอไว้ และดันเข้ามุมมืด“พี่ระพี”“ยังรักมันอยู่หรือณา”“อะ อะไรคะ พี่ระ&hellip
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ตามมาเที่ยว
ผับระพีภัทรสองสาวเพื่อนชี้เลือกโต๊ะด้านหลังสุด ซึ่งเป็นโต๊ะที่นับดาวกับกลุ่มพี่ปุ๊กนั่งบ่อยสมัยก่อน“นับ เธอไม่บอกพี่เชนทร์ก่อนเหรอ”“บอกก็ไม่ได้มาสิ แต่บอกคุณปู่คุณย่าไว้แล้ว”“งานนี้ เราคงต้องโดนบ่นหูชาชัวร์ พาเมียเขาหนีเที่ยว” วรางคณาหัวเราะ“เราเคลียร์เอง”“อื้อ พี่ปุ๊กมากี่โมง นี่มันทุ่มละนะ” วรางคณาดูเวลา“เดี๋ยวคงถึง”ไม่ถึงสิบนาที พี่ปุ๊กก็ตามมาที่โต๊ะ นับดาวสั่งเครื่องดื่ม ก่อนจะพากันพูดคุยเรื่อยเปื่อย พี่ปุ๊กแปลกใจที่เห็นสองคนมาด้วยกัน“สรุปยังไงกันยะ”“ก็อย่างที่เห็นค่ะ พวกเราคืนดีกันแล้วค่ะ”วรางคณาจับมือนับดาว“ดีแล้ว เพื่อนกันมันตัดไม่ขาดหรอก”“ค่ะ ณาคงพลาดโอกาสที่ผ่านมา”ระหว่างกำลังคุยกัน เสียงคล้ายเหมือนมาหลายคนดังมาทางโต๊ะที่สามสาวนั่งดื่มกันอยู่กลุ่มนั้นเดินผ่านไปยังโต๊ะในสุด มีกระถางต้นไม้กั้นระหว่างโต๊ะด้วยความที่คุยกันเสียงดัง นับดาวจึงมอง เห็นชายหน้าคุ้นมาก เธอเพ่งมองจนแน่ใจใช่...สายฟ้า แต่มากับสาวหุ่นอวบ“โลกมันกลมนะ”
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ไปผับ
“คู่จ้ะ”(“ไม่น่าจะรอดค่ะพี่ปุ๊ก”) สายตาเบนไปในห้อง“อ้าว ทำไมละ” พี่ปุ๊กเสียดายงานนี้มาก(“ก็มีอย่างเดียวที่รู้ ๆ กันแหละค่ะ”)“คุณหมอ”(“จะใครอีกละคะ นับแทบจะเป็นง่อยตายละค่ะ ไม่ยอมให้หยิบจับอะไรเลยค่ะ หาผัวใหม่ดีไหมคะ”) นับดาวพูดหยอก หัวเราะร่วน“ชาตินี้คงได้แค่ฝันละย่ะ” พี่ปุ๊กเบะปาก(“นั่นสิคะ”)“ลองดูนะนับ เผื่อได้ถ่ายชุดสวย ๆ”(“นับจะลองดูค่ะ แต่เตรียมพร้อมให้นับได้เลยค่ะ นับมีวิธีให้คุณหมอยอมแต่โดยดีค่ะ”)“ตัวเข้าแลกตามเคย” เป็นที่รู้กัน เพราะนับดาวเป็นคนตรง(“เบื่อจัง คนรู้ทัน”)“ไม่รู้ทันหรอก นับป่าวประกาศซะขนาด เด็กรถก็รู้ย่ะ” ก่อนพากันหัวเราะ และวางสายนับดาวทำปากจู๋ ที่เหลือคงต้องจัดการเอง เธอถอนหายใจอย่างท้อแท้ คงเปลืองตัวให้หมอจอมหื่นละคราวนี้นับดาวเดินเข้ามาในห้องนอน เข้าไปนั่งข้างลูก สายตาหมอเชนทร์มองนับดาว คล้ายมีเ
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เพื่อน
“อื้อ” นับดาวพยักหน้า“ทำไมพี่สายฟ้า ถึงทำกับเราแบบนี้นับ”“เวรกรรมมั้ง” นับดาวพูดไม่คิด“คงจะใช่ เราเคยแย่งพี่สายฟ้ามาจากเธอ” วรางคณาน้ำตาไหลผ่านแก้ม“สันดานมากกว่า”นับดาวไม่ได้สนใจว่าอดีตเพื่อน จะโกรธหรือไม่โกรธ ใบหน้าเสียใจ รู้สึกผิดจริง ๆ“ผิดที่เราเองแหละ ทำให้ทุกอย่างมันเลวร้ายแบบนี้”“ฉันทำให้เธอกับพี่สายฟ้าต้องเลิกกัน”“เราดู ๆ แล้ว ถึงไม่มีเธอ พี่สายฟ้าก็ต้องมีคนอื่นอยู่ดี คนมักมากมันก็มีไปทั่ว ไม่รู้จักพอ อันไหนที่คลำไม่มีหาง มันเอาได้หมดแหละ”นับดาวมองหน้าวรางคณา“เธอว่าพี่สายฟ้าเป็นหมาหรือเปล่า นับ”ประโยคที่นับดาวพูดมันคุ้นหู“เราไม่ได้พูดซะหน่อย” นับดาวอมยิ้ม“นับ”“ฮึ”“เราขอโทษ บางทีพี่สายฟ้าอาจยังรักเธออยู่ก็ได้”“โอ๊ย ทำให้เห็นขนาดนี้ มันรักตรงไหน เห็นแก่ตัวละไม่ว่า ถึงวันนี้ฉันคงรักใครไม่ได้อีก
Maaari mong magustuhan
เจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์91.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat75.3K viewsลุงดำ
กาสะลอง68.5K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.7K viewsกาลครั้งหนึ่ง เคยเป็นเธอ
พิรุณทมิฬ87 viewsร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง3.9K viewsในนามเมียเด็กของท่านประธาน
อิมฮายอน (poxnnxdda)80 viewsดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha403 views
