INICIAR SESIÓNเมื่อหกปีที่แล้ว เธอถูกน้องสาวที่ชั่วร้ายหลอกและถูกอดีตสามีทอดทิ้งในขณะที่เธอตั้งครรภ์หกปีต่อมา เธอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยตัวตนใหม่ ทว่าน่าแปลกที่ผู้ชายที่เคยทอดทิ้งเธอในอดีตกลับไม่เคยหยุดรังควานเธอเลย“คุณกิบสัน คุณเป็นอะไรกับคุณลินช์ครับ?”เธอยิ้มและตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ฉันไม่เคยรู้จักเขา”“แต่แหล่งข้อมูลบอกว่าคุณเคยแต่งงานมาแล้ว”เธอตอบในขณะที่เสยผมขึ้นทัดหู “มันก็แค่ข่าวลือ ฉันไม่ได้ตาบอด คุณไม่เห็นหรือยังไง?”ในวันนั้น เธอถูกตรึงไว้กับกำแพงทันทีที่เธอก้าวเข้ามาในประตูห้องของเธอลูกทั้งสามคนส่งเสียงเชียร์ “คุณพ่อบอกว่าคุณแม่ตาไม่ดี! คุณพ่อบอกว่าเขาจะรักษามันให้คุณแม่เอง!”เธอคร่ำครวญ “ที่รักได้โปรดปล่อยฉันเถอะ!”
Ver másKayla Michaelson
Wiping my sweat I sat on the floor of my porch. I looked up at the sky and it was still dark. Taking out my phone, to check the time, it was 4.30 in the morning. If you think that I'm a morning person.. well you're wrong.
I workout everyday at 4, I run around my neighbourhood for 30 minutes and after this I work my muscle for 30 minutes. After 1 hour in the morning of working out, I sleep again until 6.30 when it's to go to school.
Perks of being a Victoria Secret model, you have to be fit all the time and exercise your body everyday. Don't forget to eat healthy and to keep your body in shape.
I'm 17 but I'm already an Angel, call me lucky because it's my dream since when I was a kid. I've worked hard to get that by mantaining my body and auditioning for it. Running a lot of test and I've just got that title this year.
Since I was 15, I moved to a new school with a new identity. My parents and I agreed for me to have 2 identities for my future, because it's for my safety to prevent me from being kidnapped, and things like that.
I'm happy having 2 identities, it's more comfortable but I have to wear a dark brown wig, big glasses and baggy clothes that won't show my body. I always wear big hoodies, sweatpants and sneakers everyday to school.
"Wake up you sleepy ass." My brother William, shook my body.
"Go away!" I said.
"It's 7 Kayla.. get up!" He pulled my ankle until half of my body touched the floor.
"Will!" I shouted annoyed.
"Let's go because I have to get on set in 30 minutes." I groaned and opened my eyes. The sunlight hit my eyes straight away.
My brother William Michaelson is an actor, people always told us that our family is gifted with art. My dad is a music producer , my mom was an actress, my big brother is an actor and now I'm a model.
I dragged myself to the bathroom and quickly got ready. I wear no make up to school so I look pale, I put on my dark brown wig to cover up my light brown hair, taking my big glasses I wore my favorite black hoodie with my adidas sweatpants. I'm ready to go.
"Let's go ugly ass." I patted my brother's back.
"Eat your breakfast Kayla!" My mom pointed at the apple, I took one and bit it.
"Good morning angel." My dad kissed my cheek.
"Morning dad"
"Let's go.. bye mom and dad." I followed Will to his car and got in the front seat.
"You're making me late Kayla!" Will hissed as he got inside his car.
"Shut up and drive." I closed my eyes because I was still sleepy, the ride to school is only 7 minutes but I'm too lazy to walk.
"Go get your ass out my car." He announced and I opened my eyes. I opened the door and as usual he always drops me at the back of the school. I just walk to the front to enter.
Walking towards the building and I saw a luxury black car stop in front of the building. The 7 Gold Life's children are entering the house, they're the most popular guys at school and they stick together just like their fathers.
I walked into the building and made my way to my locker, to take my books. Putting my bag inside the locker and heading to class someone held my wrist and I turned to see Andrew Samuel.
My eyes widen as I didn't expect him to hold my wrist. I raised my eyebrows waiting for him to say something because he must want something.
"What's your name? Cassey? Chloe? Corrie?" He asked in an arrogant tone and I took my wrist away from his grip.
"Carla." I answered shortly.
"Let's talk at the back for a moment nerd." He said and walked away, I turned and found myself following one of the most popular guys at school. He led me at the soccer field behind the school building.
"What do you want?" I asked as I crossed my arms in front of my chest.
"Tutor me." I looked up at him.
"Tutor you? You're one of the top student why do you need a tutor?" I asked and he scratched the back of his head.
"Tutor me nerd, why do you ask so many question?" He said a little bit annoyed.
"No!" I said and turned my body but he held my arm giving me a weird sensation, I quickly pushed his hand away.
"I never take no for an answer nerd."
"I don't want to tutor you, find someone else and besides your friends can teach you" I looked straight into his brown eyes.
"You're going to tutor me Carlie!" I roll my eyes.
"It's Carla."
"Yeah whatever Carla, tutor me after school. Let's just go to your house" He ordered me like I'm his maid.
"Sorry I don't want to tutor you, go find someone else because I know everyone is dying to tutor you right now Andrew." I said coldly, completely annoyed on how he treated me.
"Do it Carla or you won't like what I will do to you"
"Leave me alone" I hissed.
"Ohh I never thought a nerd can get mad" He smirked and how I want to slap that face so bad.
"I don't want to tutor you Andrew Samuel, just because you're a popular kid, and the fact that you're Aaron Samuel's son won't change my mind" I said seriously and walked away from him.
Walking back to the school building I walked through the sea of people. My mood just dropped because of Andrew, what a jerk!
Suddenly someone tripped me up until I fell down on the ground, I heard laughs from the sides. I turned to find Andrew leaning on the locker laughing at me.
"Sorry nerd"
“งั้นคุณพ่อก็ควรรู้นะครับว่าลูน่าเลี้ยงพวกเขามาหกปี ผมแนะนำว่าคุณพ่อควรดีกับลูน่าให้มากกว่านี้ ไม่อย่างนั้นเด็ก ๆ อาจจะไม่ยอมรับคุณเป็นคุณปู่ของพวกเขาอีกต่อไปได้”ใบหน้าของเอเดรียนเปลี่ยนเป็นสีม่วงจากมุมนี้ ลูน่าเหลือบมองสีหน้าของเขาด้วยรูปลักษณ์ที่สง่างามแต่ไร้อารมณ์ พร้อมกับยกยิ้มไม่ใส่ใจบนริมฝีปากของเธอ “คุณท่านลินช์ คุณบอกว่าฉันฆ่าเฮลีย์ คุณมีหลักฐานไหม? การตัดสินใจว่ามีคนฆ่าคนอื่นหรือไม่ คุณไม่จำเป็นต้องพูดตามหลักฐานที่มีอยู่หรอกเหรอคะ?” เธอวางข้อเท้าบนเข่า น้ำเสียงของเธอเย็นชาและห่างไกล “เฮลีย์ฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงมาจากตึก ฉันไปชี้มีดใส่เธอแล้วบังคับให้เธอกระโดดหรือว่าฉันผลักเธอเหรอ? ถ้าฉันจำไม่ผิด ตอนที่เฮลีย์ฆ่าตัวตาย ฉันไปเยี่ยมสามีเก่าของเพื่อนที่โรงพยาบาลกับเพื่อนนะ มีกล้องวงจรปิดที่โถงทางเดินและลิฟต์ในโรงพยาบาลอยู่ ฉันมีหลักฐานชัดเจนสมบูรณ์”เอเดรียนเปล่งเสียงในจมูก “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ก่อนที่เฮลีย์จะกระโดดก็เป็นเพราะเธอ เฮลีย์ถูกบังคับให้ออกจากเมืองซีและย้ายไปอยู่ต่างประเทศ! เฮลีย์เติบโตมากับความมั่งคั่งและความฟุ่มเฟือยด้วยความกรุณาของพระเจ้า และเพราะผู้หญิงเช่นเธอ
“เพียะ!”ก่อนที่ทุกคนจะทันได้โต้ตอบ เสียงตบก็ดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่นศีรษะของลูน่าหันไปด้านข้างจากแรงกระแทก รสหวานราวกับเหล็กของเลือดเต็มปาก และเลือดก็หยดลงมาตามมุมปากของเธอ“คุณแม่!”“คุณแม่…!”เด็กสองคนที่นั่งอยู่ทั้งสองด้านของหญิงชรา กระโดดขึ้นจากโซฟาตามสัญชาตญาณแล้วพุ่งไปหาลูน่าทันทีหนึ่งในนั้นจับมือเธออย่างระมัดระวัง เขาก้าวไปข้างหน้าพยายามปกป้องเธอ ในขณะที่อีกคนหยิบกระดาษทิชชูจากโต๊ะข้าง ๆ อย่างใจเย็น แล้วยื่นให้ลูน่าการเห็นเด็กสองคนปกป้องเธอทำให้โจชัวขมวดคิ้ว ข้าง ๆ เขา อลิซส่งเสียงเย้ยหยันอยู่ในอก แต่ภายนอกนั้นเธอกำลังทำสีหน้ากังวล “นีล รีบพาน้องสาวของหนูมานี่เร็วเข้า” จากนั้นเธอก็ชำเลืองมองสุภาพบุรุษตัวน้อยที่กำลังยื่นทิชชู่ให้ลูน่า“นี่เป็นเรื่องระหว่างคุณปู่ของหนูกับน้าลูน่านะ มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ อย่ายื่นจมูกเข้าไปในที่ที่ไม่เกี่ยวกับเราสิ”นีลจ้องมองเธออย่างเย็นชา จากนั้นก็หันกลับมาดูแลแม่ของพวกเขาพร้อมกับเนลลี่ในทันทีจากนั้น อลิซก็แสดงท่าทีสงบนิ่งอย่างคนมีอารมณ์มั่นคงและพูดว่า “เอเดรียน คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ คุณกำลังทำให้เด็ก ๆ กลัวนะ”เอเดรียนส่งเสียงเย
ในขณะเดียวกัน เขาก็คิดถึงพวกเขามาก ผ่านไปนานแล้วเหมือนกันหลังจากที่พวกเขาได้เจอกันครั้งสุดท้าย จึงเป็นเหตุผลที่ทำไมเขาถึงเสนอให้พาทุกคนมารวมตัวกันที่บลูเบย์วิลล่าแต่ดูเหมือนว่า...เขาทำให้ทั้งเด็ก ๆ และลูน่าโกรธเขาได้สำเร็จเท่านั้นหรอกเหรอ?รถขับต่อไปไม่นานรถก็มาจอดหน้าบลูเบย์วิลล่า เมื่อลูน่าก้าวลงจากรถที่ยูริและแซคขนสัมภาระมา อลิซก็ก้าวลงมาเช่นกันขณะยืนอยู่นอกรถของโจชัว รอยยิ้มปลอม ๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าของเธอ “ เนลลี่มานี่เร็ว แม่จะอุ้มหนูเข้าบ้าน!”เนลลี่กลอกตา เดินผ่านเธอ และมุ่งหน้าไปที่ประตูด้วยขาที่สั้นและแข็งแรงของเธอในทางกลับกัน นีลกลับรีบวิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเธอพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า “ถ้าเนลลี่ไม่ต้องการให้คุณอุ้ม ก็อุ้มผมแทนสิครับ! ผมก็ไม่ได้หนักมากเหมือนกัน แค่หนักกว่าเนลลี่นิดหน่อยเอง”อลิซอุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนของเธอ สีหน้าของเธอดูน่าเกลียด และก้าวไปข้างหน้าด้วยความพยายามสุด ๆ นีลเอาแขนของเขาคล้องคอเธอตามสะดวก “คุณอลิซ เร็วสิครับ ผมเป็นเด็กน้อยสุดที่รักของคุณไงครับ มันคงจะแย่ถ้าเราล้มกันทั้งคู่แล้วได้รับบาดเจ็บนะ!”สีหน้าของอลิซดูน่าเกลียดและยิ่งน่าเกลียดมากขึ้น
โจชัวเลิกคิ้วเขาไม่คาดคิดเลยว่านี่จะเป็นคำถามแรกที่ลูกชายของเขาถามหลังจากที่แยกจากกันหลายวันเขามองลูกชายของเขาจากหางตา “นายดูไม่เต็มใจที่จะเห็นแม่นายกับฉันคืนดีกันนะ”นีลหยุดนิ่งไป เขาหันไปมองโจชัวอย่างเคร่งขรึมแล้วยกสองนิ้ว“อย่างแรกนะครับ ผมไม่เคยยอมรับคุณอลิซ กิบสันเลย สำหรับผมแล้ว เธอไม่เคยเป็นแม่ของผมเลย แม่ของผมคือลูน่า อย่างที่สอง ความชอบหรือไม่ชอบของผม มันสำคัญสำหรับคุณหรือเปล่าครับ คุณลินช์ ถ้าคุณพิจารณาถึงความคิดและความรู้สึกของเราจริง ๆ คุณก็คงไม่บังคับน้องสาวของผมและผมให้ทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำ เช่น การพาเรากลับไปที่บลูเบย์วิลล่าตอนนี้ สุดท้ายนะครับ ผมไม่สนใจคุณและอลิซเลย ผมแค่อยากจะรู้ว่าทำไมท่าทีของคุณที่มีต่อเธอถึงเปลี่ยนไปแบบ 180 องศา หลังจากกลับมาจากเมืองซีก็เท่านั้น”ก่อนที่พวกเขาจะจากไป พวกเขาก็ได้แยกทางกันไปแล้ว และยังประกาศว่าพวกเขาจะกำหนดวันเซ็นใบหย่าด้วยซ้ำ แต่ไม่นานหลังจากที่พวกเขาไปถึงเมืองซี พวกเขาก็กลับมาคืนดีและรักกันเหมือนเดิม และเมื่อดูจากภายนอกแล้ว พวกเขาดูยิ่งสนิทสนมกันมากขึ้นกว่าเดิมด้วยโจชัวหรี่ตาลงเล็กน้อย อะไรทำให้ท่าทีของเขาที่มีต่ออลิซเปลี
ลูน่าและอลิซเงยหน้าขึ้นพร้อมกันคนที่จับมืออลิซไว้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากโจชัวที่เพิ่งจากไปไม่นานเมื่อเห็นเขาที่นี่ อลิซจึงรีบดึงมือของเธอกลับและพุ่งเข้าไปกอดในอ้อมแขนของเขาทันที เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นราวกับเด็ก ๆ “โจชัว ฉันรู้ว่าลูน่ากำลังอารมณ์ไม่ดี ฉันก็เลยพยายามปลอบเธอ แต่ใครจะไปรู้ว่าเธอจะตบฉันแทน!”
เมื่อเห็นใบหย่า เกว็นก็ตกตะลึงไปในทันทีลูน่าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธมาก “เบ็น คุณหมายความว่ายังไง? เกว็นเพิ่งผ่านเหตุการณ์โชคร้ายเช่นนี้มา ตอนนี้เป็นเวลาที่เธอต้องการคุณมากที่สุด แต่นี่คุณกำลังทำอะไร?"ดวงตาของเบ็นเรียบเฉย “ยังชัดเจนไม่พอเหรอ?”เขากวาดตามองลูน่าด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นเขาก็มองไปที่เกว็น
เมื่อลูน่ารีบไปถึงโรงพยาบาล เกว็นก็กำลังอยู่ในห้องฉุกเฉินนอกห้องฉุกเฉินมีแอนดี้ซึ่งกำลังน้ำตานองหน้า และลุคที่มีสีหน้าเย็นชายืนอยู่เบ็นผู้ที่ควรจะอยู่ที่นั่นมากที่สุดกลับไม่ปรากฏตัวด้วยซ้ำเมื่อออกจากลิฟต์ ลูน่าก็รีบวิ่งเข้าไปอย่างลนลาน “ลุงแอนดี้ เกว็นเป็นยังไงบ้างคะ?”แอนดี้จับมือเธอไว้แล้วทำได้เพีย
“แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนั้น การทำแบบนั้นจะทำให้คุณตกเป็นเป้าหมาย และถ้าเขาพลาดคุณก็อาจจะตายด้วยน้ำมือของเลียมได้”ลูน่าหัวเราะเยาะเย้ยตัวเอง “แม้ว่าฉันจะตายด้วยน้ำมือของเลียม เขาก็ไม่สนใจหรอก”ธีโอเงียบไปอีกครู่หนึ่ง“ผมว่าโจชัวใส่ใจคุณมากกว่าที่คุณคิดนะ”อย่างน้อยตอนที่เขาเห็นโจชัวและอลิซทะเลาะกันเรื
Calificaciones
reseñasMás