INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 2969
Último capítulo
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2969
หลิงหว่านหวนรำลึกถึงความหลัง ยามที่หลิงอวี๋มีใจปฏิพัทธ์ต่อเซียวหลินเทียน นางทำทุกวิถีทางโดยมิได้คำนึงถึงสิ่งใดเพื่อให้ได้ออกเรือนกับเขาผลลัพธ์กลับกลายเป็นที่รังเกียจของผู้คน แม้แต่เซียวหลินเทียนเองก็มิได้โปรดปรานนางทว่าหลิงอวี๋กลับอาศัยความเพียรพยายามของตน มุมานะบากบั่นก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว จนสามารถกอบกู้เกียรติยศ ช่วงชิงความนับถือจากผู้คน และครอบครองหัวใจของเซียวหลินเทียนได้ในที่สุดกว่าที่หลิงอวี๋จะมีวันนี้ได้ ความเหนื่อยยากที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนั้นจะมีผู้ใดล่วงรู้บ้าง!ยกตัวอย่างเพียงสมุนไพรที่นางท่องจำเมื่อครู่นี้เถิด หากมิใช่เพราะต้องการรักษาดวงตาของเซียวหลินเทียนให้หายดี นางหรือจะสามารถจดจำสมุนไพรมากมายเพียงนี้ได้ภายในชั่วระยะเวลาอันสั้น?อูหม่าจือฟังด้วยความตั้งใจ พลางทอดสายตามองหลิงอวี๋อย่างครุ่นคิดเมื่อหลิงอวี๋ท่องจนจบ เขาก็ตกอยู่ในห้วงภวังค์หลิงอวี๋เองก็มิได้รบกวนเขา เพียงนั่งรอคอยอยู่อย่างเงียบงันเนิ่นนานผ่านไป อูหม่าจือจึงถอนหายใจออกมา แล้วเอ่ยขึ้นว่า “พิจารณาจากสมุนไพรที่เจ้ากล่าวมา ผนวกกับรูปแบบการหลอมโอสถของเจี่ยงชิงแล้ว เจี่ยงชิงผู้นี้ เห็นทีคงจะเป็นคนของส
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2968
วันต่อมา เมื่อคณะของหลิงอวี๋ตื่นนอนและก้าวเท้าพ้นจากกระโจมที่พักก็พบว่าด้านนอกมีข้าวสารและผักสดวางเตรียมไว้ให้โม่ถงที่ยืนเฝ้ารออยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้นว่า “ฮูหยินหลิง เดิมทีพวกท่านเดินทางมาไกล พวกข้าสมควรดูแลต้อนรับพวกท่าน”“ทว่า ณ ที่แห่งนี้มีเพียงข้าและอาจารย์ พวกเราล้วนมิถนัดงานครัว คงต้องรบกวนพวกท่านดูแลตนเองแล้ว!”“โรงครัวอยู่ทางด้านโน้น พวกท่านสามารถใช้งานได้ตามสะดวก!”“รอจนพวกท่านกินอาหารเสร็จเรียบร้อย อาจารย์ของข้าจึงจะออกมาพบ!”หลิงหว่านได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะไปทำอาหารเองเจ้าค่ะ!”นางเรียกเผยอวี้ให้มาช่วยยกผักสดไปยังโรงครัว จากนั้นจึงร่วมมือกับจั่วชิวและคนอื่น ๆ ลงมือปรุงอาหารให้แก่ทุกคนหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนไม่มีธุระอันใด จึงพากันเดินไปดูอาการของเจ้าสิงโตขนขาวทั้งสองเดินไปถึงบริเวณมิไกลจากถ้ำนัก ก็เห็นเจ้าสิงโตขนขาวกำลังเดินกะเผลกวนเวียนอยู่แถวปากถ้ำบาดแผลภายนอกของมันสมานกันดีแล้ว ทว่าอาการบอบช้ำภายในยังคงต้องใช้เวลาพักฟื้นอีกสักระยะครั้นเจ้าสิงโตขนขาวเห็นหลิงอวี๋ มันก็ส่งเสียงร้องคำรามแผ่วเบา ก่อนจะวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาใช้หัวขนาดมหึมาของมันดันที่ท่
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2967
หลิงอวี๋รอคอยอยู่ครู่หนึ่ง ผลการตรวจสอบก็ปรากฏขึ้นสิ่งที่ทำให้นางรู้สึกโล่งใจก็คือ มิรู้ว่าอูหม่าจือให้สิงโตขนขาวกินสมุนไพรชนิดใดเข้าไป เนื้องอกนั้นจึงมิได้ลุกลามเลวร้ายลง อีกทั้งยังเป็นเนื้องอกชนิดที่มิอันตราย“โรคนี้ข้ารักษาได้!”หลิงอวี๋กล่าวด้วยความมั่นใจดวงตาของโม่ถงพลันสว่างวาบขึ้น พลางกล่าวว่า “ฮูหยินหลิง ท่านต้องการสมุนไพรใดก็โปรดเอ่ยปากมาเถิด ข้าจะไปเสาะหามาให้ท่านจนครบอย่างแน่นอน!”หลิงอวี๋แย้มยิ้มน้อย ๆ “ข้ามีสมุนไพรพร้อมแล้ว เจ้าเพียงช่วยเป็นลูกมือข้า ขยับตะเกียงน้ำมันพวกนั้นเข้ามาใกล้ ๆ เถิด!”ภายในถ้ำแสงสลัวรางเกินไป หลิงอวี๋มิอาจลงมือผ่าตัดให้สิงโตขนขาวได้โดยสะดวกเผยอวี้และโม่ถงจึงช่วยกันปลดตะเกียงน้ำมันลงมา แล้วนำไปแขวนไว้ในบริเวณที่สิงโตขนขาวนอนหมอบอยู่หลิงอวี๋หยิบยาสลบชนิดรุนแรงออกมา พลางส่งยิ้มให้สิงโตขนขาวแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าจงนอนหลับให้สบายเถิด ประเดี๋ยวตื่นขึ้นมาอาการเจ็บป่วยก็จะหายแล้ว!”สิงโตขนขาวกะพริบดวงตาสีฟ้านั้นปริบ ๆ พลางจ้องมองหลิงอวี๋ด้วยความฉงนหลิงอวี๋มิรอช้า นางฉีดตัวยาสลบเข้าสู่ร่างกายของสิงโตขนขาวทันทีเพียงครู่เดียวสิงโตขนขาวก
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2966
หนานซวงและหลิงหว่านถูกรั้งให้อยู่ภายนอกถ้ำหลิงอวี๋เดินตามโม่ถงเข้าไปด้านใน ส่วนเผยอวี้คอยเป็นดวงตาให้เซียวหลินเทียน ประคองเขาเดินลึกเข้าไปพร้อมกันยิ่งล่วงลึกเข้าไป กลิ่นคาวเหม็นเน่าก็ยิ่งคละคลุ้งรุนแรง ทว่าเผยอวี้และคนอื่น ๆ ต่างอมยาเม็ดที่หลิงอวี๋มอบให้ไว้ในปาก กลิ่นเหล่านี้จึงมิได้ส่งผลกระทบอันใดต่อพวกเขาครั้นก้าวเข้ามาถึงด้านใน โม่ถงจึงใช้คบเพลิงจุดตะเกียงน้ำมันที่แขวนอยู่บนผนังทั้งสี่ด้านเผยอวี้พลันต้องตกตะลึง เมื่อพบสิงโตขนขาวตัวมหึมานอนหมอบอยู่ในมุมหนึ่งสิงโตขนขาวตัวนี้งดงามยิ่งนัก บนศีรษะขนาดใหญ่นั้นมีดวงตาคู่หนึ่งที่สุกสกาวดั่งพลอยไพลินดวงตาคู่นั้นกำลังจ้องมองพวกเขาด้วยความระแวดระวังในขณะเดียวกัน สิงโตขนขาวก็พยายามพยุงกายลุกขึ้น อยู่ในท่าทางเตรียมพร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่ได้ทุกเมื่อ“เสี่ยวไป๋ ข้าเชิญหมอมาให้เจ้าแล้ว ให้นางช่วยตรวจดูอาการเจ้าสักหน่อยเถิด...”โม่ถงเดินเข้าไปใกล้ พลางลูบไล้ขนของสิงโตขาวไปตามแนวขนสิงโตขนขาวเห็นเซียวหลินเทียนและคนอื่น ๆ ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มันจึงค่อย ๆ เอนกายลงนอน“ฮูหยินหลิง ท่านเข้ามาเถิด!”โม่ถงกวักมือเรียกหลิงอวี๋หลิงอวี
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2965
“อือ... อือ...”เสียงนั้นคล้ายเสียงสะอื้นไห้ ทว่าก็คล้ายเสียงโหยหวนด้วยเช่นกันเป็นเสียงแว่วเลือนราง ครั้นหลิงอวี๋ลืมตาตื่น เสียงนั้นก็เงียบหายไปทันใดนางนึกว่าตนเองเพียงฝันไป จึงหลับตาลงหมายจะนอนต่อทว่ายังมิทันได้หลับลึก ก็แว่วเสียงอันน่าเวทนานั้นดังขึ้นอีกคราเป็นเสียงที่เจือไปด้วยความเจ็บปวดทรมานสาหัสเมื่อหลิงอวี๋มั่นใจว่าตนมิได้หูแว่ว จึงยันกายลุกขึ้นนั่งนางใคร่ครวญครู่หนึ่ง ก่อนจะสวมอาภรณ์อย่างเบามือ จังหวะที่กำลังจะลุกขึ้นก็พลันได้ยินเสียงของหนานซวงดังมาจากในความมืด“พี่หญิงหลิง นั่นเสียงกระไรหรือเจ้าคะ?”หนานซวงรู้สึกว่า คำเรียกขานฮูหยินอู่นั้นดูห่างเหินกับหลิงอวี๋จนเกินไป ตลอดการเดินทางจึงเรียกขานหลิงอวี๋ว่าพี่หญิงตามอย่างหลิงหว่านหลิงอวี๋ได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยถาม “เจ้าเองก็ตกใจตื่นเช่นกันหรือ?”“ข้าฟังดูคล้ายเสียงสัตว์ชนิดหนึ่งร้อง ฟังดูน่าเวทนายิ่งนัก บางทีอาจเกิดเรื่องอันใดขึ้น ข้าใคร่จะออกไปดูเสียหน่อย!”หนานซวงรีบเอ่ยห้าม “อย่าไปเลยเจ้าค่ะ ในหุบเขานี้มีสัตว์วิเศษอยู่มากมาย ล้วนดุร้ายทั้งสิ้น”“อีกทั้งยามนี้ฟ้ามืดมองสิ่งใดมิชัดเจน ท่านออกไปอาจมีอันตรายได้!”
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2964
คนในเรือนมิได้เอ่ยวาจา เด็กหนุ่มผู้นั้นเพียงแค่นเสียงก่อนจะกล่าวว่า “บาดแผลสาหัสปานนี้ทำได้เพียงนอนรอความตายเท่านั้น จะรักษาได้เยี่ยงไร!”หลิงอวี๋เชิดหน้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “แต่ข้ารักษาได้!”“ข้ามิได้คุยโวโอ้อวด แม้แต่หยวนป๋อ เจ้าตำหนักน้อยแห่งตำหนักเสวียนเทียนก็เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ ข้ายังรักษาจนหายดีมาแล้ว!”“หากผู้อาวุโสอูหม่ามิเชื่อ ก็ลองไปดูรอยแผลเป็นที่หน้าอกของหยวนป๋อเถิดว่าเป็นจริงดั่งที่ข้ากล่าวหรือไม่!”เด็กหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มเย้ยหยัน “พวกท่านรู้อยู่เต็มอกว่าอาจารย์ข้าเร้นกายอยู่ที่นี่ มิออกไปสู่ใต้หล้าภายนอกมาหลายปี การกล่าวอ้างเช่นนี้มิใช่เห็นว่าอาจารย์ข้ามิอาจไปพิสูจน์ความจริงได้หรอกหรือ?”หลิงอวี๋มิได้ใส่ใจเขา นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ผู้อาวุโสอูหม่า ข้าขอเอาเกียรติของหมอเป็นประกัน ทุกถ้อยคำล้วนเป็นความจริง!”“หากท่านยังกังขาในวิชาแพทย์ของข้า เราสามารถจับสัตว์แถวนี้มาพิสูจน์ให้เห็นกับตาเดี๋ยวนี้เลยก็ได้!”ภายในเรือนหญ้าคายังคงไร้ความเคลื่อนไหว ผ่านไปเนิ่นนานจึงมีเสียงชราภาพดังเล็ดลอดออกมา “โม่ถง เข้ามา!”เด็กหนุ่มได้ยินดังนั้น จึง
También te puede gustar
อ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง
มาแล้วก็อยู่ต่อเถอะ20.4K vistasจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ34.4K vistasลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ29.4K vistasท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.0K vistasหวนรักมิอาจลืมเลือน
หนามชมพู2.2K vistasปาฏิหาริย์รัก ชายาข้ามภพ
I-KYEOM6.3K vistasลิขิตรักหวนคืนวังหลัง
หลิน จิ่นชู271 vistasตามล่าตามรัก
LiHong683 vistas
