LOGINใครจะคิดว่าคนที่สาวๆรุมล้อมไม่ขาดอย่างหมอสายฟ้าคนหล่อ จะพลาดไปมีความสัมพันธ์กับสาวบริสุทธ์เพราะความเมาได้ แถมยังไม่รู้ด้วยว่าเธอคือใครเพราะที่จำได้ก็แค่กลิ่นและเสียงเท่านั้น... "ไอ้ภาส! แต่กูตื่นมาในห้องพักที่กูตรวจคนไข้.." "ห้ะ!?" "ภาส...เมื่อคืน...กูนอนกับใครวะ" "ชิบหายแล้วฟ้า..." "อือ...ชิบหายแล้วภาส"
View More“อะไรคะเนี่ย”นีรนาราหัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่กับท่าทางเขินอายที่ไม่ได้เห็นมานานนั่น ไม่ต่างอะไรกับคนรอบข้างที่กลั้นขำไว้ไม่ไหว เหลือเพียงวิภาดาที่ยิ้มอ่อนใจส่ายหัวกับความติดตลกของลูกชาย ไม่รู้คนที่เคยเห็นแต่ตอนทำงานจะเชื่อมั้ยว่าพ่อนักธุรกิจสุดหล่อจะเป็นคนแบบนี้“โอ้ย แม่ปวดหัวมาก ลูกชายหล่อแต่แปล
“พี่กรคงเรียนหนักแล้วก็ทำงานยุ่งมากมาตลอดเลยใช่มั้ยคะ”“ก็ใช่ครับแต่พี่ก็ชอบมันนะ หมายถึงครอบครัวพี่ไม่ได้บังคับเลยแต่พี่สนใจมันเองมากกว่า อาจเพราะเห็นคุณพ่อคุณแม่ทำงานยุ่งทุกวันเลยอยากช่วยเค้าได้เร็วๆด้วยครับ”วิกรอธิบายเพิ่ม เพราะคนอื่นๆที่ไม่รู้จักเค้ามักจะเข้าใจผิดกันตลอดว่าที่บ้านจะต้องเข้มงวดแ
“ไม่ไปยุโรปกันแน่นะคะลูก”วิภาดาถามย้ำอีกครั้งแม้ลูกจะยืนยันว่าจะเปลี่ยนที่เที่ยวก็ตาม วันครบรอบแต่งงานที่เคยวางแผนกันไว้ว่าจะไปแถวๆยุโรปกลายเป็นต้องเปลี่ยนแผนใหม่เพราะว่านีรนาราท้องขึ้นมาซะก่อน “ไม่ไปครับ ผมกลัวนีนจะลำบากถ้าเดินทางไกลมากเราเลยตกลงจะไปแค่ที่ภูเก็ตครับ”“นั่นสิเนอะกำลังท้องอยู่ด้วย
“รวมผมด้วยเหรอครับ”วิกรที่ได้ยินว่าตัวแสบรีบหันไปถามแม่อย่างไม่เชื่อว่าตัวเองจะถูกเหมารวมกับน้องๆด้วย“เราตอนเด็กก็ใช่ย่อยที่ไหนล่ะตากร ให้แม่แฉเลยดีมั้ยคะ”“อย่าเลยครับ วันนี้คุณแม่คงเหนื่อยรีบพักผ่อนนะครับ”วิกรยิ้มเอาใจก่อนจะรีบห้ามไม่ให้แม่แฉความดื้อต่อหน้าภรรยาสุดที่รัก วิภาดามองค้อนก่อนจะยอมไ
“เสียใจด้วยนะมึง มีอะไรให้ช่วยก็บอกกูได้เลยนะ”อัคคีตบไหล่เพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยความสงสารและเห็นใจ รู้ดีว่าการสูญเสียคนที่รักนั้นมันเจ็บปวดขนาดไหนเพราะตัวเองก็เคยเผชิญมาก่อนเหมือนกัน การจากลาแบบที่ไม่มีวันได้พบกันอีกคงทรมานที่สุดแล้วสำหรับคนที่ยังต้องอยู่และเฝ้าคิดถึงคนที่จากไป“อือ ขอบใจที่มานะ”“กู
วิกรที่ได้ยินใจหล่นวูบแต่ก็พยายามบอกให้แม่ตัวเองตั้งสติเพราะกลัวจะเป็นลมไปซะก่อน สองเท้าหมุนกลับทางประตูทันทีทั้งที่ยังไม่ได้เก็บของด้วยซ้ำ“ใจเย็นๆนะครับ คุณพ่อเป็นอะไรครับ”“พ่อเค้า ฮึก อยู่ดีๆก็ล้มลงไป แม่ แม่ไม่รู้จะทำยังไงเลยกร ฮือ”“คุณแม่ทำใจดีๆไว้นะครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย”วิกรกดตัดสายและ
“คุณนีนครับ ขอกาแฟแก้วนึงครับ”“ได้ค่ะบอส”นีรนาราตอบรับก่อนจะวางสายแล้วลุกเดินไปทำหน้าที่ด้วยความคล่องแคล่ว งานที่สุมหนักในช่วงนี้ทำเอาลืมทุกเรื่องที่ติดค้างในหัวไปจนสิ้น ได้แต่ลุยงานและใช้เวลาด้วยกันบ้างตามแต่เวลาจะอำนวย ไม่มีใครพูดเรื่องที่จะคุยกันขึ้นมาอีกเลยหลังจากคืนนั้นเพราะเป็นห่วงน้องที่ยั
ปาริฉัตรรับคำอย่างว่าง่ายก่อนจะเอนตัวลงนอนพักต่อเพราะยังไม่หายปวดดี นีรนาราเดินออกมานอกระเบียงห้องแล้วกดสายหาวิกรที่บอกว่าออกไปดื่มกับเพื่อนๆ รอไม่กี่วินาทีอีกคนก็รับสายเธอทันที“ครับนีน”“คือนีนจะโทรมาบอกว่านีนออกมาหาน้องนะคะ พอดีน้องไม่สบายค่ะ”“อ้อ โอเคครับ แล้วน้องเป็นอะไรมากรึเปล่าให้พี่พาไปหาห





