ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน

ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน

بواسطة:  แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิمكتمل
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
9.1
37 تقييمات. 37 المراجعات
340فصول
70.6Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เมื่อก่อน จี้อี่หนิงคิดว่า การได้อยู่เคียงข้างเสิ่นเยี่ยนจือตั้งแต่ตอนเรียนหนังสือจวบจนแต่งงานนั้นเป็นเรื่องที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเธอ จนกระทั่งเสิ่นเยี่ยนจือนอกใจ เธอถึงได้เข้าใจว่า จะมีความรักที่ไหนที่มันลึกซึ้งอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่าได้ ความรักทั่ว ๆ ตอนแรกหวานแหวว สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการจากลาอยู่ดี หลังจากการหย่าร้าง เธอจึงไม่เต็มใจที่จะมอบความจริงใจของเธอให้ใครอีก แต่เสิ่นซื่อกลับบุกเข้ามาในโลกของเธอ ไม่ยอมให้เธอได้มีโอกาสหลบหนีเลยแม้แต่น้อย เธอถอยหลังไปเรื่อยๆ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคนตระกูลเสิ่นอีก เขากลับก้าวเข้าไปทีละก้าวๆ มีแต่อยากจะกักเธอไว้ในอ้อมกอดเท่านั้น "อาเล็ก พวกเราไม่เหมาะสมกันหรอกค่ะ" ชายคนนั้นบีบคางเธอเบา ๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา "เธอหย่ากับเสิ่นเยี่ยนจือแล้ว ฉันจะถือว่าเป็นอาเล็กของเธอได้ยังไงล่ะ?" "แล้วเธอก็ยังไม่เคยลองเลย จะรู้ได้ยังไงว่ามันไม่เหมาะสม?" จี้อี่หนิง "ฉันลองแล้วนะคะ" เสิ่นซื่อ "งั้นเธอก็ลองอีกทีสิ ลองจนกว่าจะเหมาะสมนั่นแหละ" จี้อี่หนิง "......"

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

เดือนที่สามของการเตรียมตั้งครรภ์นั้น จี้อี่หนิงก็เห็นข้อความจากคนที่ระบุว่าเป็นเลขาฉินในไลน์ของเสิ่นเยี่ยนจือ ผู้เป็นสามีของเธอ

[ชุดนอนที่ฉันซื้อมาใหม่ดูเหมือนจะคับไปหน่อยน่ะค่ะ ไม่งั้นคุณมาช่วยฉันดูหน่อยว่ามันเล็กไปหรือเปล่าดีไหมคะ?]

ด้านล่างของข้อความเป็นภาพเซลฟี่ ผู้หญิงในภาพสวมกระโปรงสายเดี่ยวสีแดงคอวีลึกเผยให้เห็นร่องอก ดูน่าเซ็กซี่เร้าร้อนยิ่งนัก

มือที่กําโทรศัพท์บีบแน่นโดยไม่รู้ตัว แต่พอพลิกอ่านข้อความที่ผ่านมา ก็พบว่าบทสนทนาก่อนหน้านี้ของทั้งคู่เป็นแค่การสื่อสารเรื่องงานกันตามปกติ จึงอดขมวดคิ้วไม่ได้

ส่งผิดหรือเปล่า? หรือว่า...

จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งโอบเอวเธอจากด้านหลัง ขัดจังหวะการครุ่นคิดของเธอ

ชั่วขณะที่ร่างอันเร่าร้อนของเสิ่นเยี่ยนจือแนบชิดเข้ามานั้น เขาก็กัดติ่งหูของจี้อี่หนิงเบา ๆ

"เมียจ๋า เค้าอาบน้ำเสร็จแล้ว อยากทำบนโซฟาหรือไปที่เตียงดีล่ะ?"

ยังไม่ทันที่จี้อี่หนิงจะทันได้ตอบสนอง เขาก็อุ้มเธอขึ้นมาแล้ววางลงบนโซฟา ตามด้วยร่างสูงใหญ่ของเขาที่กดทับลงมา

"ในเมื่อไม่พูด งั้นผมเลือกให้คุณก็แล้วกันนะ ทำบนโซฟาก็แล้วกัน"

น้ำเสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อย ดวงตาที่จ้องมองจี้อี่หนิงราวกับมีไฟลุกท่วม ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที

แต่เดิมเธอก็เป็นคนสวยอยู่แล้ว แก้มแดง ๆ ของเธอภายใต้แสงไฟดูราวกับลูกพีชที่สุกแล้ว ดึงดูดให้เขาอยากลองชิมยิ่งนัก

ดวงตาของเสิ่นเยี่ยนจือเข้มขึ้นเล็กน้อย เขาก้มศีรษะลงหมายจะประกบริมฝีปากของเธอ แต่ทันใดนั้นเธอก็หันศีรษะไปด้านข้าง

เมื่อสังเกตเห็นการต่อต้านของเธอ เสิ่นเยี่ยนจือก็ก้มหน้ามองเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน

"ที่รัก มีอะไรเหรอ?"

ผู้ชายที่มักจะทํางานอย่างเฉียบขาดในบริษัท แต่ตอนนี้กลับมองเธออย่างคับอกคับใจ ทําให้หัวใจของจี้อี่หนิงอ่อนยวบลง แต่เธอก็ยังไม่ลืมภาพเซลฟี่อันเย้ายวนโจ่งแจ้งที่เห็นเมื่อกี้

เธอยื่นมือข้างหนึ่งมายันที่หน้าอกของเขา อีกมือหนึ่งยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้เขา

"คุณอธิบายก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้น?"

เสิ่นเยี่ยนจือมองปราดหนึ่ง จากนั้นขมวดคิ้วแน่น หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรออกไปยังเบอร์หนึ่ง

ในไม่ช้า ทางนั้นก็เชื่อมต่อแล้ว

"บอสคะ มีอะไรเหรอคะ?"

สีหน้าของเสิ่นเยี่ยนจือมืดมน น้ําเสียงก็เย็นชาถึงขีดสุด

"ทําไมผมถึงไม่รู้ว่าเลขาฉินเปลี่ยนอาชีพไปเป็นขายบริการตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

ฝั่งตรงข้ามเงียบไปหลายวินาที น้ำเสียงลุกลี้ลุกลนเล็กน้อยของฉินจืออี้จึงดังมาตามสาย "บอสคะ ดิฉันขอโทษค่ะ ข้อความสองข้อความนั้นดิฉันตั้งใจจะส่งให้แฟนน่ะค่ะ... สงสัยว่าตอนส่งดิฉันคงจะกดผิดโดยไม่ได้ตั้งใจน่ะค่ะ..."

"ถ้ายังมีครั้งหน้า เก็บของแล้วไสหัวไปซะ!"

ทันทีที่เขาวางสายโทรศัพท์และมองไปที่จี้อี่หนิง สีหน้าเย็นชาของเขาก็กลายเป็นอ่อนโยนอีกครั้งและแม้กระทั่งยังมีร่องรอยของความคับข้องใจแฝงอยู่ด้วย

"ที่รัก เธอแค่ส่งผิดน่ะ ถ้าคุณยังโกรธอยู่ พรุ่งนี้ผมจะไล่เธอออก ตอนนี้ก็สายมากแล้วนะ อย่าเสียเวลากับคนที่ไม่คุ้มค่าเลย เราไม่ได้เจอกันเป็นอาทิตย์แล้ว คืนนี้คุณต้องชดเชยให้ผมนะ"

พูดจบ เขาก็กอดเอวเธอแล้วหมายจะจูบ

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเรื่องนี้จะอธิบายอย่างชัดเจนแล้ว แต่อารมณ์ของจี้อี่หนิงก็ถูกทําลายไปแล้วเช่นกัน และไม่มีความคิดที่จะทําเรื่องอย่างว่าแล้วด้วย

เธอผลักเสิ่นเยี่ยนจือออก "คืนนี้ฉันเหนื่อยนิดหน่อยน่ะ... คืนพรุ่งนี้ค่อยทําต่อเถอะ"

ในดวงตาของเสิ่นเยี่ยนจือฉายแววผิดหวัง แต่ก็ไม่ได้บังคับเธอ

"ได้ งั้นคุณนอนก่อน ตอนนี้ผมยังไม่ง่วง ผมไปจัดการงานที่ห้องหนังสือสักพัก"

"อืม"

กลางดึกมีฝนตกหนักนอกหน้าต่าง

จี้อี่หนิงถูกเสียงฝนตกปลุกตื่น พอเอื้อมมือไปสัมผัสด้านข้างก็รู้สึกเพียงแค่ความเย็นเยือก

เธอหันไปมองเวลา ตีสามสิบหก

เสิ่นเยี่ยนจือยังจัดการงานอยู่เหรอ?

เธอลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมนอนไปห้องหนังสือ พอเปิดประตูกลับพบว่าข้างในมืดสนิท เสิ่นเยี่ยนจือไม่อยู่ข้างใน

นิ้วมือของเธอที่จับลูกบิดประตูแน่นโดยไม่รู้ตัว และหัวใจของเธอก็ค่อย ๆ จมลง

"ติ๊งต่อง!"

ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ในคืนที่เงียบสงบแบบนี้เสียงของมันก็ยิ่งชัดเจน

เมื่อเห็นคําขอเป็นเพื่อนของรูปโปรไฟล์ที่ไม่คุ้นเคยนั้น จี้อี่หนิงมีลางสังหรณ์ว่าหลังจากผ่านคําขอเป็นเพื่อนของอีกฝ่ายแล้ว ตัวเองและเสิ่นเยี่ยนจือจะไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว

ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องก็ดังมาจากนอกหน้าต่าง ทําให้มือของจี้อี่หนิงสั่นเล็กน้อยและเผลอกดปุ่มปฏิเสธไป

ในไม่ช้า อีกฝ่ายก็ส่งคําขอเป็นเพื่อนมาอีกหลายข้อ

[ยังไม่นอนเหรอ? เป็นเพราะสามีไม่ได้อยู่กับเธอใช่ไหมล่ะ?]

[ฉันกลัวเพราะฟ้าร้องแล้วไฟดับ เขาเป็นห่วงก็เลยมาอยู่เป็นเพื่อนฉัน]

[เธอไม่อยากรู้เหรอว่าตอนนี้สามีเธออยู่ที่ไหน?]

...

เมื่อมองดูคำขอเป็นเพื่อนที่อีกฝ่ายส่งมาอย่างต่อเนื่องและคําพูดที่โอ้อวดเหล่านั้น มือที่ถือโทรศัพท์ของจี้อี่หนิงก็สั่นอย่างควบคุมไม่ได้

ผ่านไปเนิ่นนานเธอจึงกดตกลง

เพิ่งผ่านคําขอเป็นเพื่อน อีกฝ่ายก็ส่งที่อยู่และตัวเลขชุดหนึ่งมาทันที

จี้อี่หนิงกัดริมฝีปากล่าง หยิบกุญแจรถแล้วขับรถตรงไป

มาถึงประตูวิลล่าก็ตีสี่กว่าแล้ว เธอป้อนตัวเลขที่อีกฝ่ายส่งมา แล้วประตูก็เปิดออก

ไฟในห้องนั่งเล่นเปิดอยู่ ชุดสูทของผู้ชายและชุดชั้นในของผู้หญิงกระจายอยู่ทั่วห้องตั้งแต่ทางเข้าจนถึงประตูห้องนอน แสดงให้เห็นว่าทั้งสองคนรีบร้อนมากแค่ไหน

เมื่อเห็นกระโปรงนอนสีแดงที่ถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ที่ประตูห้องนอนนั้น จี้อี่หนิงก็เกิดรู้สึกเหลวไหลวที่ว่ามันเป็นแบบนี้จริง ๆ ด้วย

ทางเข้าอยู่ห่างจากห้องนอนเพียงไม่กี่เมตร แต่จี้อี่หนิงกลับรู้สึกเหมือนใช้แรงทั้งหมดของเธอจนหมด จนเมื่อเธอยืนอยู่ที่ประตูห้องนอน เธอก็รู้สึกราวกับว่าหัวของเธอหนักอึ้งไปหมดในขณะที่เท้าของเธอกลับเบาหวิว

เธอยื่นมือที่สั่นเทิ้มออกมา ค่อย ๆ ผลักประตูที่แง้มไว้

ภาพตรงหน้าเป็นเตียงใบใหญ่อันยุ่งเหยิง ชายหญิงคู่หนึ่งที่เปลือยเปล่ากำลังกอดกันพลางเกิดเสียงหอบหายใจอันเร่งรีบ มันผสมผสานกลายเป็นฉากลามกอนาจาร ทิ่มแทงเข้าไปในดวงตาของจี้อี่หนิง

พวกเขาสองคนทํากันจนลืมตัว ไม่ได้สังเกตุเห็นเธอที่ยืนอยู่หน้าประตูเลย

มือของจี้อี่หนิงที่ประคองกรอบประตูเริ่มกลายเป็นสีเขียวอมขาว ฝ่ามือที่ขาวผ่องถูกรัดจนเป็นรอยแดงเพราะออกแรงมากเกินไป

เธอคบกับเสิ่นเยี่ยนจือมาแปดปีแล้ว ตั้งแต่ตอนเรียนจนถึงแต่งงาน เป็นคู่รักที่เพื่อน ๆ รอบข้างต่างก็อิจฉา

ก่อนหน้าวันนี้นั้น เธอไม่เคยคิดว่าคําว่าทรยศจะปรากฏระหว่างพวกเขาเลย

แต่ตอนนี้ ความเป็นจริงได้โจมตีเธออย่างจัง

ที่แท้ ไม่ว่าคําสาบานของงานแต่งงานจะสมบูรณ์แบบและจริงจังแค่ไหน ก็ไม่สามารถต้านทานการเปลี่ยนแปลงของหัวใจคนได้อยู่ดี

เธอทนดูต่อไปไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว หันหลังวิ่งโซซัดโซเซไปที่ประตู สตาร์ทรถขับออกไปทันที

เมื่อผ่านบาร์แห่งหนึ่งที่อยู่ข้างถนน จี้อี่หนิงก็จอดรถแล้วเดินเข้าไป

ตอนที่สือเวยมาถึงนั้น เธอก็ได้ดื่มวิสกี้ไปสองขวดแล้ว สายตาของเธอเบลอเล็กน้อย

"เวยเวย เธอมาแล้วหรือ..."

เมื่อเห็นจี้อี่หนิงมีนายแบบชายสี่ห้าคนนั่งอยู่ข้าง ๆ พลางกอดซ้ายคนหนึ่ง กอดขวาคนหนึ่ง สือเวยก็ขมวดคิ้ว

"พวกคุณทุกคนออกไปก่อน!"

"อย่านะ พวกเขาอยู่ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว..."

"ออกไปให้หมด!"

หลังจากไล่นายแบบพวกนั้นออกไปแล้ว สือเวยก็นั่งลงข้าง ๆจี้อี่หนิง "เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เสิ่นเยี่ยนจือนอกใจเธอจริง ๆ เหรอ?!"

สือเวยและจี้อี่หนิงเป็นเพื่อนร่วมห้องในมหาวิทยาลัย และเป็นพยานที่เฝ้าดูพวกเขาคบกันตั้งแต่ตอนเรียนจนถึงแต่งงาน

หลายปีมานี้เธอเห็นความดีของเสิ่นเยี่ยนจือที่มีต่อจี้อี่หนิงอยู่ในสายตามาโดยตลอด ดังนั้นพอได้ยินจี้อี่หนิงพูดว่าเสิ่นเยี่ยนจือนอกใจเธอ ปฏิกิริยาแรกก็คือมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า

เมื่อได้ยินชื่อของเสิ่นเยี่ยนจือ ดวงตาของจี้อี่หนิงก็มืดลง ความเจ็บปวดที่เสียดแทงหัวใจก็ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง

"ฉันไม่อยากได้ยินชื่อนี้ตอนนี้"
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

التقييمات

10
86%(32)
9
0%(0)
8
3%(1)
7
3%(1)
6
0%(0)
5
3%(1)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
3%(1)
1
3%(1)
9.1 / 10.0
37 تقييمات · 37 المراجعات
أكتب تعليقا

المراجعاتأكثر

เริ่มต้นชีวิตใหม่ นับจากศูนย์
เริ่มต้นชีวิตใหม่ นับจากศูนย์
ทำไมไม่มีต่อ เสียใจ
2026-02-01 16:54:44
2
0
Vavar
Vavar
หนีไปค่ะ เรื่องนี้โดนเท
2026-01-02 00:26:17
6
0
Noparat Itzinger
Noparat Itzinger
สุดท้าย โดนเท หรือ
2025-12-08 23:32:40
0
0
Bcny Sp
Bcny Sp
น่าเสียดาย สนุกนะคะ ไม่น่าเทเลย
2025-07-28 22:09:13
5
0
Hut Tong Prem
Hut Tong Prem
เฟลมาก ลำคานนางเอก แต่ก็ทนอ่านมาจนสุดท้ายโดนเท......ใครจะเริ่มอ่าน ดูดีๆก่อนว่าเทไม๊
2025-07-06 23:42:40
1
0
340 فصول
บทที่ 1
เดือนที่สามของการเตรียมตั้งครรภ์นั้น จี้อี่หนิงก็เห็นข้อความจากคนที่ระบุว่าเป็นเลขาฉินในไลน์ของเสิ่นเยี่ยนจือ ผู้เป็นสามีของเธอ[ชุดนอนที่ฉันซื้อมาใหม่ดูเหมือนจะคับไปหน่อยน่ะค่ะ ไม่งั้นคุณมาช่วยฉันดูหน่อยว่ามันเล็กไปหรือเปล่าดีไหมคะ?]ด้านล่างของข้อความเป็นภาพเซลฟี่ ผู้หญิงในภาพสวมกระโปรงสายเดี่ยวสีแดงคอวีลึกเผยให้เห็นร่องอก ดูน่าเซ็กซี่เร้าร้อนยิ่งนักมือที่กําโทรศัพท์บีบแน่นโดยไม่รู้ตัว แต่พอพลิกอ่านข้อความที่ผ่านมา ก็พบว่าบทสนทนาก่อนหน้านี้ของทั้งคู่เป็นแค่การสื่อสารเรื่องงานกันตามปกติ จึงอดขมวดคิ้วไม่ได้ส่งผิดหรือเปล่า? หรือว่า...จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งโอบเอวเธอจากด้านหลัง ขัดจังหวะการครุ่นคิดของเธอชั่วขณะที่ร่างอันเร่าร้อนของเสิ่นเยี่ยนจือแนบชิดเข้ามานั้น เขาก็กัดติ่งหูของจี้อี่หนิงเบา ๆ"เมียจ๋า เค้าอาบน้ำเสร็จแล้ว อยากทำบนโซฟาหรือไปที่เตียงดีล่ะ?"ยังไม่ทันที่จี้อี่หนิงจะทันได้ตอบสนอง เขาก็อุ้มเธอขึ้นมาแล้ววางลงบนโซฟา ตามด้วยร่างสูงใหญ่ของเขาที่กดทับลงมา"ในเมื่อไม่พูด งั้นผมเลือกให้คุณก็แล้วกันนะ ทำบนโซฟาก็แล้วกัน"น้ำเสียงของเขาแหบแห้งเล็กน้อย ดวงตาที่จ้องมองจี้อี่
اقرأ المزيد
บทที่ 2
เธอยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมดหลายปีมานี้ เธอไม่เคยคิดเลยว่าเสิ่นเยี่ยนจือจะทรยศตัวเองตอนที่เห็นเขานอนกับผู้หญิงคนอื่นนั้น จะบอกว่าเหมือนถูกธนูนับพันดอกแทงใจก็ไม่เกินจริง"ฉันก็แค่รู้สึกว่าเขารักเธอมากขนาดนั้น ดูไม่น่าจะนอกใจเธอได้ หรืออาจจะมีการเข้าใจผิดกันหรือเปล่า"จี้อี่หนิงหัวเราะเยาะ "ฉันเห็นกับตาตัวเอง ยังจะเรียกว่าเข้าใจผิดเหรอ?"ห้องรับรองเงียบกริบทันที จี้อี่หนิงดื่มเหล้าแก้วต่อแก้วไปเรื่อย ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด สือเวยทนไม่ไหวจึงแย่งแก้วเหล้าในมือเธอมา "ถึงเขาจะนอกใจจริง เธอก็ไม่ควรลงโทษตัวเองด้วยการดื่มเหล้าเมามายแบบนี้นะ แล้ว...ต่อไปเธอจะทำยังไงล่ะ?""ก็ต้องหย่าสิ ตอนนี้แค่นึกถึงภาพที่เห็นเขานอนกับผู้หญิงคนนั้น ฉันก็รู้สึกขยะแขยงเต็มทีแล้ว"เห็นดวงตาแดงก่ำและแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่ยอมรับของเธอ สือเวยก็รู้สึกสงสาร"อย่าเพิ่งคิดมากเลย ตอนนี้เธอต้องพักผ่อนให้ดี รอให้จิตใจสงบลงแล้วค่อยคิดว่าจะทำยังไงต่อ ฉันจะไปส่งเธอเอง"จี้อี่หนิงส่ายหน้า "ไม่...ฉันไม่อยากกลับไป"พอกลับไปบ้านหลังนั้น เธอจะต้องนึกถึงภาพที่เสิ่นเยี่ยนจือนอกใจแน่ ๆ นึกถึงครั้งหนึ่งก็ต้องขยะแขยงไป
اقرأ المزيد
บทที่ 3
ระหว่างทางกลับ จี้อี่หนิงลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ตัดสินใจส่งข้อความถึงเสิ่นซื่อที่ไม่เคยติดต่อกันมาสามปีเลย[อาเล็ก... เรื่องคืนนี้ลืมมันไปได้ไหมคะ ตอนนั้นฉันเมามากจริง ๆ เลยเข้าผิดห้องค่ะ]รออยู่นานมาก เสิ่นซื่อก็ไม่ตอบจี้อี่หนิงขมวดคิ้ว แล้วส่งข้อความอีกครั้ง[?]แต่พอส่งไป ก็เห็นเครื่องหมายตกใจสีแดงขึ้นมาทันที'อีกฝ่ายเปิดการยืนยันเพื่อน คุณยังไม่ใช่เพื่อนของอีกฝ่าย...'จี้อี่หนิงเม้มปาก ถึงกับลบเธอทิ้งแล้ว คงหมายความว่าไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีกสินะ?คิดได้เช่นนั้น จี้อี่หนิงก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยกลับถึงบ้านก็เป็นเวล่ากว่าหกโมงเช้าเมื่อเปิดประตู ก็เห็นเสิ่นเยี่ยนจือนั่งอยู่บนโซฟาเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด เขาก็หันขวับมา ดวงตาที่มองจี้อี่หนิงแดงก่ำ เห็นชัดว่าไม่ได้นอนทั้งคืน"ที่รัก เมื่อคืนคุณไปไหนมา? ผมโทรหาคุณสิบกว่าครั้ง ทำไมไม่รับสาย?"เสิ่นเยี่ยนจือลุกขึ้นเดินเร็วๆ มาหาเธอ ยื่นมือจะจับมือเธอ แต่จี้อี่หนิงกลับหลบเขาเขาชะงักไป กำลังจะเอ่ยปากพูด แต่จี้อี่หนิงก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณไม่กลับบ้านทั้งคืนได้ แต่ฉันกลับทำบ้างไม่ได้งั้นสิ?"จี้อี่หนิงเป็นค
اقرأ المزيد
บทที่ 4
จี้อี่หนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะดิ้นรนสุดแรงทันทีแค่นึกว่าเมื่อคืนเขาเพิ่งจูบผู้หญิงคนอื่น เธอก็รู้สึกขยะแขยงและโกรธแค้น"อื้อ...ปล่อยฉัน..."การดิ้นรนของเธอสำหรับเสิ่นเยี่ยนจือเหมือนมดพยายามเขย่าต้นไม้ มือที่กอดเอวเธอไว้ไม่ได้คลายออกแม้แต่น้อย กลับยิ่งกระชับแน่นขึ้นเพราะพยายามดิ้น ผ้าขนหนูที่พันตัวเธอก็หลุดออกอย่างรวดเร็ว จากมุมมองของเสิ่นเยี่ยนจือ สามารถเห็นหน้าอกของเธอได้อย่างชัดเจนดวงตาของเขาหรี่ลง รู้สึกเลือดในร่างกายพุ่งไปรวมกันที่จุดเดียวร่างกายทั้งสองแนบชิดกัน จี้อี่หนิงรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเสิ่นเยี่ยนจือได้อย่างรวดเร็วเธอทั้งโกรธทั้งแค้น กัดเขาอย่างแรง กลิ่นคาวเลือดแผ่ซ่านในปากของทั้งสองทันทีแต่เขาไม่เพียงไม่ปล่อยเธอ มืออีกข้างกลับลอดเข้าไปใต้เสื้อคลุมอาบน้ำเธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ข้างล่างไม่ได้ใส่อะไรเลยร่างกายของจี้อี่หนิงแข็งทื่อขึ้นมาทันที ก่อนจะยิ่งดิ้นรนรุนแรงขึ้น"เสิ่นเยี่ยนจือ ไปให้พ้น!"เสิ่นเยี่ยนจือทำเหมือนไม่ได้ยิน นิ้วไม่หยุดเร้าต่อมรับความรู้สึกของเธอ"อี่หนิง เธอก็ต้องการฉันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"จี้อี่หนิงดิ้นรนไม่หยุด แต่กลับไ
اقرأ المزيد
บทที่ 5
เมื่อเห็นความเย็นชาในดวงตาของเขา จี้อี่หนิงก็รู้สึกว่าเมื่อก่อนตัวเองนั้นตาบอดจริง ๆ ทำไมถึงได้หลงรักคนแบบนี้ดวงตาทั้งสองข้างร้อนผ่าว แต่เธอไม่อยากแสดงความอ่อนแอต่อหน้าเขาแม้แต่น้อยเธอสะบัดมือเขาออกอย่างแรงจี้อี่หนิงสูดหายใจเข้าลึก หันหลังเดินขึ้นบันไดตอนนี้ในใจเธอของมีความคิดเดียว คือต้องรีบหางานทำให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้ย้ายออกไป และหาทางหย่ากับเสิ่นเยี่ยนจือเธอสุ่มหยิบชุดมาเปลี่ยน เสียบปิ่นมวยผมแบบลวก ๆ จี้อี่หนิงก็ลงบันไดมาเธอเป็นคนสบาย ๆ ไม่ค่อยสนใจเรื่องการแต่งตัวแต่ก่อนเพื่อให้ตระกูลเสิ่นประทับใจ ตอนไปงานเลี้ยงตระกูลเสิ่นทีไร ก็จะแต่งตัวอย่างดีทุกครั้งตอนนี้ เธอขี้เกียจจะเอาอกเอาใจพวกเขาอีกต่อไปแล้วได้ยินเสียงฝีเท้า เสิ่นเยี่ยนจือก็เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวจี้อี่หนิงสวมชุดกี่เพ้าสีขาวแบบทันสมัย เอวบางราวกับต้นหลิว ดูเหมือนจะกำรอบได้ด้วยมือเดียว ผมยาวสีดำมวยด้วยปิ่นหยก เผยให้เห็นลำคอขาวเรียวบาง งดงามจนไม่อาจละสายตาบรรยากาศอ่อนหวานสงบรอบตัวเธอ ไม่ต่างจากตอนที่พวกเขาเจอกันครั้งแรกเลยเพียงแต่ สายตาที่เธอมองเขากลับเย็นชาที่สุด ไม่มีความอบอุ่นเหมือนแต่ก่อนเลย"
اقرأ المزيد
บทที่ 6
จี้อี่หนิงเงยหน้าขึ้น กำลังจะพูด เสิ่นเยี่ยนจือก็จับมือเธอไว้ พูดยิ้ม ๆ ว่า "คุณย่าครับ พวกเรากำลังเตรียมตัวอยู่ครับ!"เธออยากสะบัดมือเขาออก แต่เสิ่นเยี่ยนจือจับมือเธอไว้แน่นมาก ไม่ให้โอกาสเธอได้ขยับเลยในเมื่อเขาไม่ยอมให้เธอสบายใจ ก็อย่าโทษที่เธอจะทำให้เขาไม่สบายใจบ้างเธอมองไปที่คุท่านแม่เฒ่าเสิ่น "คุณย่าคะ หนูกำลังหางานทำอยู่ค่ะ เรื่องมีลูกคงต้องเลื่อนออกไปก่อนค่ะ"พูดจบ ห้องรับแขกก็ตกอยู่ในความเงียบเสิ่นเยี่ยนจือบีบมือเธอแน่นขึ้น สีหน้าก็ดูมืดครึ้มขึ้นมาทันทีเมื่อรู้สึกเจ็บที่ข้อมือ จี้อี่หนิงก็ขมวดคิ้วแน่นเสิ่นซื่อมองไปที่มือของเสิ่นเยี่ยนจือที่บีบจี้อี่หนิงแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนอยู่หนึ่งวินาที ก่อนจะเบือนสายตาไปอย่างเฉยเมยน้าสาวของเสิ่นเยี่ยนจือ เสิ่นซูหว่านหัวเราะเยาะ "อี่หนิง อย่าว่าน้าพูดมากเลยนะ เธอแต่งงานกับเยี่ยนจือมาก็หลายปีแล้ว ถ้ายังไม่มีลูกสักคนมันจะดูยังไงอยู่นะ?""แล้วถ้าไม่ใช่เพราะเยี่ยนจือยืนกรานจะแต่งงานกับเธอ เธอคิดว่าแค่ครอบครัวของเธอจะแต่งเข้าตระกูลเสิ่นได้เหรอ?""อย่าไม่รู้จักบุญคุณกันหน่อยเลย เธอไม่อยากมีลูกให้เยี่ยนจือ ข้างนอกมีผู้หญิงตั้งเยอะที่
اقرأ المزيد
บทที่ 7
เสิ่นเยี่ยนจือตัวแข็งทื่อทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดในชั่วพริบตามือที่บีบคางของจี้อี่หนิงกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ผ่านไปหลายวินาทีกว่าจะปล่อยเธอแล้วหันไปมองเสิ่นซื่อเมื่อสบตากับเสิ่นซื่อที่มองมาด้วยสายตากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม เสิ่นเยี่ยนจือก็ฝืนยิ้มออกมา"ไม่เป็นไรครับ อาเล็กมีธุระอะไรเหรอครับ?"เสิ่นซื่อยิ้มมุมปาก "ย่าของนายให้ฉันมาเรียกพวกนายไปกินข้าว""ครับ รบกวนอาเล็กแล้ว""ไม่รบกวนหรอก แต่ที่นี่ถึงยังไงก็คือบ้านเดิม หลานชายควรระวังหน่อยนะ"ขณะพูด สายตาเขาก็เหลือบมองคางของจี้อี่หนิงที่ถูกบีบจนแดง ดวงตาเต็มไปด้วยแววล้อเลียนเมื่อสังเกตเห็นสายตาของเขาที่มองมาที่จี้อี่หนิง เสิ่นเยี่ยนจือขมวดคิ้วแล้วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อบังเธอไว้"อาเล็ก ผมเข้าใจแล้วครับ"ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของเขาไม่ค่อยดีนัก มองเสิ่นซื่อด้วยสายตาไม่พอใจ แม้แต่มีท่าทีระแวงอยู่ลึก ๆเสิ่นซื่อหัวเราะเบา ๆ แล้วละสายตาไปอย่างไม่ใส่ใจ"เอาล่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ"หลังจากเสิ่นซื่อจากไป เสิ่นเยี่ยนจือหันมาจะจับมือจี้อี่หนิง แต่เธอกลับหลบมือเขาแล้วเดินผ่านเขาไปเลยเสิ่นเยี่ยนจือรีบไล่ตามเธอแล้วคว้ามือ
اقرأ المزيد
บทที่ 8
เสิ่นเยี่ยนจือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาทันที จ้องมองข้อความนั้นอย่างเคร่งเครียด ดวงตาดำมืดไปด้วยความโกรธทุกครั้งที่เขามีอะไรกับฉินจืออี้ เขาก็ใช้วิธีป้องกันเสมอ ดังนั้นไม่ก็เธอกำลังโกหกเขา ก็คือเธอแอบทำอะไรกับถุงยางอนามัยไม่ว่าจะเป็นอย่างไหน ก็ล้วนแตะต้องขีดจำกัดของเสิ่นเยี่ยนจือทั้งสิ้นเขาโทรหาฉินจืออี้ทันที "ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?"เมื่อได้ยินน้ำเสียงเย็นชาและโกรธเกรี้ยวของเขา หัวใจของฉินจืออี้ก็พลันรู้สึกปวดร้าว"บอส ฉันท้องแล้ว คุณไม่ดีใจเลยเหรอคะ?"เสิ่นเยี่ยนจือหัวเราะอย่างเย็นชา "เธอแน่ใจเหรอว่าท้อง แล้วก็เป็นลูกของฉันน่ะ?""บอสคะ ฉันมีแค่คุณคนเดียว ลูกในท้องฉันจะเป็นของคุณหรือเปล่า คุณจะไม่รู้เหรอคะ?"น้ำเสียงของเธอเจือด้วยการต่อว่าและความน้อยใจ แต่เสิ่นเยี่ยนจือกลับรู้สึกเพียงรำคาญ"งั้นก็ทำแท้งซะ"นอกจากจี้อี่หนิง เขาไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนไหนมามีลูกให้เขาอีกยิ่งไปกว่านั้น สำหรับผู้หญิงอย่างฉินจืออี้ที่เข้าหาเขาเองแบบนี้ เขาก็แค่เล่น ๆ เท่านั้น ไม่เคยจริงเอาจังด้วยเลย"ไม่ค่ะ นี่เป็นลูกของฉันกับคุณ ฉันจะคลอดเขาออกมา"เสิ่นเยี่ยนจือขมวดคิ้วแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความรำคาญ
اقرأ المزيد
บทที่ 9
เสียงร้องไห้ของฉินจืออี้หยุดชะงักทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความน้อยใจ "บอสคะ ฉันจริงใจกับคุณนะคะ"นึกถึงการวางแผนของผู้หญิงคนนี้ที่มีต่อตน ความรู้สึกรังเกียจก็พลุ่งพล่านในใจของเสิ่นเยี่ยนจือ"ความจริงใจของเธอมีค่าเท่าไหร่กัน?"เขาหยิบบัตรเครดิตใบหนึ่งโยนลงบนโต๊ะ มองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ในนี้มีเงินอยู่สองล้าน เอาเงินไปทำแท้งที่โรงพยาบาลเอง หรือจะให้ฉันสั่งบอดี้การ์ดมัดเธอไปโรงพยาบาล เธอน่าจะรู้ว่าควรจะเลือกยังไงนะ"ฉินจืออี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มือสั่นเทาหยิบบัตรเครดิต แล้วเอามือปิดหน้าวิ่งออกจากร้านอาหารไปเมื่อโทรศัพท์สั่งให้บอดี้การ์ดคอยจับตาดูฉินจืออี้ไปโรงพยาบาล เสิ่นเยี่ยนจือจึงได้วางสายอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นรูปจี้อี่หนิงที่เป็นภาพพื้นหลังหน้าจอ สีหน้าของเขาก็อ่อนโยนลงเล็กน้อยโดยไม่ลังเลเลย เขากดโทรหาเธอทันทีเสียงรอสายดังอยู่นานกว่าอีกฝ่ายจะรับสาย "มีเรื่องอะไร?"น้ำเสียงเย็นชาของเธอ เหมือนสาดน้ำเย็นลงบนหัว หัวใจของเสิ่นเยี่ยนจือที่เดิมอุ่นขึ้นเล็กน้อยเพราะคิดถึงเธอ พลันเย็นชาลงในทันทีมือที่จับโทรศัพท์บีบแน่นโดยไม่รู้ตัว พยายามควบคุมไม่ให้เธอรู้ว่าตัวเองผิดหวัง"ไม่มีอะไ
اقرأ المزيد
บทที่ 10
เสิ่นเยี่ยนจือตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผลอพูดออกมาว่า "แต่ทุกครั้งที่คุณไปร้านดอกไม้ คุณก็ซื้อแต่ดอกนี้นี่นา"จี้อี่หนิงหลบตา เขาคงลืมไปแล้วว่าวันที่เขาสารภาพรักกับเธอ ก็ให้ดอกกุหลาบนี่แหละทว่ามันไม่สำคัญอะไรแล้ว แม้แต่ความรู้สึกของพวกเขาเขายังทรยศได้ เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ที่เขาไม่ใส่ใจก็เป็นเรื่องปกติ"นั่นมันเมื่อก่อน"จี้อี่หนิงเดินผ่านเขาเข้าห้องนอนไป เธอรู้สึกได้ว่าสายตาของเสิ่นเยี่ยนจือจับจ้องอยู่ที่เธอตลอด แต่เธอไม่สนใจแล้วว่าเขาจะรู้สึกเสียใจหรือทุกข์ใจกับคำพูดของเธอหรือเปล่าหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงมาชั้นล่าง แม่บ้านได้นำอาหารเย็นมาวางบนโต๊ะแล้ว"นายน้อย นายหญิงน้อย อาหารเย็นเสร็จแล้วค่ะ"จี้อี่หนิงพยักหน้า เดินตรงไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ไม่แม้แต่จะมองเสิ่นเยี่ยนจือเสิ่นเยี่ยนจือขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่พูดอะไร เดินมานั่งตรงข้ามเธออย่างเงียบ ๆป้าหวังสังเกตเห็นบรรยากาศระหว่างทั้งสองคนไม่ค่อยดี เดาว่าคงทะเลาะกันมาเธออุ้มดอกไม้บนโต๊ะในห้องรับแขกขึ้นมา ยิ้มมองจี้อี่หนิงแล้วพูดว่า "นายหญิงน้อยคะ ดอกไม้นี้ให้จัดแจกันส่งไปไว้ในห้องคุณเหมือนเดิมนะคะ?""ไม่ต้อง โยน
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status