ซีรีส์ ดิบเถื่อนขยี้รัก

พูดไปนั้น ถ้าไม่ถูกตาถูกใจคงไม่จ่ายเงินซื้อเธอมาหรอก แถมซื้อมาพยศอีก ให้ตายเถอะ ผู้ชายอย่างครูซมีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าใส่ แต่แม่สาวคนนี้กลับจะดิ้นหนี ที่ต้องจับมัดไว้แบบนี้เพราะกลัวว่าเจ้าหล่อนจะหนีไปเหมือนเมื่อเช้าอีก เขาได้เธอมาจากซ่องแห่งหนึ่งในอังกฤษตอนไปหาเพื่อนรักที่นั่น จึงได้ซื้อตัวหญิงสาวกลับมาสเปนด้วย แต่ไม่คิดว่าซื้อมาแล้วแม่คนเก่งจะมาพยศได้แสบ อวดดีมาทำกิริยาต่ำๆ ใส่ใบหน้าอันทรงเสน่ห์ของตน เจ้าหล่อนคิดแล้วก็น้อยใจในโชคชะตา น้ำอิง คงเดช หรืออิง วัย 22 ปี ตั้งแต่เล็กจนโตก็ไม่เคยรู้จักพ่อแม่ โตมากับน้าสาวบ้าการพนัน น้าสาวส่งเธอไปขายให้เสี่ยใหญ่ แต่แล้วก็หนีออกมาได้ แล้วมาถูกเพื่อนในสลัมที่อาศัยอยู่หลอกไปขายที่อังกฤษ เพื่อนบอกว่าจะพาไปทำงาน งานที่นั่นงานสบายเงินเยอะ พอไปถึงถึงได้รู้ว่ามันคือนรก คราแรกคิดว่าโชคดีที่ได้เจอผู้ชายตรงหน้า คิดว่าเขาจะใจดีเหมือนใบหน้าอันหล่อเหลาราวเทพบุตร แต่เปล่าเลย มันตรงกันข้าม เขามันซาตานชัดๆ รู้แบบนี้ไม่น่าหนีจากเสี่ย หนีเสือปะจระเข้ชัดๆ ‘สวรรค์ช่างใจร้าย เกิดมามีแต่ความลำบากไม่พอ ยังมาเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้อีก ถ้าจะอ

“อือ! นะ...นายมันไม่ใช่คน..นายเลวมาก...อ่ะ!” เสียงหอบแผ่วพยายามเปล่งออกมา แต่มันก็ยากเหลือเกินเมื่อเขากำลังกัดยอดปทุมถันของเธอราวกับมันเป็นของเล่น “อ่ะ! อือ! มันตื่นสู้ดีนะอิง อ่า! เรียกฉันครูซสิ อ่า!” “ฉันยอมรับว่าตอนนี้ฉันสู้ความชำนาญของแกไม่ได้ อะ! โอว์!” ต้องร้องครางออกมามือเขาดูดบี้ยอดทรวงของเธอแรงกว่าทุกครั้ง “พูดเพราะๆ กับฉันหน่อยอิง เรียกพี่ครูซสิ” ไม่ได้สั่ง แต่หล่อนต้องเรียกเขาแบบนั้น ไม่งั้นเขาจะทำมันอีก และแรงกว่าเดิมด้วย น้ำอิงก้มมองสายตาคมเด็ดเดียวของอีกฝ่าย ก็รู้แล้วว่าเขาพูดจริง เป็นต้องกัดฟันตัวเองเรียกเขาออกไป “พะ...พี่ครูซ..อ่า!...” “นั่นแหละน่ารักมาก เป็นผู้หญิงอย่าเก่งกับผู้ชายเข้าใจไหม” ว่าแล้วก็ผละจากร่างน้อยดึงมานั่งเก้าอี้ตัวเดิมก่อนหน้านี้ “โอ้ย!” เมื่อถูกเหวี่ยงให้นั่งเก้าอี้ ก้นกระแทกเก้าอี้จนต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บก้นงามของตน “เราจะสนุกกันแล้วอิง ฉันอยากรู้ว่ามันจะสมราคาไหม เขาบอกว่าเธอยังใหม่ นานมากไม่ได้เจอสาวพรหมจรรย์แบบเธอ” ร่างสูงใหญ่ย่อตัวลงเล็กน้อย ปลดกระดุมกาง

“เธอพร้อมแล้วอิงของฉัน อ่า!” ครางพร่าข้างหูคนตัวเล็กบนตัก เคลื่อนมือใหญ่มานำพาความสมบูรณ์แบบของตนสอดแทรกจ้วงเข้าในกายเล็ก “อะ! เจ็บ!” มือเล็กทุบตีแผ่นหลังกว้างด้วยความทรมาน ตอนนี้ร่างกายราวกับถูกฉีกทึ้งออกเป็นชิ้นๆ ก็ไม่ปาน ปากน้อยกัดแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บปวด เมื่อมีของแข็งทิ่มแทรกเข้ามากลางกายตน “โอว์! อย่าดิ้นอิง...อ่า! มันเล็กเหลือเกิน ฉันขอเข้าไปสุดก่อนได้ไหม อืม!” กัดฟันด้วยความทรมานแก่นกาย ตอนนี้ทางเข้าดงกุหลาบสวยมันบีบรัดเขาจนปวดร้อนไปหมดแล้ว แต่ต้องกัดฟันสอดแทรกเข้าให้ถึงแก่นแท้ของเธอ กรี๊ดดดดดดดด หล่อนสะดุ้งเฮือก แอ่นร่างขึ้นอัตโนมัติ มือเล็กจิกทึ้งแผ่นหลังกว้าง เรียวขากอดเกี่ยวเอวสอบไว้แน่น ปากน้อยกัดแน่นด้วยความทรมาน เมื่อปราการของเธอถูกทะลวงลึกเข้ามาจนอัดแน่นเต็มท้องน้อย หายใจติดขัดราวกับจะตายให้ได้ในตอนนี้ “โอว์! แน่นเหลือเกินอิง มันจะเจ็บแค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ อ่า! ฉันปวดหมดแล้ว อืม!” ไม่ใช่แค่น้ำอิงเท่านั้น ครูซเองก็เจ็บปวดเหลือเกิน ก็แม่สาวน้อยของเธอเล่นตอดรัดเขาแน่นจนจะปริแตกทั้งๆ ที่ยังไม

ตาคมจ้องมองแผ่นหลังเล็กที่สั่นไหวด้วยแรงสะอื้น ใจอยากดึงรั้งเข้ามาสวมกอดปลอบประโลม แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะหล่อนเป็นแค่ผู้หญิงชั้นต่ำที่ซื้อมาระบายความใคร่ แต่ความรู้สึกลึกๆ มันบอกว่าน้ำอิงไม่ใช่ แต่ก็ยากจะยอมรับได้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงกันแน่ “รำคาญ...” ใช่ รำคาญ รำคาญที่สุด ไม่ชอบเลยผู้หญิงทุกคนต่างชอบและอยากวิ่งขึ้นเตียงกับเขา แต่หล่อนเป็นใครกัน เงินก็จ่ายไปแสนแพง ไม่สนหรอก ก็ในเมื่อเขาสมควรจะได้พรหมจรรย์ของเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว “อึก! แกมันป่าเถื่อน แกมันชั่ว...” หันมาตะคอกใส่ใบหน้าหล่อด้วยความคับแค้นในทรวง “ป่าเถื่อนได้กว่านี้อีกนะ เอาอีกสักยกไหมก่อนฉันจะไปทำงาน” ก็ตอนนี้มันเช้าแล้ว จะว่าไปเขายังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืนเลย ก็เล่นจัดชุดใหญ่จนฟ้าสาง “คนชั่ว...” “อ่า! คำก็ชั่วสองคำก็ชั่ว ชั่วยังไงก็ได้คร่อมเธอยันเช้าก็แล้วกันน่า” แล้วก็พลิกร่างขึ้นคร่อมคนตัวเล็กทันที ว้ายยยย “ทำเป็นสะดีดสะดิ้ง มาสนุกกันหน่อยไหม” แล้วก็เคลื่อนกายใหญ่มาอยู่กลางกายสาว ก่อนจะเอามือใหญ่แยกเรียวขาเล็กให้กว้าง แล้วสอดแทรก

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่อยู่ในห้องน้ำ พอสบายตัวแล้วก็เดินตัวเปลือยออกมาข้างนอก โดยมีผ้าเช็ดตัวพาดไหล่หนาไว้ พอเดินมายังเตียงกว้างก็เห็นคนตัวเล็กนอนหลับไปในท่านั่ง “อิง....อิง! ตื่นได้แล้ว ฉันจะใช้งานเธอ” เดินมาหยุดยืนข้างเตียงสั่งเสียงแข็ง แต่พูดเท่าไหร่เจ้าหล่อนก็ไม่ยอมขยับตัว จนต้องยื่นมือไปเขย่าต้นแขนของเธอ พอสัมผัสโดนกายสาวก็ต้องรีบชักกลับทันที เมื่อตัวของเจ้าหล่อนนั้นร้อนราวกับไฟ “เธอไม่สบายเหรอ อิงตื่น ตื่นได้แล้ว เผียะ!” โค้งตัวเอามือตีหน้าหญิงสาวเบาๆ เพื่อเรียกให้ตื่น แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อสาวเจ้ายังนิ่งอยู่เหมือนเดิม “อย่าตายนะ เธอจะมาตายในห้องฉันไม่ได้ ถ้าจะตายต้องตายตอนฉันเขี่ยทิ้งสิ เผียะ!” พูดพร้อมกับตบหน้าเธอเพื่อปลุกอีกครั้ง แต่ก็นั่นแหละเมื่อตัวของน้ำอิงร้อนราวกับไฟ ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะช็อกตาย จึงไม่รอช้าจะโทรตามบอดี้การ์ดของตนมาพาเจ้าหล่อนไปหาหมอ ระหว่างรอคนมาพาหญิงสาวไปหาหมอนั้นเขาก็จัดการหาเสื้อผ้ามาใส่ให้น้ำอิงให้เรียบร้อย และไม่ลืมปลดโซ่ที่ข้อเท้าเล็กออก แล้วก็ต้องเจ็บปวดเมื่อเห็นรอยแดงตรงข้อเท้านั้น ก๊อก!