ตอนที่ 4

เควินมองตามจนร่างของอันนาลับไปจากสายตา

ระหว่างที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากับอาร์มต่อมาอีกพักใหญ่ๆ ทว่าภายในใจของเควินกลับหมกมุ่นครุ่นคิดนึกถึงแต่เรือนร่างสุดเซ็กซี่ของอันนา

ยิ่งในวันที่มีโอกาสได้มาเห็นหุ่นทรงของแม่ม่ายสุดเซ็กซี่ที่สาวๆ ยังชิดซ้าย ความรู้สึกของเควินที่ซ่อนเร้นเอาไว้ ก็ยิ่งชัดเจนรุนแรงขึ้นทุกที ใจมันร่ำร้องโหยหาสารภาพว่าหลงรักแม่เพื่อนจนหมดใจ

เควินแอบชอบอันนาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากันปีก่อน และยิ่งชอบเมื่อรู้ว่าเธอเป็นแม่ม่ายสามีตาย

แต่เรื่องแบบนี้… ไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะเปิดเผยความรู้สึกออกมาตรงๆ เพราะว่าอันนานั้นคือแม่ของเพื่อนรัก

‘แอบรักแม่เพื่อน’ คำนี้ดังกึกก้องอยู่ภายในหัวของเควินมาตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาหลังจากได้รู้จักกับอันนา

แม้เควินรู้ว่าความคิดนี้เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับหลายๆ คน แค่คิดก็ผิดแล้วที่ผู้ชายวัยลูกจะรักผู้หญิงซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวแม่  

แต่วันนี้…

ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า ด้วยกำหนัดที่กำลังก่อตัวคล้ายมีมวลคลื่นปั่นป่วนอยู่ในอารมณ์ เหมือนมวลลาวาสีแดงที่กำลังเดือดคลั่งอยู่ในปล่องภูเขาไฟ ด้วยราคะในใจกำลังปลุกความกล้าของเควินจนคิดว่ามันก็ไม่ใช่ความผิดอะไรนี่นา ถ้าผู้ชายคนหนึ่งจะหลงรักผู้หญิงที่มีอายุต่างกัน มันก็แค่ ‘รักต่างวัย’ แค่นั้นเอง

เสียงปากแก้วกระทบกันดังต่อมาอีกหลายครั้ง กระทั่งเสียงของอาร์มดังขึ้น

“ไม่ไหวแล้วโว้ยไอ้เคนน์… กูเมาแล้ว… ตาจะหลับแล้วว่ะ… นี่มึงคิดจะมอมเหล้ากูรึไง”

อาร์มคลอนศีรษะ พูดลิ้นพันกัน ตาหรี่ปรือจนเห็นได้ชัด

“งั้นพอนะโว้ยเพื่อน… ”

เควินไม่เมา จึงช่วยประคองอาร์มก้าวขึ้นบันไดมายังห้องนอนที่อยู่ชั้นสองของบ้าน พอถึงโซฟาอาร์มก็ทรุดร่างลงนั่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนเหยียดยาวหมดสภาพ  

“อ้าว… มึงจะอาบน้ำก่อนไหม… เฮ้ย… ไอ้เหี้ยอย่าบอกนะว่ามึงจะนอนในสภาพนี้… ”

เควินด่า

“ไม่อาบโว้ย… กูจะหลับแล้วโว้ยยยย… ”

อาร์มตอบเสียงยาน ดูท่าทางไม่ไหวแล้วจริงๆ

“เฮ้ย… ถ้าไม่อาบน้ำมึงห้ามนอนบนเตียงนะโว้ยกูเหม็น… ”

เควินด่าคนเมาอีกครั้ง…

แต่แทนที่จะได้ยินเสียงตอบของอาร์ม กลับกลายเป็นเสียงกรนสนั่น ถ้าเป็นแบบนี้เรื่องจะให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำคงลืมไปได้เลย

“งั้นกูอาบก่อนนะโว้ย… ”

เควินคว้าผ้าขนหนูขึ้นมาพาดบ่า จากนั้นเดินเข้าห้องน้ำที่อยู่ติดกับระเบียงด้านหลังห้องนอน

เควินใช้เวลาอาบน้ำไม่นานนัก เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นว่าอาร์มยังคงนอนกรนสนั่น

ครู่ต่อมา…

เควินนึกอยากดื่มน้ำเย็น จึงเดินลงบันไดมาที่ชั้นล่างของบ้าน ในสภาพที่ยังนุ่งผ้าขนหนูเพียงผืนเดียวเพราะคิดว่าเวลานี้คงไม่มีใครมาเห็น

และในจังหวะที่กำลังจะเดินมาที่ตู้เย็น ต้องผ่านห้องนอนของอันนา จู่ๆ ตาก็เหลือบไปเห็นแสงไฟสาดออกมาจากบานประตูห้องที่ยังเปิดแง้มไว้เพราะเจ้าของห้องลืมล็อก