เข้าสู่ระบบโรซารี่หญิงสาววัยยี่สิบสี่ เธอเรียนจบมาจากสวีเดน กลับได้แต่งงานกับชายหนุ่มมหาเศรษฐีผู้ติดเซ็กส์เป็นชีวิตจิตใจ ครั้งที่เธอพบเขาครั้งแรกก่อนคืนวันแต่งงาน เขากลับนอนกับผู้หญิงถึงสี่คน แต่เธอกลับไม่ได้นิ่งเฉยต่อการกระทำของเขาเช่นนั้น แต่ทว่าเธอขอคำมั่นสัญญากับเขาว่า “สัญญาว่าคุณจะไม่มีเซ็กส์กับฉัน ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ในขณะเดียวกันคุณจะเอาใครมานอนที่บ้านก็เรื่องของคุณ แต่อย่าให้ผู้หญิงพวกนั้นเข้ามายุ่งกับฉัน” คำขอของเธอทำให้เขารู้สึกลำบากใจไม่น้อย ที่ต้องมาเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอในทุกๆ วัน เขากลับไม่แตะต้องเธอตามที่เธอขอ แต่หลังจากที่เขาได้ไปเที่ยวกับเธอในคราวนั้น เธอกลับพร้อมใจพลีกายสมยอมเป็นของเขา ทำให้เธอรู้สึกชอบรสรักอันเร่าร้อนของเขาเป็นอย่างยิ่ง จนเธอไม่คิดปฏิเสธเขาอีกเลย
ดูเพิ่มเติมรถสปอร์ตหรูสีแดงสดจอดเข้ามายังบ้านหลังใหญ่หรูหราราวกับคฤหาสน์ มันแล่นเข้ามาในทางรถทอดยาวผ่านวงเวียนน้ำพุ ผ่าเขาวงกต จอดยังโดมใหญ่ขนาดใหญ่ที่สูงถึงสี่เมตร ทันใดนั้นบอดี้การ์ดที่สวมใส่ชุดสูทสีดำก้าวเดินมาเปิดประตูฝั่งคน หญิงสาวใบหน้าสวยสวมใส่เสื้อยืดสีขาว และกางเกงยีนสีเทา อีกทั้งแว่นตาดำก้าวเดินลงจากรถ เธอจึงส่งถอดแว่นส่งให้บอดี้การ์ด บอดี้การ์ดจึงรับแว่นของเธอไว้ หญิงสาว ก้าวเดินเข้ามาในบ้านหลังในบ้าน เธอมองไปที่แม่บ้านที่ก้าวเดินเข้ามาหาเธอ
“คุณคือ โรซารี่ ลอมบาร์ดี ว่าที่ภรรยาของนายท่านใช่ไหมคะ” แม่บ้านเอ่ยถามเธอเช่นนี้ “ใช่ค่ะ เรียกฉันว่าโรสก็ได้ค่ะ” หญิงสาวนามว่าโรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และมองขึ้นไปบนบ้าน เธอได้ยินเสียงกระเส่าดังออกมาจากด้านบน เธอพอจะเดาได้ว่าด้านบนนั้นเกิดอะไรขึ้น เธอจึงมองมาทางแม่บ้าน ที่มีสีหน้าซีดเผือดแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก โรซารี่จึงก้าวเดินจะขึ้นบันได “คุณโรสคะ” แม่บ้านเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและตื่นตระหนก “ไหนๆ ก็จะแต่งงานกันพรุ่งนี้แล้ว ฉันอยากจะเห็นหน้าว่าที่สามีของฉันสักหน่อยว่าเขาหน้าตาเป็นเช่นไร” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และก้าวเดินขึ้นบันไดอย่างสง่างาม “นายท่าน” แม่บ้านเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหนักใจ “วันนี้สามใช่ไหม” ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหนักใจ “สี่ต่างหาก” ชายหนุ่มในชุดสูทอีกคนเอ่ยบอกด้วยเช่นกัน ชายหนุ่มผิวขาวสะอาดราวกับน้ำนม ใบหน้าหล่อเหลา มีหนวดเคลาขึ้นอยู่ข้างโหนกแก้ม ใต้คางได้รูปและเหนือริมฝีปาก หุ่นเฟอร์เฟคอุดมไปด้วยซิกแพคบนหน้าท้องหนา ในขณะเดียวกันข้างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของเขามีหญิงสาวเรือนร่างเปลือยเปล่าในชุดวันเกิดสองคนซ้ายขวา และหญิงสาวอีกคนที่นอนอยู่บนตัวเขา ส่วนข้างเตียงมีหญิงสาวสองคนนอนเปลือยผ้าอยู่เช่นเดียวกัน พวกเธอหลับไม่ได้สติจากสงครามบนเตียงอย่างหนักหน่วงจากเมื่อคืนที่ผ่านมา หญิงสาวใบหน้าสวยเปิดประตูบานใหญ่เข้ามา สิ่งแรกที่เธอสัมผัสได้คือกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งฟุ้งกระจายรอบห้อง จู่ๆ เธอกลับแตะอะไรสักอย่าง เธอจึงมองที่ปลายเท้า และเอาสิ่งที่เธอแตะขึ้นมาคือ บราเซียสีแดงสด ทอดสายตามองบนพื้นมีทั้งเสื้อผ้าและชุดชั้นในเกลื่อนกลาด อีกทั้งมีถุงยางกระจัดกระจายอยู่หลายชิ้น เธอจึงมองขึ้นไปบนเตียงแค่แวบเดียว เพราะเธอเห็นชายหนุ่มและหญิงสาวหลายคนนอนเปลือยเปล่าอยู่เช่นนี้ เธอจึงหันหลังเดินไปที่ประตู “หวัดดีว่าที่เจ้าสาว” เสียงจากชายหนุ่มทำให้เธอหยุดฝีเท้าโดยทันที ชายหนุ่มจึงเอ่ยบอกอีกครั้ง “คุณมาทำอะไรแต่เช้า” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ฉันมาดูหน้าว่าที่สามีว่าเขาหน้าตาเป็นเช่นไร เมื่อฉันเห็นแล้ว ฉันก็จะออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันไม่อยากขัดความสุขของคุณ” หญิงสาวเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่อยู่บนตัวของเขากำลังใช้มือลูบไล้อกแกร่งของเขาอยู่ เขาจึงบอกกับเธอโดยทันที “ออกไปก่อน และเรียกเพื่อนๆ ของคุณออกไปด้วย” นฤดลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย หญิงสาวที่นอนอยู่ตัวของเขาเผยยิ้ม “ไม่ให้ฉันเอาอีกสักรอบเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “ไม่ ออกไปชะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดันทรงอำนาจ ทำให้หญิงสาวหวาดกลัวขึ้นมา เธอไม่ได้ยินแค่คนเดียว ผู้หญิงที่นอนเรือนร่างเปลือยเปล่าต่างลืมตาและลุกขึ้นยืนและเก็บเสื้อผ้าทันที ส่วนโรซารี่เองก็ก้าวเดินมาที่ประตู ชายหนุ่มจึงเอ่ยบอกอีกครั้ง “โรส” นฤดลเอ่ยเรียกชื่อเล่นเธอเช่นนี้ ทำเธอสงสัยว่าเขารู้ชื่อเล่นเธอได้อย่างไร ทั้งที่เธอกับเขาเจอกันเป็นครั้งแรก ทำให้เธอทันกลับมามองเขาโดยทันที ขณะที่เขาถอดถุงยางออกจากความเป็นชายโยนทิ้งถังขยะ โรซารี่หันหลังให้เขาอีกครั้ง “คุณรู้ชื่อเล่นฉันได้อย่างไง” โรซารี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย มองหญิงสาวเรือนร่างเปลือยเปล่าที่นอนบนเตียงของเขาเมื่อครู่ ตอนนี้เธอสวมใส่ชุดเดรสไม่เข้าที ผมเผ้ารุงรังกระเซอะกระเซิง ก้าวเดินออกประตูห้องออกไปทีละคนจนหมด “ทำไมผมจะไม่รู้จักชื่อของคุณ โรซารี่ ลอมบาร์ดี อย่าลืมสิว่าคุณต้องมาเป็นเมียของผมในวันพรุ่งนี้” นฤดลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่เธอกลับได้ยินชัดเจนเหมือนกับว่าเขาอยู่ข้างๆ ริมหู อีกทั้งยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์อย่างเด่นชัด และลมหายใจร้อนๆ ข้างต้นคอระหง ทำให้เธอรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาโดยทันทีหลังจากโรซารี่ออกจากโรงพยาบาลได้ปีกว่าเธอก็ท้อง และได้ลูกชายชื่อไตรภพ ดาราแม่ของนฤดลเอ่ยบอกว่าใบหน้าของเขาละม้ายคลายนฤดลเมื่อตอนเด็ก อีกทั้งเขายังเป็นที่รักของยาและย่า นฤดลรักเขาและทะนุถนอมอย่างดี อีกทั้งไตรภพติดนฤดลมากกว่าโรซารี่ผู้เป็นแม่เสียอีก และหลังจากนั้นอีกสองปีเธอก็ให้กำเนิดลูกสาวชื่อไพลิน หน้าตาน่ารักคล้ายกลับนฤดลอย่างยิ่ง ทั้งดวงตาและจมูก ยกเว้นปากและผิวขาวอมชมพูของเธอที่คลายโรซารี่ พวกเขาเป็นที่รักของพ่อกับแม่อย่างมาก เมื่อลูกๆ ของเธออายุได้แปดขวบ นฤดลจึงเปิดบัญชีให้พวกเขาคนละร้อยล้าน ทำให้โรซารี่รู้สึกแปลกใจว่าจะให้พวกเขาทำไม ในเมื่อพวกเขายังเด็กเช่นนี้ นฤดลจึงบอกว่ามันเป็นเงินออมให้พวกเขาไว้ใช้ในอนาคต เธอจึงถามกลับไปว่า คุณจะไม่ให้พวกเขาทำมาหากินสร้างเนื้อสร้างตัวบ้างเหรอ พอเธอพูดถึงเรื่องนี้ เขาก็นำเธอขึ้นเตียงทุกทีไป จนเธอไม่คิดจะพูดเรื่องนี้อีกเลย มีอยู่วันหนึ่ง ไตรภพสอบได้ที่หนึ่งของห้อง และไพลินสอบได้ที่หนึ่งของห้องเช่นกัน นฤดลจึงเอ่ยปากถามลูกว่าพวกเขาอยากได้อะไร ไตรภพบอกอยากได้เครื่องบินบังคับ วันต่อมาเขาจึงซื้อเครื่องบินบังคับให้ลูกลำละหมื่นกว่าบาท สองลำเธอจึงบ
หลังจากแยกกับพุดตาน เธอจึงเดินมาที่รถหรูของสามีของเธอ ส่วนพุดตานจะไปทำผมต่อเพราะเธอมีดินเนอร์กับแฟนของเธอ คืออาทิตย์นั้นเองโรซารี่ก้าวเดินมาที่รถเก๋ง เธอรู้สึกว่ามีคนเดินตามจากด้านหลังแต่เธอคิดว่าคงไม่ใช่บอดี้การ์ดของเธอแน่ เธอจึงหันไปดูอีกครั้ง ปรากฏว่าไม่มีใครเดินตามเธอมา นพพลจึงมองตามเธอด้วยความสงสัย “นายหญิงมีอะไรหรือเปล่าครับ” นพพลเอ่ยถามและมองไปทางทิศที่โรซารี่จ้องมองอีกครั้ง“ไม่มีอะไร เราไปบ้านแม่ของโรสเลยค่ะ” โรซารี่เอ่ยบอกนพพล บอดี้การ์ดอีกคนจึงเปิดประตูรถให้เธอ“ครับนายหญิง” นพพลเอ่ยบอกจบบอดี้การ์ดที่ยืนข้างประตูรถกลับเห็นบางสิ่งพุ่งมาแต่ไกล เขาจึงใช้ตัวบังโรซารี่เอาไว้ทันที ทันใดนั้นเขาก็ล้มลงที่พื้นทันที ทำให้โรซารี่ตกใจอย่างยิ่งจนหน้าซีดเผือด เพราะบอดี้การ์ดคนนั้น โดนยิงที่หน้าท้อง บอดี้การ์ดอีกสองคนเข้ามากันโรซารี่และยิงโต้ตอบทันที“นายหญิง ผมจะพาไปหาที่หลบ” นพพลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดอย่างยิ่ง แล้วจับมือเรียวของโรซารี่วิ่งหนีจากลูกกระสุนที่ยิงเข้ามา เธอเห็นชายฉกรรจ์หลายคนที่ยิงสู้กับบอดี้การ์ดของเธอ ผู้คนในบริเวณนั้นต่างวิ่งหนีกันชุลมุนด้วยความหวาดกลัวทันใดน
เช้าที่สดใสในยามเช้าในวันสุดสัปดาห์แห่งการทำงาน โรซารี่ก้าวเดินมาน้าบ้าใส่ชุดเดรสเรียบหรูสีขาว เดินมาพร้อมกับนฤดลสามีของเธอ เธอจึงหันหน้ามาเผชิญกับเขา แล้วจัดเนคไทสีเทาเข้มให้เข้าที่ และจัดปกเสื้อสูทสีเทาอ่อน“ผมดูดีไหม” นฤดลเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ดูดีมากเลยค่ะ” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเช่นกัน แล้วริมฝีปากหนาจูบที่หน้าผากของเธอแผ่วเบาทันที“ดล” โรซารี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเขินอาย“ผมไปก่อนนะ เย็นนี้เจอกัน” นฤดลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเขาจึงก้าวขึ้นรถสปอร์ตหรูสีดำสนิทโดยมีนพพลเป็นคนเปิดให้ แล้วนพพลก็เดินไปรถเก๋งสีดำข้างคนขับ รถของนฤดลค่อยๆ ขับออกไป ตามด้วยรถเก๋งสีดำที่ขับตามออกไปด้วยเช่นกัน โรซารี่เห็นเป็นเช่นนี้จนชินตา เธอค่อยๆ ก้าวลงจากบันไดหินอ่อนมายังรถเก๋งหรูหราสีดำเช่นกัน โดยมีวายุเป็นคนเปิดประตูหลังให้เธอ เธอก้าวขึ้นรถทันที วายุมานั่งข้างคนขับ“วายุ” โรซารี่เอ่ยขึ้นมา“ครับนายหญิง” วายุตอบรับเธอ และหันหน้ามาหา“โรสอยากไปห้างก่อน โรสจะซื้อของให้แม่หน่อย” โรซารี่เอ่ยบอกเช่นนี้“ครับคุณนาย” นพพลเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วหันไปมองคนขับรถ แล้วคนขับรถจึงพยักหน้าทันที ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังข
“จะมองอีกนานไหม” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและวาบหวาม“รอผมสักครู่” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วก้าวเดินไปที่ตู้ข้างเตียงหยิบขวดสีขาวขนาดกลางที่มีน้ำสีใสออกมาจากตู้ พร้อมกับพลาสติกใสสีขาวที่พับเอาไว้ มาวางไว้บนเตียง และเอาขวดใสวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง เขาจึงหยิบหมอนโยนลงบนข้างเตียงทั้งหมด เขาจึงคลี่พลาสติกใสสีขาวออกทันที ทำให้มันคลุมเตียงทั้งแปดฟุต แต่เธอกลับไม่ถามสิ่งใดกับเขา เขาจึงหันกลับมามองเธอที่นั่งที่โซฟา ขณะที่นั่งไขว่ห้างมองเขาอย่างสนใจ“เดินไปนอนที่เตียงที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ เธอจึงก้าวเดินช้าๆ ราวกับนางกวาง เหมือนกับอวดเรือนร่างให้เขาเห็นได้ชัด อีกทั้งเธอยังได้ยินเสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ๆ ขณะที่เธอคลานขึ้นมาบนเตียง และนั่งกลางเรียวขาออกเป็นรูปตัวเอ็มชิดหัวเตียง เขาจึงลุกขึ้นจากเตียงเดินมายังที่หัวเตียง กุญแจมือใส่มือเรียวข้างหนึ่ง แล้วโยงกับเสาเตียงที และมานั่งชันเข่าต่อหน้าเธอ ทำให้เธอใช้ลิ้นโลมเลียความเป็นชายแผ่วเบา ขณะที่เขากำลังใส่กุญแจมือกับเสา และมือของเธอ“อย่าซนสิที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและวาบหวามยิ่งนัก มือหนาหยิบขวดสีขาวและเปิดฝาออก ทำให้เธอได้





