ログイン"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
"พี่คีย์ปล่อยริสเถอะค่ะ พนักงานมองกันหมดแล้ว" "มองก็มองสิ แค่กอดเมียไม่เห็นมีอะไรน่าเกลียด" ยิ่งเธอไม่อยากเป็นที่สนใจ เขายิ่งกระชับโอบเอวบางเธอแน่นขึ้น "พี่คีย์" "สวัสดีค่ะคุณคีย์ คุณไอริส" "สวัสดีค่ะคุณทราย นี่ของฝากค่ะ" "ขอบคุณมากค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้วค่ะ อีก 10 นาทีเชิญนะคะ" "โอเค ขอเข้าไ
วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก
รถตู้คันหรูขับมาจอดที่หน้าตึกใหญ่ใจกลางเมือง พร้อมกับรถเข็นคู่ใจที่นั่งมานานนับปี เพ่งมองความฝันของผู้เป็นลูกสาว พร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจ "ตึกนี้เองเหรอลูก แค่กๆ" เจ้าสัวชาตรีที่อาการไม่ดีมาได้หลายวันแล้ว วันนี้เกิดอยากมาดู ห้องเสื้อของลูกสาวสุดที่รัก ที่บอกว่าสร้างไปเยอะแล้ว "ค่ะป๊า เป็
"เรื่องนั้นพี่คีย์ไม่ต้องห่วงค่ะ เมื่อวานคุณแม่ไปเยี่ยมป๊า ริสคุยกับคุณแม่แล้ว คุณแม่ก็เห็นด้วยแบบนั้น" "ไม่ใช่ว่าจะมาบ่นพี่อีกนะ ถ้าเธอไม่กลับมาบ้านเลย" "คุณแม่เข้าใจทุกอย่างค่ะ ริสก็ต้องกลับมาสิคะ ก็ที่นี่เป็นบ้านริส ว่าแต่พี่คีย์เถอะ จะไปค้างที่อื่นไหมถ้าริสไม่อยู่" เธอก็พูดพร้อมกับยิ้ม ที่แฝงไ
1 สัปดาห์ต่อมา อริสาไม่ได้กลับมาที่บ้านนี้ ตั้งแต่วันนั้น พอกลับเห็นสภาพห้องนอนที่ดูแทบไม่ได้ เธอก็ต้องถอนหายใจออกมา แล้วตอนนนี้ก็เป็นเวลากว่า 8 โมงเช้า สามีของเธอที่ปกติแล้ว ต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้าก็ยังไม่ตื่น "พี่คีย์ พี่คีย์คะ" เธอก็ปลุกเขาเช่นทุกครั้งที่เขาตื่นสาย "อื้อออ" "สายแล้วนะคะตื่
ณ โรงพยาบาล พอถึงเวลาเลิกงาน คีรินก็รีบมาที่โรงพยาบาลในทันที ใจเขาตอนนี้เริ่มรู้สึกเป็นห่วงเธอขึ้นมา ทั้งเธอบอกว่าจะกลับไปอยู่กับพ่อ ความจริงเขาควรจะดีใจ แต่ทำไมกลับรู้สึกแปลกๆแบบนี้ ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณคีย์" ศศิมาเปิดประตู ก็ต้องแปลกใจที่เห็นเขามาที่นี่ "สวัสดีครับน้าศิ" "เชิญเข้ามาก่อนค่ะ" "ค







