LOGINชายหนุ่มร่างสูงเดินออกมาด้านนอกห้องนอน หลังจากที่เพียงฟ้านอนหลับสนิท เขาตั้งใจจะมาเคลียร์บางสิ่งบางอย่างในห้องทำงาน ราชันย์ถอนหายใจเมื่อเห็นข่าวฉาวของเพียงฟ้าแพร่กระจายในโลกโซเชียล เขาจัดการให้คนกำจัดข่าวนี้ออกจากโซเชียลภายในคืนนี้
ระหว่างที่กำลังนั่งเคลียร์งานแต่เบอร์ของเพื่อนโทรเข้ามากลางดึก ราชันย์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมารับสาย คงจะเป็นเรื่องที่เขาไม่ออกไปดื่ม
"ไม่ใช่เรื่องมาดื่ม แต่แค่อยากรู้ว่าผู้หญิงที่เป็นข่าวอยู่นั้นคือภรรยาของนายจริง ๆ เหรอ"
เพื่อนสนิทเคยคุยกันปรึกษากันแต่เรื่องธุรกิจเอ่ยถามจากปลายสายตรง ๆ ราชันย์แต่งงานแต่เพื่อนในวงการหรือว่าเพื่อนสนิทไม่เคยรู้เลย จะมีก็แทบนับคนได้ที่บังเอิญเจอเพียงฟ้าแล้วเธอแสดงสถานะออกมา
"เป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน นางร้ายแบบนั้นจะแต่งงานกับคนอย่างฉันได้ยังไง"
"ก็ดี ที่โทรมาถาม เพราะทุกคนต่างพูดถึงนาย ว่านายแต่งงานแล้ว และเจ้าสาว ไม่สิภรรยาของนายเป็นเพียงฟ้านางร้ายในละครที่เมื่อปีก่อนก็มีเรื่องอื้อฉาวอยู่ ตอนนี้เลยเป็นห่วงนาย"
"ขอบใจมากนะ แต่วางใจได้ไม่มีอะไรหรอก"
ราชันย์กดตัดสาย เอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าและปล่อยออก เรื่องของเพียงฟ้าทำให้เขารู้สึกขายขี้หน้า แต่ยังถือว่าโชคดีที่เพื่อนสนิทในกลุ่มไม่รู้ว่าเพียงฟ้าคือภรรยาของเขาจริง ๆ
"เมื่อไรเธอจะออกไปจากชีวิตของฉันสักที"
ราชันย์นั่งทำงานอีกครั้ง แชทไลน์ที่ลูกน้องส่งมาก็ดังขึ้น ปรากฏคลิปวันงานเลี้ยง คลิปนั้นมีภาพของเพียงฟ้ากำลังกอดก่ายกับผู้ชายคนหนึ่ง ก่อนเข้าห้อง ซึ่งเป็นห้องเดียวกันกับที่เขาขังเธอเอาไว้ คนดูถอนหายใจ เพียงฟ้าบอกไม่ได้มีอะไรกับผู้ชายคนอื่น แต่ทำไมภาพที่กอดกันเดินเข้าห้องถึงเป็นเธอ ก่อนที่ความรู้สึกเอะใจจะผุดขึ้น
ลูกน้องที่เขาให้เฝ้าหน้าห้องหายไปไหน
ราชันย์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออก เขารู้สึกแปลกเหมือนดังว่าหลักฐานที่เพียงฟ้าเข้าห้องกับผู้ชายคนอื่นไม่ใช่ความจริง เหมือนภาพเอไอสร้างขึ้น เหมือนถูกตัดต่อ แต่จะเอียงใจไปเชื่อสิ่งที่คนอย่างเธอพูดก็ไม่ได้
"ฮัลโหลครับนาย" ทางปลายสายลูกน้องคนสนิทที่ราชันย์ไว้ใจมากที่สุดกดรับสายเจ้านายทันที
"คลิปวิดีโอที่ส่งมาเอามาจากไหน"
"ผมใช้ลูกน้องทำงานให้อีกทีครับ มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าครับนาย"
"วิดีโอที่ส่งมาน่าจะเป็นวิดีโอเอไอ ในวันนั้นฉันให้ลูกน้องเฝ้าหน้าประตูทั้งสองคน แต่ในคลิปไม่มีใครเลยตามคนส่งคลิปนี้มาให้กับฉัน"
"ได้ครับนาย"
เมื่อวางสายไป ราชันย์ก้มมองภาพในมือถือของตัวเองอีกครั้ง เขากำลังแอบส่องไอจีของนิสาลูกสาวนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ครอบครัวสมบูรณ์แบบ มีเชื้อสายราชวงศ์ นิสาเป็นคนเก่ง สามารถบริหารบริษัทใหญ่และรู้จักคนในวงการมากมายรวมถึงนักธุรกิจต่างประเทศที่แนะนำมาให้กับบริษัทของเขา เป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ
ระหว่างนั้นเอง อยู่ๆ นิสาก็โทรเข้ามา หรือว่าจะมีอะไรดลใจให้เธอโทรมาหาเขากันนะ ความคิดนี้ทำให้ราชันย์คลี่ยิ้ม รีบกดรับสายทันที
"คุณราชันย์คะช่วยนิสาด้วย นิสารู้สึกปวดหัว ไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย มารับนิสัยกลับบ้านทีนะคะ" น้ำเสียงแผ่วเบาอ่อนระโหยเหมือนดั่งว่ากำลังป่วยไม่สบาย กำลังร้องขอความช่วยเหลือ ทำราชันย์จึงรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความตกใจ
"อยู่ที่เดิมใช่ไหม อยู่ตรงนั้นก่อนนะ อย่าไปไหนเดี๋ยวผมจะรีบไปรับเดี๋ยวนี้"
ชายหนุ่มรีบเดินออกมาจากห้องทำงานตรงกลับขึ้นไปบนห้องของตัวเอง เพียงฟ้ายังคงนอนหลับเขาจึงค่อย ๆ ก้าวฝีเท้ารีบไปคว้าเสื้อผ้าในตู้ ออกมาใส่ห้องน้ำด้านล่างเพื่อไม่ให้เพียงฟ้าตื่นขึ้นมาวุ่นวาย
ราชันย์รีบขับรถออกมาจากบ้านด้วยความเร็ว ตรงมาที่ไนต์คลับสถานที่นัดดื่มกับเพื่อน เพราะรู้ว่านิสาไปดื่มด้วย
เมื่อมาถึง เขาตรงขึ้นไปห้องวีไอพีที่นัดไว้ ข้างในนั้นมีเพียงแต่นิสาที่นอนนิ่งอยู่บนโซฟาตามลำพัง แล้วเพื่อน ๆ หายไปไหนกันหมด ทำไมถึงปล่อยนิสาไว้แบบนี้ ราชันย์ไม่รอช้าพุ่งเข้าไปหาหญิงสาว ประคองให้เธอลุกขึ้น นิสาดูเมามาย กลิ่นแอลกอฮอล์ฟุ้งทั่วห้อง
"นิสา เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงนอนอยู่คนเดียว" พอรู้ว่าเขามา มือทั้งสองข้างของหญิงสาวโอบกอดคอของราชันย์โน้มใบหน้าขยับเข้ามาใกล้ ๆ
"ราชันย์คะ ฉันรู้สึกดีกับคุณ คุณรู้สึกยังไงกับฉัน" น้ำเสียงแผ่วเบา กระซิบประโยคอันแสนหวาน เอ่ยถึงความรู้สึกตัวเองพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยมาใกล้ใบหน้าของราชันย์
"นิสาคุณเมามากแล้ว" ถึงแม้ว่าราชันย์จะรู้สึกดีกับนิสาแต่เขาไม่เคยคิดเอาเปรียบเธอ ต่อให้ในตอนนี้นิสาจะอยู่ในมือของเขาก็ไม่มีทางที่จะทำเรื่องแบบนั้น
"ไม่ค่ะ...นิสาจะไม่กลับ นิสาอยากอยู่กับคุณนะราชันย์"
เพราะความเมาของนิสาหรือการเสแสร้งแกล้งเมาที่ราชันย์ไม่รู้ เธอต้องการที่จะอ่อยราชันย์ให้สำเร็จ มือที่โอบกอดคออยู่นั้น ค่อย ๆ เลื่อนไปยังหน้าอกของราชันย์ สัมผัสแผ่นอกเขาด้วยความเย้ายวน
"นิสาใจเย็น ๆ ก่อนนะ ตอนนี้คุณเมามาก และผมไม่อยากผิดศีลธรรม ผมไม่อยากทำให้คุณเกลียด"
ราชันย์ยืนยันว่าจะไม่ทำอะไรนิสา ไม่อยากผิดศีลธรรม ที่ตัวเองแต่งงานแล้วแต่ยังไม่ทันได้หย่า ก็หลับนอนกับหญิงที่ไม่ใช่ภรรยา ต่อให้ผู้หญิงที่อยู่กับเขาตอนนี้ จะเป็นผู้หญิงที่ตรงสเปกเขามากก็ตาม
"มันร้อนมาก ๆ เลยค่ะ" นิสากระชากเสื้อที่ผูกอยู่ตรงหน้าอกออกทำให้เสื้อผ้าหลุดลุ่ย เหมือนกับคนที่กำลังถอดออก ทันทีทันใดนั้นเอง จู่ ๆ ประตูเปิดกว้าง พร้อมกลุ่มนักข่าวจำนวนมากกรูกันเข้ามา รีบถ่ายรูปของราชันย์กับนิสาในช่วงจังหวะที่ไม่เหมาะสมที่สุด
"เร็ว ๆ พวกเธอรีบถ่ายนักธุรกิจชื่อดังกับลูกสาวไฮโซ"
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ อย่าถ่าย!"
น้ำเสียงชายหนุ่มแสดงความโมโหนักข่าว ไม่รู้ว่ามาจากไหนพากันรุมล้อมถ่ายโดยที่ไม่เกรงใจ ทั้งที่นิสาอยู่ในสภาพที่ดูไม่ดี หน้าอกเปิดเผยขนาดนี้ ราชันย์ถอดเสื้อสูทตัวเองห่มคลุมให้กับเธอ
"ถ้าผมเห็นใครเอาข่าวของผมกับนิสาไปลง ผมจะเล่นงานมันให้ถึงที่สุด" ราชันย์อุ้มนิสาออกมาจากจุดนั้นแต่นักข่าวบางคนก็ยังคงแอบตามถ่ายอัดวิดีโอตั้งแต่ออกจากห้องจนกระทั่งทั้งสองเข้าไปนั่งในรถส่วนตัว
(คุณจะใหญ่มาจากไหนก็ช่างแต่คุณจะตามหาฉันไม่เจอข่าวนี้คงขายได้หลายบาท)
นักข่าวยิ้มด้วยความเจ้าเล่ห์ เธอจะนำข่าวนี้ไปขายในราคาแพงโดยที่ไม่ต้องลงมือเอง
"ผมจะพาคุณไปส่งที่บ้านนะนิสา" ราชันย์ขับรถออกไป หันมองไปยังนิสาที่นอนหลับ ตั้งใจที่จะส่งเธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย
“โห น้ำเน่ามากกกกก นี่คนชอบอ่านแนวนี้กันจริงๆ เหรอเนี่ย น้ำหวาน”“จริงสิยะ ยิ่งน้ำเน่า คนยิ่งชอบ แถมเพราะฉันเอาแกไปเป็นนางร้าย คนอ่านยิ่งชอบมาก อินมากกก อยากตบแกทั้งนั้นเลยละ”พนิตาแค่นยิ้มขำขันกับเพื่อนสนิท ในร้านคาเฟ่ เจ้าประจำ เธอขี้เกียจอ่านงานเขียนน้ำหวานเลยให้สรุปเนื้อหาให้ฟัง ยิ่งพอฟังว่านางร้ายตายยังไง ก็ถึงกับหัวเราะพรืดออกมา“ทำไมโง่แบบนี้ ทั้งสวยทั้งรวย ผู้ชายมีอีกมาก ไม่ได้คนนี้ก็มีอีกเยอะแยะ จะมายอมตายเพื่อผู้ชายคนเดียวทำไม ถามจริง แกไม่ได้เขียนให้นางร้ายมีสมองเลยเหรอไง”“แหม ก็เป็นนางร้าย ก็ต้องโง่ๆ แบบนี้แหละ เอะอะก็กรี๊ด เอะอะก็โวยวายไง”“แต่ฉันเห็นในต่างประเทศนางร้ายมาแนวแอ๊บใสกันเยอะเลยนะ ทำไร้เดียงสา แนวดอกบัวขาว ชาเขียว นั่นไง”“เออ ฉันว่าก็จะลองเขียนอยู่เหมือนกัน”“เป็นแกก็ดีนะ อย่างน้อยก็ได้ทำอะไรที่ชอบทำแล้วมันไปได้สวย”น้ำหวานสงสัยเอ่ยถามพนิตา ดวงหน้าสวยถอนหายใจออกมาด้วยความเซ็ง บ่นเรื่องงานที่บริษัทพนิตาทำงานในบริษัทชั้นนำ ที่สาขาใหญ่อยู่ยุโรป เธอฝ่าฝันตบตีกับคนมากมายจนมาได้อยู่ตำแหน่งใหญ่ ลูกน้องรอบด้านไม่เท่าไร แต่ดันมีเจ้านายเป็นพวกหัวโบราณคร่ำครึ คอยขัดแ
กาลเวลาหมุนเวียนผ่านไปอีกสามปี อาณาจักรของพยัคฆ์ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง ทว่าบรรยากาศภายในคฤหาสน์ที่เคยเงียบขรึมกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เสียงเปียโนคลาสสิกที่เหมันต์ชอบเปิดเบาๆ บัดนี้ ถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะเล็กๆ และเสียงฝีเท้าเตาะแตะของสมาชิกใหม่ที่เข้ามาเติมเต็มหัวใจของพยัคฆ์หนุ่มบรรยากาศภายในห้องนอนคุณหนูที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวและวอลเปเปอร์ลายเมฆนุ่มนวล เหมันต์ มหาเศรษฐีผู้ที่ปกติจะนั่งหน้านิ่งอยู่ในห้องประชุมบอร์ดบริหาร บัดนี้กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพรมเช็ดเท้าที่มีรูปกระต่าย มือหนาข้างที่เคยตวัดปากกาเซ็นเช็คพันล้าน กลับกำลังถือแปรงหวีผมสีชมพูขนาดเล็กจิ๋วอย่างระมัดระวังที่สุดในชีวิต"ปะป๊า... อื๊อ!"น้องดารินในชุดหมีสีนวลส่งเสียงประท้วงเล็กน้อย เมื่อคุณพ่อพยายามจะมัดจุกน้ำพุให้ที่กลางศีรษะ ร่างกลมดิ้นขยุกขยิกตามประสาเด็กที่สนใจสิ่งรอบตัว"นิ่งๆ นะครับคนดีของปะป๊า ขยับนิดเดียวเดี๋ยว ไม่สวยนะลูก"นิ้วยาวพยายามมัดจนสำเร็จ เหมันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลเสียจนพนักงานที่บริษัทคงจะจำไม่ได้ แววตาคมกริบที่เคยใช้จับผิดทุจริต บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความลุ่มหลงและชื่นชมสมาชิกตัวน้อยตรงหน้าพ
สายลมทะเลพัดพาความเย็นสดชื่นหอบเอากลิ่นเกลือจางๆ มากระทบใบหน้า พนิตายืนอยู่บนดาดฟ้าของประภาคารสีขาวหลังเก่าที่เธอและเหมันต์เคยมาด้วยกันในวันที่แผนการเพิ่งเริ่มต้น แต่วันนี้ บรรยากาศรอบกายกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีแรงกดดัน ไม่มีแผนการที่ต้องระแวดระวัง มีเพียงความสงบที่เธอไม่เคยสัมผัสมานานหลายปี"ในที่สุด... ทุกอย่างก็จบลงจริงๆ สักทีนะคะ"พนิตาพึมพำพลางทอดสายตามองขอบฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบน้ำ แสงสีทองส่องประกายระยิบระยับบนผิวน้ำดูราวกับเพชรนับล้านเม็ดตระกูลวิจิตรเรืองรุจล่มสลายลงตามกฎแห่งกรรม ธีร์ พระเอกนิยาย สูญเสียทุกอย่างแม้แต่เกียรติยศและศักดิ์ศรี ส่วนแพรฝัน นางเอกนิยาย ก็พิการถูกคุมขังในคุก พนิตาที่พยายามมาอย่างหนักเพื่อให้ตัวเองรอดพ้นจากความตาย รวมทั้งการได้เอาคืนคนที่มาทำร้ายเธอ มาตอนนี้ก็รู้สึกว่าความแค้นที่เคยแผดเผาอยู่ในอกถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น เหล่าคนพวกนั้นก็แพ้พ่ายไม่มีเหลือใจหนึ่งก็รู้สึกโล่ง อีกใจก็รู้สึกแปร่งแปลก เมื่อรับรู้ว่าธีร์ แพรฝัน เมธา ล้วนเป็นเพียงตัวละครในหน้านิยายเรื่องหนึ่งที่ถูกขีดเขียนขึ้นมา ที่เรื่องราวแท้จริงของพวกเขา ล้วนมีบทบาทอีกรูปแบบ ม
ความวุ่นวายสงบลงเหลือเพียงเสียงไซเรนและเสียงสะอื้นไห้ที่ดังแว่วมา เหมันต์ค่อยๆ ปล่อยพนิตาออกจากอ้อมกอดที่เขาใช้เป็นเกราะกำบังเธอไว้ด้วยชีวิต แววตาของเขาเยือกเย็นมองดูภาพจุดจบของ ‘เบี้ย’ ที่คิดจะมาเป็น ‘ขุน’ในจังหวะที่เมธาแย่งปืนมาได้ แพรฝันไม่ได้ยืนประจันหน้าเพื่ออ้อนวอนอีกต่อไป สัญชาตญาณการเอาตัวรอดสั่งให้เธอหันหลังและออกวิ่งสุดกำลัง เพื่อหนีไปให้พ้นจากนรกที่เธอก่อขึ้น เธอไม่สนแม้แต่จะชายตาแลชายที่เคยบอกว่ารักนักรักหนาปัง!กระสุนนัดแรกพุ่งเจาะเข้าที่กลางแผ่นหลังของ แพรฝันอย่างแม่นยำ แรงปะทะทำให้ร่างของเธอไถลไปกับพื้นหินอ่อน ความรู้สึกแรกไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความเย็นวาบที่ลามไปทั่วร่างกาย ทันทีที่กระสุนทำลายเส้นประสาทสันหลัง ขาที่เคยเดินนวยนาดอย่างจองหองก็ไร้ความรู้สึกในพริบตาท่ามกลางเสียงปืนที่ตำรวจยิงสกัดเมธาจนล้มคว่ำ แพรฝันนอนหมอบอยู่บนพื้นเย็นเฉียบ พยายามจะลุกขึ้นพยุงตัว แต่ร่างกายท่อนล่างกลับหนักอึ้งและไม่ตอบสนองต่อคำสั่งใดๆ พยายามกระดิกนิ้วเท้า แต่มันกลับว่างเปล่าเหมือนขาทั้งสองข้างไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเธอ อีกต่อไป"ขา... ขาของฝัน..." แพรฝันพึมพำด้วยริมฝีปากที่สั่
ท่ามกลางความโกลาหลที่เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นในห้องบอลรูม เสียงไซเรนที่ดังใกล้เข้ามาทำเอาสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของเมธาขาดผึง เขาพุ่งเข้าไปคว้าข้อมือของแพรฝันที่กำลังยืนตัวสั่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความลนลานและคาดหวัง"ฝัน! เราต้องไปจากที่นี่ตอนนี้!" เมธากระซิบเสียงรัวเร็วพลางออกแรงฉุดแขนเธอ"ผมมีเครื่องบินส่วนตัวที่ท่าอากาศยานเล็ก เดี๋ยวผมโอนเงินบางส่วนไปบัญชีลับที่เกาะเคย์แมน แล้วเราไปเริ่มชีวิตใหม่ที่นั่นด้วยกันนะฝัน ไปที่ที่นิตากับเหมันต์ตามเราไปไม่ถึง!"แพรฝันสะบัดข้อมือออกอย่างแรงจนเมธาเซไปข้างหลัง ร่างบอบบางถอยห่างจากเขาเหมือนเจอสิ่งของน่ารังเกียจ ใบหน้าที่เคยออดอ้อนอ่อนหวานบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความเหยียดหยาม"ไปไหน ไปลำบากกับแกน่ะเหรอเมธา!" หญิงสาวแผดเสียงใส่หน้าเขาจนนักข่าวรอบๆ เริ่มหันมามอง"แกมันหมดตัวแล้วเมธา! แกเป็นอาชญากรฟอกเงิน! คิดว่าฉันจะโง่หอบเสื้อผ้าหนีไปตกระกำลำบาก เป็นผู้ลี้ภัยกับคนโง่ๆ แบบแกหรือไง!""แต่ฝัน... ผมทำทุกอย่างก็เพื่อคุณนะ!" เมธาอุทานอย่างไม่อยากเชื่อหู"ผมสร้างคฤหาสน์นั่น ผมสู้กับเหมันต์ ผมยอมเสี่ยงทุกอย่างก็เพื่อให้คุณได้เป็นราชินี!""ราชินีบนกองขยะ
"ดูเหมือนชัยชนะของคุณจะมาพร้อมกับของแถมที่หนักเกินไปหน่อยนะคุณเมธา หุ้นที่ร่วงนั่นน่ะเป็นแค่จุดเริ่มต้น แต่หมายจับที่จะตามมาถึงที่ไทยในข้อหา 'สมรู้ร่วมคิดฟอกเงิน' ต่างหาก ที่คือของจริง"พนิตายิ้มเย็นพลางจิบแชมเปญช้าๆ"จำที่นิตาเตือนได้ไหมคะ ว่าภาคผนวกสุดท้ายของสัญญามันอันตราย คุณเมธามัวแต่ดีใจที่จะได้เป็นเบอร์หนึ่ง จนลืมเช็กไปว่า 'เงินสะอาด' ที่คุณเอาไปแลกมา แท้จริงมันคือ 'เงินสกปรก' ที่เขากำลังหาคนมารับ ช่วงต่อเพื่อติดคุกแทน""พวกแก... พวกแกวางแผนไว้หมดแล้ว!" เมธาคำราม พยายามจะพุ่งเข้าหาเหมันต์แต่ถูกบอดี้การ์ดของเหมันต์ขวางไว้"ผมไม่ได้วางแผน ผมแค่ 'ถอนตัว' ออกมาในเวลาที่เหมาะสม" เหมันต์เอ่ยเสียงเรียบ"ส่วนคุณ ก็เป็นคนเดินเข้าไปหาความฉิบหายนั้นเอง เพียงเพราะอยากจะเอาชนะผมเพื่อให้ผู้หญิงคนหนึ่งพอใจ"เหมันต์ขยับกายเข้าไปใกล้เมธาอีกก้าว แรงกดดันที่แผ่ออกมากลับทำให้คนรอบข้างรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เขามองดูเมธาที่บัดนี้สภาพไม่ต่างจากนกปีกหักด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับกำลังมองดูเพียงธุลีดินที่ไม่มีค่าพอให้เขาสะเทือนใจ"ความทะเยอทะยานที่ขาดสติ คือยาพิษที่ร้ายแรงที่สุด" เหมันต์เอ่ยด้
เมื่อสั่งการลูกน้องให้เฝ้าหน้าประตูของเพียงฟ้าแล้ว ชายหนุ่มกลับเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง ร่วมฉลองกับเพื่อน ๆ ที่มายินดีความสำเร็จของตัวเอง เพียงพักเดียวเลขาเดินเข้ามาหากระซิบเบา ๆ ว่าแขกคนสำคัญต้องการเจอเขา ราชันย์จึงลุกขึ้นจากเก้าอี้และแยกออกมาจากกลุ่มเพื่อน"นิสานัดคนสำคัญไว้ให้กับคุณแล้วอยู่ในห้องด้
บทนำในค่ำคืนแห่งความสำเร็จ ราชันย์สามารถคว้าโปรเจกต์ใหญ่ระดับโลกเข้าสู่บริษัทของตัวเองได้สำเร็จ เขาจึงจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับบริษัทของเขาและพนักงานทุกคน ชายหนุ่มนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงพึ่งได้แต่งตั้งจากผู้เป็นพ่อเพียงแค่สามเดือน เขาสามารถพาบริษัทเข้าสู่จุดที่สูงสุดได้แบบที่ใครไม่สามารถเทียบเขาได้เลย
เพียงฟ้านั่งลงที่โซฟากลางบ้าน หลังจากที่กลับมาจากโรงพยาบาลเพียงคนเดียว นั่งกินยาแก้ปวดด้วยความโดดเดี่ยว บ้านนี้ไม่มีใครอยู่ รวมทั้งสามีที่ยังไม่กลับมา ในขณะที่เธอกำลังนั่งเหม่อคิดอะไรหลาย ๆ อย่าง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เธอไม่อยากมองและไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น แต่พอเห็นหน้าจอปรากฏขึ้นว่าพี่ชาย
เปลือกตาบางค่อย ๆ ลืมตื่น เพียงฟ้ารู้สึกว่ามันหนักมากกว่าทุกครั้งที่ที่ตื่นมา พยายามเบิกตากว้างหันมองซ้ายและขวา เนื้อตัวเต็มไปด้วยความเจ็บ รู้สึกเหมือนโดนกดทับแน่นไปทั้งร่างกาย พอลืมตาตื่นไม่ถึงเสี้ยววินาทีภาพเหตุการณ์กับความทรงจำก่อนที่จะหลับไปคือเธอพยายามขัดขืนผู้ชายแปลกหน้าทั้งยังถูกวางยาปลุกเซ