Episode 4 แลกกับทะเบียนสมรส

    สวี่หานตง

         ผมกลับมาจากคฤหาสน์และมานั่งจมอยู่ความติดของตัวเองผมไม่อยากทำร้ายมิลินเธอไม่สมควรที่จะถูกดึงเข้ามา ผมรู้จักเธอมานานแล้วเพราะมิลินเป็นรุ่นพี่มหาลัยและผมแอบชอบเธอมาตั้งแต่ที่ผมอยู่ปีหนึ่ง

         “หวังเฟยซิ่น”

         ผมนั่งอ่านชื่อและเบอร์ติดต่อที่อยู่บนนามบัตรก่อนจะคิดอะไรออกมาได้ เมื่อคืนผมแอบมองมิลินตั้งแต่เห็นเธอเดินมานั่งที่โต๊ะผมเกลียดไอ้หมอนั่นที่กล้าหักอกมิลิน

         “ไอ้ตาถั่ว”

         มิลินทั้งสวยทั้งน่ารักไหนจะบ้านรวยอีกแต่ไอ้ดาราหนุ่มมันกล้าบอกว่ามิลินไม่ยอมนอนกับมัน มันเลยเลือกที่จะทิ้งเธอไปหาคนอื่นผมรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับมิลิน

         แต่ตระกูลผมดันเป็นคู่แข่งกับพี่ชายของเธอทำให้ผมไม่กล้าที่จะจีบมิลินเท่าไรเพราะกว่าที่ชายของผมจะใช้ประโยชน์จากเธอ ผมหนักใจไม่น้อยหากพี่ชายมิลินรู้เข้าผมมีแต่ตายกับตาย

         ตู้ด ตู้ด

         สวี่หลวนคุนรอสายไม่นานปลายสายก็กดรับสายพร้อมกับน้ำเสียงที่ดูจะหงุดหงิดไม่น้อย

         “ใครคะ ฮัลโหลถ้าไม่พูดจะวางสายแล้วนะ”

         “ผมเองผัวคืนเดียวของคุณ”

         “นี่นาย มีอะไรพูดมาเลยต้องการเท่าไร” นั่นแหละครับมิลินก็จะถามอย่างเดียวว่าผมต้องการเงินเท่าไรซึ่งผมไม่ต้องการเงินเลยสักนิด

         “พรุ่งนี้มาเจอผมที่ไนต์ครับของผมถ้าไม่มาผมจะแวะไปรับคุณที่คฤหาสน์ตระกูลหวังเลย”

         มิลินตัดสายผมไปคงจะแอบด่าผมในใจแล้วแต่ผมไม่สนใจหรอก ถ้าเธอไม่มาจริงๆ ผมจะบุกเข้าไปหาและแนะนำตัวกับพี่ชายของเธอให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

         “นายน้อยอยากได้อะไรครับ”

         “จางหยวนพรุ่งนี้นายเตรียมทะเบียนสมรสให้ฉันด้วย”

         “นายน้อยจะเอาไปให้ใครครับ” จางหยวนไม่เข้าใจว่าเจ้านายของเขาจะเอาไปทำอะไร

         “มึงอยากไปหางานใหม่มั้ย?” ผมถามออกไปไอ้หมอนี่มันชอบทำหน้าซื่อๆ เวลาผมสั่งงานถามว่ามันรู้เรื่องไม่ตอบเลยว่าไม่แต่ผมก็ไล่มันออกไม่ได้ขาดจางหยวนชีวิตผมเหมือนขาดอะไรไปสักอย่างไม่ใช่ว่าผมชอบมันนะ มันน่าแกล้งดี

         “ไม่ครับผมจะเตรียมให้เดี๋ยวนี้จะเอาอะไรอีกไปไหมครับ”

         “มึงส่งคนไปตามดูมิลินหน่อย” เผื่อมีใครมาวุ่นวายกับคนของเขา เขาแอบติดเครื่องติดตามกับเครื่องดักฟังไว้ที่รถของหญิงสาวหากเขารู้ว่าเธอพาใครขึ้นรถด้วยเขาจะได้ตามไปยิงถูกตัว

         “คืนเดียวนายน้อยติดเบ็ดแล้วเหรอ”

         “มึงออกไปเลยไอ้บื้อ”

         ผมโมโหทุกครั้งที่ต้องคุยกับจางหยวนเมื่อลูกน้องออกไปแล้วผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานั่งดูโซเชียลแต่สายตาก็ไปเจอกับข่าวของดาราดาวรุ่ง

         ซ่งเทียนเหิง ที่กำลังให้สัมภาษณ์ข่าวเรื่องที่ทั้งสองห่างกันชายหนุ่มพูดหน้าระรื่นทั้งที่ตัวเองนอกใจมิลินแท้ๆ ต่อไปก็อย่ามาวุ่นวายกับคนของเขาก็พอ

         วันนี้ก็มาถึงสวี่หลวนคุนนั่งรองมิลินที่ห้องวีไอพีที่มองเห็นไนต์คลับได้ 360 องศาเพราะด้านบนจะเป็นกระเกือบทั้งหมดเขานั่งดื่มเพื่อรอหญิงสาวอีกสองนาทีก็จะเที่ยงคือแล้วเขาขู่มิลินไว้ถ้าเที่ยงคืนไม่มาหาเขา เขาจะเป็นฝ่ายไปหาเธอเอง

         เวลาบอกเที่ยงคืนพอดีสวี่หลวนคุนเก็บมือถือวางลงที่โต๊ะพร้อมกับประตูห้องที่เปิดออกและร่างเพรียวระหงของมิลินที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ไม่ดีเท่าไร

         “มีอะไรพูดมาเลยฉันไม่มีเวลา”

         “เปิดดูสินั่นแหละสิ่งที่ผมต้องการ”

         มิลินเปิดดูเป็นทะเบียนสมรสเธอเองตกใจไม่น้อยพร้อมมีลายเซ็นของเขาที่ลงชื่อไว้เรียบร้อย ประสาทหรือไงหรือลืมกินยาเธอกับเขาไม่รู้จักกันสักหน่อย

         “นี่อะไร”

         “ทะเบียนสมรสไงครับคุณอ่านไม่ออกเหรอ”

         “นายฉันรู้อย่ามากวนประสาทได้ป่ะ ฉันไม่ต้องการ”

         “แน่ใจ?” ผมเลิกคิ้วมองคนต้องหน้าที่ทำเป็นปากเก่งและยังนั่งเชิดคอใส่ คนแบบนี้แหละที่ผมชอบดูท้าท้ายดียิ่งได้กวนอารมณ์หญิงสาวผมยิ่งพอใจ

         “ผมต้องเข้าไปแนะนำตัวกับพี่ชายของคุณแล้วอีกไม่กี่วันจะเป็นงานประมูลเหมืองแร่สงสัยผมต้อง...”

         “นายรู้จักพี่ชายฉันได้ยังไง?” หญิงสาวทำหน้าสงสัยดูเหมือนผู้ชายคนนี้จะรู้ด้วยว่าจะมีงานประมูลที่สำคัญไม่น้อยเพราะถือว่าเป็นการขยายอิทธิพล

         “ผมสวี่หลวนคุนไงครับ”

         “สวี่หลวนคุน?”

         มิลินพึมพำในใจเธอไม่เคยรู้จักผู้ชายคนนี้แต่เธอรู้จักกับคนหนึ่งนั่นคือสวี่หานตงคู่แข่งทางธุรกิจของพี่ชายรองหรือว่าเขาจะเป็นน้องชายของสวี่หานตง

         “คิดออกหรือยังครับ”

         “แล้วนายจะให้ฉันจดทะเบียนด้วยทำไมหรือว่าจะแอบมาขโมยข้อมูลอะไร”

         “เรื่องรักๆ ใคร่ๆ เขาไม่เอาธุรกิจมาเกี่ยวข้องหรอกผมให้คุณตัดสินใจว่าจะจดหรือจะให้ผมเดินเข้าไปแนะนำตัวกับพี่ชายของคุณ ผมให้เวลาคุณคิด”

         ผมชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วเพื่อเป็นสัญลักษณ์เรื่องที่ผมจะจดทะเบียนสมรสด้วยไม่เกี่ยวอะไรกับธุรกิจเลยสักนิดผมไม่เอาความรักลงมาเล่นหรอก

         “3 วัน”

         “3 วิ ผมจะนับหนึ่งถึง 3”

         “ไอ้บ้าฉันไม่จด ว้ายย” มิลินล้มมานั่งบนตักของเขาหญิงสาวพยายามจะลุกขึ้นแต่เขาไม่ยอม

         “ผมต้องเข้าไปแนะนำตัวกับพี่ชายคุณแล้วไม่พอนะผมมีรูปด้วย” ผมเอาเรื่องรูปขึ้นมาขู่เพราะยังไงมิลินก็ต้องยอมอยู่ดี

         “รูปอะไร”

         “ดูสิ ต่อให้ลบทิ้งผมก็มีสำรอง”

         มิลินหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาดูต้องตกใจเพราะเป็นรูปที่เธอหลับอยู่บนตัวเขา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเพิ่งทำอะไรกันมาเธอคิดน้อยไปจนถูกแบล็กเมล์

         “กรี๊ดดด ไอ้บ้าไอ้สารเลวตายซะเถอะ”

         “มิลินอย่า!”

         เพล้ง

         อย่าห้ามนะสิเพราะตอนนี้ศีรษะของเขาเหมือนมีน้ำเหลวๆ ไหลลงมาพร้อมกับความเจ็บจี้ดๆ จนต้องใช้มือขึ้นมาลูบและเลือดสีแดงติดมือเขาออกมา

         “มิลิน!”

         “นายน้อยให้ผมจัดการเลยไหมครับ”

         เฟิงจวนที่เห็นนายน้อยตัวแตกจึงจะเข้ามาล็อกตัวหญิงสาวแต่พอได้รับสายตาดุๆ เขาจึงหยุดรอคำสั่งของเจ้านาย

         “จับตัวผู้หญิงคนนี้ไว้!”

         “นายจะทำอะไร ไม่นะกรี้ดดด”

         มิลินกรีดร้องออกมาเพื่อตอนนี้ชายหนุ่มคว้านิ้วของเธอขึ้นมาและพิมพ์ลายนิ้วมือลงไปที่ทะเบียนสมรสหญิงสาวกรีดร้องและดิ้นเพราะถูกลูกน้องของเขาจับตัวไว้แน่น

         “ไอ้ชั่ว ไอ้สาระเลว”

         มิลินคว้าแจกันได้จึงปาไปที่ผนังห้องจนลูกน้องต่างพากันหลบตอนนี้ทั้งห้องเลอะเทอะไปด้วยเศษแก้วและเศษแจกันมิลินที่โมโหและโกรธจนจะเดินเข้ามาทำร้ายชายหนุ่ม

         “ไอ้สารเลว อือ~” เสียงด่ากลายเป็นเสียงครางเพราะตอนนี้เธอกำลังถูกเขาครอบครองริมฝีปากอยู่ ลูกน้องที่อยู่ในห้องจึงพากันหันหลังให้นายน้อย

         มิลินทั้งโกรธทั้งรู้สึกอับอายบวกกับวันนี้ใช้พลังไปมากโขจึงใช้แรงเฮือกสุดท้ายผลักสวี่หลวนคุนให้ออกห่าง

“มิลิน! มิลินครับ” ผมตกใจไม่น้อยที่เห็นหญิงสาวแน่นิ่งไปผมไม่รอช้าที่จะอุ้มหญิงสาวขึ้นรถเพื่อพากับเพ้นท์เฮาส์ของผม ตอนนี้ใบหน้าของเธอไม่มีเลือดฝากเลยเขาเป็นห่างไม่น้อยที่ทำให้หญิงสาวเป็นลมไป

“นายน้อยแต่แผลที่หัว...”

“ไปตามหมอมา!”

ตอนนี้ผมไม่ได้สนใจว่าเลือดจะไหลออกหมดตัวหรือไม่ผมเป็นห่วงคนที่อยู่บนที่นอนหรือผมจะเล่นแรงไป ถึงแม้จะรู้สึกปวดหัวขึ้นมาแต่ผมก็ไม่ยอมไปไหนเพื่อรอคุณหมอมาตรวจดูอาการของมิลิน