Mag-log in“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
จากนั้นทั้งคู่ก็อยู่เสวนากับหลวงพ่อสักพักก่อนกราบลาเดินทางกลับ และได้ไปเยี่ยมมารดาของสามีที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลอิทธินันท์ธาดากุล ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แสงแดดยังลอดผ่านม่านบังแดดสีขาวสะอาดตา ปรมัตถ์พูดคุยสอบถามอาการของมารดากับพยาบาลที่ดูแลนุนีติ์เดินเข้าไปนั่งคุกเข่าอยู่ใก
ร่างเปลือยเปล่าสองร่างตระกองกอดกันกลมด้วยไฟรักที่โหมกระพือตามแรงปรารถนา ปรมัตถ์พรมจูบไปทั้งร่างภรรยาสาว ฝากรอยคิสมาร์กแทบจะทุกซอกหลืบ กายสาวดิ้นพล่านเสียวซ่านรัญจวนใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อน ยิ่งฮอร์โมนคนท้องพลุ่งพล่านยิ่งเพิ่มกำหนัดให้กายแกร่งเร่งเร้าขับเคลื่อนอย่างลืมตน“เบา ๆ นะคะที่รัก”“ครับคนสวย
“สวยจังค่ะ ลมทะเลแรงมาก”“ฉันชอบทะเล ภูเขา และสายน้ำ ชอบทุกอย่างที่เป็นธรรมชาติมันน่าอัศจรรย์มาก เจ้านายล่ะคะ ชอบอะไร”“ไม่รู้สิ”ทั้งคู่หยุดยืนตรงขอบเขตของลานประภาคาร มองไปทิศเบื้องหน้าท้องทะเลสีฟ้าครามไกลสุดลูกหูลูกตา“เจ้านายต้องใช้ใจสัมผัสค่ะ ถึงจะรับรู้ว่ามันมีความงดงามซ่อนอยู่ในสิ่งนั้นเสมอ เห
“ช่างปะไร มันเรื่องของฉัน” เขาตอบยียวน“เธอไม่ควรไปยุ่งกับคนอย่างมัน นิสัยไม่ดี”“ไม่ดีตรงไหน บอกได้ไหมคะ จะได้วางตัวถูก คุณเมศเขาก็นิสัยดีกว่าใครบางคนที่คอยแต่จะกลั่นแกล้งกัน” น่าแปลกเธอกล้าที่จะต่อล้อต่อเถียงกับเขามากขึ้น“บอกว่าอย่ายุ่งก็ไม่ต้องยุ่งเข้าใจไหม” เสียงเข้มเอ่ยย้ำ“งั้นบอกได้ไหมคะว่า
เช้าวันนี้นุนีติ์เดินทางไปภูเก็ตกับเจ้านายหนุ่ม ระหว่างที่ชายหนุ่มพักผ่อนในห้อง เธอจึงถือโอกาสออกมาเดินเล่นใกล้ ๆ โรงแรม กลับกลายเป็นว่าเจอจิรเมศเข้าโดยบังเอิญ ชายหนุ่มมาเรื่องงาน“โลกช่างกลมจังนะครับคุณนุนีติ์ สวัสดีครับ”“อ้าวคุณเมศ สวัสดีค่ะ มาทำอะไรที่ภูเก็ตคะ” เสียงหวานเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือไห
“ตอนเจอเธอครั้งแรกยังไม่ได้คิดอะไร พอได้ยินภูดิทพูดถึงคุณนุนีติ์ว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ต่อมเอ๊ะ...ทำงานทันที” ธีธัชยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาจิบ ทั้งคู่ต่างมองหน้าคนที่ตกเป็นจำเลยอย่างรอคอยคำตอบ ปรมัตถ์มองหน้าเพื่อนรักยกแก้วเหล้าขึ้นจรดริมฝีปากยกพรวดเดียวจนหมด“งานวันเกิดฉันปีที่แล้ว พวกนายจำผู้หญิงที่ท







