All Chapters of ภรรยาคนนี้ไม่รักคุณแล้ว , นางร้ายเลิกคลั่งรักกลับได้พยัคฆ์มา: Chapter 1 - Chapter 10

เมื่อสั่งการลูกน้องให้เฝ้าหน้าประตูของเพียงฟ้าแล้ว ชายหนุ่มกลับเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง ร่วมฉลองกับเพื่อน ๆ ที่มายินดีความสำเร็จของตัวเอง เพียงพักเดียวเลขาเดินเข้ามาหากระซิบเบา ๆ ว่าแขกคนสำคัญต้องการเจอเขา ราชันย์จึงลุกขึ้นจากเก้าอี้และแยกออกมาจากกลุ่มเพื่อน"นิสานัดคนสำคัญไว้ให้กับคุณแล้วอยู่ในห้องด้านในนะคะ นิสารออยู่ข้างนอกนะคะ ไม่อยากเข้าไปกวนคุณทั้งสองคนคุยธุรกิจกัน" นิสาส่งยิ้มแสดงท่าทีให้เกียรติราชันย์ นิสัยบุคลิกที่ดูดีดูสง่าจนชายหนุ่มรู้สึกชอบนิสัยนั้น ในขณะที่เธอหันหลัง ราชันย์จับมือของนิสาเอาไว้ สายตาของทั้งคู่จ้องมองกันดั่งกับคู่รักในวัยเยาว์ นิสาคลี่ยิ้มหวาน เธอชอบราชันย์ไม่น้อย ส่วนตัวของราชันย์เพิ่งจะรู้จักกับนิสาได้ไม่นาน แต่ก็รู้ว่าตัวเองรู้สึกดีต่อผู้หญิงคนนี้ นิสาเป็นผู้หญิงที่สวย ฐานะก็รวย คุณพ่อคุณแม่ของเธอมีเชื้อสายราชวงศ์ ยากที่จะหาผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกอย่างแบบนี้"ขอโทษครับ ผมแค่จะบอกว่าขอบคุณนิสามาก ๆ เลยที่จัดการอะไรให้หลาย ๆ อย่างทั้งยังช่วยนัดคุณวิลเลี่ยมให้ด้วย พรุ่งนี้ถ้าไม่รังเกียจผมขออนุญาตเลี้ยงข้าวคุณนิสาได้ไหม" นิสาเธอยิ้มให้กับราชันย์และพยักหน้าเธอ

เพียงฟ้าเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมที่จะออกจากโรงพยาบาล เมื่อลงมาจากบันไดเลื่อน เธอต้องหยุดชะงักด้วยที่มีนักข่าวหลายสำนักมารออยู่ด้านล่าง ไม่สามารถเดินหนีพวกเขาได้ ทุกคนพุ่งคำถามใส่มากมายเกี่ยวกับข่าวฉาวที่เกิดขึ้น หญิงสาวยืนยันว่าภาพสกปรกนั่นไม่ใช่เธอ แต่นักข่าวก็ยังคงยิงคำถาม ถามอยู่แบบนั้นราวกับต้องการที่จะเล่นงานให้จมดิน"คุณเพียงฟ้าเคยบอกว่าแต่งงานแล้ว แต่ทำไมอยู่กับผู้ชายอื่นในห้อง แบบนี้คือการสวมเขาให้กับสามีหรือเปล่าคะ" เพียงฟ้าจ้องมองหน้าของนักข่าวที่ถามคำถามหยาบคาย สายตาคู่สวยฉายความไม่พอใจโจ่งแจ้ง ก่อนที่เธอจะก้าวเท้าเดินตรงเข้าไปและฟาดฝ่ามือตบไปยังหน้าของนักข่าวที่ไร้มารยาท"คุณกล้าดียังไงมาใส่ร้ายฉัน และแน่นอนว่าฉันจะฟ้องสำนักข่าวของคุณ" นักข่าวคนนั้นก้มหน้าสลดเอ่ยคำขอโทษเบา ๆ แต่นักข่าวคนอื่นกลับอัดวิดีโอและถ่ายรูปพาดหัวข่าวว่าเพียงฟ้าทำร้ายร่างกายนักข่าวสำนักอื่น จึงทำให้เธอมีเรื่องอื้อฉาวในวงการในโลกโซเชียลเพิ่มขึ้น มีกลุ่มคนรุมด่าเอ่ยว่าให้กับเพียงฟ้าเป็นเสียงเดียวกันบ้านราชันย์หญิงสาวนั่งลงที่โซฟาด้วยความกังวลใจ ในหัวใจเต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม เครียด โกรธ บวกทั้งอาการขอ

"คุณราชันย์คะ ฉันรู้สึกดีกับคุณ จะเรียกว่ารักก็ได้ อย่าทิ้งฉันไปไหนนะคะ"แว่วเสียงสั่นเครือของหญิงสาวด้านข้างเบาะฝั่งคนขับลอยออกมา เหมือนรู้สึกตัว นิสาสีหน้าคล้ายมึนเมา พูดบอกรักออกมาอย่างชัดเจน ในขณะที่ราชันย์กำลังขับรถอยู่ ทำให้เขาต้องชะงักกับคำพูดของนิสา รถคันหรูจอดเทียบกับฟุตบาท สายตาของเขาจ้องมองไปยังหญิงสาวที่สวยและเพอร์เฟกต์ มีหน้าตาในสังคม โปรไฟล์สวยหรู ถึงแม้ว่าราชันย์จะรู้สึกดีต่อผู้หญิงคนนี้ แต่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่ความรักอย่างแน่นอน"คุณเมามากแล้วนิสา คุณอาจจะยังไม่ทันได้คิดในสิ่งที่คุณพูดออกมา อีกอย่างผมแต่งงานแล้ว" เหมือนกับเหยื่อที่ถูกวางอยู่ตรงหน้า แต่เสือตัวร้ายไม่สามารถทานลง เพราะเขายังคงยึดมั่นในความดี ไม่อยากผิดคู่หรือนอกกายภรรยา ต่อให้จะไม่ได้รักภรรยาที่ถูกบังคับแต่งงานก็ตาม"ราชันย์คะ...ฉันรักคุณ" นิสาเธอยังคงพูดคำว่ารักคำเดิม เอื้อมมือทั้งสองข้างโอบกอดรอบลำคอของชายหนุ่ม เพื่อที่จะโน้มตัวเขาเข้ามาใกล้ ๆ แต่ราชันย์เลือกที่จะปฏิเสธ คว้าจับข้อมือของเธอให้พ้นออกจากคอของตัวเอง"นิสาคุณเมามากแล้ว ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน" นิสาทำไม่สำเร็จ แสร้งหลับตานอนอีกครั้ง ก่อนที่หรี่มองชาย

เพียงฟ้าเดินจับมือกับคุณแม่ของราชันย์ ตรงไปที่รถ เพื่อเตรียมที่จะไปทานอาหาร แต่พวกเขาทั้งสองคนต้องหยุดชะงักด้วยที่ราชันย์วิ่งตามออกมา"เดี๋ยวก่อนสิครับ รอผมด้วยคุณแม่" เพียงฟ้าขมวดคิ้วเข้าหากัน ไหนคุณราชันย์บอกว่าจะกลับเข้าไปประชุมทำไมถึงวิ่งตามออกมา"มีอะไรหรือเปล่า" คุณแม่ของคุณราชันย์นั้นเอ่ยถามลูกชายตัวเองด้วยใบหน้าที่สงสัยไม่ต่างจากเพียงฟ้า"ผมจะพาคุณแม่ไปทานข้าว""ทำเป็นบอกจะพาแม่ไปทานข้าวจริง ๆ แล้วราชันย์ก็คงอยากพาหนูเพียงฟ้าไปทานข้าว พูดตรง ๆ ก็ได้สามีภรรยากันไม่ต้องเขินแม่หรอก เห็นไหมหนูเพียงฟ้าแม่บอกแล้วว่าราชันย์เขาเอาใจใส่ดี ถ้าเขาไม่เห็นแก่หนูก็คงไม่พาแม่ไปทานข้าวหรอก" ราชันย์ไม่ได้เอ่ยอะไรแต่เป็นคำพูดของผู้เป็นแม่ ไม่ใช่คำพูดที่ออกมาจากปากเขา แต่เขาก็ไม่ขัดและเถียงผู้เป็นแม่ เพียงฟ้าเธอรู้สึกดีจนยิ้มกว้างออกมาณ ร้านอาหารทีแรกราชันย์ต้องการพาคุณแม่ไปทานภัตตาคารอาหารหรูราคาแพง แต่แม่ของราชันย์นั้นต้องการซดน้ำร้อน ๆ ชาบูหมูกระทะธรรมดาทั่วไปตามห้างฯ ราชันย์จึงไม่ขัด ทั้งยังเพียงฟ้าที่ออกความคิดตรงกันกับแม่ของราชันย์อีกด้วย"แม่เจอเพื่อนเดี๋ยวแม่มานะ ทานกันไปก่อนเลยลูก" แม

เพียงฟ้านั่งลงที่โซฟากลางบ้าน หลังจากที่กลับมาจากโรงพยาบาลเพียงคนเดียว นั่งกินยาแก้ปวดด้วยความโดดเดี่ยว บ้านนี้ไม่มีใครอยู่ รวมทั้งสามีที่ยังไม่กลับมา ในขณะที่เธอกำลังนั่งเหม่อคิดอะไรหลาย ๆ อย่าง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เธอไม่อยากมองและไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้น แต่พอเห็นหน้าจอปรากฏขึ้นว่าพี่ชายโทรมา เพียงฟ้าจึงเลือกที่จะรับสายพร้อมกับฝืนยิ้มไปด้วย"เฮีย ฝนจะตกหรือเปล่าคะเนี่ยถึงโทรหาน้องสาว" เพราะไม่อยากให้พี่ชายรู้ว่าเธอไม่มีความสุขหลังจากแต่งงาน จึงแสร้งยิ้มเพื่อสร้างน้ำเสียงให้สดชื่นเอาไว้ พยัคฆ์คือพี่ชายที่แท้จริงของเพียงฟ้า เขาไปอยู่ต่างประเทศตั้งแต่อายุหนึ่งขวบ ตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นั่นแม้แต่วันแต่งงานของเพียงฟ้าเขาก็ยังไม่ได้กลับมา"โทรมาก็เอ่ยพูดแบบนี้เลยนะ อย่างนั้นเฮียวางนะ""ขอโทษค่ะ น้องก็แค่แซวเฮียเฉย ๆ มีอะไรหรือเปล่าคะ ปกติเฮียไม่ค่อยมีเวลาโทรหาน้อง""ไม่มีอะไรหรอกแค่จะบอกข่าวดีว่า เดือนหน้าเฮียจะไปเที่ยวหา""เฮียพูดจริง ๆ เหรอคะ ดีใจจังเลย!""สบายดีใช่ไหม หลังจากแต่งงานชีวิตเหมือนเดิมหรือเปล่า" เพียงฟ้าเธอยิ้มให้กับพี่ชาย แม้เขาจะไม่เห็นก็ตาม เธอไม่อยากให้เขาต้องก