Mag-log inคนไม่ได้รัก ต่อให้เอาเชือกมามัด ก็ไม่มีทางรักอยู่ดี... คำเตือนก่อนอ่านนิยาย นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ความรุนแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ควร ทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะแก่บุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ นิยายทั้งหมดของ นามปากกา พิชา - Phicha ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และผู้เขียนไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรถ และความบันเทิงเท่านั้น “นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ทำซ้ำ หรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย ให้ถึงที่สุด" เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha”
view more"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
ณ บ้านคีริน และนี่ก็ในรอบหลายเดือนที่คีรินกลับมาที่บ้าน ซึ่งตั้งแต่แต่งงาน เขาก็แทบไม่ได้กลับมาที่บ้านเลย ถ้าอริสาไม่ได้ชวนมากินข้าวกับพ่อแม่เขา "ไงไอ้เสือ" คุณณรงค์ที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ เห็นลูกชายกลับมาบ้านก็รู้สึกแปลกใจ "สวัสดีครับพ่อ" เขาก็ยกมือไหว้ผู้เป็นพ่อ ก่อนจะนั่งลงตรงข้าม "จะกลับมาอย
เมื่อมองอยู่สักพักแล้ว ผู้กองเมฆก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหาอริสา ที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียว "สวัสดีครับ" ร่างสูงก็เอ่ยทักทาย "คุณตำรวจ" เมื่อเห็นหน้าเขาอริสาก็ต้องแปลกใจ "ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย ผมชื่อเมฆ บังเอิญจังเลยนะครับ เจอกันอีกแล้ว" "ค่ะ คุณตำรวจเมฆ ไอริสนะคะ" อริสาก็พูดพร้อมกับยิ้มให้ "
ย้อนกลับไป 20 ปีที่แล้ว "ตื่นแล้วเหรอลูก" "ครับแม่" เด็กชายก็ตอบด้วยอาการที่งัวเงีย เพราะเพิ่งตื่นจากการนอนกลางวัน "สวัสดีคุณน้าราณีสิลูก" คุณเนตรก็บอกกับลูกชายให้ทักทาย เพื่อนสนิทที่รักกันมาก "สวัสดีครับคุณน้าราณี" สายตาของเด็กชาย กลับจดจ้องไปที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ในชุดเจ้าหญิงสุดสวย ที่นั่งอย
"..." "มึงจำได้ไหมที่พวกกูเคยบอกมึง ถ้ารู้สึกรักใครสักคน จะอยากอยู่กับเขาตลอดเวลา จะไม่อยากห่างไปไหน เวลาจะไปไหนก็มีแต่คิดถึง จากนั้นชีวิตก็ไม่ต้องการใครอีกเลย แล้วมึงรู้สึกแบบนั้นหรือยัง" "ตั้งแต่เช้ามาจนถึงตอนนี้ กูคิดถึงไอริสว่ะ พอไม่มีไอริสแล้วกูเคว้งไปหมด มองไปทางไหนก็เห็นแต่ไอริสอยู่ที่บ้าน
Rebyu