MasukShare
Chapter 2
Tanggal publikasi:
2025-04-04 03:58:37“ ผมไม่ชอบคนขัดใจ ไปนั่งตรงโน้นถ้าจะรอ ผมมีงานด่วนต้องเซ็น”
น้ำเสียงเข้ม ทำให้จามิกาหงอ ระยะเวลาหลายปีที่คบกับชายหนุ่มผู้นี้มาทำให้รู้ดีว่าไม่ควรขัดใจ อาจโดนเขี่ยทิ้งง่ายๆ เพราะสมญานามความเจ้าชู้และใช้ผู้หญิงเปลืองของชายหนุ่มตรงหน้า “ โอเค งั้นจี้รอกานต์นะคะ” ธมกานต์พยักหน้าด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะใช้สมาธิไปกับงานตรงหน้า ตรีรินทร์ขึ้นลิฟท์ของโรงแรม ห้าดาวชื่อดัง Eifelstar Hotelไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะต้องมาทำงานให้กับผู้ชายที่เกือบคร่าชีวิตเพื่อนสาวคนสนิทไปชั่วชีวิต ไม่อยากเชื่อว่าต้องมาทำงานแรกให้กับผู้ชายที่เธอเกลียดมาตลอดสองสามปีที่ผ่านมา ระยะเวลาสองปีที่ผ่านมาเธอได้อ่านข่าวหนังสือพิมพ์ถึงข่าวคราวของชายหนุ่มที่มีทั้งด้านดีและไม่ดี ด้านไม่ดีก็เรื่องใช้ผู้หญิงเปลือง เปลี่ยนตุ๊กตาหน้ารถแทบทุกสองสามเดือน รายล่าสุดเป็นนางแบบเซ็กซี่ชื่อดัง จริงๆเธอไม่ใคร่จะติดตามข่าวสารพวกสังคมไฮโซ แต่บรรดาเพื่อนๆ ในกลุ่ม ที่กรี๊ดกร๊าดไปกับข่าวสารของชายหนุ่มเนื้อหอม ตรีรินทร์บอกกับตัวเองว่า ‘เราต้องรีบทำงานให้เสร็จเร็วที่สุดเพื่อที่จะได้เจอหน้าชายหนุ่มน้อยที่สุด งานก็คืองาน ไม่อยากเชื่อเลยคนไม่ดีแบบนี้จะเป็นลูกชายของคุณหญิงมณีจันทร์’ “ขอโทษนะคะ ดิฉันมาจากบริษัท P.D Builders คุณพงษ์ให้ดิฉันมาพบกับคุณธมกานต์ค่ะ ท่านโทรมานัดไว้แล้ว” ตรีรินทร์พูดกับหญิงสาวหน้าห้อง เอ็มดี “อ๋อ ค่ะ นั่งรอสักครูนะคะ ท่านยังมีแขกอยู่ในห้องค่ะ” ตรีรินทร์ เข้าไปนั่งรอที่เก้าอี้รับแขกที่จัดไว้ที่มุมห้อง ตรีรินทร์หยิบนิตยสารบนโต๊ะมาพลิกอ่าน จนเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงก็ชักจะหงุดหงิด “บ้าจริง จะให้รออีกนานไหมเนี่ย” “คุณคะ อีกนานไหมคะ ฉันมารอชั่วโมงกว่าแล้วนะคะเนี่ย” ตรีรินทร์เอ่ยถามหญิงสาวที่คาดว่าจะเป็นเลขาของชายหนุ่ม “แขกของท่านยังไม่ออกมาเลยคะ ฉันเกรงว่าคุณต้องรออีกสักครู่ ถ้าแขกท่านออกมาดิฉันจะแจ้งให้ทราบนะคะ” “ดิฉันจะลองโทรไปถามท่านให้นะคะ” เลขาสาวตอบ “บอสคะ บริษัท พีดี ส่งคนมาพบค่ะ อ๋อมารออยู่สักครู่แล้วค่ะ ให้รออีกสักครู่เหรอคะโอเคค่ะ เดี๋ยวจอยจะบอกให้เธอททราบค่ะ” ธมกานต์ยิ้ม “คนโปรดของคุณแม่แกล้งให้รอสักหน่อย ดูสิจะออกฤทธิ์ยังไง หรือจะเรียบเหมือนผ้าพับไว้” สองชั่วโมงผ่านไปอย่างเชื่องช้า ตรีรินทร์ทนไม่ไหว เป็นไงเป็นกันวันนี้ เธอต้องทำให้เค้ารู้บ้างว่าจะทำอย่างนี้กับคนอื่นไม่ได้ จามิกานั่งรอจนเผลอหลับไป พอตื่นขึ้นมาก็ยังเห็นชายหนุ่มเซ็นเอกสาร ชักเบื่อก็เลยเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับบีบนวดที่ไหล่และต้นคอ พร้อมกับจูบไซ้ต้นคอใบหูอย่างออดอ้อน “กานต์ขา จี้มารอนานจนหลับไปแล้วนะคะ ไม่สงสารจี้หรือไงใจคอจะให้รอไปจนถึงไหนคะนี่” ธมกานต์ชักสยิวไปกับสัมผัสหญิงสาว ก็หันมาตอบสนองอย่างคนคุ้นเคย จนไม่ได้ยินเสียงเคาะประตู “ว้าย!! เข้ามาได้ไงเนี่ย” จามิกาหวีดร้องเมื่อเห็นหญิงสาวแปลกหน้าพรวดเข้ามา ธมกานต์ยิ้ม เป็นไปตามที่คาดไว้ว่า แม่ตัวดีของคุณแม่ต้องทำแบบนี้ดูสิเจ้าหล่อนจะว่ายังไง “อ๋อ ที่ปล่อยให้ฉันรอตั้งหลายชั่วโมงก็เพราะอย่างนี้นี่เอง” ตรีรินทร์มองธมกานต์ด้วยแววตาดูแคลน ธมกานต์รู้สึกขุ่นใจเมื่อเห็นแววตาแบบนี้จากหญิงสาวตรงหน้า ยอมรับกับตนเองว่าหญิงสาวตรงหน้านี่เป็นคนสวยอย่างหาคนจับตัวยากผมยาวสยาย ขนตางอน จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่มเป็นสีชมพูอ่อน เสื้อเชิ้ตขาวกับกางเกงเข้ารูปสีดำ ทำให้ร่างสูงระหงดูสง่างาม “ไม่เคยเรียนมารยาทมาหรือไง เข้าห้องคนอื่นต้องเคาะประตูเสียก่อน แล้วคุณเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่” น้ำเสียงดังตวาดแบบเอาเรื่อง “เรียนค่ะ แล้วคุณล่ะเรียนมาหรือเปล่าหรือไปเรียนเมืองนอกจนลืมเรียนมารยาทของคนไทย ฉันเคาะอยู่ตั้งหลายนาที ถ้าคุณไม่มัวยุ่งกับเออ แฟนของคุณ คุณคงได้ยินหรอก ฉันมาจากพีดีบิวเดอร์ส คุณพงษ์ให้ฉันมาคุยกับคุณเรื่องบ้านแต่ฉันว่าวันนี้คุณไม่ว่างจะคุยแล้วมั้ง ทีหลังถ้ารู้ว่าตัวเองไม่ว่างก็ไม่ควรจะนัดให้คนอื่นมานั่งรอให้เสียเวลา คนอื่นเค้าก็มีงานทำนะคุณ ไม่ได้ว่างมากเหมือนพวกคุณถ้าอยากทำอย่างอื่น ก็ควรจะโทรไปยกเลิกนัด คนอื่นเค้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลา” ตรีรินทร์พูดด้วยความโกรธจนไม่เว้นระยะหายใจ “ฉันลาล่ะค่ะ” ตรีรินทร์กล่าวลาพร้อมหันหลังกลับ “เดี๋ยวอย่าพึ่งไป คุณอยู่ตรงนี้ก่อน” “จี้คุณกลับไปก่อน ผมมีงานต้องทำต่อ คงไปกินข้าวกับคุณไม่ได้แล้ว เอาไว้คืนนี้ผมไปหา” “โถ กานต์ จี้มารออยู่ก่อนตั้งนาน” “ผมไม่ชอบคนขัดใจ จำไม่ได้หรือไง”น้ำเสียงเข้มทำให้จามิกาต้องถอนใจอย่างยอมแพ้ “โอเคค่ะ งั้นจี้ไปนอนรอที่คอนโดนะคะ”จามิกาเข้าไปจูบลาที่ข้างแก้ม ก่อนตวัดตาจิกที่หญิงสาวสวยตรงหน้าอย่างเคืองแค้น ก่อนจะเดินกระแทกไหล่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตรีรินทร์เซเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังจะกลับออกไปเช่นกัน “เดี๋ยวก่อนคุณตรีรินทร์ ผมยังไม่อนุญาตให้คุณกลับ แล้วตกลงคุณจะยอมแพ้แค่นี้เหรออย่างว่าล่ะนะเด็กใหม่พึ่งจบ ความอดทนก็ไม่มี คงคิดล่ะสิว่าทุกอย่างต้องได้มาง่ายๆ” น้ำเสียงเยาะเย้ยทำให้ตรีรินทร์เลือดขึ้นหน้า “ใครว่าฉันยอมแพ้ ฉันก็เห็นอยู่ว่าคุณไม่ว่างฉันก็จะกลับไปก่อน อ้อ คุณธมกานต์ ทีหลังถ้าคุณไม่ว่างจะพบใคร แล้วจะทำอะไร อะไรกับแฟน ใครเค้าก็ไม่ว่าหรอกนะคุณแต่ควรแจ้งออกไปว่าวันนี้คุณไม่ว่าง เพราะติดแฟนอยู่จะได้ไม่เสียเวลาคนอื่น ตั้งครึ่งค่อนวัน ” “รอแค่นี้ทำบ่นแล้วจะไปทำอะไรเนี่ย ” น้ำเสียงชายหนุ่มเย้ยหยัน “รอแค่นี้บ้านคุณสิ ฉันมารอคุณ ตั้งสามชั่วโมงสิบนาที สิบสองวินาที” “แล้วตกลงคุณจะกลับมือเปล่าหรือไง..งานแรกไม่ใช่เหรอ คิดดีๆนะคุณอาจมีผลกับการรับเป็นพนักงานประจำนะคุณ ผมบอกไว้ก่อนอีกอย่าง แม่ผมเค้าอยากให้คุณเป็นคนทำด้วยสิงานนี้” ตรีรินทร์ใคร่ครวญอย่างรอบคอบก่อนจะสูดลมหายใจ ‘จริงของเค้าถ้าไปมือเปล่า มีหวังคุณพงษ์อาละวาดแน่ๆ มาตั้งนานไม่ได้อะไรติดมือไปสักอย่าง’ ตรีรินทร์คิดในใจ ‘คงต้องยอมอีตานี่ไปก่อนไม่งั้นมีหวังโดนไล่ออกแน่ๆ’ “ว่าไง จะทำงานหรือจะกลับ เอาให้แน่ ผมไม่ชอบเล่นขายของนะคุณ” ธมกานต์พูดเสียงเข้มก่อนจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า “ทำก็ได้ ถ้าคุณว่างแล้ว” “เชิญนั่งก่อนสิครับ” ตรีรินทร์นั่งลงพร้อมหยิบอุปกรณ์ออกมาจากกระเป๋าทั้งเครื่องอัดเทปสมุดโน๊ต ระหว่างที่หญิงสาวหยิบอุปกรณ์ ธมกานต์ลอบมองหญิงสาวอย่างสนใจ
Bab terbaru
วิวาห์พยศ Chapter 86
บ่ายวันเสาร์ตรีรินทร์ง่วนอยู่กับเตาอบอยู่หลายชั่วโมง หญิงสาวตะโกนออกมา“ คุณกานต์ขามานี่หน่อย รินทร์อยากได้คอมเม้นต์ค่ะ”ธมกานต์วางหนังสือพิมพ์พร้อมกับเดินเข้าบริเวณครัว“ มีอะไรให้สามีช่วยหรือครับ ภรรยาคนสวย”“ ช่วยชิมหน่อยสิคะ รสไหนอร่อย รสกาแฟ รสช้อคโกแล็ตชิบ หรือรสเนย”“ รินทร์ ตั้งแต่คุณทำผมชิมมาหลายสิบอันแล้วนะเนี่ย จนผมชักมึนกับรสคุกกี้ของคุณแล้วแต่ถ้าคุณจะหาคนชิมนะ โน่นไอ้กรณ์ ขานั้นนะชอบขนมทุกชนิด มันบ้าขนม เชื่อไหม เคยไปกินบุฟเฟ่เค้กมันกินได้สิบสองอัน พวกผมสามก้อนก็จะอ้วกแล้ว”“ แหม คุณเนี่ยไม่ร่วมมือเลย”“ อย่าพึ่งงอนสิจ๊ะคนสวย ผมลองทานอีกสามชิ้นก็ได้”ธมกานต์มองภรรยาสาวที่ขะมักเขม้นเรียงคุกกี้ลงขวดแก้วอย่างทะนุถนอม“เก็บเอาไว้ทานคราวหน้า ใส่ขวดไว้ให้น่ารับประทาน”ตรีรินทร์อธิบายพร้อมกับเรียงขนมลงขวดด้วยความระมัดระวังเช้าวันอาทิตย์ตรีรินทร์ก้มลงหอมแก้มสามีหนุ่ม พร้อมกับกระซิบว่า “ รินทร์ออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่งนะคะ บ่ายนี้คุณไปตีกอล์ฟกับพวกพี่หมอใช่ไหม ถ้ารินทร์มาไม่ทัน เจอกันเย็นนี้นะคะ”ธมกานต์งัวเงียพร้อมกับหรี่ตามองนาฬิกาแปดโมงเช้าปกติวันอาทิตย์จะเป็นวันเดียวที่เขาแ
วิวาห์พยศ Chapter 85
อลงกรณ์นั่งดูกีฬาในห้องนั่งเล่นได้ยินเสียงรถจอดบริเวณหน้าบ้านสักพักร่างคุณหญิงแพรวก็นวยนาดเข้ามาพร้อมสายตาเข้มที่พร้อมจะอาละวาด“ ใช้ไม่ได้เลยแก เสียมารยาทกับลูกเพื่อนแม่มากเลยนะกรณ์แม่ผิดหวังในตัวลูกมาก ปากคอเราะร้ายเฮ๊อ แม่กลุ้มใจในตัวลูกมาก กรณ์เมื่อไหร่จะเมียเป็นตัวเป็นตนสักทีแม่มีแกคนเดียวที่เป็นความหวังแม่อยากมีหลาน แล้วนี่แกก็ทำลายความหวังแม่ครั้งแล้วครั้งเล่า”คุณหญิงแพรวพูดเสียงเครือน้ำตาไหล“ แม่ก็รู้ว่าผมยังอยากมีอิสระ อยากทำงาน สร้างอนาคตด้วยตัวเองอย่ายุ่งเรื่องส่วนตัวของผมได้ไหมแม่หรือแม่อยากให้เหมือนคราวก่อน” อลงกรณ์พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเมื่อเห็นน้ำตาของผู้เป็นแม่ทำเอาอลงกรณ์ใจอ่อนยวบอลงกรณ์ถอนใจก่อนจะเข้ามากอดคุณหญิงพร้อมกับพูดว่า“ โอเคครับแม่ ผมจะลองพยายามทำตามที่แม่บอกอีกครั้ง” อลงกรณ์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนใจคุณหญิงแพรวยิ้มถูกใจพร้อมกับกอดลูกชาย ลูบหลังไปมาอย่างเอาใจหอพักเด่นชัยอลงกรณ์เคาะประตูห้อง อาร์มเดินมาเปิดประตูห้องอย่างงัวเงีย“ อ้าวคุณ มีอะไรหรือเปล่า มาซะดึกเชียว”“ ขอโทษที่มารบกวนคุณ แต่คืนนี้ผมอยากมีคุณอยู่ใกล้ๆ” อลงกรณ์กอดอาร์มแน่นเลขาหนุ่มขมวดคิ
วิวาห์พยศ Chapter 84
“ แม่ตี พ่อทำไมครับ”“ ก็พ่อดื้อ แล้วแกล้งแม่ กริชต้องช่วยแม่นะจ๊ะ”เด็กชายกริชชัยเข้ามากอดผู้เป็นแม่ ท่ามกลางสายตาหมั่นไส้ของธมกานต์ที่ลูกชายผันตัวไปอยู่อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว“อ้าว ไหนเมื่อกี้บอกจะช่วยพ่อไง”กริชชัยกอดพร้อมซบที่หน้าอกแม่ “ กริชรอพ่อกับแม่ไปรับตั้งนาน นี่จะเที่ยงแล้วนะครับพ่อกับแม่ยังไม่ตื่นอีก”ตรีรินทร์ใบหน้าร้อน พร้อมกับแก้ตัวเบาๆ “ แม่ขอโทษจ๊ะ งั้นขอแม่อาบน้ำแล้วเดี๋ยวเราไปเชียงใหม่กันบ่ายนี้ดีไหม กริชจะได้ไปเยี่ยมน้ำหวานเพื่อนลูกด้วยไง”เด็กชายกระโดดรอบเตียงด้วยความดีใจ ท่ามกลางสายตาของพ่อและแม่ที่บ่งบอกว่า รักลูกเต็มเปี่ยมภูเก็ตร่างชายหนุ่มสองคนที่ก่ายเกยกันอย่างแนบแน่น อาร์มขยับตัวเบาๆแต่ก็ต้องถูกดึงให้เข้ามาในอ้อมกอด“ เช้าแล้วเราตื่นเถอะ เดี๋ยวไปทำงานไม่ทันนะคะ”“ อืม ขอต่ออีกหน่อยนะยังไม่อยากไปเลย ผมอยากนอนกอดกับคุณอีกสักพัก เราไปตอนบ่ายๆ ก็ได้มีเวลาอีกวันหนึ่ง ค่ำๆวันอาทิตย์ค่อยกลับคุณไม่ได้รีบไปไหนนี่” อลงกรณ์จูบเบาๆที่ไหล่ของเลขาหนุ่มก่อนกระซิบเบาๆ“ ผมเคยนึกว่าทำไมผมถึงนอนกับน้องปรางไม่ได้ มาวันนี้ผมรู้จักตัวเองอย่างเต็มร้อยเมื่อก่อนผมคิดว่าผมสามาร
วิวาห์พยศ Chapter 83
“ อาร์มก็เช่นกัน ขอบคุณนะครับ ที่ไม่รังเกียจคนอย่างอาร์ม แล้วยังให้ความรู้สึกดีๆ อีกอาร์มรู้สึกซาบซึ้งมาก”“ ผมคิดว่าผมรักคุณแล้วล่ะ อาร์ม ทำยังไงดี” อลงกรณ์พูดเสียงอ้อแอ้“ อาร์มก็รักคุณ”อลงกรณ์ยกมือเลขาหนุ่มพร้อมกับจูบที่ใจกลางอุ้งมือ ทำให้อาร์มขนลุกไปทั่วร่างกายเลขาหนุ่มประคองชายหนุ่มเข้าห้อง เมื่ออีกฝ่ายเริ่มเดินไม่ค่อยมั่นคง“ เมาหรือเปล่า คุณ”“ เมารักคุณไง อาร์ม”“ บ้า คุณเนี่ย พูดอะไร เมาแล้วไปนอน เถอะ อาร์มไปส่งคุณที่ห้อง”อลงกรณ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ จริงๆ ไวน์แค่สามสี่แก้วทำอะไรตนไม่ได้ แต่ก็แกล้งทำเป็นเมาอาร์มวางร่างหนักอึ้งลงบนที่นอน แต่ก็ถูกดึงจนล้มไปด้วยกัน ก่อนที่อลงกรณ์จะพลิกตัวพร้อมกับจ้องมองใบหน้าเลขาหนุ่ม ที่ตอนนี้อยู่ในอาการตื่นตะลึง“ คืนนี้นอนกับผมห้องนี้นะ ผมอยากนอนกับคุณ” อลงกรณ์ปิดปากตัวเอง ลงที่ริมฝีปากบางก่อนที่มือก็เริ่มปลดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว อาร์มยอมให้ถอดเสื้อผ้าแต่โดยดีพร้อมกับช่วยปลดเสื้อผ้าของอีกฝ่าย ก่อนที่ทุกอย่างเป็นไปตามครรลองของธรรมชาติอาร์มพึ่งเคยมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก ความรู้สึกมันอ่อนหวานและซาบซ่าส์ จนตัวเองแทบจะนอนไม่หลับร่างของชาย
วิวาห์พยศ Chapter 82
“ งั้นเดี๋ยวผมโทรเคลียร์กับเจ้ากรณ์ดีกว่า”“ ไม่ต้องค่ะ รินทร์อยากให้คุณกรณ์แปลกใจ”“ เชื่อรินทร์สิคะว่างานไม่เสีย แล้วคุณกรณ์ก็จะไม่โกรธคุณแน่นอน”ธมกานต์ถอนใจยาว พูดจริงๆ ตัวเองก็ชักไม่อยากไป เพราะร่างนุ่มนุ่มของภรรยาที่วันนี้มาโหมดหวานเซ็กซี่ ซ่าส์ สงสัยวันนี้ธมกานต์จะเดินตามเกมภรรยาคงจะมีความสุขไม่น้อย“ รินทร์ถูหลังให้นะคะ”“ จ๊ะ ที่รัก”“ แหม พอถูหลังให้หน่อยหวานเชียว ถามจริงๆ หวานแบบนี้มากี่คนแล้ว”ตรีรินทร์ถามพร้อมกับกลั้นใจฟังคำตอบ“ หวานกับรินทร์แค่คนเดียว เชื่อไหมไม่เคยหวานแบบนี้กับใครสักคน”ตรีรินทร์ใจเต้นแรงฟังแล้วเต็มตื้นหัวใจก่อนที่หญิงสาวจะผลักให้ชายหนุ่มนั่งแล้วตนเองย้ายไปนั่งข้างหลัง หญิงสาวชโลมสบู่พร้อมกับถูหลังไปมาอย่างตั้งใจและเต็มใจ“ ผมรู้สึกเหมือนเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดนะเนี่ยที่มีภรรยามาช่วยถูหลังให้”“ จริงเหรอค่ะ เอ แบบนี้จะมีของรางวัลหรือเปล่า”“ อยากได้อะไรล่ะ ผมให้คุณได้ทุกอย่างเว้นดาวและเดือน”“ ยังนึกไม่ออก ไว้นึกออกจะบอกนะคะ แต่คุณกานต์สัญญาแล้วว่าจะไม่เบี้ยว”“ ไม่เบี้ยวจ๊ะ”ตาจ้องตา ธมกานต์หันมาจูบปากพร้อมกับหมุนตัวเองในอ่างจนน้ำกระเพื่อม“ ทนไม่ไ
วิวาห์พยศ Chapter 81
“ อ๋อ ตอนนี้ผมจะไปหาคุณต้องมีธุระด้วยหรือไง” น้ำเสียงเริ่มขุ่น“ คุณเนี่ย ชอบตีความหมายอะไรผิดๆเมื่อวันก่อนผมถามให้คุณกลับบ้านเพราะกลัวว่าจะดึกแล้วเดินทางลำบาก คุณแม่คุณจะเป็นห่วงคุณก็ตีความหมายว่าผมขับไล่ ซึ่งมันไม่จริงเลย ผมไม่ได้รังเกียจคุณสักนิด วันนี้ผมก็ถามตามปกติธรรมดาคุณก็ตีความหมายไปอีกอย่าง ผมชักมึนกับคุณแล้วนะเนี่ย” เลขาหนุ่มอธิบายยาวอลงกรณ์นิ่งฟังแล้วยิ้มยวน ๆ “ ผมมันเป็นแบบนี้แหละ ทนๆ หน่อยแล้วกัน ยังต้องรบกันอีกยาว”เลขาหนุ่มค้อนชายหนุ่มเบาๆ ก่อนอมยิ้ม“ คุณทำอาหารและขนมอร่อยมาก เรียนมาหรือไง”“ บ้านผมมีแต่ผู้ชายหมด ผมเป็นลูกชายคนเล็ก ก็เลยต้องช่วยแม่เข้าครัวตั้งแต่เด็ก มันเป็นความเคยชินส่วนขนมก็หัดทำตอนเรียนมหาวิทยาลัย ทำขายหารายได้พิเศษเป็นค่ารถเมล์ไงคุณ ก็ผมมันคนจน”เลขาหนุ่มเล่ายาว“ นี่ขอร้องล่ะ ถ้าจะคบกันต่อไปไอ้รวยจนเนี่ยเลิกพูดได้ไหม รำคาญ” อลงกรณ์เริ่มหงุดหงิดอีกครั้ง“ พูดความจริงเล่าความจริงก็โกรธพิลึกคน” เลขาหนุ่มยักไหล่ก่อนจะยิ้มหวานเหมือนกวนๆ ในทีทำเอาอลงกรณ์ตะลึงในความน่ารักขี้เล่นของอีกฝ่าย รถติดไฟแดงตาจ้องตาในระยะใกล้กันแค่ไม่กี่คืบอลงกรณ์มองริมฝี
วิวาห์พยศ Chapter 4
“ผู้หญิงคนนี้สวย” ธมกานต์คิดในใจ ผมยาวสลวยดำสนิทตามธรรมชาติ ใบหน้ารูปไข่ขนตายาว จมูกโด่งเรียวได้รูปริมฝีปากสีชมพูทาลิปสติก สีอ่อนเข้ากับริมฝีปาก ฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ รูปร่างสมส่วนทำเอาธมกานต์มองเหมือนตกอยู่ในภวังค์“อยากได้ฉันแต่งบ้านสไตล์ไหนคะ” ตรีรินทร์ถามเสียงใส อย่างตั้งใจทำงานทำให้ธมกานต์ที่
วิวาห์พยศ Chapter 64
“ คุณทำให้ผมเสียสติควบคุมตัวเองไม่ได้”“ เอาล่ะ จะพูดอะไรก็รีบพูด ฉันมีธุระต้องไปต่อ ““ ผม ผม” ธมกานต์ติดอ่างตรีรินทร์ถอนหายใจ ก่อนจ้องมองธมกานต์ ทำให้ชายหนุ่มเริ่มอึดอัดใจก่อนจะถอนใจ“ คุณจะไปไหน ผมจะไปส่ง”“ ไม่ต้อง ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือใดๆ จากคุณ”“ อวดดี”“ ลาก่อน คุณธมกานต์ หวังว่าจะเป็
วิวาห์พยศ Chapter 3
“ผู้หญิงคนนี้สวย” ธมกานต์คิดในใจ ผมยาวสลวยดำสนิทตามธรรมชาติ ใบหน้ารูปไข่ขนตายาว จมูกโด่งเรียวได้รูปริมฝีปากสีชมพูทาลิปสติก สีอ่อนเข้ากับริมฝีปาก ฟันขาวเรียงเป็นระเบียบ รูปร่างสมส่วนทำเอาธมกานต์มองเหมือนตกอยู่ในภวังค์“อยากได้ฉันแต่งบ้านสไตล์ไหนคะ” ตรีรินทร์ถามเสียงใส อย่างตั้งใจทำงานทำให้ธมกานต์ที่
วิวาห์พยศ Chapter 1
ธมกานต์ พิพัฒนพงศ์อายุ 31 ปีน้ำหนัก 75 กิโลกรัม สูง 180 เซนติเมตรการศึกษา ปริญญาเอก ด้านบริหารธุรกิจการโรงแรม สวิสเซอร์แลนด์ปริญญาโท ด้าน บริหารธุรกิจ สหรัฐอเมริกาหล่อ รวย หยิ่ง เชื่อมั่นในตัวเอง เจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น คิดอยู่เสมอว่าผู้หญิงซื้อได้ด้วยเงินตรีรินทร์ มนัสสุกานต์อายุ
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง77.1K Dibacaน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M Dibacaยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.2K DibacaOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat111.3K Dibacaลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 134 DibacaSecret Love (รักลับ)
จิรณิกา98 Dibacaคุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน
ฤดูร้อนที่สดใส68 Dibacaนอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+)
GeneSis91126 Dibaca
