หว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา

หว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา

last updateآخر تحديث : 2025-11-11
بواسطة:  ลลิตรวีمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
189فصول
1.4Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

‘คุณชายน้ำแข็งต้องอุ่นให้ละลาย แต่ใครหนอจะเป็นไฟอุ่นละมุนช่วยหลอม ละลายน้ำแข็งที่แสนจะเย็นชาอย่างเขา’ เพ็ญนีติ์สาวสวยสายสตรองผู้เป็นเสาหลักของครอบครัว ทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงิน แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ถูกกล่าวหาว่าเป็นเด็กเอ็นฯ แถมเมาจนเผลอมีสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหมาป่าหน้ายักษ์ ชายหนุ่มผู้แสนจะเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก เงินก็ไม่ได้ ความสาวก็มาโดนพราก ซ้ำร้ายต้องโคจรมาเจอกันอีก

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

“แม่จ๋า แม่ อย่าไป แม่อยู่กับหนูนะ แม่อย่าทิ้งหนูไป” เสียงพร่ำเพ้อเล็ดลอดผ่านริมฝีปากอิ่มช่างเบาหวิว ฝันร้ายบ้า ๆ นั่นไม่เคยหลุดพ้นออกไปจากชีวิตตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา ดวงตาสองข้างยังคงปิดสนิท เหงื่อเม็ดเล็ก ซึมชื้นตามไรผม ร่างอรชรนอนดิ้นกระสับกระส่ายอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเก่าบนฟูกที่แข็งพอ ๆ กับไม้กระดาน มันคือที่ซุกหัวนอนยามค่ำคืนหลังกลับจากการทำงานอันแสนเหน็ดเหนื่อย

“ไม่! อย่าไป!” เสียงสะท้อนกึกก้องในโสตประสาทยังคงอื้ออึงมิรู้หาย นุนีติ์สะดุ้งผวาตื่นจากภวังค์ยามฝันที่ซ้ำซากคืบคลานเข้ามาในยามร่างกายอ่อนล้า ความมืดสลัวมีเพียงแสงสว่างยามค่ำคืนสาดส่องเข้ามาตามช่องหน้าต่าง

วันนั้นยังจำแม่นราวกับเพิ่งผ่านมาไม่นาน สายตาเหลือบมองนาฬิกาแขวนฝาผนังบอกเวลาตีสาม อากาศร้อนอบอ้าวยังคงไหลวนรอบกายเหงื่อชื้นบริเวณซอกคอและไรผม พัดลมสีแดงตุ่นเก่าคร่ำครึส่ายไปมาเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดน่ารำคาญ มันเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์เสมอแทบไม่เคยเกเรเลยสักครั้ง มือเรียวเสยผมที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อก่อนจะลุกเดินออกไปรับลมบริเวณระเบียงบ้านที่เต็มไปด้วยราวตากผ้าระเกะระกะรกตา เผลอใจให้หวนนึกถึงวันที่ผู้ให้กำเนิดเดินลงบันไดบ้านพร้อมกระเป๋าใบพอดี บรรจุเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้พอประมาณยังคงจำได้ดี ตัวเธอร่ำไห้ปิ่มจะขาดใจ เมื่อผู้ให้กำเนิดจากไปอย่างไม่มีวันกลับไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง…

‘ช่างเห็นแก่ตัวและใจร้ายที่สุด ทิ้งพวกเราได้ลงคอ’ นี่คือถ้อยคำตัดพ้อมอบให้แด่ผู้ให้กำเนิด

เด็กหญิงเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของมารดาเดินเลยผ่าน คิ้วเล็กได้รูปขมวดด้วยความสงสัย คงไม่คิดว่ามันจะเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เห็นหน้าผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าแม่…

“แม่จะไปไหนคะ” เสียงเด็กน้อยวัยสิบสามปีอยู่ในชุดนักเรียนมอซอนอนคว่ำหน้าบนเสื่อขณะกำลังทำการบ้านอย่างใจจดใจจ่อ

“ดูแลตัวเองและน้องด้วยนะลูก รวมถึงทุกคนในบ้านด้วย” นางมณีหันมายิ้มให้ลูกสาวเป็นครั้งสุดท้ายด้วยน้ำตาแห่งความรู้สึกหดหู่กับชีวิต แต่จะให้นางทนอยู่โดยไม่มีอะไรดีขึ้นตลอดอยู่กินกับสามีขี้เหล้าอย่างนายอำนาจ สามีที่เอาแต่กินเหล้าทั้งวันทั้งคืน เงินที่หามาได้จากการรับจ้างทั่วไปก็ช่างน้อยนิดไม่พอใช้จ่ายในครอบครัว ไหนจะชวนทะเลาะทุกครั้งเวลาเมาไม่ได้สติ ถึงแม้จะไม่เคยทำร้ายร่างกายก็ตาม ทำไมนางต้องทนดักดานอยู่กับคนประเภทนั้น...

นางพยายามกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้สูดลมหายใจลึก ๆ เข้าปอดมือสองข้างกำแน่นอย่างมุ่งมั่น ตัดสินใจแน่วแน่พลางขับไล่น้ำตาที่มันรื้นขึ้นมา รู้สึกเจ็บปวดที่ต้องทิ้งลูกสาวลูกชายไว้กับสามีขี้เมาและแม่สามี ถึงจะเห็นแก่ตัวแต่นางก็คิดว่าถ้าจะหอบไปหมดคงลำบากด้วยเหตุนี้จึงคิดว่าจะไปตายเอาดาบหน้า สู้ให้ลูกอยู่ที่นี่อย่างน้อยก็มีบ้านซุกหัวนอนดีกว่าจะตะลอนไปกับนาง

“แม่จะไปไหนคะ” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอีกครั้งกับคำถามเดิมด้วยแววตาหวาดหวั่นวูบไหวอย่างเห็นได้ชัด

“ดูแลน้องและย่าด้วยนะลูก” เด็กหญิงอย่างเธอไม่เคยเข้าใจความหมายเลยสักนิดว่ามันหมายถึงอะไร

“แกจะไปไหนนังมณี” เสียงหญิงชราในวัยห้าสิบต้น ๆ ดังขึ้นด้วยความสงสัยใคร่รู้หลังกลับมาจากตลาดในค่ำวันนั้น เมื่อสังเกตเห็นลูกสะใภ้หิ้วกระเป๋าเหมือนจะออกไปที่ไหนสักแห่ง

“ฝากลูกฉันด้วยนะแม่” มณีเอ่ยเสียงเศร้าสร้อยแต่เมื่อตัดสินใจแล้วอะไรก็ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งได้

“แกจะทิ้งเด็กตาดำ ๆ สองคน ไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ” นางอำนวยแม่สามีเอ่ยด้วยน้ำเสียงกร้าว แววตาตัดพ้อลูกสะใภ้ที่คิดอะไรโง่ ๆ ไม่คิดสักนิดว่าลูกสะใภ้จะตัดสินใจแบบนี้ ตัวนางรับรู้ปัญหาของครอบครัวมาตลอด พยายามจะเปลี่ยนแปลงลูกชายอย่างอำนาจ แต่ก็ช่างยากเย็นแสนเข็ญ มันคงเป็นสันดานไปแล้วกระมัง วันไหนเมามานางก็โดนตวาดลั่นไม่ต่างกัน

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
189 فصول
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status