Mag-log in“อะไรคะเนี่ย”นีรนาราหัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่กับท่าทางเขินอายที่ไม่ได้เห็นมานานนั่น ไม่ต่างอะไรกับคนรอบข้างที่กลั้นขำไว้ไม่ไหว เหลือเพียงวิภาดาที่ยิ้มอ่อนใจส่ายหัวกับความติดตลกของลูกชาย ไม่รู้คนที่เคยเห็นแต่ตอนทำงานจะเชื่อมั้ยว่าพ่อนักธุรกิจสุดหล่อจะเป็นคนแบบนี้“โอ้ย แม่ปวดหัวมาก ลูกชายหล่อแต่แปล
“พี่กรคงเรียนหนักแล้วก็ทำงานยุ่งมากมาตลอดเลยใช่มั้ยคะ”“ก็ใช่ครับแต่พี่ก็ชอบมันนะ หมายถึงครอบครัวพี่ไม่ได้บังคับเลยแต่พี่สนใจมันเองมากกว่า อาจเพราะเห็นคุณพ่อคุณแม่ทำงานยุ่งทุกวันเลยอยากช่วยเค้าได้เร็วๆด้วยครับ”วิกรอธิบายเพิ่ม เพราะคนอื่นๆที่ไม่รู้จักเค้ามักจะเข้าใจผิดกันตลอดว่าที่บ้านจะต้องเข้มงวดแ
“ไม่ไปยุโรปกันแน่นะคะลูก”วิภาดาถามย้ำอีกครั้งแม้ลูกจะยืนยันว่าจะเปลี่ยนที่เที่ยวก็ตาม วันครบรอบแต่งงานที่เคยวางแผนกันไว้ว่าจะไปแถวๆยุโรปกลายเป็นต้องเปลี่ยนแผนใหม่เพราะว่านีรนาราท้องขึ้นมาซะก่อน “ไม่ไปครับ ผมกลัวนีนจะลำบากถ้าเดินทางไกลมากเราเลยตกลงจะไปแค่ที่ภูเก็ตครับ”“นั่นสิเนอะกำลังท้องอยู่ด้วย
“รวมผมด้วยเหรอครับ”วิกรที่ได้ยินว่าตัวแสบรีบหันไปถามแม่อย่างไม่เชื่อว่าตัวเองจะถูกเหมารวมกับน้องๆด้วย“เราตอนเด็กก็ใช่ย่อยที่ไหนล่ะตากร ให้แม่แฉเลยดีมั้ยคะ”“อย่าเลยครับ วันนี้คุณแม่คงเหนื่อยรีบพักผ่อนนะครับ”วิกรยิ้มเอาใจก่อนจะรีบห้ามไม่ให้แม่แฉความดื้อต่อหน้าภรรยาสุดที่รัก วิภาดามองค้อนก่อนจะยอมไ
“การละครมากค่ะลูกชาย แม่หมั่นไส้นะคะแบบนี้”วิภาดาเบ้ปากใส่ลูกชายที่ทำท่าทางตื่นเต้นเกินเหตุ เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งวิกรและนีรนาราอย่างกลั้นไม่อยู่“ฮ่าๆ อะไรกันครับหยอกนิดหน่อยก็ไม่ได้นะครับเดี๋ยวนี้”“แน่สิคะ แม่มีหนูนีนเป็นลูกคนโปรดแล้วคนอื่นไม่สนแล้วค่ะ”“โห คุณแม่ครับนี่ลูกชายไงครับอย่าใจร้าย”
“ไม่ไปโรงพยาบาลแน่นะครับ”วิกรถามด้วยความเป็นห่วงเพราะหลายวันมานี้นีรนารามีอาการป่วยบ่อยๆจนวันนี้ถึงกับลุกไปทำงานไม่ไหว แต่เจ้าตัวก็ยังยืนยันว่าจะไม่ไปโรงพยาบาลอยู่ดี“ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่เวียนหัวนิดหน่อยนอนพักไม่นานก็หาย”“ตามใจครับ แต่ว่าถ้าไม่โอเครีบโทรหาพี่เลยนะครับรู้มั้ย”“รู้แล้วค่า พี่กรไม่ต้อ
ปาริฉัตรรับคำอย่างว่าง่ายก่อนจะเอนตัวลงนอนพักต่อเพราะยังไม่หายปวดดี นีรนาราเดินออกมานอกระเบียงห้องแล้วกดสายหาวิกรที่บอกว่าออกไปดื่มกับเพื่อนๆ รอไม่กี่วินาทีอีกคนก็รับสายเธอทันที“ครับนีน”“คือนีนจะโทรมาบอกว่านีนออกมาหาน้องนะคะ พอดีน้องไม่สบายค่ะ”“อ้อ โอเคครับ แล้วน้องเป็นอะไรมากรึเปล่าให้พี่พาไปหาห
“กูเห็นด้วย มึงกำลังทำให้ตัวเองลำบากทีหลังไอ้กร อะไรที่ควรทำให้ชัดเจนก็ไปทำซะ อย่าปล่อยไปนานๆทั้งที่ไม่ได้คุยกันแบบนี้ กูไม่ได้อยากเห็นมึงเสียใจแบบนั้นอีกนะ”อัคคีบอกด้วยสีหน้าจริงจังมากกว่าเดิมเพราะรู้ว่าคนอย่างวิกรมักจะอ่อนหัดเสมอถ้าเป็นเรื่องความรัก อดีตที่ผ่านมาเป็นบทเรียนที่ไม่อยากให้เกิดกับเพื
อันนาไม่ปฏิเสธว่าแอบถามเปรมามาแล้ว แต่ความอยากรู้ความรู้สึกเพื่อนเลยอดไม่ได้ที่จะต้องฟังจากปากให้แน่ใจ ทนเห็นเพื่อนเจ็บปวดกับรักข้างเดียวมานานพอมีคนมาทำให้เพื่อนหลุดพ้นได้ก็ยิ่งดีใจ“ต้องถามอีกเหรออันนา แกเห็นอาการมันก็รู้แล้วมั้ยเพื่อนแกดูง่ายจะตาย ทรงนี้คือรู้สึกไปแล้วห้าสิบเปอร์เซ็นต์ชัวร์”“จริง
“นี่เหรอคะที่ที่พี่กรอยากจะมา”นีรนาราถามพลางเบิกตามองไปรอบๆอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าคนแบบวิกรจะชอบอะไรแบบนี้ด้วย สามเดือนแล้วที่ลุยงานกันมาจนล้าแทบไม่ได้พักในที่สุดก็หาเวลาว่างได้สักที แต่เพราะไม่อยากออกต่างจังหวัดเลยตกลงกันว่าจะหาที่เที่ยวแค่ในกรุงเทพก็พอ“ครับ แปลกเหรอ”“ไม่แปลกค่ะ แต่เกินคาดมากกว่า







