Masuk‘คุณชายน้ำแข็งต้องอุ่นให้ละลาย แต่ใครหนอจะเป็นไฟอุ่นละมุนช่วยหลอม ละลายน้ำแข็งที่แสนจะเย็นชาอย่างเขา’ เพ็ญนีติ์สาวสวยสายสตรองผู้เป็นเสาหลักของครอบครัว ทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงิน แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ถูกกล่าวหาว่าเป็นเด็กเอ็นฯ แถมเมาจนเผลอมีสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหมาป่าหน้ายักษ์ ชายหนุ่มผู้แสนจะเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เงินก็ไม่ได้ ความสาวก็มาโดนพราก ซ้ำร้ายต้องโคจรมาเจอกันอีก
Lihat lebih banyak“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
สองสัปดาห์ที่ผ่านมานุนีติ์มัวแต่วุ่นวายกับการย้ายบ้านจัดบ้านใหม่ บ้านชั้นเดียวหลังงามมารดาตั้งใจซื้อให้ ตั้งอยู่แถวย่านที่มารดาของเธออาศัยอยู่ ช่วงเย็นมุกรดาชวนนุนีติ์ออกไปรับประทานอาหารเย็นที่ร้านกึ่งไนต์คลับ หญิงสาวบอกปฏิเสธแต่มุกรดากลับคะยั้นคะยอไม่เลิกให้เธอไปเป็นเพื่อนบอกว่ามีเรื่องเซอร์ไพรส์ อ
“เป็นอะไรคะพี่ลัดดา” เสียงกัลยากรเอ่ยขึ้นอย่างสงสัยเมื่อเห็นหัวหน้าเลขาฯ นั่งหน้ามุ่ยกุมขมับ“จะอะไรอีกล่ะ ก็ผู้ช่วยเลขาคนใหม่นะสิ เช้านี้ไล่ออกไปอีกรายแล้ว ฉันละปวดหัวจริง” ลัดดาวรรณเอ่ยขึ้นรู้สึกเอือมระอาอยู่บ้างเหนื่อยที่ต้องหาคนใหม่ “พวกเราไปทำหน้าที่แทนก็ได้คิดมากไปได้พี่”“โอ๊ย...พวกหล่อนนะเห
หนึ่งเดือนต่อมา ภูดิทภัทรเดินทางมาหาปรมัตถ์ที่บ้านพักตากอากาศแถบชายทะเลจังหวัดหนึ่งทางอันดามัน จากคำบอกเล่าของธีชัช“อ้าว ๆ ซดมันเข้าไป เหล้าน่ะไม่ใช่น้ำเปล่า ดูไม่จืดเลยจริง ๆ สภาพของนายตอนนี้” ภูดิทภัทร เห็นสภาพของเพื่อนรักที่นั่งซดเหล้าอย่างกับน้ำ หนวดเคราไม่ได้โกนนั่งจมทุกข์ช่างน่าสงสาร แต่สำหรั
“พ่อ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างตกใจกับการตัดสินใจของบิดา ระยะหลังบิดาทำตัวดีขึ้นไปโรงพยาบาลเข้ารับการบำบัดสุรามาเกือบสองเดือน อาการส่าเหล้าก็ดีขึ้นตามลำดับ บางวันก็ไปช่วยงานที่วัดใกล้บ้าน“อย่าห้ามพ่อเลย ชีวิตบั้นปลายที่เหลือก็ขอบวชอยู่ในร่มกาสาวพัสตร์”“...” นุนีติ์นิ่งเงียบไม่เอ่ยอะไร เธอมีเรื่องให้ค