로그인คนไม่ได้รัก ต่อให้เอาเชือกมามัด ก็ไม่มีทางรักอยู่ดี... คำเตือนก่อนอ่านนิยาย นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายแนวโรแมนติก อิโรติก และดราม่า อาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งเรื่องเพศ ภาษา การกระทำ และด้านอื่นๆ ที่ไม่ควรแก่การประพฤติตาม เช่น การกระทำต่อร่างกายผู้อื่นโดยไม่ได้รับความยินยอม การกระทำทางเพศโดยไม่มีสติ ความรุนแรงอันเนื่องมาจากการดื่มสุราหรือของมึนเมา การมั่วสุ่มทำสิ่งที่ไม่ควร ทั้งหมดของเนื้อหาในนิยาย จึงเหมาะแก่บุคคลที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ นิยายทั้งหมดของ นามปากกา พิชา - Phicha ถูกสร้างมาจากจินตนาการของผู้เขียน และแต่งเติมเรื่องราวเพื่อความบันเทิง ไม่ได้มีจุดประสงค์ ทำให้อาชีพ หรือหน้าที่การงาน ในทางใดทางหนึ่งของผู้อื่นเสื่อมเสีย และผู้เขียนไม่ได้มีความคิดที่จะสนับสนุนพฤติกรรมเหล่านั้น กรุณาอ่านอย่างมีอรรถรถ และความบันเทิงเท่านั้น “นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามนำไปเผยแพร่ทำซ้ำ หรือดัดแปลงเนื้อหาไม่ว่ากรณีใดๆ หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมาย ให้ถึงที่สุด" เจ้าของลิขสิทธ์โดย "พิชา - Phicha”
더 보기"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
"โธ่ พี่คีย์ ทำไมคิดแบบนั้นคะ ตอนนั้นริสบอกแม่บ้านว่า ถ้าจัดห้องนอนใหม่ ให้เก็บของๆริสไว้ให้ดี แต่พอป๊าไปเห็นช็อกโกแลต ที่ริสไม่กล้าแม้แต่จะแกะ เพราะเสียดายของทุกอย่างที่พี่คีย์ให้ ป๊าเลยคิดว่าริสจะกิน เลยให้ขนมาทิ้งจนหมด แล้วก็รู้ตอนที่ริสกลับไทยได้หลายปีแล้ว ริสโกรธป๊ามากเลยค่ะ ที่ทิ้งของพี่คีย์ไป
วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก
"..." "นะลูก ป๊าสัญญาแล้วว่าป๊าจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับหนู แล้วสิ่งนี้มันก็ดีที่สุดนะ" "ค่ะป๊า ริสจะไปก็ได้" แล้วเธอก็ตัดสินใจ เนื่องจากพ่อเธอพูดมาแบบนั้น "แล้วป๊ามีอีกเรื่องที่ต้องบอก" "อะไรคะป๊า" "ลูกรักคุณครูศศิไหม" "รักค่ะ" "คุณครูศศิใจดีไหม" "ใจดีที่สุดในโลกเลยค่ะ" "ใจดีตอนอยู่กับป
"ค่ะ ตี 5" พยาบาลสาวก็ตอบพร้อมกับยิ้มให้ ก็เข้าใจว่าทั้งคู่เป็นคู่รักกัน แต่ก็ไม่คิดว่าจะรักกันมากขนาดนี้ "อ่อค่ะ" อริสาก็รีบลุกขึ้น พร้อมกับความเขินอาย เมื่อหันไปมองที่คนป่วย ก็เห็นว่าเขาก็ตื่นแล้วเหมือนกัน ทั้งกำลังยิ้มอย่างพอใจอยู่ สายตานั้นของเขา มันเหมือนเป็นการแกล้งเธอ "ทำไมต้องหน้างอแบบนั้น