Novel-novel oleh พิชา - Phicha

1 ปีผ่านไปณ ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งแขกเหรื่อมากมายก็ต่างพากันเดินเข้ามาแสดงความยินดีกับว่าที่ประธานคนใหม่ที่ทั้งสวยและมากความสามารถอย่างรรินดา เป็นเวลากว่า 1 ปีแล้ว ที่ปริญสอนงานบริหารให้กับรรินดาจนละเอียด และในที่สุดวันนี้ก็เป็นวันของเธอรรินดายืนคู่กับปริญอย่างสง่างาม รอต้อนรับแขกคนสำคัญที่เริ่มเข้ามาในงานเลี้ยงจวนจะหมดแล้ว กล่องของขวัญหลายร้อยกล่อง ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ"ยินดีด้วยนะหนูหลิน ถึงวันนี้สักทีวันที่รอคอย" อาภพกรรมการผู้อวุโสตั้งแต่พ่อเธอยังอยู่ ก็มาแสดงความยินดีด้วย พร้อมกับเช็ดน้ำตาที่หางตาออกอย่างปลื้มปริ่ม"โธ่ อาภพคะ บ่อน้ำตาตื้นอีกแล้วเดี๋ยวหลินก็ร้องตามหรอก""อาดีใจมากๆ เลยหนูหลิน ในที่สุดทุกอย่างก็กลับมาเป็นของเจ้าของตามเดิม""หลินก็ต้องขอบคุณอาภพด้วยนะคะ ถ้าอาภพไม่อยู่ต่อจนถึงวันนี้หลินต้องแย่แน่นอน""อยู่สิครับ อารอให้ถึงวันนี้มานานหลายปีแล้ว ไว้ไปที่บริษัทอาจะเอาเอกสารสำคัญให้หนูหลินดู""ขอบคุณมากนะคะอาภพ" รรินดาก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจกรรมการกับพนักงานอีกหลายๆ คน ก็ต่างพากันมาแสดงความยินดีกับรรินดา และก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ายินดีที่

ปริญก็เริ่มไปหาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับบริษัทของเปรม จนได้รู้ว่าตอนนี้บริษัทเขาแทบจะล้มละลายแล้ว พอเขาหาข้อมูลไปเรื่อยๆ ถึงได้รู้ว่าบริษัทนี้ถูกก่อตั้งโดยพ่อของรรินดา ที่ทำกำไรได้มากมายมหาศาล แต่ก็เริ่มถอยลงตอนที่พ่อของเปรมมาบริหาร และซื้อหุ้นจากแม่ของรรินดาไปเกือบจะหมด แบบวิธีที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นักเขาเลยไปคุยถามรายละเอียดกับนงนุช ถึงได้รู้ความจริงว่าเหมือนครอบครัวของเธอโดนโกงยังไงยังงั้น เพียงแต่ยังให้เหลือหุ้นไว้เพื่อจะได้ใช้เงินปันผลในทุกๆ ปีปริญก็เลยคิดอะไรได้ แล้วก็วางแผน ไปคุยกับชาติชัยพ่อของเปรมจนชาติชัยใจอ่อน เห็นด้วยกับข้อเสนอของเขา ที่ว่าเขาจะซื้อหุ้นไว้ก่อนเพื่อที่เขาจะได้ไปช่วยเหลือให้เติบโตเช่นเดิม แล้วเขาก็จะขายคืนให้เปรม ซึ่งทางนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดดีกว่าล้มละลายเมื่อพวกนั้นหลงกล หุ้นที่มากที่สุดของบริษัทนี้ก็ตกเป็นของเขา และเขาก็โอนทุกอย่างให้รรินดา ซึ่งเธอก็มีหุ้นอยู่แล้ว ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเธอก็เป็นผู้ถือหุ้นที่มากที่สุด และเมื่อเธอพร้อม เขาก็จะให้เธอขึ้นไปเป็นประธานของบริษัทนี้โดยทันทีด้วยความเก่งของเธอก็ไม่ต้องพูดถึง ทั้งมีเขาอยู่ข้างๆ อีก ไม่มีอะไรต้องเป็น

หลังจากเสร็จงาน ปริญก็พารรินดากลับมาที่คอนโด แล้วก็บอกรักคนตัวเล็กไปอีกหลายรอบ กว่าจะได้นอนกันก็ปาไปหลายชั่วโมงและด้วยความเหนื่อยถึงสายของอีกวันเธอยังไม่ตื่นเลย เขาได้แต่มองอย่างเอ็นดู ย้อนกลับไปเธอก็น่ารักมากจริงๆใครจะไปคิดว่า ผู้หญิงที่เขาเคยมี One night stand ด้วย จะกลายมาเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัท และสุดท้ายก็ได้มาเป็นแฟนตัวจริงของเขา จากคนที่ไม่เคยคิดว่าอยากจะมีแฟน วันนี้กลับโดนเด็กคนนี้ตกซะได้วันต่อมา"อื้ออออ พอแล้วววค่ะ" เธอรีบพูดขึ้นเพราะกลัวว่าเขาจะรังแกอีกรอบ"ครับบบ พอแล้วครับที่รัก ฟอดดด" เขาลูบใบหน้าเล็กของเธอเบาๆ พร้อมกับก้มลงไปหอม"รักนะครับ" และเขาก็บอกรักเธอเหมือนทุกเช้าของทุกวัน"รักเหมือนกันค้าบ" เธอตอบพร้อมกับยังหลับตาอยู่ราวกับละเมอ ด้วยแบบนี้ทำให้เขายิ่งรักและหลงเธอเข้าไปอีกLINE(นิติ : คุณรรินดาห้อง XX/XXXX มีของมาส่งค่ะ รบกวนลงมารับตอนนี้ด้วยนะคะ) 17 : 30(L : ส่งสติกเกอร์) 17 : 32มีของอะไรจะมาส่งเธอ ในเมื่อเธอไม่ได้สั่งอะไร จำพวกของออนไลน์ก็ไม่ได้สั่งมาจะเดือนแล้ว"มีนิติไลน์มาบอกว่ามีคนมาส่งของให้หนู ให้ลงไปรับตอนนี้" เธอก็ก้มลงไปพูดกับปริญที่นอนอยู่บน

"มินตรา หยุด!" ปริญก็พูดขึ้นเสียงดัง พร้อมกับหลายคนที่ตกใจกับสถานการณ์"พี่ปริ้น!" มินตราก็พูดขึ้นเสียงดังเช่นกันด้านเปรมเมื่อเห็นแบบนั้น ก็รีบเดินเข้ามาหารรินดา กลัวว่ามินตราจะทำอะไรบ้าๆ เข้า"อะไรกันคะน้องมิน" แนนผู้จัดการส่วนตัวของมินตราก็รีบวิ่งเข้ามา"แล้วมินละคะพี่ปริ้น""อย่ามาก่อเรื่องวุ่นวายในงานพี่นะ" ปริญกัดฟันพูดเมื่อหลายคนสนใจ"ไม่อะ แล้วเรื่องของเราล่ะคะ""เรื่องของเราอะไรไม่มีเรื่องของเราทั้งนั้น""แล้วที่มินมาทำงานให้พี่ปริ้นล่ะ""ผมจ้างคุณมานะมินตรา ไม่ได้ให้คุณมาทำฟรี""ไม่ใช่อะ เราสองคนจะเป็นแฟนกัน" และมินตราก็พูดออกมาเหมือนคนบ้า"น้องมิน พอแล้ว อายคนอื่น" แนนรีบมาดึงแขนมินตรา แต่มินตราก็สบัดออก"มินไม่อายค่ะ มินกับพี่ปริ้นเราคบกันอยู่ ผู้หญิงคนนี้ต่างหากที่ต้องอาย หน้าด้าน!" มินตราพูดพร้อมกับชี้หน้ารรินดาที่ยืนนิ่ง"จะพูดจาอะไรก็เกรงใจแฟนผมด้วยนะ" ปริญก็คิดไม่ถึงว่ามินตราจะสติแตกแบบนี้แขกทุกคนต่างมองดาราสาวดาวรุ่งด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป"มินตรา! ถ้าเธอไม่หยุดฉันจะออกไปแล้วนะ เธอไม่อายคนอื่นบ้างหรอ ถ้าเธอยังบ้าแบบนี้อยู่เธอจะดับ บอกให้รู้!" แนนก็พูดขึ้น พร้อมความโกร

"ขอเชิญ คุณรมิดา หรือน้องเจิน ค่ะ""คะ?" เจินก็หันมองซ้ายมองขวาอย่างงุ่นงง ทำไมอรทัยรีบแนะนำเธอเร็วขนาดนี้"เชิญค่ะ มาพูดอะไรสักหน่อย" อรทัยพูดพร้อมกับหันไปมอง 3 สาว ที่มองจนตาค้างกันอยู่"ค่ะๆ" และเจินก็เดินออกไป"สวัสดีทุกๆ คนนะคะ เจินจะมาทำงานที่นี่ในอีก 1 เดือนข้างหน้าในตำแหน่งรองประธาน เจินยังใหม่มากและเจินก็พร้อมจะเรียนรู้งานทุกอย่างตลอด 4 เดือนที่ผ่านมา ทุกคนก็คงเห็นแล้วว่าเจินตั้งใจศึกษางานแค่ไหน ขอบคุณเฮียปริ้นที่ให้โอกาสเจินได้มาอยู่ตรงนี้ด้วยนะคะ" เจินก็หันไปหาปริญพร้อมกับน้ำตาคลอ ปริญก็รีบลุกขึ้นมาโอบกอดเจินในทันทีสายตาของใครหลายๆ คนก็ต่างตกใจ เพราะไม่เคยเห็นว่าปริญจะมีท่าทีแบบนี้กับใครมาก่อนเลย"เจินจะตั้งใจทำงานบริหารทุกอย่าง อย่างเต็มความสามารถ เจินจะไม่ทำให้เฮียปริ้นและครอบครัวของเราต้องผิดหวังค่ะ" เจินก็น้ำตาซึมด้วยความปลื้มปริ่ม"เจินทำได้ เจินเก่งอยู่แล้วคนเก่งของเฮีย" ปริญพูดพร้อมกับหอมไปที่หัวของเจินอย่างเอ็นดู"ค่ะ น้องเจินไม่ให้บอกใคร ความจริงน้องเจินคือน้องสาวคนเล็กของตระกูล และก็จะมาเป็นท่านรองของที่นี่ ถ้าใครไม่รู้ก็รู้ไว้นะคะ" อรทัยพูดพร้อมกับหันไปมองทั้ง 3

1 เดือนต่อมาวันนี้เป็นวันฝึกงานวันสุดท้ายของรรินดา และวันต่อไปก็เป็นงานอีเว้นท์โปรเจคโปรโมทบริษัทของปริญ ที่จะจัดขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ในรอบปี แล้วรรินดาก็จะเรียนจบแล้ว วันที่เธอกับครอบครัวรอคอยก็กำลังจะมาถึงสักทีเปรมกับมินตราก็ยังคงแวะเวียนเข้ามาที่บริษัทของปริญบ่อยๆ ทั้งยังมีแต่เรื่องมาทำให้ปริญกับรรินดา ต้องระหองระแหงกันตลอดเวลา"แม่สวัสดีครับ ยายสวัสดีครับ""เปรม..." นงนุชเรียกเสียงแผ่ว นี่ก็หลายเดือนมากๆ แล้วที่เปรมกับรรินดาเลิกกัน แล้วไม่ได้เจอเปรมเลย"ผมซื้อของมาฝากครับ และมีเรื่องจะคุยกับแม่และยายด้วย" เปรมพูดเสียงสั่น"..." นงนุชกับยายภาก็หันหน้ามองกัน"ผมขอโทษแม่กับยายด้วยนะครับ พี่ผมทำไม่ดีกับน้อง จนเราสองคนต้องเลิกกัน แต่วันนี้ผมรู้สึกผิดจริงๆ และผมก็ต้องการคืนดีกับน้องครับ" จากนั้นเปรมก็พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง"อันนี้แม่แล้วแต่น้อง แม่ตอบแทนน้องไม่ได้หรอกนะเปรม" นงนุชพูดเสียงเรียบ"ผมขอโทษแม่กับยายนะครับ ที่ทำให้ผิดหวัง""แม่จะบอกอะไรให้นะเปรม แม่รู้ทุกอย่างอยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ แม่รู้ว่าเปรมไม่ได้คิดจะจริงจังกับน้องหรอก""ผม...""แม่ผ่านอะไรมาเยอะ ทำไมแม่จะไม่รู้เพียง

ณ บ้านป้าเนียมทั้งสองคนก็มาเก็บของ และก็มาลาป้าเนียม ที่เธอเคารพเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งถึงบ้าน และเล่าเรื่องราว ที่ไม่เข้าใจกันให้ป้าเนียมฟังทุกอย่าง และผู้ใหญ่ใจดีอย่างป้าเนียมก็เข้าใจเหตุผลทุกอย่าง"ฉัตรมาลาจ้ะป้าเนียม" เธอพูดพร้อมกับก้มลงกราบที่ตัก"ขอบคุณ คุณป้านะครับ ที่ดูแลฉัตรอย่างดีตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่" "ป้าดีใจนะ ที่เอ็งมีความสุขและยิ้มได้แบบนี้ ดูแลหนูฉัตรดีๆ นะพ่อหนุ่ม ต่อจากนี้ก็รักกันมากๆ อย่ามีเรื่องที่ไม่ดีต่อกันอีกเลยนะ""ขอบคุณจ๊ะป้า""ผมสัญญาครับว่าผมจะรักและดูแลฉัตรให้ดีที่สุด"ป้าเนียมก็โน้มตัวเข้าไปกอดทั้งสองคน ด้วยความรักใคร่ พร้อมกับตบที่บ่าเบาๆเมื่อร่ำลากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็เก็บของที่จำเป็น พร้อมกับเขาที่เดินตามเธอไม่ห่าง เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไป จนเธอลอบยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกดีณ บ้านชาลล์คฤหาสน์หลังใหญ่สีขาว พร้อมกับเหล่าแม่บ้านพ่อบ้านและบอดีการ์ด เกือบ 20 คน ก็ออกมายืนรอต้อนรับ"นี่คุณฉัตรภรรยาของฉัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณฉัตรคือนายหญิงอีกคนของบ้านหลังนี้ ทุกคนต้องดูแลและเคารพคุณฉัตร เหมือนกับเจ้านายทุกคนที่อยู่ในบ้าน แล้วตอนนี้คุณฉัตรก็กำลัง

"ฉัตร" เขาก็หันไปเรียกเธอเสียงแผ่ว"ค่ะ ฉัตรผิดเอง ฉัตรเป็นคนทำน้ำหกใส่คุณผู้หญิง ฉัตรยอมรับผิดทุกอย่างค่ะ" แล้วเธอก็พูดพร้อมกับกั้นความเสียใจเอาไว้ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจก็ปะเดปะดังเข้ามา พร้อมกับสายตาที่ตัดพ้อ"ฉัตร" เสียงเรียบนิ่งของหงส์หยกก็ดังขึ้น"คะ...คุณหงส์" เมื่อเห็นอดีตเจ้านายสาวกับแฟนหนุ่มของเธอ น้ำตาที่กั้นเอาไว้ทั้งหมด ของฉัตรก็ไหลออกมา"เกิดอะไรขึ้นคะ คุณชาลล์ คุณนภา" หงส์หยกก็รีบถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดฉัตร เพราะรู้สึกถึงความเสียใจของอดีตลูกน้องคนสนิท"เอ่อ...ผู้หญิงคนนี้ทำน้ำหกใส่ชุดนภาค่ะ แล้วชุดนี้ราคาหลักแสน" ถึงแม้จะรู้สึกแปลกๆ แต่นภาก็ยังรู้สึกโกรธเรื่องชุดราคาแพงอยู่"คุณนภาใจเย็นๆ ก่อนนะคะ ฉัตรไม่เป็นไรนะ""คุณหงส์" ยิ่งเห็นหน้าเจ้านายสาวพร้อมกับความห่วงใยที่มอบให้ น้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจก็ยิ่งไหลออกมา มากกว่าเดิม"ฉัตร...""ฉัตรขอโทษด้วยนะคะคุณชาลล์ ที่ทำให้ภรรยาของคุณไม่พอใจ""ภรรยาผม?""ฉัตรฟังคุณชาลล์ก่อนนะ" ชรัชก็พูดขึ้นพร้อมกับพยักหน้าให้เธอ"...""แล้วใครบอกว่าคุณนภาเป็นภรรยาผม""...""ขอโทษภรรยาผมเดี๋ยวนี้!" พูดจบชาลล์ก็

"นายครับ นายจะไปไหนครับ" ลูกน้องเขาก็รีบถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเจ้านายกำลังจะลงจากรถไป"กูจะไปหาเมียกับลูกกู" ยิ่งเขามองเธอจากในรถแบบนี้ เขายิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นไปอีกเรื่อยๆ แล้วเขาก็แทบจะบ้าขึ้นทุกวัน"ให้แหวนเขาจัดการเถอะครับนาย ถ้านายเข้าไปตอนนี้มีแต่แย่กับแย่" ลูกน้องคนสนิทก็คอยเตือนสติ"พวกมึงไม่ใช่กูเพราะมึงไม่รู้หรอก" เพราะความหงุดหงิดในใจ ก็ทำให้เขาแทบบ้าตายอยู่แล้ว"ผมไม่ใช่นาย แต่เพราะผมรู้ว่านายเป็นคนยังไง ใจเย็นๆ ก่อนเถอะครับนาย เชื่อใจแหวน" ลูกน้องที่กล้าพูดกับเขามากที่สุด ก็พูดเตือนสติเจ้านายหนุ่ม เพราะรู้ดีว่าเขาก็เป็นคนอารมณ์ร้อนมาก"..." เขาก็ได้เพียงแต่ถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด เมื่อคืนก็อ้วกเกือบทั้งคืนไม่ได้หลับได้นอน ไม่คิดว่าความเครียด จะเล่นงานตัวเองได้มากขนาดนี้หลายวันต่อมาแหวนก็ยังคงแวะเวียนไปบ้านป้าเนียมเกือบทุกวัน และสองสาวก็ได้สนิทกันมากขึ้น ด้วยที่บุคลิกของแหวนเป็นคนชอบพูดชอบถาม เลยทำให้เธอได้ข้อมูลเกี่ยวกับฉัตรมาหลายอย่าง ทั้งดูออกด้วยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนดีและนิสัยน่ารักมาก เธอใจดีกับทุกคนทั้งยังโอบอ้อมอารีอีกต่างหาก เหมาะสมจะเป็นนายหญิงหมื่นล้านจริงๆแ

"บ้านหลังนี้แหละคุณ""อ่อค่ะ""นังเนียมๆ มีคนมาหาน่ะ" หญิงวัยกลางคนผู้เป็นเพื่อนบ้านก็ตะโกน เรียกเจ้าของบ้านจนสุดเสียง"ข้าได้ยินแล้วโว้ย เอ็งจะเรียกหาสวรรค์วิมานอะไรนักหนานังนิด""เอ่อ ก็มีคนมาหาเอ็ง นี่น้องผู้หญิงคนนี้มาติดต่อเรื่องเรื่องขนม" แล้วคนพูดก็เดินกลับออกไป ให้ทั้งสองได้คุยกันเอง"สวัสดีค่ะ ร้านป้าเนียมขนมไทยใช่ไหมคะ" หญิงสาวหน้าตาสะสวยก็สวัสดี คนตรงหน้าด้วยท่าทางที่เป็นมิตร"สวัสดีค่ะ ปกติสั่งขนมจะโทรมาไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้ถึงมาติดต่อถึงบ้านละคะ" ป้าเนียมก็ถามด้วยความแปลกใจ "อ่อ หนูชื่อแหวนนะคะ พอดีว่าจะมาติดต่อเอง อยากให้ป้าทำขนมให้ จะเอาไปทำบุญค่ะ""อ่อได้สิหนู""แต่หนูอยากจะขอถ่าย ขั้นตอนการทำขนมของป้าน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าป้าพอจะสะดวกไหม""ไม่สดวกหรอกแม่หนู ป้าไม่ได้เปิดเป็นร้านแล้ว ป้ารับเป็นออเดอร์ ก็ทำกันเองที่บ้านเนี่ยแหละ ถ้าไม่ได้สั่งเยอะอะไรก็จะมี...""จะสั่งขนมไทยป้า ออเดอร์ทุกอย่างรวมกัน 3 แสนบาทค่ะ" หญิงสาวก็พูดขึ้นแทรก ก่อนที่ป้าเนียมจะพูดจบ"3 แสน!" ป้าเนียมก็เบิกตากว้าง เมื่อได้ยินแบบนั้น"พอดีว่าเจ้านายหนู เขาอยากเอาขนมไปทำบุญหลายที่ค่ะ เลยจะสั่งเยอะหน่อย""

1 ปีผ่านไปณ วันงานแต่งงานงานแต่งสุดยิ่งใหญ่อลังการถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง แขกเหรื่อคนสนิทต่างมาร่วมยินดี เจ้าบ่าวและเจ้าสาว ยังสวยและหล่อ เหมาะสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก โดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนของเจ้าสาว ทุกคนต่างดีใจมากที่ในที่สุดเพื่อนรัก ก็ได้เจอคนที่รักจริง ๆ สักที"อาหงส์ อาเฟิส อาม่าขอให้ลื้อทั้ง 2 ครองคู่กันตลอดไป อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุข มีอะไรก็หันหน้าคุยกัน ให้พวกลื้อจำวันนี้เอาไว้ให้ดี รักกันยังไงก็ขอให้รักกันแบบนั้นตลอดไป" อาม่ากิมฮัวก็อวยพรพร้อมกับน้ำตาซึม ในที่สุด หลานสาวที่เธอรักมากที่สุด ก็เป็นฝั่งเป็นฝาสักที"ขอบคุณมากนะคะม่า" หญิงสาวพูดพร้อมกับน้ำตาไหล และโน้มตัวไปกอดอาม่ากิมฮัว ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเธอมีแต่อาม่าคนเดียว แล้ววันนี้เธอต้องมีครอบครัว เธอก็รู้สึกใจหาย"ผมสัญญานะครับอาม่า ผมจะรักและดูแลคุณหงส์ตลอดไป คุณหงส์จะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับหันหน้าไปมองแฟนสาว ทั้งคู่ก็ยิ้มให้กันอย่างมีความสุข"อาหงส์ อั๊วบอกลื้อแล้วใช่ไหม มังกรตัวนี้มันร้าย อีก็จะเสกอามังกรน้อยเข้าท้องลื้อ" ซินแสตรงฉินก็แกล้งแซว แล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง"ซินแสตงฉิน" หญิงส

(ครีม : อ้าว เป็นแฟนกันประสาอะไรวะ)"อะ...อืม งั้นแกก็เล่าให้ฉันฟัง"(ครีม : เฟิสเป็นเพื่อนรุ่นพี่ไอ้คิว แล้ววันนั้นมาหาไอ้คิว ฉันเลยลองชวนมาทำงานด้วย ทีแรกก็ไม่ยอมท่าเดียว แต่พอดีบังเอิญเห็นแกแล้วชอบ เลยบอกว่าจะทำ เผื่อแกจะสนใจเหมือนกัน แล้วแกก็สนใจจริง ๆ ช่วงนั้นมาขอยกเลิกสัญญา พร้อมกับยอมจ่ายค่าปรับ 1 ล้าน ฉันแปลกใจไงฉันเลยคาดคั้นถามไอ้คิว ไอ้คิวมันเลยยอมบอกความจริงกับฉัน ฉันก็อึ้งนะ หล่อรวยขนาดนั้น จะมายอมเป็นโฮสต์เพราะชอบแกเนี่ยนะ ฉันละยอมใจ)"..." แล้วเธอเองก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่าง ๆ เขามีรถหรูขับ มีข้าวของเครื่องใช้ราคาแพงอยู่บ้าง แล้วก็ดูเป็นคนที่มีความรู้มาก ๆ ทั้งยังเป็นเพื่อนคู่คิดเธอได้หลายอย่าง แล้วเขาก็ยังชอบหายไปในเวลากลางวัน และพอเธอเรียกหาก็กลับมาด้วยท่าทางรีบ ๆ ร้อน ๆ เหมือนคนที่พึ่งไปไหนมาและเมื่อเขาหลับ เธอก็แอบเปิดดูกระเป๋าตังค์ แล้วก็เห็นนามบัตรของเขา จากนั้นก็ให้นักสืบไปตามสืบ จนเธอได้ข้อมูลมาหลายอย่าง และเธอก็แอบตามไปดูตอนเขาเข้าไปทำงานที่บริษัทตัวเอง เขาดูเป็นผู้ใหญ่และจริงจังมาก ทั้งยังไม่มีท่าทีสนใจใครด้วย ทั้ง ๆ ที่เซลส์มีแต่คนสวย ๆ เธอให้นักสืบสืบมา

วันเกิดน้องของขวัญวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 3 ขวบของเด็กหญิงตัวน้อย ที่วันนี้ใส่ชุดเจ้าหญิงสีชมพูแสนสวยทรงฟูฟ่องพร้อมมงกุฏวิบวับที่ประดับบนหัว กำลังเดินไปเดินมา ส่องดูงานวันเกิดตัวเอง ที่คนในไร่กำลังเตรียมกันอยู่อย่างตื่นเต้น"แม่ขา เค้กเจ้าหญิงล่ะ""กำลังมาค่ะ นั่งนิ่งๆ ได้แล้วนะ คุณปู่คุณย่า คุณตาคุณยาย กำลังจะมาถึงแล้วนะคะ""จริงหย่อ เย้" และลูกสาวตัวน้อยของชนิสาก็นั่งเรียบร้อยทันทีสักพักก็ลุกเดินขึ้นไปดูอีก เพราะปีนี้น้องของขวัญโตขึ้นจนเริ่มตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ๆ ที่ได้เจอ"จวัญ""ไทก้าาาาาา" และน้องของขวัญก็รีบวิ่งเข้าไปกอด น้องชายสุดที่รักของเธอน้องไทก้าลูกชายของนทีและแตงกวาในวัย 2 ขวบเมื่อมาถึงก็เรียกพี่สาวอย่างน้องของขวัญ พร้อมกอดกันกลม จนผู้ใหญ่ต่างพากันยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู"ไงนิสา เป็นยังไงบ้างช่วงนี้""สวัสดีค่ะ ดีใจที่มานะคะพี่นที แตงกวา" ชนิสาก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เพราะตอนนี้แตงกวาก็ท้องลูกคนที่สองได้สี่เดือนแล้ว"หื้อ ต้องมาสิค่ะ งานวันเกิดหลานสาวสุดที่รักของเราสองคนทั้งที แล้วก็แตงกวาคิดถึงพี่นิสา""พี่ก็คิดถึงเหมือนกัน" และทั้งสองคนก็กอดกัน ด้วยความคิดถึงนทีก็ยืนยิ้ม

เมื่อเห็นว่าขุนเขาไม่สนใจ เดือนนภาก็จะทำทุกอย่างให้เขาสนใจเอง เธอจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด เมื่อนั่งอยู่สักพักก็ตั้งใจว่าจะตามขุนเขาไป แล้วก็เห็นเขาอยู่ภายในห้องทำงานกับผู้หญิงอีกคน"ขุนคะ" และเสียงของเดือนนภาก็ดังขึ้น"เดือน.." ขุนเขาเรียกด้วยความตกใจที่เธอยังตามเขามาถึงตรงนี้"คือเดือนไม่เข้าใจที่พนักงานแนะนำ Package ค่ะ เดือนอยากคุยกับเจ้าของรีสอร์ทโดยตรง" เธอแปลกใจไม่น้อยที่คนไม่ชอบเด็กอย่างขุนเขา หัวเราะกับเด็กได้แบบนั้น หรือนี่จะเป็นลูกของขุนพลพี่ชายของเขา แล้วผู้หญิงคนตรงหน้าเป็นใครทำไมสวยขนาดนี้ แต่ยังไงก็ภาวนาขอให้ไม่ใช่แฟนของขุนเขาก็พอ"..." และชนิสาก็หันมองขุนเขา เธอไม่เคยเห็นผู้หญิงสวยๆ คนนี้มาก่อน เธอคือใคร มันต้องมีอะไร"ได้ เชิญคุณออกไปรอที่ห้องรับรองที่เดิมก่อน เดี๋ยวตามออกไป""ค่ะ" เดือนนภาตอบอย่างว่าง่าย เธอรู้ว่าถึงยังไงเขาก็ยังจะรักเธออยู่"ขออนุญาติค่ะ" ชนิสาเดินมาหาเดือนนภาพร้อมกับเอา Package ทุกอย่างที่อยู่ในแฟ้มมาให้ดู"ฉันว่าฉันบอกชัดแล้วนะว่าฉันจะคุยแค่กับเจ้าของไร่" เมื่อยังเห็นพนักงานคนอื่นที่ไม่ใช่เจ้าของไร่อย่างขุนเขามาคุย เดือนนภาพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจทันที"ค่

3 ปีผ่านไปทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป ขุนเขาดีกับชนิสาทุกอย่าง เป็นดั่งคำสัญญาที่เคยให้ไว้ ขุนเขาไม่เคยขาดตกบกพร่องอะไรเลย ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่ของสามีหรือหน้าที่ของพ่อรวมไปถึงดีกับครอบครัวชนิสาทุกอย่าง ขุนเขาก็ขอร้องให้พวกท่านมาอยู่ด้วยที่ไร่ แต่พวกท่านก็ไม่ยอมมา และสุดท้ายขุนเขาก็ดื้อไปสร้างบ้านหลังใหญ่ให้ตรงที่ดิน 6ไร่ ที่เขาเคยใช้เป็นข้อต่อรองให้ได้ชนิสามาอยู่ด้วยในตอนนั้น ทั้งยังกว้านซื้อที่ดินบริเวณรอบๆ นั้นจาก 6 ไร่ในตอนแรก กลายเป็น 50 ไร่ในตอนนี้ไปแล้วทีแรกพ่อแม่นิสาก็ไม่อยากรับ แต่ขุนเขาก็อ้างว่า เผื่อเขากับนิสามีลูกกันอีกหลายๆ คน แล้วลูกอยากไปเที่ยวบ้านตากับยายจะได้มีบ้านหลังใหญ่ให้ได้อยู่สบาย กับมีพื้นที่กว้างๆ ให้วิ่งเล่น ชนิสาก็ได้แต่ยิ้มปลื้มใจที่สามีเธอเป็นคนที่น่ารักอบอุ่น และรักเธอและครอบครัวของเธอได้มากขนาดนี้ทุกอย่างที่เป็นสมบัติส่วนของเขาในตอนนี้เขาให้ชนิสาเป็นคนจัดการดูแลทั้งหมด เรื่องเงินหรืออะไรก็แล้วแต่ทุกบัญชีเป็นชนิสาเก็บทั้งหมด เขายกทุกสิ่งทุกอย่างให้เธอโดยไม่มีข้อแม้แต่อย่างใดบุษบาก็เห็นดีเห็นงามด้วย กับการเปลี่ยนไปของขุนเขา เพราะเธอก็รักลูกสะใภ้คนเล็กคนนี้

เมื่อเสร็จงานเลี้ยงวันเกิดชนิสา กับวันที่เขาตั้งใจจะจัดขึ้นเพื่อง้อเธอ ทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน และเขาก็พยายามให้ชนิสามานอนกับเขาที่บ้านให้ได้เมื่อเข้ามาภายในบ้านเขาแล้ว ขุนเขาก็กอดหอมชนิสาทันที ด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ และดีใจที่สุดในชีวิต"พี่ขอโทษนิสานะ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง" เขาพูดพร้อมกับน้ำตาซึม"คุณ...""นิสาเรียกพี่ว่าพี่ได้ไหม พี่ไม่อยากห่างเหินกับนิสาอีกแล้ว""คะ...ค่ะ พี่ขุนเขา" นิสาเรียกพร้อมกับยิ้มบางให้ และกอดเขาแน่นเช่นกัน"พี่รักนิสานะ พี่รักนิสากับลูกมากๆ" เขาพูดพร้อมกับพรมจูบไปที่หน้าผากเธอ"นิสาก็รักพี่ขุนเขาค่ะ""..." คำว่ารักจากปากเธอ... แล้วขุนเขาก็ร้องไห้ออกมา อย่างรู้สึกผิด"ร้องไห้ทำไมคะ" นิสาเช็ดน้ำตาให้ขุนเขาอย่างเอ็นดู เขาเป็นคนเจ้าน้ำตาแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"พี่ทำผิดกับนิสาไว้มากๆ เพราะความโง่เง่าของพี่""ช่างเถอะค่ะ อะไรที่มันผ่านไปแล้ว เราลืมมันกันเถอะนะคะ ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว""แต่สิ่งที่พี่ทำลงไป...มันร้ายแรงมาก""พี่ขุนเขา...""ทั้งพี่ยังหึงนทีกับชนิสา ด้วยเรื่องไร้สาระ" ขุนเขาพูดเสียงแผ่ว"หึงนิสากับพี่นทีเนี่ยนะ" ชนิสาก็ถามด้วยความแปลกใจหงึกๆ ขุนเขาก

ขุนเขายังคงทำทุกอย่างอยู่เหมือนเดิม วันนี้ก็เช่นกัน เขามาแอบดูเธอแต่ก็ต้องตกใจ ที่เธอไปไหนมาไหนกับผู้ชาย ที่ดูดีมากคนหนึ่ง แถมผู้ชายคนนั้น ยังเข้านอกออกในบ้านเธอได้ด้วย"ไอ้หน้าหล่อนั่นใครวะ" ขุนเขาบ่นขึ้นด้วยท่าทีที่หัวเสียเมื่อนิสาออกจากบ้านไปกับผู้ชายคนนั้นแล้ว ขุนเขาก็กำลังจะตามไป แต่มีคนมาเคาะกระจกรถซะก่อน"พ่อหนุ่มๆ""คะ...ครับ" ขุนเขาเลื่อนกระจกลงมาก่อนจะตอบรับ"ป้าเองนะ ร้านขายโจ๊ก""อ่อ สวัสดีครับ""กินเยอะๆ นะพ่อหนุ่ม" ลุงเจ้าของร้านก็ทำเมนูเดิมมาให้เขากิน แต่แปลกที่ครั้งนี้เขารู้สึกว่าใช้ได้ มันก็อร่อยไปอีกแบบ"ป้าอยากขอบคุณเอ็ง คนที่นี่ก็ด้วย"และชาวบ้านหลายคนก็ต่างมารุมล้อมขอบคุณเขา เพราะเสี่ยไพบูลย์เขาปรับโครงสร้างหนี้ใหม่ ทั้งลดต้นลดดอก แล้วป่าวประกาศกับชาวบ้านว่า จะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ และไม่หน้าเลือด จะทำเพื่อลูกชายลูกสะใภ้ และหลานที่จะเกิดมาทั้งนี้ชาวบ้านหลายคน ยังพากันกู่ไปที่บ้านของนิดากับทวี จากที่เคยว่าเคยนินทา ตอนนี้เป็นรักใคร่ครอบครัวนี้ยิ่งกว่าอะไร จนนิดาและทวีก็ยิ้มออกมาอย่างปลื้มปริ่มณ ไร่สุขสมบูรณ์"ไปไหนมา""..." เขายังไม่อยากบอกแม่เขา เรื่องที่เขาไปตามเฝ้

ขุนเขาจอดรถไว้ในตลาดชุมชนแห่งหนึ่งพร้อมลงจากรถด้วยความรีบเร่ง"ใช่ที่นี่จริงๆ หรอ" เขาพูดพร้อมกับดูกระดาษที่นทีจดชื่อร้านก๋วยจั๊บเจ้น้อยไว้ให้"เอาอะไรพ่อหนุ่ม" และลุงผู้ชายก็ถามขึ้น"อะ...เอาเมนูแนะนำก็ได้ครับ" เขาพูดแบบไม่คิดอะไรไม่นานป้าอีกคนก็ถือถ้วยใบโตมาเสริ์ฟ"..." เชี่ยอะไรวะเนี่ยโจ้กใส่มาม่าหรอ เขามองเมนูที่เขาเข้าไม่ถึง และไม่คิดว่าจะมีเมนูนี้เป็นเมนูแนะนำของร้านเขาชั่งใจอยู่นาน พร้อมกับกินเข้าไป ด้วยความรู้สึกที่ฝืนๆ จนกินไปได้แค่ครึ่งก็พอแล้ว และป้าคนที่มาเสริ์ฟก็นั่งแกะไข่ต้มอยู่ข้างๆ"เอ่อ ป้าครับ แถวนี้คนเยอะแบบนี้ทุกวันเลยหรอ""ไม่หรอกพ่อหนุ่มวันนี้มีตลาดนัดชุมชน คนเลยเยอะ ที่นี่มันสงบจะตาย ถ้าไม่มีตลาดคนก็ไม่พลุ่งพล่านแบบนี้หรอก""ดีจังเลยนะครับ คนที่นี่ดูเป็นกันเองมาก""ก็กันเองสิ ส่วนมากก็รู้จักกันทั้งนั้นแหละพ่อหนุ่ม""จริงหรอครับ" และขุนเขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง"แล้วเอ็งมาจากไหนล่ะ" ลุงผู้ชายก็ถามขึ้น"อ่อ มาจากอีกอำเภอครับ พอดีมาหาใครบางคนครับ แต่ไม่รู้ว่าบ้านอยู่ตรงไหน""แล้วชื่ออะไรละ เผื่อป้ารู้จัก""เอ่อ...ชื่อนิสาครับ" ขุนเขาพูดขึ้นด้วยความหวัง"นิสาห