مشاركة

ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ
ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ
مؤلف: เสียเอ้อเซี่ยเหล่าป่าน

บทที่ 1

مؤلف: เสียเอ้อเซี่ยเหล่าป่าน
“ที่รัก รถที่บ้านเสียแล้ว ถ้าวันนี้คุณว่าง ช่วยเอาไปซ่อมที่อู่ซ่อมให้หน่อยสิ”

ขณะที่ฉันกำลังทำงานบ้านอยู่ที่บ้าน ก็ได้รับข้อความวีแชทจากเจียงเป่ยสามีของฉัน

“ได้ค่ะที่รัก งั้นคิดว่าฉันจะกลับบ้านสายหน่อยนะ”

หลังจากหยิบกุญแจรถแล้ว ฉันจึงขับรถยนต์ไปอู่ซ่อมรถที่ใกล้บ้านที่สุด

“ไม่ทราบว่ามีคนอยู่ไหมคะ?”

“เครื่องยนต์ของรถฉันมีปัญหานิดหน่อย ต้องการตรวจเช็กและซ่อมค่ะ”

ไม่มีคนตอบ

เนื่องจากอากาศร้อนมาก ฉันจึงรอจนเริ่มหมดความอดทน แอบบ่นเบา ๆ ว่า

“ไม่มีคนแล้วจะเปิดอู่ซ่อมทำไม…”

“ใครบอกว่าไม่มีคน แล้วผมไม่ใช่เหรอ?”

ตอนที่ฉันกำลังจะออกจากร้าน เสียงทุ้มต่ำและมีพลังสายหนึ่งก็ดังขึ้นจากข้างหลังของฉัน

ทว่าเมื่อฉันหันไปกลับมองไม่เห็นใครเลย

“อยู่ตรงนี้ไง”

เห็นเพียงผู้ชายที่ตัวสกปรกมอมแมม แต่รูปร่างล่ำสันคนหนึ่งมุดออกมาจากใต้ท้องรถยนต์อีกคันที่เกิดอุบัติเหตุ

ฉันหน้าแดงทันที

ไม่ใช่สาเหตุอื่นใด เป็นเพราะกลิ่นฮอร์โมนบนตัวช่างซ่อมตรงหน้าคนนี้มันแรงมากน่ะสิ!

น่าจะเพื่อความสะดวกในการซ่อมรถยนต์ หนุ่มหล่อคนนี้จึงสวมเพียงเสื้อกล้ามสีขาว ซึ่งมันทำให้เห็นกล้ามเนื้อของเขาชัดเจนยิ่งขึ้น

เม็ดเหงื่อไหลตามผิวหนังสีแทนลงไปที่หน้าอกของเขา เสื้อกล้ามตรงหน้าอกเปียกชุ่ม เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกต้องห้าม

เขาเปิดน้ำแร่ขวดหนึ่งแล้วดื่มจนหมดในรวดเดียว ลูกกระเดือกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการดื่มน้ำ

มองลงไปข้างล่างอีก แม้บนกางเกงขาสั้นสีเทาจะเต็มไปด้วยคราบน้ำมัน ทว่ากลับไม่สามารถบดบังกล้ามเนื้อที่นูนขึ้นเป็นมัด ๆ บนต้นขา เหมือนกับว่าจะเก่งเรื่องบนเตียงมาก

ดูท่าทางคงเก่งกว่าเจียงเป่ยสามีของฉันอย่างน้อยสองเท่า

น่าจะเป็นเพราะอากาศร้อนเกินไป หรือเพราะเจียงเป่ยไม่ได้สนองความต้องการของฉันมานานแล้ว

ฉันในตอนนี้ที่เผชิญหน้ากับช่างซ่อมรถยนต์ที่สกปรกมอมแมมคนหนึ่ง กลับรู้สึกได้ว่าเลือดในร่างกายกำลังพลุ่งพล่าน

ขณะที่กำลังคิดแบบนี้ ความรู้สึกชาแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ฉันหน้าแดงฉับพลัน ได้แต่ยืนหนีบขาอยู่ตรงข้างรถยนต์

“คุณกัว หม้อน้ำเครื่องยนต์มีปัญหานิดหน่อย ผมจะทำการเช็กสภาพรถก่อน”

“ค่ะ ๆ ได้เลย”

ตอนที่เขาก้มหยิบเครื่องมือโดยหันหลังให้ฉัน บั้นท้ายที่เด้งกระชับถูกยกขึ้น ทำให้อดไม่ได้ที่จะอยากเดินเข้าไปจับสักที

ฉันต้องหยิกต้นขาของตัวเองอย่างแรงถึงจะตั้งสติได้ ‘กัวเจิน จำไว้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีสามีแล้วนะ!’

ตั้งแต่แต่งงานกับเจียงเป่ย ฉันก็อยู่บ้านเป็นคุณนายอย่างเต็มตัว ได้ใช้ชีวิตคุณนายเศรษฐีแบบที่ทุกคนอิจฉา

แต่สิ่งที่คนอื่นไม่รู้คือ คุณนายเศรษฐีก็มีความขมขื่นที่พูดออกมาไม่ได้ของตัวเองเหมือนกัน และนั่นก็คือด้านนั้นของเจียเป่ยไม่ได้เรื่องเลย

ค่ำคืนนับไม่ถ้วนที่เขาไม่อยู่ ฉันทำได้แค่อาศัยของเล่น หรือสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเองเพื่อเติมเต็มความต้องการของฉัน

ว่ากันว่าผู้หญิงสามสิบก็เหมือนหมาป่า ผู้หญิงสี่สิบก็เหมือนเสือ และปีนี้ฉันก็อายุสามสิบพอดี ซึ่งกำลังเป็นช่วงที่มีความต้องการสูงพอดี

แต่เจียงเป่ยกลับมาอาทิตย์ละหนึ่งครั้ง ครั้งละไม่ถึงหนึ่งนาที เหมือนทำให้มันจบ ๆ ไปทุกครั้ง

ฉันไม่เพียงไม่รู้สึกมีความสุขเลยสักนิด ทุกครั้งยังต้องคำนึงถึงอารมณ์ของเขา โดยแกล้งหอบอย่างหมดแรงเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของเขา และแกล้งถึงจุดสุดยอดให้เขาดู เพราะกลัวจะทำร้ายจิตใจของเขา
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 11

    หลินซื่อกรุ๊ปเป็นบริษัทครอบครัวที่เข้าตลาดหลักทรัพย์ ธุรกิจของพวกเขามีทั้งอสังหาริมทรัพย์ ร้านอาหาร รถยนต์ อินเตอร์เน็ตและอื่น ๆ รวมมากกว่าสิบอุตสาหกรรมสิ่งที่ยิ่งทำให้ฉันยิ่งคิดไม่ถึงคือ หลินจ้านผู้สืบทอดของหลินซื่อกรุ๊ปกำลังสารภาพรักกับฉัน!“พี่สาว ข้างกายผมมีตำแหน่งว่าที่ภรรยาผู้สืบทอดหลินซื่อกรุ๊ปว่างอยู่ ไม่ทราบว่าคุณจะรังเกียจไหม?”จู่ ๆ หลินจ้านก็คุกเข่าลงพื้น ยื่นแหวนเพชรที่ใหญ่และแวววาวกว่าไข่นกพิราบให้ฉันหนึ่งวงในแวบแรกร่างกายของฉันยอมรับแหวนวงนี้ทันทีแต่สติและจิตใจของฉันยังแจ่มชัด หลินจ้านกับเด็กผู้หญิงที่ฉันเจอในวันนั้นคบกันมาสิบกว่าปีแล้วไม่ใช่เหรอ?ถ้าหากฉันคบกับเขาตอนนี้ ถ้าอย่างนั้นฉันก็เป็นมือที่สามระหว่างความรักของพวกเขา? ถ้าอย่างนั้นฉันต่างอะไรกับหลิวเจี๋ยที่เสียสติไปแล้ว?สติสัมปชัญญะและศีลธรรมไม่อนุญาตให้ฉันทำแบบนี้“หลินจ้าน ฉันขอโทษ ฉันไม่สามารถยอมรับความหวังดีของนาย”“ตำแหน่งนี้ควรจะเป็นของเด็กผู้หญิงที่คบกับนายมาสิบกว่าปี พวกนายอยู่ด้วยกันถึงจะเป็นคู่ที่ฟ้าดินสร้างมาให้คู่กัน”“ส่วนฉันเป็นแค่ผู้หญิงอายุเยอะที่เคยหย่า ระหว่างพวกเรามันไม่เหมาะสม!”ค

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 10

    ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เจอหลินจ้านอยู่กับเด็กผู้หญิงคนนั้น ฉันก็ไม่เคยไปอู่ซ่อมของเขาอีกเลยเพียงแต่ตอนที่รู้สึกอ้างว้างเวลานอนคนเดียวหรือใช้ของเล่น สิ่งที่เข้ามาในหัวมักจะเป็นใบหน้าหล่อผิวสีแทน ซึ่งเปี่ยมล้นด้วยฮอร์โมนเพศชายของหลินจ้านหลังจากนั้นสามเดือนฉันเพิ่งกลับมาจากการซื้อผักจากข้างนอก เมื่อเข้าไปในลิฟต์แล้ว ก็ถูกผู้ชายกำยำที่สวมหมวกแก๊ปกับแมสก์สีดำคนหนึ่งปิดปากและจมูกไว้พริบตาที่ประตูลิฟต์ปิดลง กลิ่นที่คุ้นเคยก็ค่อย ๆ กระจายออกมาพลันฉันหันไปมอง ก็พบว่าเขาคือหลินจ้าน!“นาย นายกำลังซ่อมรถไม่ใช่เหรอ? มาที่นี่ทำไม…”“พี่สาว วันนี้ผมไม่ซ่อมรถ แต่จะซ่อมคุณ”ไม่รู้เพราะอะไร เมื่อได้ยินเสียงของหลินจ้าน ฉันจึงรู้สึกเข่าอ่อนเล็กน้อยเขาในตอนนี้ไม่ได้สวมชุดทำงานที่สกปรกมอมแมม แต่สวมชุดแบรนด์หรูสั่งตัดพิเศษประจำฤดูกาลที่เหมือนกับเป็นของปลอม และบนข้อมือยังสวมปาเต็ก ฟิลิปป์ก๊อปเกรดเอหนึ่งเรือนฉันคิดว่าต่อให้ไม่เจอกันนานขนาดไหน ก็ไม่จำเป็นต้องเฟคขนาดนี้มั้ง?ด้วยเหตุนี้ฉันจึงเอื้อมมือไปถอดแว่นกันแดดปราด้าของเขาออก แล้วสั่งสอนว่า“น้องชาย เกิดเป็นมนุษย์ต้องอยู่กับความเป็นจริงซะบ

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 9

    หลังจากผ่านประสบการณ์ครั้งนี้ ในที่สุดฉันก็มองเห็นหัวใจของตัวเองอย่างชัดเจนแล้ว ฉันตัดสินใจยอมรับรักของหลินจ้าน ต่อให้เขาเป็นแค่ช่างซ่อมรถยนต์ ต่อให้เขาไม่มีเงินห้าล้าน ฉันก็ยินดีลองคบกับเขาตอนที่ฉันขับรถไปถึงอู่ซ่อมของเขา พบว่าเขาไม่ได้กำลังซ่อมรถถ้าอย่างนั้นก็น่าจะกำลังพักผ่อนอยู่ที่ชั้นสองมั้ง?ฉันย่องขึ้นชั้นสองอย่างเงียบ ๆ ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์เขาสักหน่อยแต่สิ่งที่ฉันคิดไม่ถึงคือ นอกจากหลินจ้านที่อยู่ในห้อง ยังมีเด็กผู้หญิงอีกหนึ่งคน!เด็กผู้หญิงสวมชุดชาแนลรุ่นล่าสุดทั้งตัว ร่างกายที่อวบอิ่มของเธอแนบอยู่ตรงหน้าหลินจ้านอย่างใกล้ชิดมองจากมุมของฉัน หลินจ้านไม่ได้ตอบรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธถึงว่าเก็บกวาดห้องได้สะอาดขนาดนั้น ที่แท้มีนายหญิงอยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นทำไมหลินจ้านยังต้องมายุ่งกับฉันอีกล่ะ?ฉันไม่ทันได้คิดอย่างละเอียด ก็ได้ยินเสียงอ้อนวอนที่ทุ้มต่ำของหลินจ้าน“จิงจิง เธอให้เวลาฉันหน่อย ผมจะสารภาพกับที่บ้านแน่นอน”“นายยังจะให้ฉันให้เวลานายอีกเท่าไหร่? ทำให้ฉันเสียเวลามาสิบกว่าปียังไม่พออีกเหรอ?”“แล้วใครจะรับผิดชอบสิบกว่าปีที่ผ่านมาของฉัน?”อะไรนะ?หลินจ้านกับเด็กผู้

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 8

    วิดีโอนี้ยอดเยี่ยมเลยทีเดียว ไม่เพียงเปิดเผยชื่อของทุกคนอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ยังเปิดเผยรถของฉันด้วยฉันอดไม่ได้ที่จะแอบยกนิ้วโป้งให้หลินจ้านที่อยู่ข้าง ๆอาจเป็นเพราะเนื้อหาในวิดีโอร้อนแรงเกินไป แม้แต่เจียงเป่ยเองก็เริ่มทนดูไม่ได้“คุณ คุณเป็นใคร? ทำไมถึงมีวิดีโอนี้?”หลินจ้านแสร้งทำหน้าไร้เดียงสา แต่สายตากลับเจ้าเล่ห์มาก“ช่วงก่อนคุณกัวขับรถมาซ่อมบำรุงที่อู่ของเรา ผมเห็นว่าหน่วยความจำในกล้องหน้ารถของคุณเต็มแล้ว ก็เลยใจดีปรับให้คุณสักหน่อยครับ”“ส่วนคลิปวิดีโอที่อยู่ข้างในน่ะเหรอ ผมได้คัดลอกเก็บไว้เป็นไฟล์สำรองตามคำขอของคุณกัว เผื่อกรณีฉุกเฉิน”“นี่ วันนี้ก็ได้ใช้แล้วไง ใช่ไหม คุณกัว?”“ใช่แล้ว ต้องขอบคุณเสี่ยวหลินจริง ๆ ไม่งั้นฉันก็คงไม่ได้ชมการแสดงของผู้หญิงท้องที่ยอดเยี่ยมแบบนี้”ฉันคล้อยตามหลินจ้านทันที และได้ขยิบตาให้เขาเพื่อแสดงความขอบคุณ“เจียงเป่ย คราวนี้น่าจะไม่ต้องพิสูจน์ว่าคนในคลิปวิดีโอเป็นคุณหรือเปล่าแล้วมั้ง?”“คุณมันหน้าไม่อายจริง ๆ ถึงขั้นขับรถของฉันออกไปเล่นชู้!”ฉันกล่าวกับเจียงเป่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา“แล้วไอ้ช่างซ่อมโง่ ๆ คนนี้ไม่มีความผิดเลยเหรอไง?”“เขาฉว

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 7 

    ฉันตั้งใจหย่ากับเจียงเป่ยโดยให้เขาออกจากบ้านตัวเปล่า เอาอสังหาริมทรัพย์กับรถยนต์ที่พ่อแม่ให้ฉันมาเป็นสินเดิม[1]ก่อนแต่งงานกลับคืนมาแต่ฉันยังไม่ได้ไปคุยเรื่องหย่ากับเจียงเป่ย เขากลับชิงมอบหมายให้ทนายส่งสัญญาหย่ามาให้ฉันก่อน ในสัญญาระบุอย่างชัดเจนว่าทรัพย์สินและอสังหาริมทรัพย์แบ่งเท่า ๆ กัน ส่วนรถยนต์เป็นของเขาฉันโมโหจนหัวเราะออกมา ต้องบอกก่อนว่าบ้านที่เขาอาศัยอยู่และรถยนต์ที่เขาขับในปัจจุบัน ล้วนเป็นสินเดิมที่พ่อแม่ให้ฉันก่อนแต่งงาน ในเมื่อตอนนี้หย่ากันแล้ว เขามีสิทธิ์อะไรมาแบ่งทรัพย์สินของฉัน? เมื่อเห็นว่าฉันไม่ยอมเซ็นชื่อบนหนังสือสัญญาเสียที เขาพลิกกลับมายื่นฟ้องฉันที่ศาล โดยอ้างว่าความสัมพันธ์สามีภรรยาพังทลาย เพราะฉันไม่สามารถให้กำเนิดลูก บกพร่องในหน้าที่ของภรรยา โดยไม่พูดถึงเรื่องที่เขานอกใจเลยสักคำโชคดีที่ฉันมีการเตรียมตัวไว้ก่อนด้วยเหตุนี้ฉันจึงแสดงรูปถ่ายและวิดีโอของเขากับหลิวเจี๋ยกำลังมีเพศสัมพันธ์กัน ซึ่งฉันถ่ายได้ตรงหน้าต่างในวันนั้นบนศาล“เรียนท่านผู้พิพากษา ฉันมีหลักฐานที่เจียงเป่ยนอกใจค่ะ ถ้าหากเป็นความจริง ถือว่าเขาเป็นฝ่ายผิดใช่ไหม ฉันมีสิทธิ์ให้เขาสละทรัพย์สิน

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 6  

    “พี่สาวอยู่บ้านหรือเปล่า? ผมคือเสี่ยวหลิน คนที่ซ่อมรถให้คุณ”ฉันเปิดประตูคิดไม่ถึงว่าหลินจ้านเข้าไปแล้วจะล็อกประตู และดันฉันไปติดที่หลังประตูโดยตรง“ถ้าหากไม่มาหาถึงบ้าน พี่สาวคงลืมรถกับผมแล้วใช่ไหม?”นับตั้งแต่จับได้ว่าเจียงเป่ยนอกใจ ฉันก็หมกตัวอยู่ในบ้านเอาแต่คิดเรื่องหย่า มันก็ไม่มีเวลาไปคิดเรื่องอื่นจริง ๆ นั่นแหละ“ใช่ ขอโทษนะเสี่ยวหลิน ฉันลืมเรื่องซ่อมรถจริง ๆ ทั้งหมดเท่าไหร่ ฉันจะโอนให้นายเดี๋ยวนี้เลย”คิดไม่ถึงว่าหลินจ้านกลับยิ่งกดฉันแน่นขึ้น“พี่สาว คุณรู้อยู่ว่าผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้”ยังไม่ทันเข้าใจอะไร มือทั้งสองข้างของฉันก็ถูกหลินจ้านกดเอาไว้ตรงเหนือศีรษะแล้วลิ้นอันยืดหยุ่นของเขาเลื้อยสอดฟันที่ปิดสนิทของฉันให้เปิดเหมือนกับงูตัวน้อยวินาทีนี้ จู่ ๆ ฉันก็อยากตามใจตัวเองสักครั้งด้วยเหตุนี้ฉันจึงเขย่งเท้า แลบลิ้นออกมาตอบสนองจูบอันลึกซึ้งของหลินจ้านมือของเขาพันอยู่รอบเอวของฉันเหมือนงูน้ำ และแหวกว่ายไปตามแผ่นหลัง ซึ่งจุดประกายเปลวไฟอันร้อนแรงขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าความรู้สึกตื่นเต้นสุดขีดถาโถมเข้ามาราวกับกระแสน้ำเชี่ยว ฉันบิดเอวเร่าด้วยเสน่หาหลินจ้านเผชิญหน้

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 3

    “ไม่ ไม่ใช่นะ ฉันแค่หยิบมาจากบนเตียงตัวหนึ่งให้นายแบบส่ง ๆ…”ฉันยอมรับว่าฉันหยิบมาจากบนเตียงแบบส่ง ๆ เท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยแน่นอน“พี่สาว ถึงเวลาช่วยทายาให้ผมแล้วมั้ง?”หลินจ้านนั่งแยกขาบนเก้าอี้ปรับนอนอย่างไม่ใส่ใจ เหมือนกับอาบน้ำเสร็จแล้วรอการมาเยือนของสาวสวยฉันหยิบครีมขึ้นมา เดินเข้าไ

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 2

    หลังจากเปิดฝากระโปรงหน้ารถ ช่างซ่อมก็ไปหยิบเครื่องมือตรวจสภาพที่ห้องด้านในแล้วในตอนที่รู้สึกเบื่อหน่าย ฉันมองหม้อน้ำสีขาวที่อยู่ข้างเครื่องยนต์ มันกำลังพ่นไอร้อนออกมาข้างนอก และดันฝาจนแทบจะหลุดอยู่แล้วเพื่อระบายความร้อน ฉันจึงเดินไปเปิดฝ่าเล็ก ๆ นั่น“ระวัง!”แทบจะในพริบตานั้นเอง เงาสีดำสายหนึ

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 4

    แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันปฏิเสธหลินจ้านฉันยังรักสามีของตัวเองหลังจากนึกถึงเจียงเป่ย ฉันก็มีสติขึ้นมาทันที และในที่สุดก็ถอนตัวออกมาจากวังวนอันสับสนครั้งนี้เพราะยังต้องรออีกสักพักกว่ารถจะซ่อมเสร็จ หลังจากคุยกับหลินจ้านแล้ว ฉันก็เลยฝากกุญแจรถไว้ที่อู่ซ่อม แล้วเรียกแท็กซี่กลับบ้านตอนกลับถึงบ้าน เจียงเป

  • ยามอัสดงกับนายช่างหนุ่มตัวแสบ   บทที่ 5

    เขาเห็นฉันนั่งเงียบ ๆ อยู่บนโซฟา ไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่ชิงถามฉันก่อนว่า“ไม่ได้ทำอาหารเหรอ?”เมื่อเห็นฉันเงียบ เขายิ่งเสียงดังมากขึ้น“กัวเจิน นี่คุณมันยังไง?”“วัน ๆ อยู่แต่บ้านไม่ทำอะไรเลย รู้จักแต่ใช้เงินของผมไม่ว่า ตอนนี้แม้แต่อาหารก็ไม่ทำแล้ว อยากให้ผมหิวตายเหรอ?”ฉันอดไม่ได้ที่จะห

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status