ANMELDEN“พูดจริงสิจ๊ะ... แล้วพี่ตั๊กว่าหน้าตาอย่างฉันพอจะหาผัวฝรั่งกับเค้าสักคนได้ไหมจ๊ะ”
ฉันแกล้งถามเหมือนเช็คเรตติ้ง
“โอ้ย... สวยอย่างเอ็งเป็นสิบคนก็ได้”
พี่ตั๊กพูดตรงๆ ฉันยิ้มขำมากกว่าจะคิดเป็นจริงเป็นจัง รีบขึ้นมานั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ พี่ตั๊กพามาส่งที่สถานีรถไฟฟ้า ครู่ใหญ่ต่อมาฉันก็มายืนอยู่กลางดงฝรั่งที่ตรอกข้าวสาร
คืน Countdown ไม่แปลกที่คืนนี้ผู้คนหนาแน่น ฉันตัดสินใจเดินเข้ามาในผับเล็กๆ แห่งหนึ่ง ตั้งอยู่กลางซอยของตรอกข้าวสาร
ฉันเดินลึกเข้ามาด้านในสุดของห้องสี่เหลี่ยมซึ่งไม่กว้างนัก ภายใต้บรรยากาศของราตรีกาลอันหม่นมัว ถูกย้อมเอาไว้ด้วยแสงสีสลัวๆ จากแสงไฟที่สาดมาจากเวทีซึ่งแลเห็นนักร้องหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผมยาว มีรอยสักเป็นรูปเสืออยู่ที่ต้นแขน หน้าตาของผู้ชายคนนี้ออกไปทางเกาหลีมากกว่าฝรั่ง
ฉันทรุดร่างลงนั่งบนโต๊ะ กวาดสายตาไปรอบๆ ขาเรียวตวัดขึ้นไขว่ห้าง ยังไม่ทันที่จะสั่งเครื่องดื่ม จู่ๆ เด็กเสิร์ฟก็เดินมาที่โต๊ะพร้อมกับสุราในแก้ว บอกว่าผู้ชายชาวต่างชาติคนหนึ่งสั่งมาให้ฉัน
“ผู้ชายฝรั่ง… เอ่อ คนไหนคะ?”
รู้สึกตกใจ! ฉันกระซิบถามด้วยความอยากรู้ เด็กเสิร์ฟซึ่งเป็นหนุ่มผิวคล้ำตัวเล็ก มองไปทางฝรั่งร่างสูงใหญ่คนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาสไตล์ลาติน กำลังนั่งดื่มอยู่คนเดียว ช่างบังเอิญที่ผู้ชายคนนี้เหลือบมองมาทางฉันพอดี สายตาของเราปะทะกันอย่างจัง
“คนที่ยิ้มๆ นั่นแหละครับ”
เด็กเสิร์ฟตอบ ฉันส่งยิ้มให้ เขายิ้มตอบอีกครั้งแล้วเดินมาหาฉันที่โต๊ะ
“สวัสดีครับ”
ว้าว… เขาพูดภาษาไทยได้ชัดเจน ภายหลังจากการสนทนาทำให้ฉันได้รู้ว่าเขาเป็นคนสเปน ที่พูดภาษาไทยได้ก็เพราะว่าเขาเป็นครูสอนภาษา มีความสามารถในการพูดภาษาต่างชาติได้หลากหลายจนน่าทึ่ง
“สวัสดีค่ะ…”
ฉันส่งยิ้มหวานอย่างมีจริตมารยา จะว่าแรดก็ได้
“ขออนุญาตนั่งด้วยคนนะครับ”
วังวานเสียงทุ้มนุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มสะดุดตา ดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันทำเอาฉันใจระทวยเมื่อเขาเข้ามาใกล้
“ยินดีค่ะ”
ได้ยินที่ฉันกล่าว หนุ่มหน้าเข้มตาคมก็ทรุดร่างลงนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่ยังว่างอยู่ตรงข้ามฉัน
“ผม... คาร์ลอสครับ”
เขาแนะนำตัวเอง
“ชื่อแก้วค่ะ”
ฉันตอบขณะยกปลายนิ้วขึ้นเกลี่ยช่อผมบางส่วนที่ร่วงลงมาบดบังเสี้ยวหน้าข้างหนึ่งขึ้นไปทัดเอาไว้หลังใบหู
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ”
เสียงหล่อไม่แพ้ใบหน้า เขายื่นมือมาขอเช็คแฮนด์ ฉันจับมือกับเขา และตอนนั้นเองที่เขาเอานิ้วกลางสะกิดกลางฝ่ามือของฉัน ไถถูเบาๆ จนฉันใจเต้น พอจะรู้ว่าเขาส่งสัญญาณอะไร เพราะรับรู้ได้ว่ามีความรุ่มร้อนอันประหลาดแผ่ลามจากอุ้งมือของเขามาเขย่าหัวใจฉันจนสั่นไหว
“คุณสวยจัง… มาคนเดียวใช่ไหมครับ”
“ค่ะ… มาคนเดียว”
ฉันตอบ มองเขาอย่างสู้สายตา
“ดื่มกับผมสักแก้วนะครับ”
คาร์ลอสเริ่มรุก เขาไม่รีรอที่จะสานสัมพันธ์กับฉัน เมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความเซ็กซี่และเย้ายวนใจอย่างฉันออกมาเที่ยวกลางคืนคนเดียว
“คุณมาทำอะไรที่เมืองไทยคะ”
ฉันชวนคุย
เขามองสบตาอย่างตะลึงกับความงดงามของเรนิตา แก้มนวลระเรื่อเปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่งหลังจากแอลกอฮอล์เข้าไปพลุ่งพล่านอยู่ในกระแสเลือด“ผิวคุณสวยมากครับ… ”ไมเคิลกวาดสายตาจากใบหน้าลงมาที่ซอกคอและทรวงอกอะร้าอร่าม ผิวพรรณของเรนิตาขาวเนียนสะอาดสะอ้าน เปล่งออร่ายิ่งกว่าดารา“คุณน่าจูบมาก… ”ภาพที่เห็นทำให้ไมเคิลเผลอเอามือไล้ลูบริมฝีปากเอิบอิ่มน่าจูบของหล่อนอย่างหักห้ามใจไม่ไหว“อุ๊ย… ”เรนิตาตื่นเต้น“คุณสวยเหลือเกิน… ”สายตาของทั้งสองประสานเข้าด้วยกันอย่างท้าทาย ในวินาทีที่ไมเคิลรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนไฟที่อยู่ใกล้กับเรนิตาซึ่งเป็นเหมือนเชื้อเพลิงชั้นดี และหล่อนกำลังโหมไฟสวาทของเขาโดยไม่รู้ตัว“คุณไมค์… ”เรนิตาเรียกชื่อของเขาเพียงสั้นๆ หลังจากได้ทำความรู้จักคุ้นเคยกัน“ผมชอบคุณมาก… ”ไมเคิลสารภาพความในใจออกมา…“เรย์… เอ่อ… เรย์ก็ชอบคุณค่ะ” เจ้าของสวนทุเรียนตอบราวกับต้องมนต์สะกดของไมเคิลเข้าอย่างจังก็ใครจะคิดว่าม่ายสาวพราวเสน่ห์ที่ครองตัวเป็นโสดมานานอย่างหล่อน วันนี้จะอ่อนระทวยให้กับหนุ่มลูกครึ่งอเมริกัน-ฮ่องกงที่เพิ่งเจอกันได้ไม่นาน แบบนี้คงต้องเรียกว่าโดนบุพเพอ
ไมเคิลถือโอกาสโอบเอวของหญิงสาวมานั่งลงบนโซฟา ข้างหน้ามีจอทีวีขนาดใหญ่จากนั้นเขาเดินไปที่ตู้เย็น คว้าเบียร์ออกมาสองกระป๋อง เปิดแล้วยื่นมาให้เรนิตา“ดื่มเบียร์ด้วยกันนะครับ… ”เขาเอ่ยชวนเสียงหวาน…เรนิตามองสบตาเขาอย่างจัง หล่อนชอบดวงตาสีน้ำตาลชวนฝันของไมเคิลที่ดูอบอุ่นและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน“แล้ว… เอ่อ… คุณมาคนเดียวหรือคะ”เรนิตาหมายถึงการเดินทางมาเมืองไทยในครั้งนี้ แอบหวังว่าคำถามนี้จะทำให้เขาช่วยยืนยันว่าโสด“ครับ… ผมโสดครับ ก็เลยต้องเดินทางคนเดียวบ่อยๆ แต่ก็ชินแล้วครับ… ”ไมเคิลตอบ…เรนิตาคิดว่าเป็นความจริง เพราะหล่อนเคยส่องโปรไฟล์ของเขาบ่อยๆเห็นสถานะว่าโสด และหล่อนก็ไม่เคยเห็นภาพคู่ของไมเคิลกับผู้หญิงตอนแรกก็อดคิดไม่ได้ว่าโปรไฟล์สวยๆ แบบนี้ใครๆ ก็สร้างได้ เอาไว้หลอกตาแต่เมื่อได้เจอตัวจริงของเขาหล่อนก็รับรู้ได้ด้วยความรู้สึกพิเศษ… ว่าเขาเป็นคนจริงจังเชื่อถือได้ในเวลาต่อมา ไมเคิลจ่ายค่ามัดจำทุเรียนเป็นเงินสดสองล้านตามที่ตกลงกันเรนิตารับเอาเงินมาตรวจเช็กว่าครบตามที่ตกลงเอาไว้ นึกชื่นชมว่าไมเคิลเป็นคนน่าเชื่อถือ รักษาคำพูดและตรงไปตรงมากับหล่อน ในเวลาต่อมา…ทั้งสองนั่งคุยกันอย
ทำเอาบุหงาสะดุ้งคราง สูดปากพร้อมกับสไลด์ลำนิ้วเข้าออกในซอกหลืบของความเป็นสาวหล่อนช่วยตัวเองอย่างเมามัน เพลิดเพลินจนลืมไปว่าตอนนี้บดินทร์กลับมาแล้ว เสียงร้องครางคล้ายคนกำลังเจ็บปวดทรมานกับอะไรสักอย่าง แต่บดินทร์ฟังแล้วรู้ได้ในทันที ว่ามันคือเสียงที่เกิดจากความเสียวซ่าน“คุณไมค์คะ… เอาแรงค่ะเรย์อยาก”หญิงสาวพึมพำเรียกชื่อชายในจินตนาการ มือขยับดิลโด้เป็นจังหวะ ไมเคิลทำให้กุลสตรีม่ายที่วางตัวเรียบร้อยมาตลอดอย่างหล่อนต้องระเบิดความต้องการออกมาอย่างควบไม่ได้ “บ้าจริง… ทำไมเรารู้สึกกับเขามากมายขนาดนี้นะ… โอ๊ย… ทำไมเราอยากมากขนาดนี้”เรนิตานึกตำหนิตัวเอง…ยิ่งทำยิ่งรู้สึกทรมาน เพราะรู้ว่าของจริงกับดิลโด้นั้นเทียบกันไม่ได้จู่ๆ หล่อนก็รู้สึกอับอายกับสิ่งที่แอบทำ ทั้งที่มันเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องหาทางปลดเปลื้องความต้องการให้ตัวเองก่อนตัดสินใจขว้างดิลโด้ทิ้งลงถังขยะไปอย่างไม่ไยดีเพราะรู้สึกอับอาย เมื่อสติคืนกลับมาจึงเร่งอาบน้ำขัดถูผิวกายจนหอมกรุ่น แอบเร่งให้เข็มนาฬิกาเดินไวๆ เพื่อจะได้เจอกับชายที่หล่อนยอมรับว่าตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอตัวจริงในเวลาต่อมา
ขณะที่มือขยับจับดิลโด้ สไลด์เข้าออกในรูสวาทของตัวเองไปพลาง“งือออ… คุณทำให้ฉันอยาก… คุณไมค์… ”เรนิตาร้องคราง…โทษว่าเป็นความผิดของเขา ยิ่งคิดถึงใบหน้าหล่อเหลาของไมเคิลหล่อนยิ่งสยิว“อ๊า… ซี้ดดดด… ”ริมฝีปากของเรนิตาห่อรัดเป็นวง…มือขยับเป็นจังหวะ ดิลโด้แท่งน้อยกรีดชำแรกพูทุเรียนเข้าไปทีละนิด นำพาความหวิววาบแปลบปลาบไปทั่วร่างเปลือยเปล่าความเสียวแล่นปราดเข้ามาสะท้านเยือกถึงหัวใจของเรนิตา เมื่อจินตนาการไปว่าร่างกายกำยำของไมเคิลกำลังบดเคล้าแนบชิดกับกึ่งกลางกายของหล่อนที่ตอนนี้ร้อนผ่าวไปกับเพลิงราคะที่ผู้ชายคนนั้นจุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวว่าเขากำลังทำให้หล่อนทรมาน“คุณไมค์… บ้าจริง… ทำไมเราจึงรู้สึกได้รุนแรงกับผู้ชายคนนี้… บ้าไปแล้วยัยเรย์… ”หล่อนนึกตำหนิตัวเอง…ที่ปล่อยให้อารมณ์เตลิดถึงขั้นแอบช่วยตัวเองเพราะเขา แต่ความอยากนี้ก็ยากจะข่มกลั้น หล่อนเอามือไล้ลูบสองเต้าอวบใหญ่ จินตนาการไปว่าโดนเขาบีบขยำจนปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้า “อูยยย… ฉันอยากเหลือเกินคุณไมค์จ๋า”เรนิตาไม่คิดว่าตัวเองจะอาการหนักถึงเพียงนี้ ที่ผ่านๆ มาก็มีบ้างที่รู้สึกมีอารมณ์ไปตามธรรมชาติของผู้หญิงที่ยังมีความต้องการ แต่ทุกครั้ง
“ไม่มีเมีย… เค้าเป็นพ่อม่าย”“นั่นไงล่ะเข้าทางพอดี พ่อม่ายกับแม่ม่ายเจอกัน… แบบนี้ต้องเรียกว่าบุพเพอาละวาด”“บ้า… แต่เย็นนี้คุณไมเคิลเขานัดฉันดินเนอร์ที่ร้านอาหารในเมือง… ”“อู้ววว… ฉันฟันธงว่าเขาตกหลุมรักแกเข้าแล้ว”พลอยจันทร์กล่าวราวกับว่ามีตาวิเศษ“บ้า… มันเร็วไปนะ… ”น้ำเสียงของเรนิตาบ่งบอกว่ากำลังเขินจนเพื่อนที่อยู่ต้นสายจับน้ำเสียงได้“ไม่เร็วหรอก… รักไม่ต้องการเวลา ดินเนอร์ให้มีความสุขนะเพื่อน… ฉันอยากให้แกสละโสดซะที”พลอยจันทร์กล่าวออกมาด้วยความห่วงใยจากใจจริง อันที่จริงเรนิตาก็เป็นม่ายมาเกือบสี่ปีแล้วหลังจากสามีของหล่อนป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคโควิด เรนิตาก็ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจผู้ชายคนไหนอีกเลยหล่อนครองตัวเป็นกระดังงาลนไฟเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งที่มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่พยายามเข้ามาแจกขนมจีบกันมากมาย ด้วยอยากได้กระดังงาลนไฟดอกนี้ไปครอบครองเป็นเจ้าของ แต่เรนิตาก็ไม่สนใจใครครู่ต่อมา…ภายหลังวางสายสนทนาจากพลอยจันทร์ผู้เป็นเพื่อนรัก เรนิตาเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำอีกครั้งพร้อมกับของขวัญที่ถือติดมือเอามาด้วยเรนิตาก้าวมายืนใต้ฝักบัวสีเงินวาว ยังไม่เปิดน้ำ แต่ความสบู่มาลูบล้างร่างกาย
“อะไรเอ่ย… ”เรนิตาเริ่มฉีกกระดาษ“ไม่บอก… อยากรู้ก็รีบฉีกดูนะ… อิอิ… ”ดูเหมือนว่าพลอยจันทร์จะมีอาการตื่นเต้นกว่าคนที่ได้รับของขวัญและเมื่อเปิดกล่องออกมาดู… สิ่งที่อยู่ข้างในก็ทำเอาเรนิตาหัวเราะลั่นด้วยคาดไม่ถึงว่าเพื่อนรักจะซื้อเจ้าสิ่งนี้มาให้“ว้าย… ยัยพลอย นี่แกซื้ออะไรมาให้ฉัน… ว้าย น่าเกลียดอ่ะ… ”เรนิตาจ้องมองของขวัญจากเพื่อรักแล้วหัวเราะลั่น“น่าเกลียดที่ไหน น่ารัก… เอาไว้ใช้ตอนเหงานะ… ฉันกลัวแกเหงา”พลอยจันทร์กล่าว…ของขวัญวันเกิดชิ้นนี้คือเป็นอุปกรณ์ช่วยตัวเองที่สั่นได้ด้วยแบตเตอรี่ พลอยจันทร์คุ้นเคยดีเพราะว่าหล่อนเองก็เป็นแม่ม่าย ที่ผ่านๆ มาเวลาเหงาก็ใช้แอบอุปกรณ์พวกนี้แก้ขัดไปพลาง“แหม… แกนี่มันทะลึ่งลามกเหลือเกิน”เรนิตาจับดิลโด้สีทองขึ้นมาพิจารณา…รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อเอามือไล้ลูบเบาๆ หล่อนไม่ได้ไร้เดียงสาเกินกว่าจะไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออุปกรณ์ช่วยกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ หรือเอาไว้ช่วยตัวเองนั่นเอง“สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อน… ก็ฉันพยายามเชียร์ผู้ชายรวยๆ ให้แกแล้วแต่แกก็ไม่เอา ฉันรู้นะว่าแกเหงา งั้นเอาเจ้านี่ไว้ช่วยแก้ขัดไปก่อนนะในระหว่างที่ยังไม่เจอคนถูกใจ… ”“จ้า…







