แอบสวาทพี่ชายเพื่อน

แอบสวาทพี่ชายเพื่อน

last updateLast Updated : 2026-11-17
By:  baiboau-เนื้อนวลUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
60Chapters
6views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“อ๊ะ... เจ็บ... อื้อ... เจ็บ...” เขารู้อยู่แล้วว่าหล่อนต้องเจ็บ แต่เขาก็ขาดสติเกินไปที่ทำรุนแรงแบบนี้ เขาเกลียดตัวเอง แต่ก็ไม่อาจจะชักถอนออกไปจากความแน่นหนั่นแสนมหัศจรรย์ของมินรญาได้ “อยู่เฉยๆ เดี๋ยวก็หาย” ความเจ็บปวดที่สุดในชีวิตระเบิดตูมขึ้น เมื่อภายในถูกบังคับให้เบ่งขยายรับความเป็นชายที่ใหญ่เกินมนุษย์ของปราบต์

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

“เฮ้... มินทางนี้”

เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง และก็ค่อนข้างไกลออกไป ร่างอรชรของ มินรญา เสนาชัย ในชุดนักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวงหยุดเดิน ก่อนจะหมุนตัวหันไปมองยังเสียงเรียก และก็ได้เห็นร่างบอบบางของเพื่อนซี้ยืนอยู่ที่ฝั่งถนนหนึ่ง

“ปิ่น...”

รอยยิ้มกว้างเกลื่อนใบหน้าหวานของมินรญา เมื่อเห็น ปิ่นกมล กุลชรศิริ กำลังก้าวข้ามถนนเดินตรงเข้ามาหา

“บอกให้รอ หนีมาก่อนทำไมล่ะมิน”

เมื่อเดินมาถึงตัวได้ปิ่นกมลเพื่อนรักก็ต่อว่าด้วยความเป็นห่วงเป็นใยทันที มินรญาทำได้แค่ยิ้มเจือนๆ ตอบเพื่อนรักไป แต่ก็อดที่จะปรายตามองไปยังรถคันงามที่เพื่อนรักเพิ่งก้าวลงมาไม่ได้

ไม่ต้องให้ใครมาบอกหล่อนก็รู้ว่าใครเป็นสารถีในรถคันนั้น

ปราบต์ไงล่ะ...

ปราบต์ กุลชรศิริ หรือพี่ปราบต์ พี่ชายสุดรักสุดหวงของปิ่นกมลนั่นเอง

ชายหนุ่มเป็นเจ้าของเรือนร่างสูงสง่า เขาน่าจะสูงราวๆ ร้อยเก้าสิบเซนติเมตรหรือบวกลบแค่สองสามเซนติเมตรเท่านั้นแหละ เพราะเขาสูงกว่าหล่อนมากเลยทีเดียว ศีรษะของหล่อนแค่บ่าของเขาเท่านั้นเอง

ปราบต์อายุยี่สิบแปดปีเต็มไปเมื่อสองเดือนก่อน เขามีอายุอานามแก่กว่าน้องสาวอย่างปิ่นกมลสิบปีเต็ม ซึ่งก็แก่กว่าหล่อนสิบปีเช่นกัน

ปราบต์ทำงานเป็นซีอีโอในบริษัทฯ อสังหาริมทรัพย์ของครอบครัว ซึ่งครอบครวของปราบต์และปิ่นกมลร่ำรวยมาก เรียกได้ว่าเป็นมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของเมืองไทยเลยทีเดียว แต่พวกเขากลับไม่ถือเนื้อถือตัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ครอบครัวของหล่อนทำงานเป็นคนรับใช้อยู่ในบ้านของปิ่นกมลและปราบต์มานาน ก่อนจะขยับขยายย้ายออกมาค้าขายเล็กๆ น้อยๆ ข้างนอก แต่กระนั้นพ่อกับแม่ของหล่อนก็ยังคงเคารพนับถือครอบครัวของปิ่นกมลไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าบิดามารดาของปิ่นกมลจะเดือดร้อนอะไร แค่เอ่ยปากคำเดียว พ่อกับแม่ของหล่อนก็พร้อมจะรับใช้เสมอ

และด้วยที่หล่อนวัยเดียวกับปิ่นกมล แถมยังเกิดเดือนเดียวกัน ปีเดียวกัน และวันเกิดก็ไล่ๆ กันด้วย ทำให้ทุกครั้งที่ปิ่นกมลจัดงานวันเกิด หล่อนก็จะได้รับอนิสงส์ไปด้วย มันเป็นแบบนี้มาตลอดจนหล่อนอยู่มัธยมศึกษาปีที่สาม พ่อกับแม่ถึงได้ขยับขยายตัวออกมาค้าขายเอง และนี่ก็คือต้นเหตุของความสนิทสนมของหล่อนกับปิ่นกมล

“ฉันไม่อยากรบกวนปิ่นน่ะ”

มินรญาตอบเพื่อนรัก และรีบละสายตาจากรถคันงามที่กำลังแล่นจากไปของพี่ชายเพื่อนในทันทีที่ทำได้ เพราะหล่อนไม่ต้องการให้ปิ่นกมลเห็นความผิดปกติในสายตาของตัวเอง

“รบกวนอะไรกันล่ะ เมื่อก่อนตอนเราเด็กๆ เราก็มาเรียนพร้อมกันตลอด นี่พอขึ้นปีหนึ่ง เธอคิดจะชิ่งหนีฉันมาเรียนคนเดียวอย่างนั้นเหรอ ฉันน้อยใจน่ะเนี่ย”

ปิ่นกมลทำหน้าเง้างอ จนมินรญาต้องรีบตามง้องอน

“ฉันขอโทษนะ ที่คิดมากไป”

“ขอโทษแล้ว พรุ่งนี้ก็ต้องมาด้วยกันนะ ไม่อย่างนั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย”

มินรญาอยากจะบอกเหตุผลของตัวเองกับเพื่อนออกไปนัก แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่สมควร จึงทำได้แค่พยักหน้ารับเพียงเท่านั้น

“ได้จ้ะ พรุ่งนี้ฉันจะมายืนรอหน้าบ้านแต่เช้าเลยนะ”

“ดีมาก ถ้าทำได้อย่างที่พูดน่ะ”

ปิ่นกมลย่นจมูกใส่เพื่อน และก็ไม่ทันได้เห็นสายตาเศร้าๆ ของมินรญา

“จ้ะ”

มินรญารับคำเสียงแผ่วเบา ในขณะที่ปิ่นกมลมองไปรอบๆ ตัว ก่อนจะทำเสียงหงุดหงิด

“ฉันล่ะเกลียดแม่แพตตี้นั่นจังเลย ทำเป็นสวยทำเป็นเด่น ก็แค่ดาราเท่านั้นเอง ไม่เห็นจะมีอะไรวิเศษวิโสไปกว่าพวกเราเลย”

มินรญามองตามสายตาของปิ่นกมลไป ก็เห็นพรพรรณ หรือแพตตี้ นางเอกดาวรุ่งของช่องดังกำลังยืนแจกลายเซ็นให้กับนักศึกษาหนุ่มๆ และหนึ่งในนั้นก็มีธาราดลด้วย ซึ่งเป็นผู้ชายที่ปิ่นกมลแอบชอบ

“เราไปที่คณะกันเถอะปิ่น”

“แต่ฉันอยากจะยืนมองยัยดารานี่ก่อน”

“อย่าไปยุ่งกับเขาเลย เรามีเรียนแต่เช้านะ ไปกันเถอะนะปิ่น”

มินรญาไม่อยากให้ปิ่นกมลมีเรื่องจึงรีบลากแขนของเพื่อนเดินฉีกไปอีกทางหนึ่ง แม้ปิ่นกมลจะขัดขืนบ้าง แต่สุดท้ายแล้วหล่อนก็สามารถลากเพื่อนออกมาจากตรงนั้นได้สำเร็จ

“ฉันล่ะหมั่นไส้ยัยนี่จริงๆ เลย”

“อย่าไปยุ่งกับเขาเลยนะปิ่น เราต่างคนต่างอยู่เถอะ”

มินรญาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หินอ่อนหน้าคณะของตัวเอง โดยมีปิ่นกมลทิ้งตัวลงนั่งตรงกันข้าม

“เธอก็แม่พระเกินไปนะมิน”

ปิ่นกมลมองเพื่อนรักอย่างขัดใจ ก่อนจะพูดขึ้นอีกเพราะยังไม่หายขัดเคือง

“ลืมเรื่องที่ยัยนี่ให้แฟนคลับมารุมด่าเธอแล้วหรือไง”

มินรญานึกไปถึงเรื่องเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ที่พรพรรณไปใส่ไฟหล่อนกับแฟนคลับของตัวเองว่า หล่อนไปอ่อยให้ท่าผู้ชายที่พรพรรณหมายตาเอาไว้ ตอนนั้นหล่อนถูกกลั่นแกล้งอย่างหนักเลยทีเดียว จนกระทั่งความจริงกระจ่างว่าหล่อนไม่ได้เป็นอย่างที่ถูกกล่าวหา แต่ก็ไม่มีใครรับผิดชอบด้วยการขอโทษหล่อนสักคนเดียว

“ฉันลืมมันไปแล้วล่ะ”

“เธอนี่ลืมง่ายจังนะ มิน เป็นฉันหน่อยไม่ได้ จะจำจนวันตายเลยล่ะ”

“ไม่เอาน่าปิ่น ยิ่งคิดแค้นใจเราเองนั่นแหละที่จะเป็นทุกข์”

ปิ่นกมลมองเพื่อนก่อนจะถอนใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

“ฉันว่าเธอบวชได้นะมิน น่าจะบรรลุธรรมได้ไม่ยาก”

“ปิ่นก็แซวเราเกินไป”

“นี่ไม่ได้แซวนะ พูดจริงๆ เลย”

ปิ่นกมลมองเพื่อนทั้งเอือมระอาในความคิดบวกของแม่เจ้าประคุณ

มินรญาได้แต่ยิ้มเจือนๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา ปิ่นกมลเลยพูดแทน

“นี่มีเรื่องพี่ปราบต์จะเม้าให้ฟัง”

สีหน้าของมินรญาดูมีพิรุธขึ้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อของพี่ชายเพื่อนเข้ามาในหู

หล่อนแอบรักปราบต์มาตั้งนานแล้ว เขาเป็นรักแรกและรักต้องห้ามของหล่อน เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะว่าปิ่นกมลหวงพี่ชายคนนี้มากยังไงล่ะ ปิ่นกมลมักจะระบายให้หล่อนฟังเสมอว่าเกลียดผู้หญิงที่พี่ชายควง และก็วางแผนขับไล่ผู้หญิงของพี่ชายทุกคน จนกระทั่งปราบต์ต้องครองตัวเป็นโสดมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะไม่อยากทำให้น้องสาวเสียใจ

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
60 Chapters
ตอนที่ 1
“เฮ้... มินทางนี้”เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง และก็ค่อนข้างไกลออกไป ร่างอรชรของ มินรญา เสนาชัย ในชุดนักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวงหยุดเดิน ก่อนจะหมุนตัวหันไปมองยังเสียงเรียก และก็ได้เห็นร่างบอบบางของเพื่อนซี้ยืนอยู่ที่ฝั่งถนนหนึ่ง“ปิ่น...”รอยยิ้มกว้างเกลื่อนใบหน้าหวานของมินรญา เมื่อเห็น ปิ่นกมล กุลชรศิริ กำลังก้าวข้ามถนนเดินตรงเข้ามาหา“บอกให้รอ หนีมาก่อนทำไมล่ะมิน”เมื่อเดินมาถึงตัวได้ปิ่นกมลเพื่อนรักก็ต่อว่าด้วยความเป็นห่วงเป็นใยทันที มินรญาทำได้แค่ยิ้มเจือนๆ ตอบเพื่อนรักไป แต่ก็อดที่จะปรายตามองไปยังรถคันงามที่เพื่อนรักเพิ่งก้าวลงมาไม่ได้ไม่ต้องให้ใครมาบอกหล่อนก็รู้ว่าใครเป็นสารถีในรถคันนั้นปราบต์ไงล่ะ...ปราบต์ กุลชรศิริ หรือพี่ปราบต์ พี่ชายสุดรักสุดหวงของปิ่นกมลนั่นเองชายหนุ่มเป็นเจ้าของเรือนร่างสูงสง่า เขาน่าจะสูงราวๆ ร้อยเก้าสิบเซนติเมตรหรือบวกลบแค่สองสามเซนติเมตรเท่านั้นแหละ เพราะเขาสูงกว่าหล่อนมากเลยทีเดียว ศีรษะของหล่อนแค่บ่าของเขาเท่านั้นเองปราบต์อายุยี่สิบแปดปีเต็มไปเมื่อสองเดือนก่อน เขามีอายุอานามแก่กว่าน้องสาวอย่างปิ่นกมลสิบปีเต็ม
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 2
“ทำไมต้องทำหน้าตาซีดๆ ด้วยล่ะมิน มีอะไรหรือเปล่า”“ปละ... เปล่านี่ เล่ามาสิ รอฟังอยู่”มินรญาพยายามยิ้มกลบเกลื่อน“คืออย่างนี้ เมื่อวานน่ะ พี่ปราบต์หิ้วผู้หญิงกลับมาบ้านด้วย”หัวใจของมินรญาไหววูบด้วยความเสียใจทั้งๆ ที่รู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์“แล้วรู้อะไรไหม พี่ปราบต์พาแม่นั่นไปขย่มในห้องนอนอ่ะ ฉันน่ะไปแอบฟังที่ประตูมา ครางกันลั่นห้องเลย แต่ส่วนมากจะเป็นเสียงผู้หญิงนะ เสียงพี่ปราบต์ไม่ค่อยจะได้ยินเลย สงสัยพี่ชายฉันจะลีลาเด็ด”ปิ่นกมลเล่าเป็นฉากๆ อย่างเมามัน ในขณะที่มินรญาหน้าแดงปลั่ง เพราะสมองจินตนาการสิ่งที่ได้ยินได้อย่างชัดเจน“แต่แค่ชั่วโมงกว่าๆ เอง แม่นั่นก็เดินขาเปลี้ยออกมาจากห้องพี่ปราบต์ พร้อมกับเช็คเงินสดในมือ ฉันแอบมองตัวเลข ตั้งห้าหมื่นแน่ะ พี่ชายฉันใจปล้ำชะมัด นี่ถ้าไม่รวยเว่อวังแบบพี่ปราบต์คงจะต้องหมดตัวเพราะนังชะนีพวกนี้แน่ๆ เลย”มินรญาก็ได้แต่ยิ้มหน้าเจือน และไม่ได้พูดโต้ตอบอะไรออกไปปิ่นกมลยินดีให้พี่ชายระบายความใคร่กับผู้หญิงที่หิ้วมา แต่ไม่ต้องการให้พี่ชายมีคนรักเป็นตัวเป็นตน คงเป็นเพราะว่าปิ่นกมลรักพี่ชายมากนั่นเองขนาดเพื่อนรักอย่างหล่อน ยังถูกห้ามเรื่องความสัมพันธ์นี
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 3
“ฉันก็หวังแบบนั้นแหละ” ปิ่นกมลระบายลมหายใจออกมาแรงๆ “ไม่เอาแหละ เปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า พูดถึงหมอนั่น แล้วฉันอารมณ์เสียทุกที”มินรญาระบายยิ้มบางๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา ปิ่นกมลเลยเป็นฝ่ายพูดเสียมากกว่า“เย็นนี้ไปกินข้าวบ้านฉันนะ”“ไม่ดีมั้งปิ่น”มินรญาส่ายหน้าดิก แค่คิดว่าต้องเผชิญหน้ากับปราบต์ ท้องไส้ของหล่อนก็ร้อนวูบวาบเสียแล้ว“ทำไมล่ะ ไปเถอะนะ ฉันจะได้มีเพื่อนไง”เมื่อเห็นมินรญาเลิกคิ้วสงสัย ปิ่นกมลเลยรีบอธิบายให้เพื่อนฟัง“คือแบบนี้ โปรเจ็กซ์ใหญ่ของบริษัทฯ มันประสบความสำเร็จมากน่ะ พี่ปราบต์ก็เลยจะเลี้ยงลูกน้องที่ทำโปรเจ็กนี้น่ะ เลี้ยงที่บ้าน แต่เป็นแค่ปาร์ตี้เล็กๆ น่ะ ไม่ใหญ่โตอะไรหรอก”“แต่ฉัน... คงไม่สะดวกน่ะปิ่น”มินรญายังคงยืนยันคำเดิม ซึ่งนั่นก็ทำให้ปิ่นกมลผิดหวัง“ฉันก็เหงาน่ะสิ ถ้าเธอไม่มาน่ะ นะมินนะ มาด้วยกันเถอะ ถือว่าฉันขอร้องนะ”“แต่ฉันไม่สะดวกจริงๆ นะปิ่น ฉัน...”หล่อนไม่อยากเผชิญหน้ากับปราบต์ นี่คือเหตุผลสำคัญ“หรือว่าเพราะเธอมีชนักอะไรติดหลัง ถึงไม่กล้าไปที่บ้านของฉัน” ปิ่นกมลหรี่ตาแคบมองหล่อน “ฉันสังเกตมาสักระยะหนึ่งแล้วนะ เธอมักจะหลบเลี่ยงการไปบ้านฉันตลอด และก็มักจะ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 4
“สวมครับ และขึ้นมาเลย”“พี่พัชรคะ คือว่า... มินไปเองได้จริงๆ นะคะ”“ก็พี่บอกแล้วไงครับ ว่าพี่ไปส่งน้องมินได้จริงๆ เหมือนกัน ขึ้นรถมาครับ”“แต่ว่า...”มินรญาเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ“หรือว่ารังเกียจพี่ครับ”“ปละ เปล่านะคะ มินไม่ได้รังเกียจพี่พัชรค่ะ แต่ว่า...”“แต่อะไรเหรอครับ”“คือ... มินไปบ้านของปิ่นนะคะ”เพราะหล่อนรู้ดีว่าพัชรพลกับปิ่นกมลไม่ถูกกัน เจอหน้ากันด่ากันตลอดพัชรพลไหวไหล่น้อยๆ ก่อนจะพูดออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน“แล้วไงครับ พี่ต้องกลัวเพื่อนของน้องมินเหรอครับ”“มินไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ มินก็แค่... ไม่อยากให้พัชรกับปิ่นต้อง... เถียงกันน่ะค่ะ”“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นกังวลครับน้องมิน พี่สัญญาว่าจะสงบปากสงบคำ ถ้าเจอยัยคุณหนูนั่น” พัชรพลไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ “ขึ้นมาเถอะครับ พี่จะไปส่ง”มินรญาลอบถอนใจออกมา ก่อนจะขับตัวขึ้นนั่งไพล่บนเบาะรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของพัชรพลอย่างไร้ทางเลือก“เกาะเอวพี่ไว้นะครับ เดี๋ยวจะตกลงไป”หล่อนไม่ยอมจับ ก็ถูกพัชรพลคว้ามือเล็กให้ไปโอบรอบเอวของเขาเอาไว้เสียเอง“ไม่ต้องแบบนี้ก็ได้มั้งคะ มินไม่ได้น่าจะตกหรอกค่ะ”“ไม่ได้ครับ ต้องกอดเอวพี่ไว้แบบนี้ ไม่อ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 5
“มิน... ทางนี้...”เมื่อเข้ามาถึงในงานเสียงของปิ่นกมลก็ดังขึ้นทันที หล่อนหันไปมอง ก็เห็นว่าเพื่อนรักยืนห่างออกไปเพียงแค่ไม่กี่เมตรเท่านั้น หล่อนรีบเดินเข้าไปหา“ขอโทษนะปิ่น ฉันน่าจะมาช้าไป”“ไม่ช้าเลยเธอ นี่งานเพิ่งเริ่มเอง”ปิ่นกมลหยิบแก้วน้ำหวานมาส่งให้กับหล่อน ก่อนจะกวาดตามองเนื้อตัวของหล่อน และอมยิ้ม“ไม่เคยเห็นเธอใส่ชุดเดรสพอดีตัวแบบนี้มาก่อนเลย สวยนะเนี่ย”มินรญาก้มลงมองชุดเดรสไหมพรมพอดีตัวสีส้มอิฐบนเรือนร่างของตัวเอง ก่อนจะระบายยิ้มขัดเขินออกมาเล็กน้อย“ในตู้ไม่มีชุดที่ดีกว่านี้แล้วน่ะ ก็เลยต้องใส่ จำได้ไหมชุดนี้ปิ่นซื้อให้เราน่ะ เมื่อสองปีก่อนมั้ง”“จริงเหรอ เราจำไม่ได้”ปิ่นกมลหัวเราะร่วน“แต่มินใส่ชุดพอดีตัวแล้วดูเซ็กซี่มากเลยนะ เอวคอดมากด้วย แถมสะโพกก็ใหญ่จัง”สะโพกคืออวัยวะส่วนเดียวของร่างกายที่หล่อนไม่เคยพึงพอใจกับมันเลย เพราะมันทั้งผายทั้งงอนจนหล่อนถูกสายตาผู้ชายจับจ้องเสมอยามที่เดินผ่าน“ฉันไม่ชอบสะโพกตัวเองเลย”“ผายดีออก ผู้หญิงที่มีสะโพกแบบนี้จะเป็นแม่พันธุ์ที่ยอดเยี่ยมมาก ประมาณว่ามีลูกดกน่ะ หัวปีท้ายปีอะไรแบบนี้แหละ”มินรญาฝืนยิ้ม และยกแก้วน้ำหวานสีสวยขึ้นมาจิบเล็กน
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 6
“ลืมตาสิมิน แล้วมองในกระจก”เสียงที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจของปิ่นกมลดังขึ้นข้างๆ หูมินรญาค่อยๆ ลืมตาขึ้น หลังจากรับรู้ว่าช่างสาวประเภทสองแต่งหน้าให้เสร็จแล้วภาพของผู้หญิงที่สะท้อนจากกระจกเงามาเข้าตา ทำให้หล่อนถึงกับต้องหลับตาลง และลืมตาขึ้นมาใหม่อีกครั้งเพราะความเหลือเชื่อ“ถึงกับจำตัวเองไม่ได้เลยใช่ไหม มิน”ผู้หญิงในกระจกใช่หล่อนจริงๆ เหรอ...มินรญาถามตัวเองในใจหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้คำตอบอยู่ดี“เธอสวยมากนะมิน แบบนี้ผู้ชายทั้งงานจะต้องมองเธอตาค้างแน่ๆ”หล่อนมองปิ่นกมลผ่านกระจกเงาด้วยสายตาที่เศร้าหมองลงคนๆ เดียวที่หล่อนต้องการอยู่ในสายตาของเขาก็คือปราบต์ แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะนี่คือสิ่งเดียวที่ปิ่นกมลให้หล่อนไม่ได้“ฉันขอล้างหน้าได้ไหมปิ่น คือฉันไม่อยากแต่งหน้าเข้าไปในงานน่ะ ฉัน... ไม่คุ้น รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้น่ะ”“ไม่ได้นะมิน ฉันอุตส่าห์ให้พี่เจนนี่แต่งให้สุดฝีมือแบบนี้ ห้ามล้างหน้า จนกว่างานจะเลิก รับปากกับฉันนะ”“แต่ว่า... ฉันคงอยู่ไม่ถึงงานเลิกหรอกนะปิ่น”“ทำไมล่ะ พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องไปเรียนเสียหน่อย มันวันเสาร์น่ะ”“เอ่อ... พี่พัชรรอฉันอยู่ที่หน้าบ้านเธอน่ะ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 7
แล้วหล่อนก็ถูกลากเข้ามาหยุดยืนอยู่ใจกลางของงานเลี้ยง รอบข้างมีผู้คนมากมายที่เป็นแขกของปราบต์ล้อมรอบตัวอยู่ สายตาแทบจะทุกคู่ในงานจับจ้องมองมาที่หล่อนเป็นตาเดียวกัน ทำเอาหล่อนถึงกับแทบลมจับ“เห็นไหม ทุกคนมองเธอใหญ่เลย”ปิ่นกมลกระซิบข้างหูของหล่อนด้วยความพึงพอใจ แต่หล่อนกลับรู้สึกเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก หล่อนไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลย“ฉัน... รู้สึกไม่ดีเลยปิ่น”“สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ท่องเอาไว้ เธอสวย เธอสวยเข้าใจไหม”“แต่ฉัน... ไม่ชอบ...”“อย่าถ่อมตัวสิ เธอสวย เธอคือนางพญาของงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้”หล่อนไม่ต้องการแบบนี้ แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดเลย“ไปทางนู้นกันเถอะ”แล้วหล่อนก็ถูกปิ่นกมลลากเข้าไปในกลุ่มของหญิงชายที่แต่งตัวโก้หรู ทุกคนในนั้นหันมามองปิ่นกมล ก่อนที่จะเลื่อนสายตามาจับจ้องที่หล่อน“แหม มองเพื่อนปิ่นตาเป็นมันเลยนะพี่โรจน์”“ก็เพื่อนน้องปิ่นสวยอย่างกับนางฟ้านี่ครับ จริงไหมไอ้โชติ”“จริงครับ จริงครับ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าน้องปิ่นจะมีเพื่อนสวยแบบนี้”มินรญาทำได้แค่ระบายยิ้มบางๆ และก้มหน้าหลบสบตา“แหม พวกพี่ๆ ทำเพื่อนปิ่นอายจนหน้าแดงหมดแล้วเนี่ย”“ปิ่น ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”“ฉันไป
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 8
หล่อนช้อนตามองคนตัวโตด้วยความแปลกใจ น้อยใจ และขัดใจ“พี่ปราบต์ทำแบบนี้ทำไมคะ”“ฉันทำอะไร”“ก็... มายุ่งกับมินทำไม”หล่อนเห็นเขาระบายยิ้มหยัน ก่อนที่ใบหน้าหล่อจัดจะโน้มต่ำลงมาหาตายแล้ว... หัวใจของหล่อนจะต้องหยุดเต้นแน่ๆ หากเขาไม่หยุดเอาหน้าเข้ามาใกล้แบบนี้มือเล็กทั้งสองข้างรีบยกขึ้นดันแก้มสากเอาไว้ และพยายามหาทางหนี“พี่ปราบต์... จะทำอะไรคะ”“แล้วเธอคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ”เขายียวนกลับมาด้วยสีหน้าที่เย็นชา ไร้ความรู้สึกอย่างสิ้นเชิง“พี่ปราบต์จะแกล้งมิน...”“ถ้าเธอคิดแบบนั้นก็ใช่”เขาไหวไหล่ทรงพลังน้อยๆ และใช้มือใหญ่ตรึงบ่าบอบบางเอาไว้ และดันให้ชิดกับผนังห้องด้านหลังมินรญาตกใจจนหน้าซีดเผือด“พี่ปราบต์...”“ฉันไม่ชอบให้เธอไปอ่อยผู้ชายในงาน เพราะคนพวกนั้นเป็นลูกน้องของฉัน”“มินก็ไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นเลยนะคะ”“อย่ามาโกหกหน่อยเลย เธอตั้งใจเลยต่างหาก คงอยากจะหาผู้ชายเลี้ยงดูใช่ไหมล่ะ”นี่เขาคิดแบบนี้กับหล่อนได้ยังไงกันมินรญาปล่อยน้ำตาให้ไหลพรากออกมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่“ทำไมถึงมองมินเลวนักล่ะคะ หรือว่าเพราะพี่ปราบต์เกลียดมิน...”หล่อนเห็นเขานิ่งอึ้งไปสักพัก ก็ตอบกลับมาด้วยความเลือดเย็น
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 9
“มิน ทำไมไปห้องน้ำนานจังเลยล่ะ นี่ฉันจะไปตามอยู่แล้วนะ กลัวหลงน่ะ”ปิ่นกมลรีบเดินเข้ามาหาหล่อนทันที เมื่อเห็นหล่อนเดินกลับเข้ามาในงานปาร์ตี้“ฉันปวดท้องน่ะ”“เป็นอะไรมากไหมมิน”ปิ่นกมลแสดงความเป็นห่วง“เดี๋ยวฉันให้คนใช้เอายามาให้กินนะ”มินรญาส่ายหน้าน้อยๆ และพยายามที่จะขอตัวกลับบ้าน แต่ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะไม่เข้าข้าง“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ฉันว่าจะกลับบ้านน่ะ”“ไม่เอานะมิน อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ”แล้วปิ่นกมลก็ลากแขนของมินรญาไปยังโซนที่เต็มไปด้วยขนมหวานหน้าตาสวยงาม“ฉันไม่ค่อยหิวน่ะ”“ไม่หิวก็ต้องกิน กินเป็นเพื่อนฉันไง”ปิ่นกมลหยิบขนมใส่จานมายื่นให้ มินรญาจำต้องรับเอาไว้อย่างไม่มีทางเลือก“ว่าแต่ปากเธอไปโดนอะไรมาน่ะ ทำไมเจ่อๆ แบบนั้นล่ะ ลิปก็สีจืดหมดแล้ว”มินรญารีบยกมือขึ้นปิดปากของตัวเองเอาไว้ และหาทางแก้ตัว“ฉัน... เดินชนประตูมาน่ะ”“แต่ฉันว่าเหมือนถูกจูบมามากกว่านะ”ปิ่นกมลตั้งข้อสังเกต และนั่นก็ยิ่งทำให้มินรญาหน้าตาซีดเซียว“ไม่ใช่นะปิ่น ฉันไม่ได้จูบกับใครเลย”“ไม่ได้จูบก็ไม่ได้จูบสิ ทำไมต้องทำหน้าตาตื่นแบบนั้นด้วยล่ะ แบบนี้เหมือนร้อนตัวนะ”ปิ่นกมลหัวเราะชอบใจ ก่อน
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 10
มินรญาฝืนใจนั่งอยู่ร่วมงานปาร์ตี้นั้นต่อไปอย่างไม่มีทางเลือก แม้จะมีปิ่นกมลคอยคุยอยู่ข้างกาย แต่หัวใจของหล่อนก็เอาแต่คะนึงหาผู้ชายที่ปล้นจูบแรกของตัวเองไปตลอดเวลาหล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า จูบแรกของหล่อนจะเป็นปราบต์ ผู้ชายต้องห้ามที่หล่อนไม่มีทางได้มาครอบครองหญิงสาวพยายามบอกตัวเองให้หยุดฟุ้งซ่าน แต่ก็ทำไม่ได้อย่างที่ต้องการ เมื่อสายตาของหล่อนยังคงสอดส่ายมองหาแต่เขาแค่ปราบต์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่หัวใจของหล่อนร่ำร้องหา...มันแย่มากที่ห้ามตัวเองไม่ได้แบบนี้ และมันก็คงแย่อย่างที่สุดหากปิ่นกมลรู้ความรู้สึกนี้ของหล่อนเข้า‘ถึงเธอจะเป็นเพื่อนที่ฉันรักที่สุด แต่ฉันก็ไม่มีทางยกพี่ปราบต์ให้นะยะ’คำพูดจริงจังของปิ่นกมลเมื่อเกือบสิบปีก่อนยังคงฝังแน่นอยู่ในหัว และแน่นอนว่าหล่อนต้องทำตามคำมั่นที่ตัวเองมอบให้กับปิ่นกมลอย่างเคร่งครัด“เฮ้ย... นั่นพี่ปราบต์ใช่ไหมมิน”คนที่นั่งใจลอยอยู่สะดุ้ง และรีบหันไปมองเพื่อนรักด้วยหน้าตาตกใจ“มีอะไรเหรอปิ่น”ปิ่นกมลชี้มือฝ่าฝูงชนไปยังร่างสูงสง่าของปราบต์ที่ตอนนี้มีสาวน้อยนางหนึ่งเกาะแขนแจอยู่ หัวใจของหล่อนกรีดร้องเจ็บปวด เมื่อเห็นเขามีผู้หญิงข้างกาย แต่ก็ไม
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status