ตอนที่ 3 ฉันต้องการพี่

ขณะที่ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่นั้น เพื่อนเจ้าของคลับก็เดินทอดน่องเซ็ง ๆ ออกจากคลับ ปลายหางตาเหลือบมองชายหญิงตรงหน้าแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินเลยไปไม่อยากเข้าไปยุ่ง

“ช่วยด้วย...”

เสียงแผ่วเบาสามารถหยุดเหมันต์ได้ในคำเดียว ไม่ใช่ว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษชอบช่วยเหลือเด็กและสตรี แต่เป็นเพราะน้ำเสียงนั้นช่างคุ้นหู ราวกับเคยได้ยินเมื่อไม่นานมานี้

เหมันต์ฟรอสต์หันกลับมามองพวกเขา สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ด้วยความที่อีกฝ่ายถูกกอดไว้แน่นจนไม่เห็นหน้าเขาเลยไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่

ปลายเท้าแกร่งเบนเปลี่ยนทิศทางช้า ๆ ชายหนุ่มค่อย ๆ เคลื่อนกายเข้าใกล้พวกเขา จนชายคนนั้นเริ่มเกิดความประหม่ารู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง

“แฟนผมเธอเมามากครับพี่ ขอตัวก่อนนะครับ”

พรึบ ! เหมไม่ปล่อยให้พวกเขาได้จากไป ฝ่ามือใหญ่กระชากเรียวแขนเล็กเต็มแรงจนเธอหลุดออกจากพันธนาการของอีกฝ่าย

“ฮารุ !”

ตาดวงเฉี่ยวเลิกขึ้นแทบถลนออกจากเบ้าเมื่อเห็นว่าร่างที่ใกล้ไร้สติเต็มทนเป็นน้องสาวเพื่อนสนิท แถมสภาพของเธอยังแทบดูไม่

จนเขารู้สึกโมโหแทนเพื่อน...

“กูยังไม่ได้ มึงเป็นใครคิดจะทำเหี้ย ๆ กับเธอ !”

ผัวะ ! ฝ่าเท้าหนักยกขึ้นถีบเข้ากลางใบหน้าชายคนนั้นเต็มแรงจนล้มลงในครั้งเดียว แรงส่งจากเท้ารุนแรงเป็นผลให้เลือดกำเดาแตกไหลอาบจมูกและปาก

รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากดวงตาสีน้ำตาลอ่อน กลิ่นอาฆาตปานจะเอาชีวิตอีกฝ่ายให้ได้อบอวลไปทั่วพื้นที่ลานจอดรถ คนกระทำผิดรีบตะเกียกตะกายถอยหนีอย่างรวดเร็วเมื่อสัมผัสได้ว่าความตายอยู่เบื้องหน้า

“แม่ง !”

“พะ... พี่”

เหมันต์โดนรั้งไว้ก่อนที่เขาจะวิ่งตามผู้ชายคนนั้นไป ท่าทางอ่อนปวกเปียกของหญิงสาวในอ้อมแขนทำให้เขาตระหนักได้ว่าอะไรสำคัญที่สุดในตอนนี้

“เดินไหวนะ”

ชายหนุ่มตั้งใจจะประคองคนตัวเล็กเดินเข้าในคลับอีกครั้ง ทว่าเจ้าหล่อนกลับยืนแน่นิ่งไม่ก้าวเท้าตามจนเขาแปลกใจ

“อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ อึก ! อย่าให้เฮียรู้” เธอพยายามเค้นเสียงเปล่งคำพูดออกมาทั้งที่ปากและลำคอเหือดแห้งเต็มทน

“ไม่ให้พี่เธอรู้แล้วจะทำยังไง !”

ฟรอสต์เริ่มหงุดหงิด อาการของเธอตอนนี้เข้าขั้นโคม่า แต่เจ้าหล่อนกลับดื้อดึงไม่ยอมให้เขาบอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่ชายเสียอย่างนั้น

“ยัยบ้าเอ๊ย เอาแต่ใจไม่รู้เวลาล่ำเวลา !”

พรึบ ! ร่างเล็กถูกอุ้มขึ้นในอ้อมแขนแกร่งอย่างไม่ถามความสมัครใจ ขายาวก้าวเร็วไปยังโซนจอดรถวีไอพีของคลับ ก่อนจะค่อย ๆ วางเธอนั่งลงเบาะข้างคนขับที่ไม่เคยมีหญิงใดได้นั่ง

พรึบ ! จังหวะที่เขาจะถอยออกจากพื้นที่แคบ คอเสื้อยืดก็ถูกเจ้าหล่อนกระชากไว้เต็มแรง จนปลายจมูกโด่งทั้งสองสัมผัสกันอย่างเลี่ยงไม่ได้

“อึก !”

กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาวปลุกปั่นความอยากกระหายในกายให้พลันพุ่ง เหมันต์ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สายตาคมเฉี่ยวพิจารณาใบหน้าสวยใกล้ ๆ อีกครั้งอย่างประณีต

“ซี้ด~ ยะ... อย่าทำบ้า ๆ นะฮารุ !”

ตอนที่เขาเคลิบเคลิ้มไปกับดวงหน้าเฉี่ยว ฝ่ามือเล็กก็ไล้ลูบไปกับกล้ามลอนท้องเรียงสวยอย่างถือวิสาสะ จนสติคนพี่แตกกระเจิงไม่อยู่กับเนื้อกับตัว อารมณ์ที่ตื่นไวดุจแสงพุ่งทยานพานให้เป้ากลางกายเต่งตึงขึ้นมาชั่วพริบตา

ชายหนุ่มคว้ามือเล็กไว้หลวม ๆ หยุดการกระทำของเธอก่อนที่จะเลยเถิด จนตัวเองควบคุมอารมณ์กระหายอยากภายในไม่ได้ หากเป็นเช่นนั้นเขาคงไม่กล้าจะไปสู้หน้าเพื่อนอย่างแน่นอน

“น้องเพื่อนไอ้เหม น้องเพื่อน !”

เขาจัดการคาดเข็มขัดนิรภัยให้สาวน้อย ก่อนจะถอยหลบออกมาด้วยความเร่งรีบ เสียงกัดฟันกรอดพลางพร่ำบ่นไปด้วยดังแผ่วเบาอย่างข่มใจ

เจ้าของรถขึ้นนั่งประจำตำแหน่ง เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มทันทีเมื่อกดปุ่มสตาร์ต แอร์ทำความเย็นช่วยบรรเทาไฟร้อนในกายลงได้บ้างแม้จะเพียงนิดก็ตาม

“หืม... ฮารุ !”

ยังไม่ทันที่อารมณ์กระหายหิวจะมอดดับ ฝ่ามือเล็กนุ่มนิ่มของคนข้างกายก็เอื้อมมาสัมผัสกับร่างกายเขาอีกครั้ง แถมยังคว้าหมับเข้ากลางเป้าจนเขาแข็งเกร็งไม่กล้าขยับ

“ฉันรู้ว่าพี่ไม่ใช่คนดี แต่ตอนนี้ฉันต้องการพี่”

ว่าพลางยืดลำตัวเข้าใกล้คนพี่ ปลายจมูกโด่งคลอเคลียลำคอหนาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ความร้อนรุ่มอยากกระหายจากยานรกรวมกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ส่งผลให้เธอไม่มีความกระดากอายเหลืออยู่เลย

“ซี้ดอึก !”

น้ำลายเหนียวฝืนกลืนลงคออย่างยากลำบาก ชายหนุ่มถดกายหนีจนแผ่นหลังชิดเบาะพลางผลักมือเธอออกเป้า แต่กระนั้นมือปลาหมึกเหนียวก็ไม่มีวี่แววจะปล่อยน้องชายตนให้เป็นอิสระ

“รู้ว่าพี่เป็นคนยังไงก็อย่ามายั่วฮารุ เธอจะจบไม่สวย !”

คำพูดนั้นคือฟางเส้นสุดท้ายของเขา น้ำเสียงเข้มขึงพอจะทำให้อีกฝ่ายชะงักได้ หญิงสาวช้อนตามองเขาเพียงครู่แล้วจึงค่อย ๆ ปล่อยมือออกจากสิ่งที่จับอยู่ด้วยท่าทางขัดใจ

แต่ทว่า...