LOGINโรซารี่หญิงสาววัยยี่สิบสี่ เธอเรียนจบมาจากสวีเดน กลับได้แต่งงานกับชายหนุ่มมหาเศรษฐีผู้ติดเซ็กส์เป็นชีวิตจิตใจ ครั้งที่เธอพบเขาครั้งแรกก่อนคืนวันแต่งงาน เขากลับนอนกับผู้หญิงถึงสี่คน แต่เธอกลับไม่ได้นิ่งเฉยต่อการกระทำของเขาเช่นนั้น แต่ทว่าเธอขอคำมั่นสัญญากับเขาว่า “สัญญาว่าคุณจะไม่มีเซ็กส์กับฉัน ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ในขณะเดียวกันคุณจะเอาใครมานอนที่บ้านก็เรื่องของคุณ แต่อย่าให้ผู้หญิงพวกนั้นเข้ามายุ่งกับฉัน” คำขอของเธอทำให้เขารู้สึกลำบากใจไม่น้อย ที่ต้องมาเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอในทุกๆ วัน เขากลับไม่แตะต้องเธอตามที่เธอขอ แต่หลังจากที่เขาได้ไปเที่ยวกับเธอในคราวนั้น เธอกลับพร้อมใจพลีกายสมยอมเป็นของเขา ทำให้เธอรู้สึกชอบรสรักอันเร่าร้อนของเขาเป็นอย่างยิ่ง จนเธอไม่คิดปฏิเสธเขาอีกเลย
View Moreหลังจากโรซารี่ออกจากโรงพยาบาลได้ปีกว่าเธอก็ท้อง และได้ลูกชายชื่อไตรภพ ดาราแม่ของนฤดลเอ่ยบอกว่าใบหน้าของเขาละม้ายคลายนฤดลเมื่อตอนเด็ก อีกทั้งเขายังเป็นที่รักของยาและย่า นฤดลรักเขาและทะนุถนอมอย่างดี อีกทั้งไตรภพติดนฤดลมากกว่าโรซารี่ผู้เป็นแม่เสียอีก และหลังจากนั้นอีกสองปีเธอก็ให้กำเนิดลูกสาวชื่อไพลิน หน้าตาน่ารักคล้ายกลับนฤดลอย่างยิ่ง ทั้งดวงตาและจมูก ยกเว้นปากและผิวขาวอมชมพูของเธอที่คลายโรซารี่ พวกเขาเป็นที่รักของพ่อกับแม่อย่างมาก เมื่อลูกๆ ของเธออายุได้แปดขวบ นฤดลจึงเปิดบัญชีให้พวกเขาคนละร้อยล้าน ทำให้โรซารี่รู้สึกแปลกใจว่าจะให้พวกเขาทำไม ในเมื่อพวกเขายังเด็กเช่นนี้ นฤดลจึงบอกว่ามันเป็นเงินออมให้พวกเขาไว้ใช้ในอนาคต เธอจึงถามกลับไปว่า คุณจะไม่ให้พวกเขาทำมาหากินสร้างเนื้อสร้างตัวบ้างเหรอ พอเธอพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็นำเธอขึ้นเตียงทุกทีไป จนเธอไม่คิดจะพูดเรื่องนี้อีกเลย มีอยู่วันหนึ่ง ไตรภพสอบได้ที่หนึ่งของห้อง และไพลินสอบได้ที่หนึ่งของห้องเช่นกัน นฤดลจึงเอ่ยปากถามลูกว่าพวกเขาอยากได้อะไร ไตรภพบอกอยากได้เครื่องบินบังคับ วันต่อมาเขาจึงซื้อเครื่องบินบังคับให้ลูกลำละหมื่นกว่าบาท สองลำเธอจึงบ
หลังจากแยกกับพุดตาน เธอจึงเดินมาที่รถหรูของสามีของเธอ ส่วนพุดตานจะไปทำผมต่อเพราะเธอมีดินเนอร์กับแฟนของเธอ คืออาทิตย์นั้นเองโรซารี่ก้าวเดินมาที่รถเก๋ง เธอรู้สึกว่ามีคนเดินตามจากด้านหลังแต่เธอคิดว่าคงไม่ใช่บอดี้การ์ดของเธอแน่ เธอจึงหันไปดูอีกครั้ง ปรากฏว่าไม่มีใครเดินตามเธอมา นพพลจึงมองตามเธอด้วยความสงสัย “นายหญิงมีอะไรหรือเปล่าครับ” นพพลเอ่ยถามและมองไปทางทิศที่โรซารี่จ้องมองอีกครั้ง“ไม่มีอะไร เราไปบ้านแม่ของโรสเลยค่ะ” โรซารี่เอ่ยบอกนพพล บอดี้การ์ดอีกคนจึงเปิดประตูรถให้เธอ“ครับนายหญิง” นพพลเอ่ยบอกจบบอดี้การ์ดที่ยืนข้างประตูรถกลับเห็นบางสิ่งพุ่งมาแต่ไกล เขาจึงใช้ตัวบังโรซารี่เอาไว้ทันที ทันใดนั้นเขาก็ล้มลงที่พื้นทันที ทำให้โรซารี่ตกใจอย่างยิ่งจนหน้าซีดเผือด เพราะบอดี้การ์ดคนนั้น โดนยิงที่หน้าท้อง บอดี้การ์ดอีกสองคนเข้ามากันโรซารี่และยิงโต้ตอบทันที“นายหญิง ผมจะพาไปหาที่หลบ” นพพลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดอย่างยิ่ง แล้วจับมือเรียวของโรซารี่วิ่งหนีจากลูกกระสุนที่ยิงเข้ามา เธอเห็นชายฉกรรจ์หลายคนที่ยิงสู้กับบอดี้การ์ดของเธอ ผู้คนในบริเวณนั้นต่างวิ่งหนีกันชุลมุนด้วยความหวาดกลัวทันใดน
เช้าที่สดใสในยามเช้าในวันสุดสัปดาห์แห่งการทำงาน โรซารี่ก้าวเดินมาน้าบ้าใส่ชุดเดรสเรียบหรูสีขาว เดินมาพร้อมกับนฤดลสามีของเธอ เธอจึงหันหน้ามาเผชิญกับเขา แล้วจัดเนคไทสีเทาเข้มให้เข้าที่ และจัดปกเสื้อสูทสีเทาอ่อน“ผมดูดีไหม” นฤดลเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ดูดีมากเลยค่ะ” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเช่นกัน แล้วริมฝีปากหนาจูบที่หน้าผากของเธอแผ่วเบาทันที“ดล” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเขินอาย“ผมไปก่อนนะ เย็นนี้เจอกัน” นฤดลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเขาจึงก้าวขึ้นรถสปอร์ตหรูสีดำสนิทโดยมีนพพลเป็นคนเปิดให้ แล้วนพพลก็เดินไปรถเก๋งสีดำข้างคนขับ รถของนฤดลค่อยๆ ขับออกไป ตามด้วยรถเก๋งสีดำที่ขับตามออกไปด้วยเช่นกัน โรซารี่เห็นเป็นเช่นนี้จนชินตา เธอค่อยๆ ก้าวลงจากบันไดหินอ่อนมายังรถเก๋งหรูหราสีดำเช่นกัน โดยมีวายุเป็นคนเปิดประตูหลังให้เธอ เธอก้าวขึ้นรถทันที วายุมานั่งข้างคนขับ“วายุ” โรซารี่เอ่ยขึ้นมา“ครับนายหญิง” วายุตอบรับเธอ และหันหน้ามาหา“โรสอยากไปห้างก่อน โรสจะซื้อของให้แม่หน่อย” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้“ครับคุณนาย” นพพลเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วหันไปมองคนขับรถ แล้วคนขับรถจึงพยักหน้าทันที ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังข
“จะมองอีกนานไหม” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและวาบหวาม“รอผมสักครู่” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วก้าวเดินไปที่ตู้ข้างเตียงหยิบขวดสีขาวขนาดกลางที่มีน้ำสีใสออกมาจากตู้ พร้อมกับพลาสติกใสสีขาวที่พับเอาไว้ มาวางไว้บนเตียง และเอาขวดใสวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง เขาจึงหยิบหมอนโยนลงบนข้างเตียงทั้งหมด เขาจึงคลี่พลาสติกใสสีขาวออกทันที ทำให้มันคลุมเตียงทั้งแปดฟุต แต่เธอกลับไม่ถามสิ่งใดกับเขา เขาจึงหันกลับมามองเธอที่นั่งที่โซฟา ขณะที่นั่งไขว่ห้างมองเขาอย่างสนใจ“เดินไปนอนที่เตียงที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ เธอจึงก้าวเดินช้าๆ ราวกับนางกวาง เหมือนกับอวดเรือนร่างให้เขาเห็นได้ชัด อีกทั้งเธอยังได้ยินเสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ๆ ขณะที่เธอคลานขึ้นมาบนเตียง และนั่งกลางเรียวขาออกเป็นรูปตัวเอ็มชิดหัวเตียง เขาจึงลุกขึ้นจากเตียงเดินมายังที่หัวเตียง กุญแจมือใส่มือเรียวข้างหนึ่ง แล้วโยงกับเสาเตียงที และมานั่งชันเข่าต่อหน้าเธอ ทำให้เธอใช้ลิ้นโลมเลียความเป็นชายแผ่วเบา ขณะที่เขากำลังใส่กุญแจมือกับเสา และมือของเธอ“อย่าซนสิที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและวาบหวามยิ่งนัก มือหนาหยิบขวดสีขาวและเปิดฝาออก ทำให้เธอได้