บทที่ 3

เพียงฟ้าเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมที่จะออกจากโรงพยาบาล เมื่อลงมาจากบันไดเลื่อน เธอต้องหยุดชะงักด้วยที่มีนักข่าวหลายสำนักมารออยู่ด้านล่าง ไม่สามารถเดินหนีพวกเขาได้ ทุกคนพุ่งคำถามใส่มากมายเกี่ยวกับข่าวฉาวที่เกิดขึ้น หญิงสาวยืนยันว่าภาพสกปรกนั่นไม่ใช่เธอ แต่นักข่าวก็ยังคงยิงคำถาม ถามอยู่แบบนั้นราวกับต้องการที่จะเล่นงานให้จมดิน

"คุณเพียงฟ้าเคยบอกว่าแต่งงานแล้ว แต่ทำไมอยู่กับผู้ชายอื่นในห้อง แบบนี้คือการสวมเขาให้กับสามีหรือเปล่าคะ"

เพียงฟ้าจ้องมองหน้าของนักข่าวที่ถามคำถามหยาบคาย สายตาคู่สวยฉายความไม่พอใจโจ่งแจ้ง ก่อนที่เธอจะก้าวเท้าเดินตรงเข้าไปและฟาดฝ่ามือตบไปยังหน้าของนักข่าวที่ไร้มารยาท

"คุณกล้าดียังไงมาใส่ร้ายฉัน และแน่นอนว่าฉันจะฟ้องสำนักข่าวของคุณ"

นักข่าวคนนั้นก้มหน้าสลดเอ่ยคำขอโทษเบา ๆ แต่นักข่าวคนอื่นกลับอัดวิดีโอและถ่ายรูปพาดหัวข่าวว่าเพียงฟ้าทำร้ายร่างกายนักข่าวสำนักอื่น จึงทำให้เธอมีเรื่องอื้อฉาวในวงการในโลกโซเชียลเพิ่มขึ้น มีกลุ่มคนรุมด่าเอ่ยว่าให้กับเพียงฟ้าเป็นเสียงเดียวกัน

บ้านราชันย์

หญิงสาวนั่งลงที่โซฟาด้วยความกังวลใจ ในหัวใจเต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม เครียด โกรธ บวกทั้งอาการของฤทธิ์ยาที่ถูกวางยาเมื่อคืน

"นั่งอย่างสบายใจอยู่อย่างมีความสุข เพราะได้ทำลายชีวิตของผม สาแก่ใจคุณแล้วใช่ไหมเพียงฟ้า" เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง เจ้าของเสียงคือราชันย์ เพียงฟ้ามองราชันย์อย่างไร้ซึ่งความหวัง เขาเชื่อในสิ่งที่เป็นข่าวแต่ไม่เชื่อในสิ่งที่ภรรยาพูด

"ฉันอธิบายได้ค่ะ มันไม่ใช่แบบนั้นเลย คุณราชันย์ ฉันแต่งงานกับคุณ ฉันซื่อสัตย์กับคุณคนเดียว แล้วเมื่อคืนนี้คุณเป็นคนขังฉันไว้ในห้องนั้น ฉันจะเอายามาจากไหนและจะนัดผู้ชายคนอื่นมาได้ยังไง"

ราชันย์หยุดชะงักนิ่ง มองหน้าเพียงฟ้า สมองครุ่นคิดตาม เมื่อคืนนี้เขาให้ลูกน้องทั้งสองคนเฝ้าอยู่หน้าห้อง เพราะว่าล็อกเพียงฟ้าไว้ด้านใน กลัวว่าเธอจะออกไปอาละวาดทำให้งานเลี้ยงเสียหาย แต่พองานเลี้ยงจบ เขากลับได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล จึงรีบไปที่โรงพยาบาลทันที

"ฉันไม่เคยเชื่อในสิ่งที่เธอพูด คงจะเป็นคำแก้ตัว ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรหรือว่าวางแผนอะไร แต่ฉันไม่เชื่อ เธอคงจ้างหมอให้ผลการตรวจร่างกายของเธอไม่ถูกกระทำสินะ"

ถ้อยคำหยามเหยียดเสียดแทงหัวใจคนฟัง ขนาดได้ยินจากหมอก็ยังไม่เชื่อ ต่อให้คำพูดของเพียงฟ้าหรือว่าเป็นคำพูดของคุณแม่ของเขา ราชันย์ก็เลือกที่จะไม่เชื่อ

"คุณราชันย์ ฉันคือภรรยาของคุณ มีสิทธิ์ที่จะตามหาตามหวงไม่ว่าผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้คุณ ฉันก็มีสิทธิ์ถูกไหม"

ภาพนิสากับราชันย์ในงานเลี้ยงเมื่อคืนผุดขึ้นมา หรือที่เขาไม่เชื่อ ก็เพราะผู้หญิงคนนั้น เพียงฟ้าจึงพูดออกมาด้วยที่เข้มข้นขึ้น จ้องมองหน้าของราชันย์อย่างไม่ละสายตา

"ตอนนี้ใช่ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่อีกไม่นาน ผมมั่นใจว่าผมต้องหย่ากับคุณ"

ทั้งที่ได้ยินคำขอหย่านับไม่ถ้วน หากเพียงฟ้ายังไม่สิ้นหวัง เธอเป็นคนหัวดื้อ เอาแต่ใจตัวเอง จึงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ในใจของเขาตอนนี้อาจจะยังไม่มีเธอ แต่ในใจของเพียงฟ้ามีแต่เขา สักวันผู้ชายคนนี้จะต้องรักเธอเหมือนที่เธอรักเขา

ช่วงตอนเย็น

เพียงฟ้าเข้าครัวทำอาหารกับแม่บ้าน ด้วยหวังว่าราชันย์จะมองเธอในแง่ดีบ้าง และอาจจะมีความรู้สึกดีเกิดขึ้น เมื่อรู้ว่าเธอทำกับข้าวให้เขา ถึงแม้ว่าในทุก ๆ วันเขาจะไม่เคยทานมันเลยก็ตาม

โต๊ะอาหารจัดเตรียมไปด้วยอาหารมากมาย ล้วนเป็นอาหารของโปรดของราชันย์ หญิงสาวตั้งใจทำอาหารเหล่านี้เพื่อที่จะให้ชายหนุ่มประทับใจ ในขณะที่เพียงฟ้ากำลังจะเดินไปตามราชันย์ที่ห้อง ต้องหยุดชะงักด้วยที่ราชันย์เดินลงมาด้านล่างเสียก่อน เขาสวมใส่ชุดสูทแต่งตัวเตรียมที่จะออกจากบ้าน แต่นี่มันกำลังจะมืดเขายังจะออกไปไหนอีก เพียงฟ้าขมวดคิ้วเข้าหากันจ้องมองพร้อมถาม

"มันจะมืดแล้ว คุณจะแต่งตัวไปไหนคะ ฉันทำกับข้าวของโปรดให้คุณตั้งหลาย ๆ อย่าง คุณจะไม่ทาน แล้วทิ้งฉันออกไปข้างนอกเหรอ"

"ใครบอกให้คุณทำ ผมไม่ได้ต้องการที่จะทานฝีมือของคุณเลยผมเคยบอกกับคุณแล้วเพียงฟ้าว่าอย่าพยายามเพราะยังไงผมก็ไม่มีวันรักคุณ" ราชันย์ตัดความสัมพันธ์โดยใช้คำพูดตัดเยื่อใยจากเพียงฟ้า

"คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะออกไปไหน ถ้าคุณยังไม่ได้ทานข้าว" เพียงฟ้าเดินตามราชันย์ไปทันที เธอคว้าจับแขนของราชันย์และดึงกลับให้เขาหันหน้ามองเธอ

"ปล่อยมือของผมเดี๋ยวนี้"

"ไม่ปล่อยค่ะ ก็ได้ถ้าคุณจะออกไปอย่างนั้นฉันจะไปด้วย ลองดูสิคะว่าคุณจะพาฉันในสภาพที่เปื้อนการทำกับข้าวนี้ออกไปด้วยหรือเปล่า"

ราชันย์ถอนหายใจเขาไม่สามารถขัดเพียงฟ้าผู้ดื้อรั้นและพร้อมทำตามที่พูดได้ ถ้าปล่อยให้ไปด้วยในสภาพที่เปรอะเปื้อน เรือนร่างที่เหม็นกลิ่นคลุ้ง ต้องได้อายเพื่อน ๆ ที่นัดไปดื่มแน่นอน

"ก็ได้ถือว่าครั้งนี้ผมยอมคุณก็แล้วกัน ทานข้าวไม่ใช่เหรอก็ไปสิ" เพียงฟ้ายิ้มออกมา เมื่อเห็นชายหนุ่มกลับไปนั่งที่โต๊ะอาหารเพื่อที่จะทานกับข้าวที่เธอตั้งใจทำ

ในขณะที่นั่งทานข้าวร่วมกัน เสียงโทรศัพท์มือถือของราชันย์ดังขึ้น หน้าจอของสายเรียกเข้านั้น ปรากฏชื่อของนิสา ทำให้เพียงฟ้าที่นั่งอยู่ด้านข้างเขา คว้าโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นทันที

"เพียงฟ้าเอาโทรศัพท์ผมคืนมาเดี๋ยวนี้นะ" ราชันย์จะเอาโทรศัพท์คืน แต่เพียงฟ้าชูขึ้นหนี เธอกดรับสายเปิดลำโพงให้ราชันย์ได้ยิน

"คุณราชันย์คะ เห็นพี่พีบอกว่าคุณราชันย์จะไปดื่ม พี่พีโทรมาชวนนิสา คุณราชันย์สะดวกแวะรับนิสาไปด้วยไหมคะ"

เพียงฟ้ายิ้มมุมปาก มารยา ผู้หญิงคนนี้พยายามที่จะอ่อยราชันย์จริง ๆ พยายามทำทุกอย่างที่ได้เข้าใกล้เขาแม้กระทั่งราชันย์จะไปดื่มกับเพื่อน นิสาก็ยังตามไปและยังให้แวะรับที่บ้านอีก

"ขอโทษนะคะคุณนิสาพอดีสามีของฉันกำลังอาบน้ำเรากำลังจะเข้านอนกัน ช่วยบอกเพื่อนของสามีดิฉันด้วยว่าเขาไม่ไปแล้ว" พูดจบก็กดตัดสายทันที วางโทรศัพท์มือถือลง จ้องมองหน้าของราชันย์อย่างถือดี

"มันจะมากเกินไปหรือเปล่า ผมเคยบอกกับคุณแล้วว่าห้ามยุ่งกับโทรศัพท์มือถือของผม"

"ทำถูกแล้วเหรอคะ ที่จะไปรับผู้หญิงคนอื่นเพื่อไปดื่มกันข้างนอก อันที่จริงคุณจะไปก็ได้ค่ะ แต่ฉันขอโทรหาคุณพ่อคุณแม่ของคุณก่อน" ราชันย์ได้เพียงแต่นั่งกำหมัดเข้าหากันด้วยความโกรธต่อการข่มขู่แบบนี้

"คุณบังคับผมได้ไม่นานหรอก"

คืนนั้นเขาไม่ออกไปดื่มกับเพื่อนตามที่นัดเพื่อนเอาไว้ เพียงแต่ส่งข้อความไปขอโทษเพื่อนเท่านั้น หลังจากที่ทานข้าวเสร็จราชันย์กลับขึ้นมาบนห้องอาบน้ำอีกครั้ง สวมใส่ชุดนอนพร้อมกับหยิบหนังสือมาอ่าน

ก๊อกๆๆ

หลังจากเคาะเพื่อขออนุญาตจากคนในห้อง ประตูก็เปิดเข้ามา ราชันย์รู้แล้วว่าคือเพียงฟ้า เขาเก็บหนังสือในมือวางลง

"คุณจะนอนแล้วเหรอคะ"

เพียงฟ้ามาพร้อมกับชุดนอนวาบหวิวผ้าบางพลิ้ว เข้ามาหาราชันย์ เธอตั้งใจที่จะยั่วยวนสามีอย่างเต็มที่ ด้วยความคิดว่า ความสัมพันธ์ของเราสองคน ถ้าไม่มีเรื่องบนเตียงเกิดขึ้น คงทำให้เขารักเธอไม่ได้ แต่หญิงสาวต้องหยุดชะงัก เพราะราชันย์โน้มตัวลงนอน เป็นการปฏิเสธที่แม้แต่สายตาของเขาก็ไม่แลมองเธอเลยสักนิด

"คุณเลิกอ่อยผมเถอะ ต่อให้ผมตายก็ไม่มีวันให้คุณได้สมหวังหรอก" ไม่เพียงแต่หันหน้าหนีเพื่อตัดความสัมพันธ์ แต่ยังใช้คำพูดบั่นทอนจิตใจของเพียงฟ้าอีกด้วย

"แน่ใจเหรอคะ ถ้าฉันถอดเสื้อผ้าต่อหน้าของคุณ คุณจะไม่รู้สึกอะไรจริง ๆ เหรอ" เพียงฟ้านั่งลงที่เตียงสัมผัสแขนของราชันย์เบา ๆ ดั่งกับว่าปลุกอารมณ์เพศตรงข้าม

"ยิ่งคุณทำแบบนี้ผมยิ่งรู้สึกแย่" ประโยคสั้น ๆ ทำเพียงฟ้าลุกขึ้นทันที ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ นอกจากเขาจะไม่เสน่หากลับ ยังสามารถสร้างถ้อยคำที่บั่นทอนจิตใจคนฟังขึ้นเรื่อย ๆ

สุดท้ายเพียงฟ้าไปนอนบนเตียงฝั่งของเธอ ตวัดผ้าห่ม หันหน้าหนีชายหนุ่ม ด้วยความรู้สึกมากมายที่อัดแน่นในใจ