Share

บทที่ 3

Penulis: โพธิ์สองหู
"เจอรัลด์ทำไมคุณถึงเสแสร้งทำเป็นว่ารวย" ซาเวีย ถามอย่างดูถูก

อย่างไรก็ตามราเชลถึงกับสะดุ้งหลังจากเจอรัลด์วางการ์ดแบล็คโกลด์ลงบนเคาน์เตอร์

การ์ดนักช็อประดับสูง ยูนิเวอร์ซอล โกลบอล นี้สำหรับร้านค้าสุดหรูนี้มีให้เฉพาะครอบครัวที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากที่สุดในโลกเท่านั้น

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจ้าของบัตรแบล็คโกลด์นั้นร่ำรวยและมีอำนาจมากขนาดไหน

หลังจากนั้นเจอรัลด์ป้อนวันเกิดของเขาลงในเครื่องอ่านบัตรในขณะที่รหัสผ่านและการทำธุรกรรมเป็นอันสำเร็จ

การทำธุรกรรมสำเร็จ!

"โอ้พระเจ้า!"

ผู้คนในฝูงชนตกใจ

"แม่เจ้า เด็กหนุ่มคนนี้เพิ่งซื้อกระเป๋า Hermes Collector’s edition มูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์งั้นเหรอ? เขารวยมากจริง ๆ!”

“เด็กผู้ชายที่อ่อนน้อมถ่อมตนคนนี้เป็นลูกมหาเศรษฐี จริง ๆ หรือเนี่ย?

ทุกคนจ้องมองไปที่เจอรัลด์ด้วยดวงตาที่ร้อนเป็นไฟ

ในเวลานี้แม้แต่ยูริ ก็จ้องมองไปที่เจอรัลด์ ด้วยความไม่เชื่อ

คนอนาถาคนนี้ จะร่ำรวยได้อย่างไร? เขารู้สึกเจ็บแปลบ ๆ ในหัวใจของเขา

ยิ่งไปกว่านั้นก่อนหน้านี้เขายังอวดความรู้เกี่ยวกับสินค้าหรูหราทั้งหมดนี่

ตอนนี้เขาดูไม่มีอะไรมากไปกว่าตัวตลก!

บนใบหน้าของซาเวียนั้นดูไม่เชื่ออะไรในตอนนี้

“คุณ… คุณ… เจอรัลด์ คุณได้การ์ดใบนี้มาจากไหน”

เขาจะซื้อกระเป๋าที่มีมูลค่าห้าหมื่นห้าพันดอลลาร์ได้ เมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการ ซาเวียไม่อยากเชื่อเลยว่าเจอรัลด์เป็นเจ้าของการ์ดนักช็อประดับสูง ยูนิเวอร์ซอล โกลบอล แม้แต่บัตรของนักช้อปสุดหรู ก็มีค่ามากในตัวมันเอง!

เขาเพิ่งซื้อกระเป๋าด้วยตัวเองงั้นเหรอ?

มันเป็นเรื่องจริงหรือ?

เจอรัลด์มองไปที่ซาเวีย แต่เขาไม่ได้พูดอะไรเลยสักอย่าง

เขายังคงรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบในใจของเขา แต่เขายังคงย็นชามาก ๆ กับเซอเวีย ในตอนนี้เจอรัลด์คิดในใจว่า ’พี่สาวของฉันเป็นคนที่ให้การ์ดใบนี้กับฉัน และอันที่จริงฉันก็สามารถซื้อของได้ในราคาสูงสุดถึงสามแสนดอลล่าร์’

“คุณผู้ชายครับ ผมจะห่อให้คุณทันที! โปรดรอครึ่งชั่วโมงครับ”

“นี่เป็นผลิตภัณฑ์ที่หรูหรามากดังนั้นเราต้องมั่นใจว่าบรรจุภัณฑ์สำหรับกระเป๋านั้นต้องสมบูรณ์แบบ”

เจอรัลด์รู้สึกอายมากที่มีผู้คนจำนวนมากจ้องมองมาที่เขาอย่างตั้งใจ

หลังจากที่เขาปฏิเสธบริการห่อ เจอรัลด์ก็หยิบกระเป๋าในมือของเขาขึ้นมาขณะที่เขาเตรียมจะออกไปในทันที

"เดี๋ยวก่อน! หยุดตรงนั้น!”

ยูริแสดงสีหน้าทางท่าทางอย่างน่าเกลียด ขณะที่เขาเดินนำหน้าไปขวางเจอรัลด์เพื่อหยุดไม่ให้เขาออกไป

“คุณต้องการอะไร?” เจอรัลด์ถามด้วยกิริยาที่เย็นชา

ยูริหายใจอย่างรุนเเรงก่อนจะขี้ไปที่การ์ดเเบล็คโกลด์ในมือของเจอรัลด์ “ฉันสงสัยว่านายขโมยการ์ดเเบล็คโกลด์นี้มาจากเจ้าของเดิม ถึงอย่างนั้นในปัจจุบันนี้มันใม่ใช่เรื่องยากที่จะขโมยรหัสผ่านหรือพาสโค้ดของใครบางคน

หลังจากนั้นยูริก็มองไปที่ราเชลก่อนที่เขาจะพูดว่า “ราเชล ฉันขอแนะนำให้คุณโทรหาผู้จัดการของคุณเพื่อตรวจสอบเรื่องนี้ทันที หากการ์ดแบล็คโกลด์นี้ถูกขโมยมาจริง ๆ มันจะทำให้ร้านของคุณเสียชื่อเสียงเมื่อมีการเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป!”

ซาเวียกลับมามีสติและเธอก็รีบพุดแทรกเข้ามาว่า “ใช่ ราเชล คนอนาถาอย่างเจอรัลด์จะมาเป็นเจ้าของการ์ดระดับสูงแบบนี้ได้อย่างไรกัน และสามารถซื้อกระเป๋าที่เเพงขนาดนั้นได้เลยเหรอ?”

ซาเวีย ยังคงไม่เชื่อ

ราเชล รู้สึกว่าที่พวกเขากำลังพูดนั้นมันสมเหตุสมผล

ดังนั้นเธอจึงมองไปที่เจอรัลด์ก่อนที่เธอจะพูดว่า “คุณผู้ชายครับ โปรดรอที่นี่สักครู่ ผู้จัดการของเราจะมาที่นี่ทันทีครับ”

หลังจากนั้นทุกคนก็ปิดกั้นทางของเจอรัลด์ ราวกับว่าพวกเขาพยายามหยุดมิจฉาชีพไม่ให้หลบหนี!

เจอรัลด์ไม่ได้คาดว่าจะเกิดปัญหามากมาย เพราะเขาเพียงแค่ต้องการซื้อกระเป๋าเท่านั้นเอง

อย่างไรก็ตามเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถที่จะออกไปจากที่นี่ได้ในตอนนี้ เเม้ว่าเขาอยากจะออกไปเต็มทน

เขาทำได้เพียงยืนอยู่ตรงนี้และรอผู้จัดการร้านอย่างอดทน

ผู้จัดการมองไปที่เจอรัลด์ก่อนที่เธอจะยิ้มและพูดว่า “ดิฉันต้องขอโทษนะคะ คุณผู้ชายคะ แต่ถ้าคุณไม่รังเกียจคุณช่วยให้ดิฉันตรวจสอบการ์ดแบล็คโกลด์ของคุณได้ไหม”

เธอสุภาพและให้ความเคารพมากเพราะเธอเป็นผู้จัดการร้าน และเธอไม่ได้ตัดสินลูกค้าเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกได้

เจอรัลด์รู้สึกหมดหนทางมากในเวลานี้ และเขาทำได้เพียงยื่นการ์ดแบล็คโกลด์ให้ผู้จัดการโดยไม่พูดอะไร

ผู้จัดการได้นำเครื่องตรวจอ่านบัตรพิเศษออกมา

หลังจากนั้นเธอก็วางการ์ดเข้าไปข้างในอย่างชำนาญ

“คุณผู้ชายคะ ได้โปรดกรุณาระบุนามสกุลของคุณให้ดิฉันหน่อยจะได้ไหมคะ? และดิฉันขอทราบหมายเลขบัตรประชาชนด้วยค่ะ” ผู้จัดการหญิงร้องขอด้วยความเคารพ

“ผมชื่อ เจอรัลด์ ครอว์ฟอร์ด ส่วนพี่สาวของผมชื่อ เจสสิก้า ครอว์ฟอร์ด!”

แม้ว่าพี่สาวของเขาจะใส่วันเกิดของเขาเป็นรหัสผ่านสำหรับการ์ดของเขา แต่เจอรัลด์ก็ไม่แน่ใจว่าการ์ดนั้นอยู่ภายใต้ชื่อของเขาหรือของพี่สาวของเขากันเเน่ เจอรัลด์ยังส่งบัตรประจำตัวของเขาให้กับผู้จัดการโดยไม่ลังเล

“หืม มาดูกันว่าตอนนี้เขาจะอธิบายตัวเองยังไง!” ยูริพูดขณะที่เขาหัวเราะเยาะ หลังจากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาเพื่อที่จะได้แจ้งตำรวจทันทีที่พวกเขาพบความจริงเกี่ยวกับเจอรัลด์!

ผู้จัดการหญิงดำเนินการตรวจสอบของเธอ

เขาเป็นสมาชิกระดับสูงสุดอย่างแท้จริง และนั่นหมายความว่าเขาเป็นสมาชิกของครอบครัวที่ร่ำรวยและมีอำนาจมากในโลก

ผู้จัดการเหงื่อแตกทันที ฉิบหาย! ราเชล เธอทำให้ลูกค้าที่สำคัญและทรงพลัง ขุ่นเคืองเช่นนี้ได้อย่างไร!

ผู้จัดการหญิงหยิบการ์ดในมือของเธอก่อนที่เธอจะเดินไปหาเจอรัลด์และโค้งคำนับต่อหน้าเขาด้วยความเคารพ

“เรียนคุณครอว์ฟอร์ด ที่เคารพคะ ดิฉันต้องขอโทษถ้าทำให้คุณขุ่นเคืองใจ โปรดให้ดิฉันคืนบัตรแบล็คโกลด์แก่คุณด้วยค่ะ”

“อะไรกัน?”

ทุกคนถึงกับชะงัก

ราเชลยืนขวางทางเจอรัลด์เพราะเธอพยายามขวางทางไม่ให้เขาออกไปและในเวลานี้เธอรู้สึกอายมากอย่างมาก

“ผู้จัดการ… คือ… แน่ใจหรือว่าไม่ได้ทำผิด? คน ๆ นี้เป็นเจ้าของการ์ดแบล็คโกลด์ใบนี้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”

ผู้จัดการหญิงยกมือขึ้นแล้วตบหน้าราเชล “หลบไปเดี๋ยวนี้!”

ราเชลเอามือปิดหน้าขณะที่เธอเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

ยูริและซาเวีย ตกอยู่ในความงุนงง

ผู้จัดการหญิงรู้ว่าทั้งสองคนรู้จักเจอรัลด์ และพวกเขาเป็นคนที่พยายามเยาะเย้ยและทำให้เขาอับอาย

ดังนั้นเธอจึงคิดว่าจะดีที่สุดถ้าเธอสามารถที่จะได้รับความโปรดปรานจากเจอรัลด์ โดยการไล่พวกเขาทั้งสองออกจากร้าน Hermes ในวันนี้!

ผู้จัดการรีบเดินไปหายูริ และซาเวียก่อนที่เธอจะพูดว่า “ขอโทษนะคะ คุณทั้งสองคนพยายามพิสูจน์อะไร? เหตุใดคุณจึงชักจูงพนักงานขายของเราให้รุกรานลูกค้าผู้ทรงคุณค่าที่สุดของเรา?”

ยูริ จ้องไปที่ผู้จัดการก่อนที่เขาจะพูดว่า “ฉันแค่เตือนคุณอย่างง่าย ๆ ด้วยความใจดีหรอกนะ!”

“ทางเราขอทราบซึ้งในความกรุณาของพวกคุณ แต่ถ้าหากพวกคุณไม่ได้จะซื้ออะไร เราจะขอบคุณอย่างยิ่งหากพวกคุณออกจากร้านทันที”

คำพูดของผู้จัดการหญิงนั้นเฉียบคมและเย็นชามาก

เธอกำลังไล่พวกเขาออกจากร้าน!

ซาเวียมองไปที่ยูริเพื่อหวังว่าเขาจะสามารถทำให้พวกเขาออกจากสถานการณ์ที่น่าอับอายนี้ได้

อย่างไรก็ตามยูริก็เหงื่อออกมากในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะควักเงินเพื่อซื้อกระเป๋ามูลค่าหนึ่งหมื่น ดอลลาร์ แต่เขาก็ยังไม่มีอะไรที่จะเทียบได้กับเจอรัลด์

เจอรัลด์เป็นลูกค้าระดับสูง!

"ไปกันเถอะ!"

ยูริกัดฟันด้วยความโกรธขณะที่เขาลากซาเวียออกจากร้าน

ในเวลานี้ราเชลก็ก้มหน้าลงต่อหน้าเจอรัลด์ “ขอโทษนะคะ ดิฉันต้องขอโทษคุณครอว์ฟอร์ดด้วยค่ะ!”

เธอเสียใจกับการกระทำของเธอ และเธอเสียใจจริง ๆ ที่ตัดสินลูกค้าด้วยรูปลักษณ์ภายนอกของพวกเขา

เจอรัลด์เมินใส่เธอและเขาก็ยิ้มอย่างเรียบ ๆ ให้กับเวนดี้ก่อนที่เขาจะพูดว่า “ขอบคุณมากสำหรับปัญหาทั้งหมดในวันนี้ครับ ผมไม่ต้องการให้คุณห่อกระเป๋าให้ผมเพราะผมกำลังรีบ ลาก่อน!”

หลังจากนั้นเจอรัลด์ก็หยิบกระเป๋าในมือก่อนจะจากไปทันที

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาชนะในการต่อสู้ด้วยเงิน

อันที่จริงเขาไม่ใช่คนที่จะใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายขนาดนี้

อย่างไรก็ตามในที่สุดเจอรัลด์ก็เป็นคนธรรมดาที่สามารถใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน!

หลังจากออกจากร้าน โทรศัพท์มือถือของเจอรัลด์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง มันเป็นสายจากนาโอมิ

เจอรัลด์สามารถได้ยินเสียงที่กังวลของนาโอมิที่ปลายสายได้อย่างทันทีที่เขารับสาย “เจอรัลด์ฉันไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับนาย แต่นายเป็นเพื่อนสนิทของฉันคนหนึ่ง! นายต้องมางานวันเกิดฉันคืนนี้ เพื่อนร่วมหอพักของนายทั้งหมดก็อยู่ที่นี่แล้ว!”

เจอรัลด์ยิ้มก่อนที่เขาจะตอบว่า “เอาล่ะ ฉันจะไปที่นั่น!”

“อย่างไรก็ตามวันนี้นายต้องทำให้ดูดีนะ! ฉันอยากจะแนะนำใครสักคนให้นายรู้จัก!” นาโอมิพูดทางโทรศัพท์อีกครั้ง

เจอรัลด์ได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ เนื่องจากเขาไม่สามารถให้กระเป๋าแก่นาโอมิโดยไม่ห่อมันได้ เจอรัลด์จึงเดินไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ ๆ เพื่อซื้อถุงพลาสติกราคาเพียงยี่สิบเซ็นต์ หลังจากนั้นก็ใส่กระเป๋า Hermes ลงไปในถุงพลาสติกสีแดง

จากนั้นเขาก็เรียกรถแท็กซี่ก่อนที่เขาจะรีบไปที่ภัตราคารเจด

ณ ภัตราคารเจด นาโอมิวางสายโทรศัพท์ก่อนที่เธอจะยิ้มให้กับเด็กสาวผมยาวที่นั่งข้าง ๆ เธอ ผู้หญิงคนนี้สวยมากและเธอดูเหมือนราวกับเทพธิดา!

“อลิซ เจอรัลด์เป็นเพื่อนที่สนิทมากของฉัน เขาเป็นคนดีและตั้งใจเรียนมาก! ฉันอยากจะแนะนำเธอให้รู้จักกับเขาในภายหลัง”

อลิซสวมหูฟังและกระตุกขาของเธอขณะฟังเพลง

เธอสวยบริสุทธิ์มากจริง ๆ

“โอเค!”

อลิซ แบรดฟอร์ด และนาโอมิ เป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันและพวกเขาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันแม้ว่าพวกเขาจะเรียนวิชาเอกในสาขาที่ต่างกัน

เนื่องจากเป็นวันเกิดของนาโอมิในวันนี้เธอจึงเชิญอลิซและเพื่อนในหอพักบางคนมาร่วมฉลองวันเกิดกับเธอ

เเม้ว่าตอนนี้นาโอมิก็รู้ว่าอลิซจะเป็นเทพธิดา แต่เธอก็โสดมาตั้งแต่มัธยมปลายและตอนนี้เธอกำลังมองหาแฟนสักคนอยู่

อลิซเปิดขวดน้ำผลไม้ขณะที่เธอดื่มด้วยท่าทางอันสง่างาม

ในเวลานี้ประตูได้ถูกเปิดออก ...
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1786

    พวกเขาได้ดูภาพจากกล้องวงจรปิดแล้วในตอนที่เกิดอุบัติเหตุ ไม่มีใครหรือรถคันอื่นใดอยู่รอบ ๆ เลยแม้แต่คันเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ยังอยู่ในรถเพียงลำพังด้วยนั่นหมายความว่าสถานการณ์ที่ผู้เฒ่าฟลินท์พบกับอุบัติเหตุนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่งในวิดีโอที่ได้จากกล้องวงจรปิดนั้นแสดงให้เห็นว่ารถของผู้เฒ่าฟลินท์ลื่นไถลและหลุดการควบคุมไปเองในทันทีเจอรัลด์และเรย์ได้รับการปล่อยตัวในช่วงบ่ายนั้นเองพวกเขานั่งแท็กซี่กลับไปที่สำนักงานระหว่างทางกลับ เรย์มองเจอรัลด์ด้วยสีหน้างุนงงอย่างหนักแล้วถามว่า “เจอรัลด์ คุณคิดเห็นยังไงกับการตายของผู้เฒ่าฟลินท์?เขาตายได้ยังไง?”ใบหน้าของเจอรัลด์เคร่งเครียดมาก เขาเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน แต่ถึงกระนั้นเขาก็มั่นใจว่าเหตุการณ์นี้ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดาแน่นอน“นี่หมายความว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดยังไม่ตายเหรอ?”วินาทีต่อมา ความคิดอันบ้าบิ่นก็ผุดขึ้นในใจของเรย์เจอรัลด์รู้สึกว่าการคาดเดานี้เป็นไปได้น้อยมาก นั่นก็เพราะเอ็มเบอร์ลอร์ดตายไปต่อหน้าต่อตาเขาเอง แล้วเขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?“เรากลับก่อนเถอะ บางทีมันอาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุจริง ๆ ก็ได้!”เจอรัลด์บอก

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1785

    เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่เจอรัลด์และเรย์ยังคงหลับอยู่ กริ่งที่ประตูก็ปลุกพวกเขาให้ตื่นเรย์เดินออกจากห้องไปที่ประตูในลักษณะกึ่งหลับกึ่งตื่นแล้วเปิดประตูออกเมื่อประตูถูกเปิดออก เขาก็ได้เห็นชายสองสามคนซึ่งกำลังสวมเครื่องแบบยืนอยู่ข้างนอก เมื่อเห็นตราบนเครื่องแบบของพวกเขา พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้มาจากรัฐบาลกลาง“ขออภัย คุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ดและคุณเรย์ เลห์ตันอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพุ่งตัวเข้ามาถามเรย์พยักหน้าและตอบว่า “ผมนี่แหละเรย์ มีอะไรเหรอ?""พาเขาออกไป!"เมื่อเขาได้ยินคำพูดของเรย์ เจ้าหน้าที่คนนั้นก็สั่งคนของเขา และทันใดนั้นเอง เจ้าหน้าที่อีกสองคนก็เข้ามาคว้าแขนของเรย์แล้วลากเขาออกไปข้างนอก"เฮ้ย! นี่มันอะไรกัน?!"เรย์ตะโกนทันทีความโกลาหลดังกล่าวทำให้เจอรัลด์ จูโน่ และโนริตื่นขึ้นพวกเขาออกจากห้องอย่างรวดเร็ว"คุณเป็นใคร?"เมื่อเจอรัลด์ออกมา เขาก็มองดูเจ้าหน้าที่พวกนั้นด้วยความประหลาดใจและเอ่ยถามขึ้น“คุณคงเป็นคุณเจอรัลด์ คลอฟอร์ด เรากำลังสงสัยว่าคุณเกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรม สารวัตรเลค หรือที่รู้จักกันในชื่อผู้เฒ่าฟลินท์ ดังนั้นเราต้องการนำคุณไปสอบ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1784

    ในเวลาเดียวกัน หมอกควันสีทมิฬของเอ็มเบอร์ลอร์ดได้ล้อมรอบกายของชายชราเอาไว้หลังจากนั้นไม่นาน หมอกควันสีทมิฬดังกล่าวก็ดูดกลืนวิญญาณและพลังงานของชายชราไป ทำให้ชายกลายเป็นศพแห้งกรังเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูกสิ่งนี้ทำให้เอ็มเบอร์ลอร์ดตระหนกเป็นอย่างมาก เขาไม่ได้คาดหวังให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้ ยิ่งกว่านั้น เขาไม่คิดแล้วว่าชายชราจะมาสกัดกั้นการโจมตีจากเจอรัลด์แทนเขาแบบนี้“เอ็มเบอร์ลอร์ด คุณฆ่าคนบริสุทธิ์อีกแล้ว!”เจอรัลด์ตะโกนใส่เอ็มเบอร์ลอร์ดด้วยความโกรธเมื่อพูดเช่นนั้น เจอรัลด์จึงตัดสินใจใช้ทักษะต้องห้ามของตัวเองเพื่อทำลายเอ็มเบอร์ลอร์ดให้สิ้นซากในขณะนี้เอ็มเบอร์ลอร์ดเสียสติไปแล้ว เขายืนนิ่งไม่ขยับ ราวกับสูญเสียจิตวิญญาณของตัวเองไป “วิชาทลายสหัสภพ!”เจอรัลด์ตะโกนและขว้างดาบแอสตราบิซในมือใส่เอ็มเบอร์ลอร์ดเมื่อดาบแทงเข้าไปในร่างของเอ็มเบอร์ลอร์ด มันก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมาและกลืนกินเอ็มเบอร์ลอร์ดไปจนสิ้น“อ๊าก!”เอ็มเบอร์ลอร์ดกรีดร้องวินาทีต่อมา เอ็มเบอร์ลอร์ดก็กลายเป็นเถ้าถ่านในที่สุด เจอรัลด์ก็กวาดล้างเอ็มเบอร์ลอร์ดลงได้แล้วเจอรัลด์ล้างแค้นให้ชาวบ้านในหมู่บ้านฟ้าทมิฬได้แล้ว

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1783

    ทั้งสามรีบมองออกไปข้างนอก ก่อนจะเห็นว่าชายชราออกจากบ้านไปตามลำพังโดยถือตะกร้าติดตัวไปด้วยขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้ของยามิเล็ต เฟซเมื่อเห็นสิ่งนี้ ทั้งสามก็สบตากันพวกเขาพบว่ามันค่อนข้างแปลกที่ชายชราคิดจะถือตะกร้าออกไปกลางดึกเช่นนี้ นี่จะต้องมีความลับบางอย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้ซ่อนอยู่เป็นแน่ไม่นานหลังจากนั้น เจอรัลด์และทั้งสองก็ออกจากบ้านและติดตามชายชราไปอย่างเงียบ ๆพวกเขาติดตามชายชราไปจนถึงกระท่อมไม้ จากนั้นพวกเขาเห็นเขาหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเพื่อปลดล็อคประตูเมื่อประตูถูกปลดล็อค ชายชราผู้นั้นสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระมัดระวัง หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่รอบ ๆ เขาก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเดินเข้าไปอย่างมั่นใจเจอรัลด์และอีกสองคนก็เดินไปที่กระท่อมไม้ทันทีและยืนอยู่ตรงหน้ากระท่อมหลังนั้น“เจอรัลด์ ดูเหมือนว่าชายชรากำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับเรา เพราะเขามีกุญแจบ้านหลังนี้อยู่กับตัว!”เรย์กระซิบกับเจอรัลด์ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้แล้วว่าชายชราไม่ใช่คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างที่คิด เขาต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับเอ็มเบอร์ลอร์ดแน่“เรย์ ผู้เฒ่าฟลินท์ คุณสองคนไปซ่อนตัวก่อน เ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1782

    “เอ๋ นี่ก็ดึกแล้วนะ! ผมว่าคนที่คุณกำลังรออยู่คงไม่มาหรอก มาเถอะไปที่บ้านของผมและพักผ่อนกันจะดีกว่า!”ชายชราถอนหายใจและยื่นข้อเสนอให้ทั้งสามคนเมื่อผู้เฒ่าฟลินท์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็หันกลับมาที่เจอรัลด์เพื่อสอบถามความคิดเห็นของเขาเจอรัลด์เห็นปฏิกิริยาของเขาและพยักหน้าอย่างช้า ๆเนื่องจากพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น ตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงไปพักผ่อนที่บ้านของชายชราเท่านั้นนอกจากนี้ ท้องฟ้ามืดสนิท และไม่ปลอดภัยเลย ไม่รู้เลยว่าข้างนอกนี่มีอะไรรอพวกเขาอยู่?หลังจากพูดคุยกัน เจอรัลด์และคนอื่น ๆ ก็ติดตามชายชราออกจากกระท่อมไม้ไปชายชราพาเจอรัลด์และคนอื่น ๆ ไปที่บ้านของเขา บ้านของเขาดูไม่เก่าเท่าไหร่ ราวกับเพิ่งถูกซ่อมแซมใหม่ก่อนหน้านี้“ผู้เฒ่า หมู่บ้านนี้เหลือคุณอยู่เพียงคนเดียวหรือเปล่า?”เมื่อพวกเขาอยู่ในบ้านของชายชรา ผู้เฒ่าฟลินท์ก็ถามอย่างสงสัย"หึหึ!" ชายชราหัวเราะเบา ๆ"ใช่ คนอื่น ๆ ย้ายไปอยู่ในเมืองกันหมด ที่นี่เลยเหลือแค่ฉันคนเดียว!”หลังจากที่เขาหัวเราะแล้วเขาก็ตอบ“แล้วทำไมคุณไม่ย้ายเข้าเมืองด้วยล่ะ? อยู่ในเมืองไม่สบายกว่าเหรอ?”ผู้เฒ่าฟลินท์ยังคงถามต่อไป“อนิจจา ผมมันไร้ญา

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 1781

    “หึหึ เรย์ อย่าลืมสิว่าเอ็มเบอร์ลอร์ดไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว เขาน่ากลัวกว่าผีเสียอีก กับอีกแค่สถานที่แบบนี้นายคิดว่าเขาจะกลัวเหรอ”เจอรัลด์หัวเราะและเตือนเรย์เมื่อเรย์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดสมเหตุสมผล “สำรวจกันตามสบายเลย ผมคงต้องไปก่อน!”ชายชราพูดกับทั้งสามคน“ได้เลย ผู้เฒ่า ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณมากเลย!"ผู้เฒ่าฟลินท์ขอบคุณชายชราผู้นั้นอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นไรหรอก!”ชายชราตอบพลางโบกมือหลังจากที่ชายชราผู้นั้นจากไป เจอรัลด์และอีกสองคนก็ยืนอยู่หน้ากระท่อมไม้ จ้องมองออกไปอย่างว่างเปล่าพวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร พวกเขาไม่อาจเข้าไปในกระท่อมได้ และไม่รู้ด้วยว่าจะเข้าไปเช่นไร“พี่เจอรัลด์ ผู้เฒ่าฟลินท์ ทีนี้เราจะทำยังไงดี? เปิดประตูออกไปเลยดีไหม?”เรย์มองไปที่เจอรัลด์และผู้เฒ่าฟลินท์แล้วถาม“ไม่ นั่นไร้สาระมาก เราบุกรุกเข้าไปไม่ได้!”ผู้เฒ่าฟลินท์ปรามเรย์ทันทีแม้ว่ายามิเล็ต เฟซจะไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว แต่กระท่อมหลังนี้ยังคงเป็นของเธอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อาจทำตามอำเภอใจได้“แล้วเราควรทำยังไง? เราไม่มีกุญแจ”เรย์ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้“เ

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 544

    ดังนั้น เขาจึงลดกระจกรถลงเพราะเขาอยากจะรับอากาศบริสุทธิ์บ้างด้วยความประหลาดใจ กระจกรถถูกม้วนขึ้นอีกครั้งทันทีที่เขาม้วนมันลงจากนั้นเขาก็หันไปมองมันและตระหนักได้ว่าเป็นควีนนี่ที่กดม้วนกระจกขึ้น‘แม่งเอ้ย! ย้ยบ้านั่น!’เจอรัลด์สบถด่าเบา ๆ เขาพยายามลดกระจกรถลงเล็กน้อย แต่ควีนนี่ก็ม้วนมันขึ้นไปอีกครั้งทัน

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 502

    “นอกจากนี้ ผมได้ยินมาว่าเจซันนั้นเป็นคนที่ค่อนข้างไฟแรงและกระตือรือร้น เพราะคุณมาจากเวสตัน เมอร์ชานต์ โฮลดิ้ง เขาจะเป็นคนสำคัญที่จะขอความช่วยเหลืออย่างแน่นอน!” “อืม คุณมีข้อมูลการติดต่อของเขาไหมถ้างั้น?” วิลลี่ถาม “น่าเศร้า ผมไม่มี ผมก็ยังคิดวิธีที่จะติดต่อเขาอยู่เช่นกัน!” แกรี่ตอบขณะที่เขาส่ายหัวข

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 549

    “อย่างกับว่าฉันแคร์! เธอเป็นคนที่ทำซุปหกใส่ฉัน! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด! เธอก็เป็นแค่พนักงานเสริฟ์อยู่ดี เรื่องไม่เป็นเรื่อง!” โยลันดาพูดอย่างขุ่นเคือง เธอไม่กลัวผลที่ตามมาเพราะเธอรู้ว่าจาวิสคือคนที่มีอำนาจมากที่สุดอย่างแน่นอนในห้องนี้ ณ ขณะนี้ ไม่มีใครจะกล้าท้าทายอำนาจเขาและเธอ นอกจากนี้ จุดสนใจของเธอก็

  • มหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน   บทที่ 503

    แม้ว่าเขาจะไม่เต็มใจ วิลลี่ก็ไม่สามารถต่อต้านการโน้มน้าวของทุกคนได้ ท้ายที่สุดแล้ว ใครจะช่วยเหลือเขาได้ล่ะ? เขาไม่มีทางเลือกนอกจากพึงพาความเมตตาของเจอรัลด์ในคราวนี้ เขาแค่จะต้องก้มหน้ารับกรรมไป และไม่นานเขาก็พบว่าตัวเองมุ่งหน้าไปที่โรงแรมที่เจอรัลด์ได้พักอาศัยอยู่แล้ว มีคนสองสามคนมาด้วยกับเขา แต่อย่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status