ANMELDEN‘คุณชายน้ำแข็งต้องอุ่นให้ละลาย แต่ใครหนอจะเป็นไฟอุ่นละมุนช่วยหลอม ละลายน้ำแข็งที่แสนจะเย็นชาอย่างเขา’ เพ็ญนีติ์สาวสวยสายสตรองผู้เป็นเสาหลักของครอบครัว ทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงิน แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ถูกกล่าวหาว่าเป็นเด็กเอ็นฯ แถมเมาจนเผลอมีสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหมาป่าหน้ายักษ์ ชายหนุ่มผู้แสนจะเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เงินก็ไม่ได้ ความสาวก็มาโดนพราก ซ้ำร้ายต้องโคจรมาเจอกันอีก
Mehr anzeigen“เหมือนทั้งสองคนค่ะ”“พี่อยากได้ลูกสาวคงน่ารักมากเพราะแม่สวย พี่จะถักเปียให้ลูกไปโรงเรียนทุกเช้า” ปรมัตถ์จัดความเรียบร้อยของหมอนเพื่อให้ภรรยาล้มตัวลงนอนได้ถนัด โดยมีสามีหนุ่มคอยประคองอยู่ไม่ห่าง นุนีติ์ยิ้มหัวเราะคิกคัก“ยิ้มหัวเราะหมายความว่ายังไง ทำไมพี่จะถักเปียให้ลูกสาวไม่ได้ เรื่องแค่นี้เองทำไม
สองปีต่อมา...“พี่พีร์ พี่พีร์ครับ อยู่ไหนลูก” เสียงหวานของคุณแม่ถามหาลูกชายตัวน้อย ตอนนี้นั่งเล่นอยู่บนกองทรายอย่างสนุกสนานกับพี่เลี้ยง“คุณแม่พิพีร์อยู่นี่คับ” เด็กชายพีร์ตัวอวบอ้วนเพราะกินเก่งนั่งตักทรายใส่รถแบคโฮ เนื้อตัวมีแต่เม็ดทรายเต็มไปหมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“ไปอาบน้ำไหมครับ เย็นมากแล้วเ
“อือ” ปรมัตถ์ร้องครางเสียงต่ำ มือเรียวสวยกลมกลึงสอดเข้าไปในชุดสูทสีกรมท่า ลูบไล้เชิ้ตขาวไปมาเล่นเอากายแกร่งขนลุกเกรียว“นุนีติ์” เสียงแหบพร่ากดต่ำคำรามเมื่อมือเรียวสวยลูบไล้ลงต่ำไปป้วนเปี้ยนแถวแก่นกลางลำตัวที่กำลังโป่งนูนดุนดันขึ้นมาจนเด่นชัด ยิ่งก้นงอนงามอวบอัดบดเบียดด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่“ทำไมคะ ท
วันต่อมา...ปรมัตถ์เดินทางมาทำงานพร้อมกับนุนีติ์ สามีหนุ่มมีอาการงอนเล็กน้อยเมื่อภรรยาสาวรบเร้าจะมาทำงานให้ได้ ทั้งที่เขาต้องการให้พักผ่อนอยู่ที่บ้าน หรือไปเยี่ยมครอบครัวของเธอ เขาเองก็ไม่มีปัญหาเพียงแต่ห่วงสวัสดิภาพของภรรยาต่างหาก ยิ่งลูกคนแรกเขากังวลสารพัดไอ้หมอทศก็ขยันเล่าเรื่องภาวะแทรกซ้อนระหว่า
นุนีติ์ตื่นแต่เช้าอาบน้ำชำระร่างกายออกมาทำอาหารเช้าด้วยท่าทางอารมณ์ดี จัดโน่นวางนี่อย่างมีความสุข เปิดลิ้นชักเห็นกระดาษโน้ตสีต่าง ๆ ถูกขยุ้มเป็นก้อนหยิบขึ้นมาคลี่ทีละแผ่น เผลอยิ้มออกมาก้มหยิบกล่องพลาสติกสีใสที่แอบซุกไว้ใต้เคาน์เตอร์ทำครัว หยิบมันไปรวมกับกระดาษโน้ตแผ่นอื่นอยากเก็บไว้เป็นความทรงจำระหว
ปรมัตถ์พานุนีติ์ออกจากงานในเวลาไล่เลี่ยกับคู่ของธีธัช เมื่อเข้ามายังไม่พ้นประตูบ้านปรมัตถ์กลับคว้าตัวภรรยาคนสวยไว้ในอ้อมกอด โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้แนบชิดริมฝีปากอิ่มคลอเคลียอ้อยอิ่งเหมือนแสร้ง สุดท้ายทนเสียงเรียกร้องโหยหาไม่ไหว ฉกวูบประกบจูบบดขยี้ดูดดื่มหิวกระหาย เกือบสองเดือนที่ไม่ได้เจอสาวสวยในอ้
“ฉันอยากลองในห้องครัว รับรองว่าจะทำเบา ๆ นุ่มนวลอ่อนโยน ให้ถึงที่สุดเพื่อลูกของเรา”ลูกของเรางั้นเหรอ เธออยากถามเขาเหลือเกินว่าเท็จจริงประการใด“ไม่เชื่อใจฉันเหรอ” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูขบกัดอย่างมันเขี้ยว“ใครจะเชื่อ คุณปรามาสฉันไว้เยอะ ยังบอกอีกว่า...” ยังไม่ทันจะเอ่ยต่อปรมัตถ์ยกนิ้วชี้ขึ้นมาปิด
เช้าวันใหม่อากาศสดใสแสงแดดอ่อนสาดส่องลอดผ้าม่าน นุนีติ์นอนคุดคู้ใต้ผ้าห่มบนเตียงหนานุ่มแสนสุขสบาย หลับเต็มตื่นตลอดคืนไม่มีเรื่องต้องให้กังวลอะไร เหลียวมองรอบตัวไร้เงาเจ้าของห้อง จำได้เมื่อคืนไล่ให้เขาออกไปนอนข้างนอก ว่าแต่เขาไปนอนที่ไหนกัน จากนั้นจึงปีนลงเตียงเข้าห้องน้ำชำระร่างกาย สวมใส่เสื้อผ้าของ