ตอนที่ 9 นางยั่ว

“พัทยา สามวัน หรือมากกว่านั้น ขึ้นอยู่ที่ตัวคุณ”

“ทำไมต้องขึ้นอยู่ที่ตัวฉัน” โรซารี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ไม่ต้องถาม ไปเถอะ เดี๋ยวค่อยไปคุยกันบนรถ” นฤดลเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วเปิดประตูรถสปอร์ตหรูให้เธอทันที

“เสื้อผ้าฉันยังไม่ได้จัดเลยนะ” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้

“ดวงใจจัดการให้คุณแล้ว”

“สุมหัวรวมกัน แต่ไม่มีใครบอกฉันเลยสักคน” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วหันกลับไปมองในบ้านเห็นดวงใจกับสาวใช้อีกสองคนยิ้มให้เธอ

“ขึ้นรถเร็ว”

“แต่ฉันยังไม่ได้กินข้าว” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้

“มีแซนด์วิชและน้ำอยู่ในรถแล้ว ขาดเหลืออะไรค่อยไปหาซื้อ” นฤดลเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงก้าวขึ้นรถโดยทันที เขาจึงปิดประตูรถให้เธอ และก้าวเดินไปอีกฝั่งบอดี้การ์ดจึงเปิดประตูรถให้เขา เขาจึงขึ้นมานั่ง ขณะที่เธอกำลังคาดเบลท์

หลังจากที่เธอกินแซนด์วิชหมดชิ้น และน้ำอีกครึ่งขวด เธอก็หลับยาวจนมาถึงพัทยาจุดมุ่งหมายของวันนี้ เขาหันมามองเธอที่นอนหลับอยู่เช่นนี้ เขากลับเผยรอยยิ้มอย่างไม่รู้ตัว เธอทำให้เขาหยุดที่จะมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างไร ทั้งที่เธอไม่เคยไม่เคยมีอะไรกับเขาแม้แต่ครั้งเดียว

นฤดลมองเธอที่กำลังลืมตาขึ้นมาช้าๆ เขาจึงเผยยิ้มมองเธอเช่นนั้น เธอจึงหันมองผ่านกระจกว่าอยู่หน้าโรงแรมเสียแล้ว เธอจึงหันกลับมามองเขาที่กำลังถอดสายเบลท์อยู่ เธอจึงถอดเบลท์ตาม และก้าวลงจากรถโดยมีวายุเป็นคนเปิดประตูให้เธอ

“ขอบคุณ” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่นฤดลก้าวเดินมาหาเธอ เธอจึงเดินนำหน้าเขา เขาจึงเผยยิ้มและก้าวเดินตามเธอไป พนักงานสาวที่สวมใส่ชุดสูทสีเทากระโปรงสอบก้าวเดินมาหานฤดล และยกมือไหว้เขากับเธอโดยทันที

“สวัสดีค่ะ คุณนาย และนายท่าน ดิฉันสิรินภา โพธิ์สุข เป็นหัวหน้ารีเซฟชัน ขอต้อนรับสู่โรงแรมคิงส์ควีนรีสอร์ตแอนด์สปา แอด พัทยาค่ะ” พนักงานสาวนามว่าสิรินภาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีค่ะ” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

“เดี๋ยวนภาจะพาท่านไปยังห้องพักที่ท่านจองเอาไว้” สิรินภาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงเดินนำหน้าโรซารี่ ขณะที่โรซารี่และนฤดล อีกทั้งมีบอดี้การ์ดอีกสามคนก้าวเดินตามด้วยเช่นกัน

สิรินภาพนักงานสาวเธอเปิดประตูห้องเข้าไป โรซารี่มองโดยรอบห้องว่ามีสิ่งใดบ้าง อย่างแรกที่เธอเตียงคิงไซซ์ขนาดใหญ่เท่าที่นอนในบ้านของเธอ ที่อยู่ใกล้หน้าต่างห้อง เมื่อมองไปในห้องน้ำ มีอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่เป็นรูปวงกลม สามารถลงไปนอนได้อย่างสบายๆ อีกทั้งมีเรนชาวเวอร์แกส่วนเหมือนกับในบ้านไม่มี มองที่อ่างล้างมือมีผ้าเช็ดตัวและเช็ดหน้าอย่างละผืน เสื้อคลุมอาบน้ำสองชุดแขวนอยู่บนราวขี่อยู่บนผนังห้อง และสิ่งอำนวยความสะดวกอีกหลายอย่าง

พอก้าวเดินเข้ามายังห้องโถงมีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างครบครัน เหมือนอยู่ที่บ้าน แต่พอเปิดม่านออกไปยังมีสระว่ายน้ำส่วนตัวอยู่หน้าห้อง ที่ติดริมทะเลอีกด้วย

“โรส คุณชอบไหม” นฤดลเอ่ยถามเธอเช่นนี้ ทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์โดยทันที แล้วเธอก็พยักหน้าเบาๆ 

“ขอบคุณที่พามา” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้

“ไปกินข้าวกันเถอะ ผมให้เชฟเตรียมอาหารดีๆ ให้คุณทานแล้ว” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

“เช่นนั้นไปเถอะ” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้แล้วเดินนำหน้าเธอออกไปจากห้อง

นฤดลพาเธอมายังร้านอาหารของโรงแรมที่อยู่ริมชายหาด เธอจึงถอดรองเท้าออกก้าวเดินบนหาดทรายโดยทันที นฤดลก็ถอดรองเท้าออกด้วยเช่นกัน เธอนั่งลงบนเก้าอี้โดยทันที นฤดลก็นั่งลงตรงข้ามเธอ ทันใดนั้นบริกรของโรงแรมก็นำขวดแชมเปญมาเปิดตรงโต๊ะ และเทใส่แก้วแชมเปญข้างๆ จานของเธอ และแก้วของนฤดล พอบริกรเทแชมเปญก้าวออกไป บริกรอีกสี่คนทยอยนำอาหารออกมาวาง อันได้แก่ ปูเผาตัวใหญ่สองตัว ประมาณกิโลหนึ่ง กุ้งเผาหกตัว ตัวใหญ่ๆ ประมาณแปดตัววางเรียงอยู่ในจาน หมึกผัดพริกไทยดำ ต้มยำกุ้ง ปลากะพงนึ่งซีอิ๊ว และหอยนางรมสดพร้อมเครื่องเคียงนำมาวางไว้ตรงหน้า ของเขาและเธอ

"จะกินหมดเลยเหรอนี่” โรซารี่เอ่ยถามเช่นนี้" โรซารี่เอ่ยถาม ขณะที่มองอาหารตรงด้านหน้าของเธอ

“ผมไม่รู้ว่าคุณชอบอะไรบ้าง เลยสั่งมาแบบนี้” นฤดลเอ่ยบอกเช่นนี้

“ทั้งหมดราคาเท่าไหร่” โรซารี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ไม่ถึงหมื่นหรอก” นฤดลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม

“แล้วมันเป็นเงินไหมคุณ” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้

“กินเถอะคุณ คุณกินแซนด์วิชชิ้นเดียว กับน้ำเปล่าเท่านั้น ผมไม่ชอบเห็นคุณผอมบางร่างน้อย” นฤดลเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วหยิบแก้วแชมเปญขึ้นดื่ม เธอจึงใช้ช้อนกลางตักจานหมึกผัดพริกไทยดำ นฤดลหันไปหานพพลและเอ่ยบอก

“เอาน้ำมาให้ล้างมือหน่อย”

“ครับท่าน” นพพลเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วก้าวเดินไปเอาขวดน้ำเปล่าจากในร้านมาล้างมือให้นฤดล แล้วเขาก็ใช้ผ้าที่อยู่บนจานคลี่ออกเพื่อเช็กมือ และปลดกระดุมตรงข้อแขน ออกทั้งสองข้าง พับขึ้นมาเหนือข้อศอก และหยิบปูที่อยู่บนจานออกมาตัวหนึ่ง ใช้มือแกะเนื้อปูออกมา โรซารี่มองเขาที่กำลังแกะปูอย่างเรียบง่าย วางเนื้อปู ก้ามปูที่แกะไว้ในจานจดหมดทั้งตัว แล้วหยิบกุ้งเผาแกะใส่จานอีกสี่ตัว แล้วเขาก็หันไปหานพพลอีกครั้งและพยักหน้า นพพลจึงหยิบจานของเขาวางตรงข้างจานของเธอ ทำให้เธอสงสัยว่าทำไมเขาไม่กินมัน

“คุณไม่กินเหรอ” โรซารี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“คุณกินเถอะ ผมแกะใหม่ได้” นฤดลเอ่ยบอกเช่นนี้ บริกรจึงเอาจานมาวางให้เขาใหม่ เขาจึงเลือกหอยนางรมตัวใหญ่มาวางไว้บนจาน ใช้ช้อนแงะหอยออกจากฝา และใส่เครื่องเคียงลงไป และกินหมดทั้งชิ้นทำให้เธอมองด้วยความตกตะลึงว่าหอยใหญ่ขนาดนั้นเขากินหมดไปได้อย่างไร เขาจึงเผยยิ้มขณะที่กำลังเคี้ยวอยู่ เธอจึงก้มหน้าก้มตากินก้ามปูที่เขาแกะไว้ให้ จิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดและกัดกิน

โรซารี่ก้าวเดินเข้ามาในห้องพักเธอก่อนเขา ขณะที่เขายืนคุยงานกับบอดี้การ์ดอยู่ด้านนอก เธอจึงก้าวเดินไปยังกระเป๋า พอเปิดออกมา เธอหยิบชุดเดรสดูเซ็กซี่ที่เว้าหน้าเว้าหลังและแหวกข้างหลากหลายชุด อีกทั้งยังมีซีทรู ชุดว่ายน้ำอีกหลายมากมายหลายชุดและหลายสี เธอคิดว่าถ้าชุดเหล่านี้ก็ไม่ต่างจากนางยั่วสักเท่าไหร่

แม่ดวงใจตัวแสบ

นฤดลก้าวเดินเข้ามาในห้องสูทหรูมองไปรอบห้องเขาหลับไม่เห็นภรรยาของตน แต่ว่าเห็นม่านตรงกระจกบานเลื่อน ที่เชื่อมต่อออกไปนอกชานพัก และสระว่ายน้ำส่วนตัวที่ติดริมทะเล เขาจึงก้าวเดินมายังประตูกระจกบานเลื่อน เห็นว่าภรรยาของเขากำลังว่ายน้ำเล่นอยู่ในสระ บนเรือนร่างของเธอนั้นสวมซีทรูสีนู๊ดคล้องคอผูกที่คอระหงของเธอ และผูกเป็นโบวด้านหลัง อีกทั้งยังสวมกางเกงชั้นในไว้น้ำตัวจิ๋วผูกข้าง มันทำให้เขารู้สึกร้อนวูบวาบและกระสันที่อยากจะครอบครองเรือนร่างของเธอเสียเดียวนี้ แต่ว่ากลับเดินไปที่ตู้แช่ไวน์ หยิบขวดไวน์แดงราคาแพง และแก้วไวน์จากเคาน์เตอร์ไวน์มาเปิด เทไวน์แดงดื่มกินจนหมดแก้วอย่างรวดเร็ว